Your language

Translate our blog in your language (selecteerd een taal)

Het weer op Bali

Wie zijn wij?

Wie zijn wij?
Wij zijn Henk en Jacqueline en wonen sinds 2012 op Bali. Wij gaan graag op ontdekkingsreis in Indonesie en andere landen in Azie

Welkom op ons blog

Welkom op ons blog

Choose your language, Google translate on the left side

Translate our blog in your language

Aantal pageviews t/m vandaag

Aantal pageviews t/m vandaag

Totaal aantal pageviews t/m vandaag

Hot news

Een mijlpaal: Woensdag 23 december 2020
300.000 vieuws.

Translate our blog in your language

Posts tonen met het label Emigratie. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Emigratie. Alle posts tonen

donderdag 21 april 2022

Waar is de tijd gebleven?

Time flies, 10 jaar Bali.

Het is 23 april 2012. Onze laatste dag in Spanje. We hebben daar 12 jaar gewoond en ook hard gewerkt. Een mooi moment om te beginnen aan ons pensioenleven en daarmee is dus ook een einde gekomen aan ons werkzame leven. Ons bedrijf is verkocht en we hebben afscheid genomen van onze trouwe klanten. We namen het vliegtuig naar Bali voor een nieuwe fase in ons leven. Inmiddels zijn we 10 jaar verder. Waar zijn deze jaren gebleven? Het gezegde: “De tijd is net een vliegtuig, voordat je het in de gaten hebt is ie voorbij” is een absolute waarheid. Gedurende deze afgelopen tien jaar hebben we vooral genoten van het prachtige land Indonesië maar ook van bestemmingen daarbuiten. En dan was vooral onze reis naar Japan een hoogtepunt. Tien jaar van hoogtepunten maar ook van dalen, soms diepe dalen. Diverse geliefden om ons heen, vrienden en dorpsgenoten hebben we voor eeuwig los moeten laten. Men zegt dat dit het programma is van het leven en dat is ook zo. De afgelopen jaren waren door het toedoen van de pandemie een groot dieptepunt. Bali op slot, geen toeristen, een dikke financiële aderlating voor de bevolking. Wij en anderen konden door dit Coronadrama het land niet of heel moeilijk uit. Ook op Bali was alles gesloten en dus waren we aangewezen op het genieten van onze vertrouwde omgeving. Onze dagelijkse wandeling over het strand en langs de rijstvelden hielp daarbij. Voor ons is deze schitterende omgeving de normaalste zaak van de wereld geworden maar als we onze ogen openen en even goed nadenken dan komen we elke dag weer tot de conclusie dat het een voorrecht is om hier te wonen zonder dagelijkse verplichtingen. Een rede des te meer om aanstaande zaterdag ‘s morgen een lekker stuk taart te eten en aan het einde van de dag een groene fles Bintang te heffen. Op naar de volgende 10 jaar in vrijheid en vooral een goede gezondheid.

De pandemie is bijna ten einde. Ook de restricties in Indonesië zijn bijna allemaal opgeheven zodat reizen in dit mooie land weer een stuk gemakkelijker is. Daarom gaan we de reisdraad weer oppakken. Begin volgende maand pakken we onze rugzak weer op en gaan we West-Timor ontdekken. Uiteraard is onze reis te volgen op ons blog. Tot later!

één van onze laatste Spaanse dagen in april 2012

één van onze eerste Balinese dagen  in april 2012

maandag 22 november 2021

Dorpsfoto van de week

 Haar straatje is weer geveegd

maandag 11 oktober 2021

Dorpsfoto van de week

Ik wil later een Balinees flamencodanseresje worden.

 

maandag 20 september 2021

Dorpsfoto van de week

Net terug uit de sawa na een dag bonen plukken.

woensdag 15 september 2021

Emigreren

Emigreren! Doen we het wel of doen we het niet?

Wij weten dat er heel wat mensen zijn die willen emigreren naar Bali of elders in Indonesië of een ander Aziatisch land zoals Thailand.

Over het waarom te gaan wonen in Indonesië of Thailand van die Nederlanders is helaas weinig bekend, maar een aantal redenen kan men wel bedenken.

