Zwart hout

 Dag 9

Onze laatste dag in het Noorden van Thailand. Om 09.00 uur gaat de groene bus naar het Baandam ook wel genoemd het Black House. Het weer is inmiddels veranderd en het heeft geregend maar daardoor is ook de temperatuur nu een stuk aangenamer geworden. De grote hitte is verdwenen. We lopen naar het busstation en we vinden de groene bus. Een gammel gevaarte maar dat is normaal voor een lokale bus. Vertrektijd is 09.00 uur maar we stappen alvast in. De chauffeur heeft zijn eten al op de motorkap gezet. De hele bus meurt naar wat er in zijn etenszak zit. Wat het is dat is voor ons een groot raadsel. Stinken doet het dat is zeker. Als we vertrekken begint het te regenen dus worden de raamjes dichtgeschoven, even later is het weer droog en gaan de raampjes weer omhoog. De bus rijdt langzaam in de hoop nog meer passagiers op te pikken maar helaas is er niemand langs de weg die opstapt. We hobbelen een half uur als we uitstappen ter hoogte van het Baan Dam. Dan is het nog 600 meter lopen naar de ingang. We worden ingehaald door een bus met Chinezen die worden 200 meter vóór de ingang uit de bus gezet. Die halen we later weer in want zij bewegen zich voort als schildpadden en vinden de kledingwinkeltjes even belangrijker dan de entree van het museum. We kopen de kaartjes, 80 Baht pp, en gaan het openluchtmuseum in met de 40 houten huizen. Ik moest direct aan mijn opa denken die zijn schuurtje ook elk jaar in de zwarte carboleum zette. De geur van die zwarte teer ruik je daar overal want al die huizen zijn daarmee in de tjet gezet. Nu begrijpen we de naam “Black House”.  Na een uurtje rondwandelen en een paar van die huizen binnen bekeken te hebben, lopen we weer terug naar de hoofdweg. We steken de weg over want we moeten nu aan de andere kant zijn naast een koffiehuis. Dat komt mooi uit, tijd voor een cappuccino. Na de koffie nemen we de groene bus weer terug naar het busstation. Nu rijdt de bus wel stevig door omdat ie bijna vol zit maar wij kunnen er nog wel bij. We worden daar weer keurig gedropt tussen de ander geparkeerde bussen, tuktuk’s en blauwe Song Thaew’s. Om nog even de benen wat beweging te geven lopen we een dikke kilometer naar de oudste Koninklijke tempel van Chiang Rai: de Phra Singh. Ook deze tempel toont zijn vele bladgoud. We blijven niet lang omdat we inmiddels de Thaise tempelmoeheid zijn gaan voelen. Het is tijd voor de lunch…een pittige Thaise noodlesoep. Erg lekker. Eergisteren was een dag zonder siesta en dat was een uitzondering…vandaag houden we de middag weer gewoon vrij voor ons dutje. Morgen gaan we naar Laos. Het is mooi geweest op Thaise bodem. 

De bus naar Baandam

Hier staat ergens de etenszak van de chauffeur

Û

Ook hier zijn Chinezen

De Phra Sing Tempel

De witte tempel en buddha

Dag 8

Nog twee dagen in het noorden vn Thailand. Het ontbijtbuffet hier is ook weer erg goed. Prima verse koffie. Twee dikke toast, eieren (scramble, spiegel of gekookt) met gewokte groenten en fruit naar keuze zoals ananas, watermeloen, mango en banaan. Ook het fruitsappie ontbreekt niet.  Het is al over achten als we het ontbijt weer achter de kiezen hebben. We appen een Grab en gaan naar de Wat Rong Kuhn (Witte  Tempel). Met een half uurtje, 13 km, zijn we er en het is gelukkig nog niet druk. Het is een schitterende tempel waarbij de ingelegde spiegeltjes prachtig weerkaatsen in de zon. Na de wandeling genieten we na vanaf een bankje met onze blik gericht op de tempel. Onze volgende bestemming is weer met een Grab, de Wat Huay Pla Kang (de grote witte Buddha). Die staat 5,8 km verderop. Een enorm prachtig wit bouwwerk die vandaag zeer fotogeniek is omdat de lucht mooi blauw is. Na een half uur gaan we 1,2 km te voet naar een koffiehuis met een prachtige tuin: Cafe Lalitta. En inderdaad de tuin is heel mooi. We consumeren hier ijskoffie met een stuk taart en genieten van de kletterende waterval en de vele orchideeën. We zijn klaar hier en lopen naar de uitgang en appen opnieuw een Grab en gaan terug naar het hotel. De middag vullen we in met een lange siesta zodat we vanavond weer uitgerust een biertje kunnen drinken. Morgen dus nog een dag Chiang Rai en dan de dag erna gaan we Thailand verlaten en steken we de grens over naar Laos. 

