Translate

Choose your language

Choose your language

Het weer op Bali


Een Cheetah in Kruger National Park
THE WEATHER ON BALI

Wie zijn wij?

Wie zijn wij?
Wij zijn Henk en Jacqueline en wonen sinds 2012 op Bali. Wij gaan graag op ontdekkingsreis in en buiten Indonesie.

Welkom op ons blog

Welkom op ons blog

Aantal pageviews t/m vandaag

Aantal pageviews t/m vandaag

Totaal aantal pageviews t/m vandaag

Hot news

Een mijlpaal: Woensdag 23 december 2020
300.000 vieuws.

Translate our blog in your language

maandag 31 augustus 2026

De rode “Hop on-Hop off” bus in Johannesburg

Gisteren hadden we een vlucht zondere enige problemen terug van Zimbabwe naar Johannesburg.  Na de landing direct door naar de paspoortcontrole en ja hoor daar staat me een rij helemaal naar Tokio. Geen electronisch poortjes maar er wordt daar nog handgestempeld. Van de 20 loketten zijn er vier bemand. Dat schiet lekker op! Met geduld schuifelen we richting het douaneloket, stempel erin en doorlopen naar de bagageband. Koffers eraf en naar de uitgang. We bellen een Uber taxi en we rijden rap naar het Rosebank Lodge Guesthouse. We worden vriendelijk ontvangen door de hostess Liz. Wat een aardige vrouw die het precies weet. Top! Ze heeft voor ons tweeën een familiekamer met twee grote bedden. Weer top en geen dekbedgevecht. Lee heeft uiteraard een kamer alleen. Nadat we zijn geïnstalleerd lopen we naar de Rosebank Mall. Daar heerlijk maar dan ook echt heerlijk gegeten bij Pizzeria Fagazzi. Morgen de laatste dag Johannesburg.

Het is 07.30 en we gaan ontbijten. En dat is prima verzorgd! 

Na het ontbijt blijft Lee op de kamer, weer een rustdag, en wij gaan met de rode “Hop on-Hop off” bus Joburg (zo wordt Johannesburg genoemd) verkennen. De weervrouw belooft heerlijk weer. Het is 09.00 uur en we vertrekken. Weliswaar wat frisjes op het bovendek maar de zon zal het snel aangenaam maken. We rijden door een gigantische villawijk met hele grote hoog ommuurde villas waarbij het ons opvalt dat bovenop de muren ook vijf draden zijn gespannen waarop stroom staat. Hoe veilig is Johannesburg? 

Onze eerste stop is halte no. 5. We “Hoppen off” op het Constitution Hill. Dit

is een historische plek waar het Constitutioneel Hof van Zuid-Afrika is gevestigd. Dit terrein combineert de jonge democratie van het land met een roerig verleden. Hier staat ook het oude gevangeniscomplex, Een beruchte plek waar activistische leiders zoals Nelson Mandela en Mahatma Gandhi ooit gevangenzaten.

Nelson Mandela of vaak Madiba genormd, de vader van Zuid Afrika, komen we overal tegen. En terecht! Deze man heeft heel veel veranderd maar helaas heeft hij niet alle sporen van de Apartheid kunnen wissen. Het is nog steeds voel- en zichtbaar. 