De Nederlanders, die hier wonen, kun je heel grofweg in drie groepen verdelen. In de eerste plaats denk ik dan aan expats (korte termijn), mensen die door een Nederlands of international bedrijf in dat land worden gestationeerd. Na een bepaalde periode gaan die weer terug naar Nederland of worden overgeplaatst naar een ander land.

De tweede groep bestaat uit mensen, die om wat voor redenen dan ook Nederland verlaten om hier een nieuw bestaan op te bouwen. Dat kunnen mensen met veel ervaring zijn, die daarmee aan de slag willen (onderwijs, horeca, e.d.) of (jonge) avonturiers, die met een instelling van “Ik ben toe aan een nieuwe uutdaging en ik zie het wel wat er van komt” hun geluk hier beproeven.

En dan nog de groep van mensen, die hun schaapjes op het droge hebben. Goed geboerd in Nederland of gewoon gepensioneerd. Genieten in een prettig klimaat als een lange-termijn-expat van een “tweede leven” is hun motto voor de beslissing om te gaan emigreren.

Daarnaast kiezen honderdduizenden Nederlanders en Belgen elk jaar voor een vakantie in Azië. Een vakantie kan 2 of 3 weken duren of misschien wel een maand of twee. Sommigen verblijven hier nog langer als overwinteraars. Zij genieten van deze prachtige landen met vele mogelijkheden en menigeen van hen zal af en toe verzuchten: “Goh, hier zou ik wel altijd wel willen wonen!”.

Voor heel veel mensen blijft dat een droom, maar het idee kan bij een aantal ook meer gestalte krijgen en de overweging om hier naar toe te emigreren wordt dan steeds groter. Ik kan u vertellen, dat de uiteindelijke beslissing om in Azië te gaan wonen, geen gemakkelijke is. Er zijn vele argumenten om te gaan, maar ik kan evengoed vele argumenten bedenken om toch maar in Nederland te blijven.

Het belangrijkste punt is de emotionele beslissing, waarbij je je allerlei dingen kunt afvragen. Wil ik wel in zo’n vreemd land met vreemde mensen en vreemde taal wonen, kan ik mijn familie, kinderen, kennissen, vrienden, enz wel missen, moet ik wel ontslag nemen, kan ik daar wel eten wat ik wil, enz., enz.

Dan, als die vragen positief beantwoord zijn, komt de praktische kant van een emigratie en moet men zich richten op een aantal aandachtspunten. Ik noem er een aantal, zonder volledig te willen zijn:

1. Huisvesting

Je zult ergens gaan wonen, maar waar? In een grote stad al dan niet met vele toeristen? Of lekker ergens op het platteland? In de stad zul je ongetwijfeld meer geld kwijt zijn voor huisvesting dan op het platteland. Bij dit punt hoort dan ook hoe je wilt wonen, is een kamer met eenvoudig meubilair en basisvoorzieningen voldoende of prefereer je een villa met zwembad? Denk daar goed over na, want elke keus heeft zijn prijs. En onthoud deze tip: altijd eerst huren en goed om je heen kijken voordat je eventueel denkt een huis te gaan kopen. En de grond in Indonesië kan nooit geregistreerd worden op naam van de buitenlander. Dit is bij de wet verboden. Dus laat je goed informeren!

2. Kosten van levensonderhoud

Ja, de kosten van levensonderhoud zijn in het algemeen lager dan in Nederland. Voorwaarde is dan wel, dat je je enigszins aan de gewoonten van het land aanpast. Zeker wat het eten betreft, zul je niet overal “Nederlands” kunnen eten. Wil je dat echter wel, dan kan de maandelijkse rekening voor restaurantbezoek best hoog uitpakken. De prijzen van westerse produkten in de schappen zijn veel,hoger dan de lokale produkten. Ook de kosten voor ontspanning zoals uitgaan zijn niet erg hoog maar wel weer als je dat vaak doet, want dan kan je budget wel eens tekortschieten.

3. Visumplicht

Je mag niet zomaar in een Aziatisch land zoals Indonesië gaan wonen. Je hebt een geldig visum nodig. Indonesië kent meerdere soorten visums, waarvan het toeristenvisum voor 2 maanden het meest voorkomende is. Ook komen er veel toeristen met een VOA (visum on arrival, 1 maand geldig. Vanaf de leeftijd van  55 jaar, dan kun je gebruik maken van een Retirement Visum (KITAS) wat één jaar geldig is.

