Glasvezel

Wij wonen in West Bali in een klein dorp waar een vaste internetaansluiting nou niet direct één van de eerste levensbehoeftes is. Als men geld heeft dan koopt men een paar GB op de prepaid smartphone en dat is het. Voor ons is internet wel belangrijk maar dat was altijd een lastig verhaal. Toen wij hier 10 jaar geleden kwamen wonen was er mobiel internet op het 3G netwerk en daar moesten wij het mee doen. Dus lekker langzaam en regelmatig tot grote ergenis geen signaal. Totdat een jaar of vier geleden ook het 4G netwerk werd geinstalleerd en dat was voor ons al een flinke stap vooruit. In de hoofdstraat hangt een telefoonkabel maar die ging niet naar de “banjar” (wijk) waar wij wonen. Dus een vaste aansluiting was niet mogelijk. Een jaar geleden hebben ze deze kabel vervangen door een glasvezel maar niet richting ons huis. Enige dagen geleden ben ik toch maar weer een keer naar het kantoor van Telkom Indonesia gereden voor nieuw info. Indihome, een onderdeel van Telkom Indonesia, is de provider voor het internet via de fiberkabel. Een techneut van Indihome is op de lokatie van onze woning wezen kijken en inderdaad nog steeds geen geschikte kabel. Maar een 500 meter lange glasvezelkabel vanaf de centraalkast bij de tempel via de bestaande palen van het elektranet (PLN) is wel een mogelijkheid. De kosten van deze kabel en het aanleggen (5 juta=300 euro) zijn volledig voor rekening van ons. Maar dan is de kabel ons bezit en niemand anders mag deze kabel gebruiken. Wij zijn daarmee akkoord gegaan en ze hebben eergisteren de kabel aangelegd. Een maandelijks internetabonnement kost RP 315.000 + 10% belasting is totaal RP 346.500 = 21 euro voor ongelimiteerd internet met een snelheid van 30 mbps en dat is voor ons een verademing. Het streamen van TV via bijvoorbeeld de app van NPO-Plus gaat perfect. De router is zo sterk dat we ook op het strand van ons eigen signaal gebruik kunnen maken. Hiermede ligt het relatief dure en langzame internet prepaid tijdperk achter ons en we hoeven ons prepaid tegoed niet in de gaten te houden. Dit maakt het allemaal een stuk aangenamer.

Hoog op de ladder de kabel trekken.

De router aansluiten

De kabel met een beugel aan het dak en hup naar binnen en via het plafond verder naar een pijp in de muur naar de tvkast.

Met een lange bamboestok wordt de kabel over de bomen getild.

De kabel zo hoog mogelijk aan de bestaande elektrapalen.

Een sterke router.

KITAS (Visum)

Gisteren zijn we uitgenodigd om op het Kantor Imigrasi te komen voor het plaatsen van vingerafdrukken voor onze nieuwe KITAS (visum voor 1 jaar). Twee en een half uur met de auto heen, tien minuten binnen en twee en een half uur weer terug. Bij binnenkomst werd onze temperatuur gemeten maar na het afnemen van de vingerafdrukken werd dat appaaraat niet ontsmet, ook de stoel en de desk niet. Volgende klant!

Voorafgaande is er heel wat gebeurt wat ons begrip ver te boven gaat. Op 12 en 24 april is ons lopend visum zijnde een KITAP voor vijf jaar geeindigd. Wij waren niet tevreden over de agent/sponsor van dit visum. Dus een mooie gelegenheid om te veranderen van agent/sponsor aanbevolen door vrienden.
Op 19 januari zijn we daar binnengestapt voor nadere informatie. 
"Kunnen wij zonder problemen wijzigen van agent/sponsor"?  Antwoord: "geen enkel probleem". 
Normaliter moeten wij bij een nieuwe KITAS-procedure het land verlaten maar vanwege Corona is dit niet mogelijk. Dit wordt nu opgelost middels een E-Visum via Immigrasi Jakarta. De kosten zijn 165 US Dollar. Het bedrag in dollars zegt al genoeg. De kosten voor het eerste jaar KITAS zijn 14 miljoen RP (850,00 euro p.p.) en de volgende vier jaar is dit 9 miljoen (550,00 euro p.p.).
Nog dezelfde dag kregen wij een WA-bericht met een lijstje met de vereiste documenten. 

- paspoorten met nog een minimale geldigheid van 6 maanden
- ziektekostenverzekering
- Overlijdensverzekering (vertaald in het Bahasa Indonesia)
- Aansprakelijkheid verzekering (vertaald in het Bahadsa Indonesia)
- pasfoto’s met rode achtergrond
- overzicht bankrekening, 3 maanden.
- Pensioenbrief of inkomensverklaring (vertaald in het Bahasa Indonesia)
- Notarisakte (Sea Menyewa) eigenaar woning waaruit blijkt dat het eigendom verhuurt mag worden.

