de "vette" namiddag

Het is 13.30 uur en het is 28.0 graden met en LV van 70%. Na een prachtige zonnige ochtend is inmiddels de zon schuilgegaan achter een dun wolkendek.
Het is bijna een maandelijks terugkomend fenomeen. Friet met pindasaus. Gisteren hebben we het "happy hour" vervroegd naar 16.00 uur om zodoende om een uur later friet te kunnen eten. Janette heeft de pindasaus gemaakt, Wally de hete kippenvleugels en Jacqueline de sla en heeft ook de friet gebakken. Henk heeft de blikjes bier uit de koelkast gehaald en heeft later afgewassen.
Al met al hebben we teveel gegeten omdat het té lekker was. Vanmorgen om 06.15 zat ik al in de gazebo aan de weg om de naar school gaande kinderen te begroeten. Vanmorgen kwamen ze terug van een rondje sporten. Even later kwam ook Wally en schoof aan. De school begint hier om 07.00 uur. Het sporthalfuurtje om 06.30.

aanvalleh....frietjes met pindasaus

06.30 uur kinderen komen rennend van het strand....sporthalfuurtje!

de gele waterlelie

Diaree

Vanmorgen om 06.00 uur opgestaan. Ik was nog zo duf dat ik vergeten ben om te kijken met welke temperatuur we gingen vertrekken naar Sanur. Even er tussenuit om één hoofdreden en de rest fun en wat andere boodschapjes. Om 7 uur zijn we samen met Janette de buurvrouw, weggereden en in minder dan 3 uur waren we in Sanur. De hoofdreden was dat we een afspraak hadden op het kantoor van Allianz om nog wat verzekeringen te regelen. Dus om een uur of elf met de bemo naar Denpasar, niet ver de stad, eigenlijk vrij dichtbij Sanur. We waren er te vroeg. Toen we daar aankwamen zag het er niet rooskeurig uit. De voordeur van het kantoor was voorzien van een groot wit bord met rode letters "tutup". En dat betekent "gesloten". Binnen werd er druk gewerkt door een aantal bouwvakkers. Tóch was er ook nog iemand van Allianz aanwezig die ons binnenliet. Wij uitgelegd waarom we kwamen en hij belde direct de persoon waarmee wij een afspraak hadden. Hij kwam terug en plaatste ons in een glazen spreekkamertje met de airco veel te koud. Bibberend hebben we een half uur gewacht, maar niemand kwam. Na tien minuten hebben we deze beste brave man toch maar gebeld met de vraag waar ie bleef. Het duurde even voordat zijn mobiel werd opgenomen maar toch het gebeurde. Aan de andere kant een poeperige stem "sorry mister Hendrik but i have diarea and i can not come". Vandaar dat het zo lang duurde voordat ie zijn telefoon opnam, hij zat natuurlijk op de plee. Wij balen want dat betekende voor Jan met de bekende korte achternaam naar Denpasar gereden. Daar stonden we dan. Een aardige man heeft ons één voor één teruggebracht, achter op de motor, naar Sanur. Daar we hebben de auto gepakt en op zoek gegaan naar de gele waterlelie en ook gevonden. Intussen had ook de verzekeringsman een sms gestuurd dat ie naar ons komt volgende week. We zullen het beleven! Om vijf uur hebben we gewoon met z'n drietjes "happy hour" gevierd met een grote Bintang. De hoofdreden hebben we aan de kant gezet en daarvoor in de plaats de prachtige waterlelie en de gezelligheid met buurvrouw Janette. In de avond zijn we te voet, helmaal niet ver, naar de Pasar Malam gegaan om de avonddis te verorberen. Aan de warung: een zeer uitgebreide Nasi Campur, klaargemaakt op z'n Oostjavaans.