Een buitenlander mag in principe niet werken in Indonesië,  je hebt daarvoor speciaal visum nodig.

En vergis je niet in de Indonesische papiermolen. Veel zaken die je moet regelen gaan niet vanzelf. De molen draait hier langzaam. Als je de taal niet goed beheerst kan je niet zonder de ondersteuning van een goed visumkantoor. Ben je de taal wel machtig dan is een lokale kruiwagen erg handig.

4. Uitschrijven

Zowel de Gemeentelijke Basisadministratie als ook sommige uitkeringsinstantie’s kennen regels voor emigratie. Bepaal voor jezelf aan de hand van die regels en persoonlijke omstandigheden of emigratie zonder (financiële) consequenties mogelijk is.

5. Verzekeringen

Loop al je verzekeringen na en kijk welke je wilt/moet aanhouden en welke je bij emigratie kunt opzeggen.

6. AOW/Pensioen

Emigreren kan consequenties hebben voor de hoogte van een (toekomstige) AOW pensioen. Lees daarvoor de zeer uitvoerige informatie op de website van de Sociale Verzekeringsbank (SVB)

Voor andere (bedrijfs)pensioenen is emigratie niet van invloed op de uitbetaling.

7. Medische verzorging

De Nederlandse zorgverzekeringswet geldt alleen voor mensen, die in Nederland wonen. Als je je laat uitschrijven bij het GBA ben je niet meer voor medische kosten verzekerd. Je zult je dan op een andere manier moeten verzekeren, hetzij met een Buitenlandpolis of met een lokale verzekering hier in Indonesië.

De medische verzorging is in in de grote steden prima geregeld, maar kost uiteraard wel geld.

Voor veel expats is dit een grote zorg, omdat zeker op latere leeftijd een goede verzekering veel geld kan kosten en niet-verzekeren nog veel meer bij (ernstige) ziekte.

8. Inkomen/belasting

Natuurlijk beschik je over geld en/of een inkomen als je gaat emigreren. Bepaal voor jezelf of je dat in Nederland op de bank laat staan en dan gebruik maakt van de vele pinmogelijkheden hier of dat je een hier een bankrekening opent en (een deel van) het geld tegen de dagkoers van de Roepia laat overmaken.

Als je inkomen uit pensioenbetaling(en) bestaat, zijn er mogelijkheden om bij emigratie vrijstelling te krijgen van Inkomstenbelasting. Daar zijn voorwaarden aan verbonden, die je op de website van de Belastingdienst kunt vinden.

9. Testamenten

Of je nu jong of oud bent, de kans op overlijden is gewoon overal aanwezig. Daarin is geen enkel verschil met Nederland. Overweeg een testament en een soort draaiboek voor de nabestaanden wat te doen bij overlijden. Als je hier eenmaal woont en – eventueel met een Indonesische partner – zakelijke belangen en/of bezittingen hebt, is ook een testament een noodzakelijk iets.

Het is maar een aantal punten van aandacht, zonder dat ik volledig wilde zijn. Je kunt zelf nog wel andere bedenken. Ik ben ook niet diep op elk punt ingegaan, want op Internet of bij de betreffende instantie is veel meer informatie beschikbaar.  

Tenslotte: Wij hebben zelf al die punten van aandacht, zowel emotioneel als praktisch moeten overwegen. De uitkomst was positief en dus zijn wij alweer een flink aantal jaren geleden geëmigreerd. Eerst in 2000 van Holland naar Spanje en later in 2012 van Spanje naar Bali.

Wij vinden Indonesië een prachtig land maar onze liefde voor Spanje en Nederland zal nooit verdwijnen. De kans dat we terug gaan naar Spanje is absoluut.

Op de drempel van het emigreren blijft het altijd ongewis of je het heimweegevoel gaat krijgen. Dit is op voorhand niet te zeggen. 