We blijven daar 40 minuten want dan komt de volgende bus. We “hoppen on” en rijden verder. Onze volgende stop is halte no. 6 het Mining District. We “hoppen off”. Dit gebied in het centrum (Downtown) is een autoluwe zone rondom Main Street. Het fungeert vandaag de dag deels als een openluchtmuseum dat de rijke goudhistorie van de stad eert. We vinden er historische relikwieën zoals oude mijntorens, karretjes en de indrukwekkende Impala Stampede-sculptuur. We nemen hier ook de tijd voor een Cappuccino met een toefje room. Daar komt de bus en we “hoppen on”. Onze volgende stop is halte no. 9 Newtown. Dit is een historische en culturele wijk met zijn vele muurschilderingen in het centrum van Johannesburg. Na een dik uur lopen we terug naar de halte en “hoppen on” naar de volgende stop no. 11. Hier “hoppen we off” en lopen een klein stukje naar het Holocaust en Genocide Centre. Het is zeer indrukwekkend wat we hier zien in dit prachtige gratis museum. De tentoonstelling gaat grotendeels over de Jodenvervolging in de Tweede Wereldoorlog en de Genocide door de Hutsies in Rwanda. Daar is de bus alweer en we “hoppen on” naar halte no. 1, het beginpunt. Het was een prachtige waarbij we door de tour een mooi beeld hebben gekregen van Johannesburg (Joburg). We eten onze italiaanse bestelling in het Guesthouse. Vanavond inpakken en morgen om 11.10 vliegen we terug via Hong Kong naar Bali.

Wij bedanken onze blogvolgers voor het meereizen en de warme reacties. Morgen maak ik nog een laatste blog met foto’s over het kleurrijke Zuid Afrika. 






Newtown

Koffietijd






De trappen naar Constitution Hill

Rugby bij de Universiteit

Hoge muren met stroomdraad





zondag 30 augustus 2026

Victoria Waterfalls

Zaterdag 29 augustus, dag 28 van onze reis.

Vandaag brengen we een bezoek aan immense beroemde Victoria Watervallen in Zimbabwe.  Driver Justin is er om half zes zodat we ruim op tijd zijn om de zonsopkomst boven de Falls te zien. Maar dat loopt even anders dan gepland. Het ticketloket blijft dicht omdat er vlakbij twee Olifanten lopen die de bezoekers in gevaar kunnen brengen. Het duurt tot half 9 eer het loket opengaat. De Olifanten hebben zich volgevreten en hebben zich bewogen naar een ander deel van het Nationaal Park. Dus helaas geen zonsopgang. Jammer maar het is niet anders. 

Het Victoria Falls National Park gaat open om 06.00 uur maar vandaag wegens de Olifanten dus om 08.30. Het ligt in het noordwesten van Zimbabwe en herbergt de grootste waterval ter wereld, met een hoogte van 108 meter en een breedte van 1708 meter.

Vanwege de opmerkelijke natuurlijke schoonheid en culturele betekenis werd de Victoria Falls in 1989 toegevoegd aan de lijst van UNESCO-werelderfgoedlocaties en is het een van de zeven natuurwonderen van de wereld. Het park beslaat een gebied van ongeveer 23,4 vierkante kilometer en bestaat uit een dicht regenwoud dat wordt bevloeid door de waternevel van de waterval.

Veel nevel

De bron van de machtige waterval is de Zambezi-rivier, die 2700 kilometer door zes landen stroomt op zijn reis van de bron in het noordwesten van Zambia naar de Indische Oceaan.

De plaats Victoria Falls ligt aan de zuidwestelijke oever van de Zambezi, zo'n twee kilometer ten westen van de Victoriawatervallen, de Victoria Falls bridge wat de grens is met Zambia. Omgeven door drie nationale parken, Zambezi, Mosi-oa-Tunya en Victoria Falls.

De bouw van de vond plaats in opdracht van de Britse imperialist en zakenman Cecil Rhodes (als onderdeel van zijn ambitieuze Capetoen (Kaapstad) to Cairo-spoorwegproject), Rhodes overleed in 1902 voordat de bouw daadwerkelijk begon maar werd wel gerealiseerd.

De grensbrug tussen Zimbabwe en Zambia

We genieten van dit geweldige wereldwonder. Once in your life! We lopen naar het verste punt van het wandelpad, naar het uitkijkpunt van de ijzeren brug tussen Zimbabwe en Zambia. Na dik twee uur zijn we weer terug bij het begin. We bellen Justin om ons terug te brengen naar het hotel. Keurig op tijd voor het ontbijt. De ontbijtvrouw staat ons al op te wachten. Een goed stevig en uitgebreid ontbijt. We zijn er aan toe. Na een lange siesta gaan we naar het Lookout Cafe voor een late lunch. Heerlijk eten met een prachtig uitzicht op de Gorge. Helaas is er geen krokodillensteak meer. Dan maat een ander stuk vlees van de gril. We spoelen het weg met 2x 500cc Zambezi-bier van dr tap. Morgen eerst het ontbijt en dan vliegen we terug naar Zuid Afrika voor de laatste 2 dagen in Johannesburg. 