 - Kopie ID kaart (KTP) van de grondeigenaar als de grond wordt geleasd.
- Kopie ID kaart (KTP) van onze huishoudelijke hulp (Pembantu) want je moet 1 persoon aan het werk hebben.
- Trouwboekje (vertaald in het Bahasa Indonesia)

Op 3 maart zijn we naar het kantoor van de agent/sponsor gegaan met een map met alle benodigde documenten. Uiteraard waren wij zo goed voorbereid dat we nog meerdere documenten bij ons hadden. Zoals oude paspoort met aflopend visum en een huurcontract. In ons gesprek hebben we duidelijk gevraagd of de stapel van benodigde documenten dan compleet is voor de aanvraag. Na een vluchtige controle was het antwoord: "Ja hoor dit is perfect en maak het geld maar over per bank". 

Dus de All Inn prijs is 14 miljoen p.p. - "Jazeker dat is de deal".

Maar we hebben toch nog wel wat vragen:
"Moeten wij nog naar onze vorige sponsor om aan te geven dat onze huidige KITAP is beëindigt omdat ook de EPO (Exit Permit Only) ook beëindigd moet worden. Dit is een permit die je moet betalen omdat de kans aanwezig is dat als je het land verlaat dat je niet meer terugkomt. (Een soort borg die je niet terugbetaald krijgt). Dit is eenmalig bij de eerste keer. Dus ook geen nieuwe EPO bij jullie? "Nee hoor dat is nu niet belangrijk dat komt wel na het voltooien van de aanvraag". Oke!
En heb je ons oude paspoort met het huidige aflopende visum en huurcontract niet nodig?
antwoord: "Nee hoor niet nodig". 

Wij na het achterlaten van de documenten weer naar huis.
*Op  8 maart komt het eerste bericht: "Graag een foto van het huidige visum in je oude paspoort". 
(Was bij het kantoorbezoek niet nodig).
Oke, hebben we direct met WA opgestuurd.
*Op 10 maart: "Ook graag een foto van de aflopende KITAP-kaart".
(Was bij het kantoorbezoek niet nodig).
Ook de foto van dit document direct met WA opgestuurd.
*18 maart het volgende bericht.
We willen ook een overzicht van de bankrekening van Jacqueline.
- ter verduidelijking: In Indonesië kan een bankrekening niet op twee namen. Een en/of rekening bestaat niet. De rekening wordt altijd bij een huwelijkse situatie op naam gezet van de man omdat de vrouw niets te vertellen heeft hier🤪. Dus de bankrekening bij BCA Bank staat op mijn naam (Henk). 
Maar wij willen dit niet dus heeft de bankdirecteur van de BNI Bank (wij zijn klant bij wee banken) een oplossing gevonden.
De tenaamstelling van de rekening daar is met onze beide namen achterelkaar. Dus 2 in 1.
en dat is dan voldoende voor Kantor Immigrasi omdat Jacqueline haar naam er ook op staat.
(Is bij het kantoorbezoek niets over gezegd).
ook een foto van dit bankboekje opgestuurd met WA
*19 maart het volgende WA-bericht.
"we hebben een nieuwe EPO nodig van Mandiri??? ehhhhhh???? Wat is Mandiri? We snappen er geen barst van!
Wij gaan daarmee absoluut niet akkoord omdat ons toegezegd is dat dit wel geregeld wordt na de voltooiing van het proces van het nieuwe visum. Ons probleem niet.
Ze, de agent, begrijpt maar al te goed  dat we verontwaardigd zijn en uiten onze boosheid met de Balinese vriendelijkheid. Ze bevestigt dat zij dit toch gaan regelen maar we moeten wel 850.000 (50 euro) RP pp betalen voor de nieuwe EPO omdat we van agent/sponsor zijn veranderd. "Deze kosten vallen buiten de visumkosten". 
Ja ja ho even....we hebben een All Inn prijs afgesproken en betaald!
En toen kwam er tien keer sorry met de bekende vriendelijkheid maar we moeten wel betalen. We hebben deze discussie maar niet voortgezet om het proces niet nog meer te vertragen en betaald.
*31 maart het volgende WA-bericht...het houdt niet op!
Immigrasi wenst een bewijs dat jullie een ticket hebben geboekt om op 11 april het land te verlaten naar Nederland. Een enkele reis Bali-Amsterdam.
Ehhhh....wat? Maar we hoeven en kunnen het land niet uit!
antwoord agent: Je hoeft ook het land niet uit maar ze vragen om een faketicket en dat is gemakkelijk via internet te maken. En inderdaad zo gezegd zo gedaan, daar zijn speciale websites voor zoals fakeflightickets.com. Ze vragen dus om te frauderen en dat is niet zó raar in dit land.! Ook dit faketicket met een foto via WA opgestuurd.
*19 april....en het houdt nog steeds niet op.
Een bericht van de agent dat ze een fout heeft gemaakt. Ze heeft niet goed gelezen. 
Ze willen alsnog het huurcontract van ons en de huiseigenaar.
Ook dit was niet nodig tijdens het kantoorbezoek op 3 maart (6 weken!!! geleden)
Dus het huurcontract opgestuurd.
En toen kwamen uiteraard de vragen: "De geldigheid staat niet vermeld, er is geen einddatum".
Onze huurovereenkomst is voor onbepaalde tijd. "Ja maar dat kennen we niet in Indonesië"!
"Dan regel je dat maar voor ons op het Kantor Immigrasi want we zijn het goed zat"........een pissig teleurgesteld antwoord van ons.
En toen was het stil tot een paar dagen later.
"Als je een bewijs kan overleggen dat je de huurpenningen hebt betaald van het afgelopen jaar dan is het akkoord.
En dit hebben we opgestuurd via uiteraard een foto via WA
*27 april... het bericht dat alles geconfirmeerd is en akkoord bevonden en dat we 29 april naar het Kantor Immigrasi kunnen voor de vingerafdrukken en foto. Volgende week kunnen we dan ons paspoort met de juiste visastempels ophalen bij de agent. En dan zijn we twee maanden verder en we hebben het weer overleefd. Ook dit is Bali, het Godeneiland met het lekkere eten wat geen drol kost, het warme klimaat en de vriendelijke glimlach . 