De bron van dit artikel is van iemand die geëmigreerd is naar Thailand. 

maandag 13 september 2021

Dorpsfoto van de week

Één van onze buurvrouwen, van voor aan het pad, met verse snacks en een kan warm water voor de koffie, op weg naar haar koffietentje bij de strandtempel.

dinsdag 19 maart 2013

paella

Na een wolkeloze morgen met veel zon is het inmiddels een beetje bewolkt geraakt. In de verte soms wat gedonderd dus er zou wel eens een bui regen kunnen komen. De temp. om 15.00 uur is 31.6 graden met een LV van 86% en geen wind.
Toen wij in april 2012 vertrokken uit Spanje werden wij uitgezwaaid door onze lieve en beste Spaanse vrienden Ma. Carmen en Basilio. Vlak vóór ons vertrek hebben we nog één keer mogen genieten van Ma.Carmen's paella. Tijdens het emotioneel einde van deze gezellige middag kregen we de kruiden mee om hier in Bali een poging te doen paella te maken. En wij hebben dit uiteraard belooft. En belofte maakt schuld. Bijna een jaar lang waren dit woorden maar nu hebben we ook de daad erbij gevoegd.
Tijdens het eten van onze paella dachten wij in weemoed terug aan al die gezellige dagen op de "campo" bij deze fijne vrienden. Basilio en Ma. Carmen.....amigos gracias y hasta pronto...hasta el Año 2017!! Un Año fuie como un Avion......muy rapido!
april 2012....onze laatste Paella van Ma.Carmen in Spanje
soms worden we er per email aan herinnerd...het water uit de mond!
de Balinese Paella van Jacqueline....iets anders maar ook heerlijk!

maandag 18 maart 2013

bekende bureaucratie

Het is net vier uur geweest en de dag zit er bijna op. De temp. is 29,7 graden en de LV is 90%. graden. Wind is er nauwelijks maar het heeft wel een beetje geregend.
We zijn net terug van een bezoek aan het Kantor Imigrasie in Singaraja. De einddatum van onze KITAS (retirementvisa) is 24 april a.s. Dus moet er verlengd worden. Eigenlijk is het geen verlenging maar een volledig nieuwe aanvraag met alle paperassen die erbij horen. 
Van onze sponsor in Denpasar ontvingen we een sms met de mededeling dat we vandaag een afspraak hadden met onze contactpersoon die onze aanvraag weer in behandeling gaat nemen. Onderweg kregen we een bericht dat deze persoon vandaag niet aanwezig is en dat we alle documenten bij loket 1 konden afgeven aan de medewerker die achter dit loket zit. Wij daar naar binnen en ons gemeld bij loket 1. Maar deze niet echt klantvriendelijke eerste medewerker (is te zien aan het aantal strepen op zijn schouder) wist niets van onze afspraak. was hem niet medegedeeld. Maar hij vertelde ons dat onze contactpersoon er morgen wel is en dat hij onze documenten zal doorgeven. Dus hebben wij alles afgegeven. Alles ging in een map: van paspoort, domicilioeverklaring woongemeente, bestaande KITAS, inkomensgegevens, SKLD (Cerificaat Politieregistratie) tot het pasje(kopie) van de ziektekostenverzekering. Kortom: De gehele reutemeteut. Uiteraard hebben we van alle documenten kopietjes gemaakt en ook nog ingescand en daarmee vastgelegd in de PC dan hebben we toch nog wat! Daarna toch maar even onze contactpersoon gebeld, die zowaar de telefoon opnam, met de mededeling dat alles is afgegeven aan zijn collega met één streep. Dus nu is het wachten op de volgende oproep dat we weer kunnen komen voor een foto en vingerafdrukken. Wéér tweeeneenhalfuur in de auto. En als dat gedaan is dan moeten we nog een derde keer daarheen om de nieuwe KITAS en ons paspoort weer op te halen. Maar goed.....deze procedure is eigenlijk geen verrassing. Onderweg zagen we veel Balinezen in ceremoniekleding en dat zal de reden wellicht geweest zijn dat onze contactpersoon zijn afspraak niet na kon komen.
We zijn hooguit 15 minuten binnen geweest en toen konden we weer gaan. We hebben van de nood maar een deugd gemaakt. In Lovina, daar vlak in de buurt, hebben we een lekkere clubsandwich met frieten genuttigd en uitgebuikt met een korte wandeling over de promenade. Lovina staat bekend als een badplaats waar veel buitenlanders de vakantie doorbrengen. De wandelpromenade met allerlei stalletjes en warungs wordt doorgaans bevolkt door veel toeristen. Maar daar was vandaag heel weinig van te merken. Laagseizoen zeker!
lekker hoor!
lekker hoor!
de wandelpromenade van Lovina: wij hoefden vandaag niet echt over de hoofden te lopen! Alle ruimte om de roepende verkopers....."i have cheap price sir" van ons lijf te houden.