De Wat Rong Kuhn (Witte tempel)

De grote witte Buddha

Lallita Cafe

The Golden Triangel

 Alweer dag 7 van onze reis.

Vandaag gaan we met onze gids Raya naar de Golden Triangel en omgeving. Dit is het drielandenpunt van Thailand, Laos en Myanmar. Het is kwart over acht en daar is ze. We stappen in en onze eerste stop is het Opiummuseum. De Golden Triangel stond erg bekend als de Opiumdriehoek. Inmiddels is de teelt van de papaverplant hoog verboden maar de sporen zijn duidelijk aanwezig. Niet veel verderop zijn we op het drielandenpunt met een prachtig uitzicht over de machtige Mekong. We stoppen verderop aan de rivier met nog meer mooie uitzichten. Tijd voor een ijskoffie in de schaduw. We klimmen op een hoge stenen olifant en Raya maakt leuke foto

’s die ook in ons reisarchief verdwijnen. We hebben het gezien hier en rijden naar de grens met Myanar alwaar we een prachige “view”  hebben op het buurland van Thailand. De militaire grensbewaking kijkt elkaar bijna recht in de ogen. Onze volgende stop is een grote bloementuin. Prachtig maar we zijn in het verkeerde seizoen maar daarintegen lekker rustig om daar te wandelen. In het hoogseizoen is het hier een gekkenhuis omdat de tuin mooier is en het is koel. Het is inmiddels lunchtijd maar de meeste eetgelegenheden in het dorp Phahee zijn gesloten door gebrek aan toeristen vanwege het laagseizoen maar toch hebben we een “sfeervolle” garage gevonden waar ze ons een noodlesoep voorzetten. Ondanks deze miserabele entourage smaakte het niet slecht maar eerlijk geschreven….als een mens trek heeft dan smaakt het al gauw. Onze volgende bestemming is aan de andere kant van de berg maar ook nog aan de grens met Myanmar. We rijden tussen de kledingstalletjes door naar boven. Hier komen veel mensen uit Myanmar hun inkopen doen…vandaar die opeenhoping van die kraampjes. Wij parkeren de auto op een lege parking en stappen in een paarse pickup die ons in een paar minuten naar boven rijdt want daar  ligt de Skywalk. We hadden ook met de trap kunnen gaan maar daar hadden wij ff geen zin. Voordat we de glazen brug op kunnen moeten we eerst door een paars kitsdorp  en dan kunnen we de paarse overschoenen aan. Want zonder die paarse sloffen mogen we de brug niet op. Het is gewoon hartstikke leuk om over dat dikke glas te lopen met een prachtig zicht op de stad het paarse dorp en door het glas naar beneden. We lopen terug door die paarse toestand en schuiven een koffiebar in voor een break in een gekoelde ruimte. We gaan naar de laatste stop want het loopt tegen vijven…..de theeplantage Choui Fong. Hier is helaas niet veel meer te beleven behalve het zien van veel theestruiken want het is bijna sluitingstijd. Het was een prachtige intensieve dag dankzij Raya en we rijden terug naar Chiang Rai waar zij ons afzet bij ons hotel. We zetten onze tas op de kamer, lopen de Marihuanastraat in voor een dikke kipburger met verse frieten. Morgen weer een dag. Dan gaan we zoek naar de Witte Tempel.

Opiummuseum

De bloementuin

Restaurant De Garage

De Skywalk

The purple King and Queen

Paars vervoer