Lake Out Cafe 
Cheers!



zaterdag 29 augustus 2026

Zimbabwe

Dag 27 in Zuid Afrika, terug naar Johannesburg.

Gisteren woensdag een rustdag. Vandaag donderdag nemen we afscheid van onze vrienden de Zebra’s en de Kudu’s. We verlaten Marloth Park en het schitterende Kruger Park waar we 3 Gamedrives en 5 ritten met onze huurauto hebben gedaan. Een hele mooie ervaring om de vele dieren in het wild te zien met als hoogtepunt de zeldzame Witte Neushoorn met de hoorn niet afgezaagd maar nog in intact. 

We rijden in een kleine 6 uur terug naar Johannesburg. We brengen de huurauto terug en nemen onze intrek voor 1 nacht in het OR Tambo Guesthouse. Morgen om kwart voor zeven nemen we de taxi naar het vliegveld voor onze vlucht om 10 uur naar Victoria Falls in het buurland Zimbabwe. We zijn dus weer terug, het is 8 graden koud maar het elektrische kacheltje brengt uitkomst. 

En dan liggen we lekker te slapen en komt er om 23.00 uur een spraakbericht binnen van de taxidriver Nelson. “Sorry dat ik je stoor maar ik kom met een kleinere auto want mijn auto staat voor service in de garage”. Om 06.45 uur afgesproken, is ie er al om kwart over zes. Dat wordt een gevalletje proppen. 3 personen, 3 koffers en drie kleine rugzakken jn een kleine Fiat, geen 500. Maar het lukt! Als de bekende sardientjes in het bekende blik rijden we naar het vliegveld. Het is gelukkig maar een kwartiertje. Bagage afgeven bij de incheckbalie en om 10 uur vliegen naar VicFalls in Zimbabwe. Een vlucht van 1 uur en twintig minuten. Na de landing naar de douane voor visum 30 US dollar per persoon, een stempel in het paspoort, de bagage van de band en naar buiten. Iemand van Kafusi Lodge staat ons op te wachten om ons daarheen te brengen. Alles gaat hier in US dollars omdat de Zimbabwaanse dollar niets maar dan ook helemaal niets waard is. En ze weten heel goed wat ze moeten rekenen. Een taxiritje van een half uur is 40 US dollar. Onderweg valt er weinig te beleven behalve veel stof. Het is durp van niks maar we zijn hier voor maar één doel en dat zijn de grote Victoria Watervallen en de Zambesi-river en dat wordt hier flink uitgebuit, zo klaar als een klontje. De accomodaties zijn peperduur maar we hebben Kafusi gevonden voor een redelijke prijs van 52 dollar per nacht per incl. een ontbijtje. De kamers zijn oke maar het heeft totaal geen sfeer en er is verder niets zoals een eethuis. Dat wordt weer taxiwerk want Lee kan niet ver lopen.

Het is inmiddels 15.00 uur en over 10 minuten komt er busje ons ophalen om naar de oever van de Zambezi-rivier te gaan. Het busje stopt op de parkeerplaats. We zijn er! Voordat we aan boord gaan van een bootje eerst nog een fee betalen voor het National Park waarin de rivier zich bevindt. Ons privébootje met drank en hapjes aan boord ligt al te wachten. We gaan varen en de eerste fles bier word geserveerd en even later de eerste hapjes. We varen richting de prachtige zonsondergang na de nodige flesjes Zambezi-bier en verdere hapjes zoals Susi. Het is een heerlijke ervaring. De zon is onder, de hemel kleurt rood en wij zijn klaar met varen. Het is 18.15 en we

lopen terug naar de parkeerplaats waar het busje staat te wachten om ons terug te brengen naar de Lodge. Morgenvroeg om half zes naar de Victoria Watervallen. Dus weer vroeg uit de veren.