de homestay in Sanur

Klaar voor gebruik

Half zeven, het is 22,6 graden en als ik de deuren open doe dan wordt ik ontvangen door de welbekende rokerige lucht van de nachtelijke brandstapeltjes maardat wordt snel weggejaagd door de opkomende zon. De vogeltjes en de geiten zijn er al weer en de vooruitzichten zijn prachtig. De zon heeft al laten weten dat ie eraan komt. Vandaag hebben we weer eens de tijd voor de strandwandeling. Die is er helaas de laatste weken bij ingeschoten vanwege de renovatie van de buitendouche. Maar sinds gisteren kunnen we 'm gebruiken. De douche is klaar en de daken van het huis, gazebo en toegangspoort zien er als weer als nieuw uit.  Na een aantal weken van Paktarke en Puthuh over de vloer is de rust weergekeerd. Effe geen bouwtoestanden. Zij gaan vanaf maandag aan de slag met het schilderen van andere daken op het park. Het enige wat nog ontbreekt is de door ons fel begeerde gele waterlelie en die is te koop in Denpasar. Morgen gaan we er toch naar toe voor wat andere boodschapjes dus kunnen we ook deze prachtige waterplant scoren. Zondag pikken we buurman Wally op van het vliegveld en dan zijn we laat in de middag weer terug in Yeh Kuning. Vanaf maandag schuift hij ook weer aan voor

koffie.

Milieu

Het is half zeven en het is zoals elke dag genieten van de vogels en de rust. De temp.is 24.2 graden en de lV boven de 90%. En zo te horen ligt de zee er nog steeds.
Ik heb al meerdere malen het woord "milieu" geschreven. Dat staat hier werkelijk nog in de allerkleinste kinderschoenen. Alle niet bruikbare afval wordt verstookt in de tuin. Altijd en op diverse plaatsen een grote rookpluim waarbij de AVR (Afvalverwerking Rijnmond) een kleintje is. Papiertjes, plastic zakjes en ander afval ligt overal op straat. En dat wordt wel redelijk opgeruimd maar alleen door vrouwen, de mannen steken geen hand uit.
Het eetbare wordt opgeruimd door de loslopende honden. Maar het gekke is dat bij de mensen thuis wel elke dag wordt geveegd en dat het terrein om de huisjes ook altijd redelijk schoon is. Maar op en rond de openbare weg is het een rotzooitje.  En toch is er een lichtpuntje want we hebben wel op 2 plaatsen in Negara afvalbakken gespot. Maar we hebben de indruk dat het gebruik hiervan nul komma nul is. Hopelijk komen ook hier betere tijden.

één van de twee gespotte afvalbakken

5 uur in de middag

Gisteren in de morgen een spat regen maar verder was de dag prachtig met normale temperaturen van rond de 28 graden. Het is nu 7.08 uur en het is 21,1 graden en dat mag frisjes genoemd worden. Maar het ziet er naar uit dat zometeen de zon zich gaat melden en dan wordt het weer lekker. 
Gisteren was het internet zo belabberd dat ik niet heb kunnen schrijven. Vandaag gaat de poging, weliswaar met veel geduld, zeker lukken ondanks de traagheid. 
Jeanette is inmiddels al een week op het park om te genieten van haar welverdiende vakantie. Zaterdag gaan we naar Sanur voor wat boodschapjes en dan pikken we zondag Wally op van het vliegveld want die hunkert ook om terug te komen naar Yeh Kuning. Hij is een maand in Thailand geweest maar hij heeft al geschreven dat het daar lang niet zo gezellig en gemoedelijk is als hier op het park.
Regelmatig komt Jeanette een bakkie koffie doen en dan ook "en passant" even bijkletsen. Maar dagelijks om 5 uur in de middag dan is het tijd voor een glas Bintang. Met haar Black Berry in de hand meld ze zich dan roepend als een dorstige in de woestijn. Knabbelend met een handje pinda's of borrelnootjes slobberen wij het gerstenat over de zuigende tong naar binnen. Vooral de eerste slok is voor ons allen een groot genot. Vanaf maandag zal Wally ook van de partij zijn.

Happy hour!!!