donderdag 24 mei 2012

De KITAS

Een hele mooie dag met veel zon een stevige wind. Om 18.30 was de temp. 28,2 graden met een LV van 77%.
Gisteren ontvingen we een sms van onze contactpersoon Evi dat onze KITAS klaar is. Dus vandaag het autootje in om het op te halen. Om 08.15 zijn we weggereden naar het immigratiekantoor in Singaradja. Na een autorit van bijna 3 uur waren we daar en binnen een kwartier stonden we weer buiten mét het blauwe controleboekje van de Immigratiedienst met de KITAS en onze paspoorten. Alleen een heen en weertje is saai en vermoeiend dus hebben we er ook gelijk een dagje uit van gemaakt door onderweg een paar leuke bezienswaardigheden te bezoeken maar daarover morgen meer.
het blauwe "Immigration Controle Book" 

woensdag 16 mei 2012

KITAS

Wij hebben al meerder malen het woord KITAS genoemd op ons blog.
Maar wat is het eigenlijk? KITAS betekent: Kartu Ijin Tinggal Terbatas
Retirement visum Kitas
Het retirement-visum is bedoeld om personen van 55 jaar en ouder de mogelijkheid te bieden om lang in Indonesië te verblijven of te wonen. Een retirement-visum is een verblijfsvergunning voor 1 jaar. Daarna kan het visum jaarlijks worden verlengd. Dit is de enige mogelijkheid om te (r)emigreren naar Indonesië.
De aanvraag kan niet rechtstreeks bij de Indonesische Ambassade in Den Haag worden ingediend. 

Een gespecialiseerd bureau in Den Haag (Acces Indonesia) kan voor u de volledige aanvraag verzorgen. Eerst moet de Immigratiedienst in Jakarta een goedkeuring afgeven. De goedkeuring moet worden aangevraagd door een sponsor in Indonesië. Naast een vast inkomen, is er nog een belangrijke voorwaarde om voor een retirement-visum in aanmerking te komen. Deze voorwaarde houdt in dat u niet het doel heeft om in Indonesië te werken of anderszins geld te verdienen.
Een aanvraagprocedure zal ongeveer 1 maand in beslag nemen. Na afgifte van het single-entry visum heeft u nog 3 maanden de tijd om Indonesie binnen te komen.
Na binnenkomst dient u zich binnen 24 uur te melden bij de sponsor (MAS-Travel in Denpasar) en binnen 72 uur bij het plaatselijk dorpshoofd (Kelihan), de lokale politie en de vreemdelingenpolitie (Pol Parawisata).
Documenten die door de aanvrager overlegd moeten worden:
* Een kopie paspoort dat tenminste 18 maanden geldig is
* Inkomensgegevens (Pensioen of een andere bron)

* Kopie polis van ziektekostenverzekering.
* Kopie polis uitvaartverzekering.
* Een Curriculum Vitae + beschrijving levensloop.
* Een kopie van het trouwboekje of samenlevingsovereenkomst indien echtgenoot 

of partner ook een aanvraag wilt indienen.
* Een kopie huurcontract of eigendomsakte van de woning op Bali.
* Een verklaring om een hulp in de huishouding in dienst te nemen. 

* Kopie ID-kaart van deze persoon.
* Een verklaring dat u geen dienstverband zult aangaan of zakelijke activiteiten zult ondernemen.
* 1 pasfoto
* Men is verplicht een wettelijke aansprakelijkheidsverzekering voor Indonesie af te   sluiten. 
(Dit wordt verzorgd door Acces Indonesia)
Voor meer informatie over de KITAS zie de website van: www.accessindonesia.nl

dinsdag 15 mei 2012

Het immigratiekantoor

De dag begon zwaar bewolkt en aan het eind van de ochtend viel er ook nog een licht buitje. In de middag klaarde het op en de zon kwam weer tevoorschijn. De temp. was om 16.00 uur 27,8 graden met een LV van 73%. Nauwelijks wind.
We zijn vroeg (05.30 uur) opgestaan om naar het Kantor Immigrasie in Singaradja te gaan. Om 10.00 uur hadden we daar een afspraak voor de verdere afwikkeling van onze verblijfsvergunning (KITAS). Het is normaliter ong. 3 uur rijden maar we deden het in 2 1/2 uur dus waren we te vroeg. We zijn toch om 09.30 uur naar binnen gegaan en na ons gemeld te hebben mochten we verder het kantoor in. Bij de eerste burotafel werd er een foto gemaakt en moesten we van alle vingers de afdrukken plaatsen en ook een drietal handtekeningen. Het gebeurde digitaal dus geen zwarte inktvingers. 