Onthaal op het vliegveld van VicFalls in Zimbabwe


De sfeervolle lobby van Kafusi Lodge
We gaan aan boord

De schipper en de barvrouw

Cheers







Een Kingfisher langs de oever



dinsdag 25 augustus 2026

De prachtige Steppearend

Wederom om vier uur eruit en gelukkig is dit de laatste keer. Maar het was niet voor niets, ook deze keer niet. We gaan vandaag met Mark, onze chauffeur en gids die we al kennen, een gamedrive doen in Kruger. Om vijf uur staan we klaar bij de Toeristinfo van Marloth. Daar is Mark met de prachtige familienaam Janse van Rensburg. We moeten nog wel twee personen ophalen in Komatipoort, 20 minuten rijden. Het is berekoud in de open Safarijeep maar we zijn met een dikke jas voorbereid. Even voor half zes zijn we er maar niemand te zien. We wachten 10 minuten, nog niemand. We bellen aan en de vrouw des huizes van het guesthouse komt in haar duster naar buiten en weet nergens van. Dan maar ff kijken in de kamer van die gasten. Het licht is aan maar niemand te zien. Mark belt het kantoor en wij gaan met zijn drieën naar Kruger. Een privésafari dan maar! 3 minuten voordat het publieke hek opengaat rijden we via de opening voor de Safarivehicels de Krokodillenbrug op naar de ingang van het Park. Dagelijks rijden er tussen de 40 en 50 groene Safariauto’s het park in. Dikke business dat Krugerpark. Omdat we een Wildcard hebben hoeven we niet het kantoor in omdat wij al geregistreerd zijn. Wij rijden het park in en slaan linksaf de S25 in. Normaliter is het hier druk omdat dit de leefomgeving is van de bekende Cheetah’s. Nu is er niemand te zien dus de familie is er niet. Of toch wel? Mark zet de auto stil en we gaan turen door onze verrekijker. En ja hoor ze zijn er wel maar wel op een behoorlijke afstand. We genieten van ze, maken foto’s met de telelens en gaan weer verder. En dan zien we vlak voor ons een wandelende Steppearend. Wat een prachtige grote vogel. Bijzonder is dat ie op de grond loopt want normaliter zitten ze op dode tak in een boom. We gaan weer verder en slaan rechtsaf de S108 op. We zien een aantal elegante Giraffen, Zebra’s, Waterschildpadden in een poel en meerdere Olifanten. Aan het einde van deze gravelweg rechtsaf de H5 op, eveneens een hobbelweg met veel gaten. Daarna de geasfalteerde H4-2 op en dan zien we 5 Afrikaanse Buffels die, zegt men, gevaarlijker zijn met hun horens dan Leeuwen. Wij bekijken ze vanuit de Jeep. Mooie grazende dieren, één van de Big Five. De anderen zijn de Olifant, Luipaard, Leeuw en de Neushoorn. We zijn bijna aan het einde van deze Gamedrive als we een Jakhals spotten die één van de vele Impala’s uitdaagt. Een mooi theaterstukje. Deze Zadeljakhals hebben nog niet eerder gezien. Na een plasstop bij de uitgang rijden we terug naar Marloth Park en schudden we Mark de hand voor de prachtige drive. Dit was voor ons de laatste keer in het Krugerpark. Een schitterende ervaring. Morgen een rustdag en donderdag weer terug naar Johannesburg om dan vrijdag naar Zimbabwe te vliegen voor het vervolg van onze reis. 

Voor de laatste keer naar Kruger



De  Cheetah
De Steppearend

Een prachtige roofvogel

Op weg naar zijn tak in de boom

Waterschildpadden

Heel veel Impala’s
De Buffel



De Zadeljakhals