een foto en vingerafdrukken
Ziezo! dit was de laatste handtekening
Daarna bij een andere tafel werd ons dossier verder gecheckt en moesten we weer handtekeningen zetten en  werden we op een bankje in de wacht gezet. Na en minuut of 10 werden we verzocht om mee te lopen naar weer een ander kamertje. Hier moesten we weer een handtekening zetten, maar nu in het blauwe registratieboekje. Dit lijkt op een donkerblauw paspoort. Het geheel heeft een klein half uurtje geduurd. Volgende week is de KITAS klaar en die kunnen we dan ophalen of in Singaradja of Denpasar. Dus dat wordt weer een paar uurtjes in de auto. 


op weg naar de bronnen


 Omdat we toch langs de natuurlijke warmwaterbronnen van Banjar kwamen   zijn we daar gestopt om een "hete" duik te nemen. Watervalletjes, fonteinen en
 een natuurlijk bad met heerlijk warm bronwater. Een genot!
De lokale bevolking beschouwd dit water als heilig. Rond de bron is ook een tempel gebouwd.
een warme massage van hoog niveau

zaterdag 28 april 2012

Paperassendag

Vandaag om 16.30 was het 31,9 graden met een luchtvochtigheid van 75%
half bewolkt met later een dreiging van regen maar het bleef droog.
bij de Desa (het gemeentehuis)
v.l.n.r Wayang, Jacqueline, de Kelihan, ambtenaar

op het bureau van de Pol Parawisata 
(vreemdelingenpolitie)
Vanmorgen op tijd opgestaan want we hadden de afspraak met Wayang, onze schoonmaakster, om naar de Desa (gemeentehuis) te gaan en daar weer de Kelihan (dorpshoofd) te ontmoeten voor de inschrijving. Eerst langs de fotokopieerwinkel want we hadden behoorlijk wat kopietjes van documenten nodig. Na overleg van onze juiste documenten zoals kopie paspoort, visum met de juiste stempels en eigendomsbewijs werd ons de Domicilieverklaring overhandigd. Uiteraard na betaling van een aantal Roepias want voor niks gaat hier ook alleen maar de zon op. Na de Desa zijn we doorgereden naar het bureau van de lokale politie in Negara want ook daar moesten wij ons melden voor registratie. Allemaal vriendelijke mensen. De afhandeling ging ook hier vlotjes. Daarna nog even langs bij de vreemdelingenpolitie, die zitten op hetzelfde terrein, want die willen ook graag weten waar ze ons kunnen vinden om maandelijks wat roepias op te komen halen. En zo gaat dat! Nu is het nog even wachten op de oproep van de immigratie voor onze KITAS en dan is na het zetten van onze vingerafdrukken alles voor 1 jaar geregeld.
Hoezo in Spanje bureaucratie? Het kan nog gekker!Maar dat geldt overal: met de juiste documenten en je weet de weg dan is het een eitje!

woensdag 25 april 2012

een vermoeiende dag.

Na een hevige regenval in de nacht en in de ochtend klaarde het op en werd het zonnig, klam en rond de dertig graden.
We hebben niet uit kunnen slapen want we hadden een afspraak om 10 uur bij onze contactpersoon die de verdere routing van onze verblijfspapieren gaat regelen. Tijdens het ontbijt plonsde het water uit de hemel. Gelukkig werd het weer droog en konden we met de taxi naar Denpasar. De huurauto was inmiddels wel al afgeleverd maar met de taxi die hectisch binnenstad in is toch wat relexter. De vermoeidheid waren we nog niet te boven dan is met de taxi toch lekker. Onze contactpersoon Evi had alles al keurig klaarliggen. Het enige wat wij nog moesten doen was onze paspoorten inleveren. De eerstkomende maand zijn we paspoortloze indo's in wording. Terug naar het hotel om wat te eten in de warung en daarna te bed om de nog in ons lijf zittende siesta te voeden. Maar lang kon dat niet want er moesten nog boodschappen gedaan worden bij de Carrefour.
Ook dat is gelukt, met de huurauto. Zelfs de nieuwe computer hebben we weten te scoren in de appleshop in het pand van de Carrefour.
Morgen na het ontbijt eerst een massage zodat we losjes naar huis kunnen rijden want zo gaat dat toch worden. En dan gaan we de dagelijkse draad weer oppakken.

dinsdag 24 april 2012

We zijn er!

We zitten nog maar net op het terras van het hotel in Sanur achter een koude klets want die hebben we wel verdiend. Om kwart voor acht vanavond waren op de plaats van de eerste bestemming.
Na alle ticketperikelen van de afgelopen weken dachten we dat het nu verder wel op rolletjes zou gaan lopen. Maar niets is wederom minder waar! Zondagavond vanaf Alicante om 23.50 uur vertok het vliegtuig van EasyJet precies op tijd. De vlucht ging goed en dus ook op tijd geland op London Gatwick. Na de bagage naar het loket om tickets te kopen voor de bus naar Heathrow, aan de andere kant van de stad. Via internet was dit niet gelukt en aan het loket lukte het ook niet. Gesloten! Dus hebben we maar een taxi genomen. De prijs niet misselijk: 97,00 pond. En dat voor 45 kilometer. Maar goed ook dat hoort erbij en dus waren heel ruim op tijd,om 03.00 uur op Heathrow. Het sliep nog! Even een paar uurtje slaperig hangen en dan om 12.00 uur naar Kuala Lumpur. 
We waren als eerste bij de incheckbalie en hebben al onze charmes in de strijd gegooid om het overgewicht van 28 kilo aan bagage erdoor te krijgen. En dat is gelukt zonder bijbetaling. Dus dat was een meevaller.
Maar het vertrek liep even anders. 6 uur vertraging vanwege een mechanisch defect aan het vliegtuig. En dat betekende ook dat we de aansluitende vlucht naar Bali  gingen missen. Maar het mag geschreven worden dat de service van Malysian prima was. Iedereen kreeg 15 pond te besteden voor een lunch en we werden keurig op de hoogte gehouden van de ontwikkelingen van de reparatie van het vliegtuig. Om 18.00 uur de lucht in met een grote Boeing 747 naar Kuala Lumpur. Daar aangekomen werden we keurig opgewacht met boardingpasses voor een latere vlucht. Goed gedaan Malaysian! Even wachten en weer boarden voor de vlucht naar Bali. Onze eindbestemming...zonder retourticket...wat een gevoel! Keurig op tijd op Bali. We zijn linea recta naar de immigratiedesk gelopen omdat we een andere procedure moeten volgen dan op een toersitenvisum. Maar alles werd keurig gestempeld en afgehandeld. Op naar de bagageband. En we hebben het er nog over gehad van de 2 voorgaande keren dat het helemaal fout ging met de koffers. Maar dat zal toch niet weer gebeuren? Welnee! De eerste koffer kwam keurig aangehobbeld en dan wachten op de tweede maar na het bordje "last luggage" kregen we toch weer een benauwd gevoel. En ja hoor het is werkelijk niet te geloven....Wij naar de desk voor het melden van de "lost luggage"  maar daar was reeds bekend dat er 2 koffers achtergebleven waren in KL. En één ervan was van ons. Morgen met de eerste vlucht komt ie alsnog er wordt ie bij het hotel afgeleverd. Na meer dan 48 uur reizen zijn we nu volledig afgedraaid en gaan nu lekker douchen en te bed. Tot morgen want dan hebben we weer een drukke dag voor de boeg.

zondag 22 april 2012

Aftellen...de laatste dag!!

Het is bijna zover. Vandaag gaan we naar Bali om daar een nieuwe stap in ons leven te zetten.
Vanavond om 23.00 uur vliegen we naar Londen om dan morgen door te vliegen via Kuala Lumpur naar Bali.




Gisteravond hebben we onze reeks eetafspraken afgesloten met een diner in restaurant Auberge met onze vrienden Nico en Hennie. Wederom erg lekker! Maar vanaf morgen gaan we ons richten op het wegwerken van de aangekomen kilootjes.

vrijdag 20 april 2012

Aftellen....nog 4 dagen

In de reeks van eten en drinken zijn we vanmiddag uitgenodigd door Ruud en Paula. Zij wonen in een conjunto waarvoor wij jarenlang het zwembad hebben onderhouden.
Beiden hebben een Indonesische achtergrond en hebben gereisd naar Bali en andere Indonesische eilanden. Mede daardoor hadden we al een fijn contact.
We werden verrassend ontvangen met een glas champagne en dat hadden wij natuurlijk niet verwacht maar het gaf ons een enorm warm gevoel. 

Naast de verrassing van de bubbeltjes had Paula ook nog eens een overheerlijke rijsttafel gemaakt. Dus snel aangeschoven en smullen. Na dit lekkere eten hebben we de gezelligheid nog eens onderstreept met veel foto's en verhalen over Bali want zij hebben ook aardig wat voetstappen achtergelaten in Indonesië en dus ook op Bali.
Ruud en Paula: ....hartstikke bedankt voor jullie gastvrijheid en jarenlang vertrouwen en we hopen elkaar terug te zien op.....Bali!

donderdag 19 april 2012

Aftellen.....nog 5 dagen

Nog 5 dagen en dan reizen we af naar Bali.
Het einde van de reeks eet- en drinkafspraken komt in zicht. Nog een paar en dan zijn we er door en zijn we flink aangedikt.
Twee weken geleden hebben we eigenlijk al afscheid genomen van onze vrienden Fien en Aart uit Barbarroja en Jaap en Alie uit Hondón de las Nieves. 
lekker happen- paella en dorada - met Aart en Fien, hun gasten
en Jaap en Alie

Aart en Jaap
amigos por la vida!
Maar dat was zó gezellig dat we het vandaag nog even hebben overgedaan met een lekkere hap in een lokaal restaurantje. Samen met de visite van Aart en Fien hebben we er nog een prettige afscheidsslinger aan kunnen geven.
Jongens bedankt! Wij wensen jullie veel geluk, gezondheid en veel woonplezier toe in het Spaanse leven. 
Amigos...adios!

zaterdag 14 april 2012

De aanhouder wint, het is gelukt!!



Gisteren hebben we gebeld naar het Call Centre van Malaysian Airways met de vraag of ze een ticket op onze naam konden vinden in hun systeem. En ja hoor we kregen de bevestiging van weer een aardige dame dat er tickets op onze naam staan met de juiste data. Uiteraard hebben we het nog eens extra gecheckt via de website van MAS en inderdaad het klopt. De bevestiging van AirAsia hebben we nog niet maar die zal wel onderweg zijn. 
Na 8 emails en 5x bellen naar Singapore is er toch een last van onze schouders afgevallen en kunnen we met een gerust hart uitkijken naar volgende week zondag.

vrijdag 13 april 2012

Nieuwe slippers


Onze vertrekdatum van 22 april a.s. komt steeds dichterbij en dus zijn we inmiddels al druk bezig met het organiseren en pakken van onze bagage. Het is een flinke uitdaging om het maximale gewicht van 2x 23 kilo te bereiken met de spullen die we echt nodig achten mee te nemen. Een aantal dingen die niet te koop zijn op Bali hebben we hier gekocht en nemen we mee. Eén van die zaken zijn slippers.
En natuurlijk zijn er volop slippers te koop op Bali maar....maatje 46 wordt erg lastig. De Balinezen hebben nu eenmaal kleine voetjes dus wordt mijn maat gezien als heel bijzonder. En om dan naar een lokale scheepswerf te gaan om ze op maat te laten maken is weer wat overdreven dus zijn we vandaag naar Guardamar getogen om zo'n paar te scoren. En dat is prima gelukt.

donderdag 12 april 2012

De wakkere dame van Air Asia





In het vervolg van de AirAsia soap heb ik toch nog maar een laatste mail gestuurd. Het probleem van de ticketdata heb ik in wanhoop geschreven met HOOFDLETTERS. En zowaar tot onze verrassing kwam er vanmorgen een antwoord dat bij een wakkere dame het Aziatische kwartje toch is gevallen. Zij schreef dat wij binnen 48 uur een wijziging van de tickets kunnen verwachten bij Malaysian Airlines.
En dan maar hopen dat het toch goed gaat komen. Wij wachten weer in spanning af.