Rondje tuin

Een prachtige dag. De zon komt op en de vogels fluiten. We genieten van de bloemen in onze tuin terwijl het zwembad wacht op onze plons.

Groen Yehkuning

De afgelopen dagen heeft het lekker geregend en dus staan de sawas er prachtig bij. De omgeving van Yehkuning is een oase van rust en groen. Het is een genot om hier te mogen wonen.

De tweede boordag

Gisteren tegen elven waren ze weer present. De jongens van de boormachine. Na het opstarten, duidelijk waarneembaar door een zwarte wolk gedompeld in een vette dieselgeur, werd de eerste stang op de boorkop gezet. Uiteindelijk werd er na 26 meter goed water gevonden. De dieselmotor werd stopgezet. Het is middag en Inmiddels is ook de boorbaas met de pvc pijpen van 4" geariveerd. Zes van deze pijpen met een totale lengte van 24 meter werden in de boorschacht geschoven. De hoogste tijd om te stoppen en een hap te eten. Vanmorgen om negen uur is er nog zes meter verder geboord. Dit betekent dat er nu een laag van zes meter water bereikbaar is. In de buitenpijp komt nog een 12 meter lange binnenpijp van 1" waarmee via de pomp het water wordt opgezogen. Het water is nu op zes meter al zichtbaar. De klus was om half elf geklaard maar toen moest de boormachine nog terug over het terras. Met de ervaring van de heenreis ging het nu een stuk gemakkelijker. Een half uur later reed de machine het erf op van de buren voor nog een boring. Volgende week ga ik de binnenpijp aansluiten op de pomp.

de baas is er ook

met de witte pvc pijpen voor de buitenwand

die worden in de boorschacht geschoven

de klus geklaard, eerst eten en dan naar huis

maar eerst nog even de machine langs het voorterras terugkreukelen

met een paar extra balkjes gaf dit geen probleem

de waterput

Wij onttrekken water uit een 8 meter diepe put die gemaakt is van op elkaar gestapelde betonnen ringen. Deze waterput dient regelmatig schoongemaakt te worden van een vieze zandlaag op de bodem en allerlei ongedierte dat in de put is gekropen/gevallen en de weg omhoog niet meer kan bolwerken. Het water in de put is grondwater en dat betekent dat er in de droge tijd minder water in staat dan in de regentijd. Inmiddels groeien ook de wortels van de grote kokospalmen van de buurman achter ons huis dwars door de betonnen ringen de put in. Omdat de onderhoudskosten steeds terugkomen en de kwaliteit van het water veel beter kan hebben we besloten een nieuwe bron te laten boren. De boormachine staat inmiddels op zijn plek maar dat ging niet zomaar.

Twee weken geleden hebben we de baas van het boorbedrijfje gebeld langs te komen om ons te kunnen vertellen of het überhaupt mogelijk is om te boren in de voortuin want de achterkant is zowieso niet bereikbaar. Ik belde en een uur later stond hij op de stoep. Met een meetlint in de hand zei hij overduidelijk dat het wel mogelijk is. "Oké dan gaan we het doen". Een paar dagen later hebben we hem weer opgebeld met de afspraak op gisteren om acht uur in de morgen. Maar afspraken moet je hier heel erg flexibel zien (hier zeggen ze "jam karet" en dat betekent: eleastische tijd). Om half twaalf komen er twee kerels op een motor om te kijken of het wel kan. Ook zij weer met een meetlint in de hand: "het is krap maar het kan, we gaan de boormachine halen en dan gaan we aan de slag". Even later belt de baas:" Sorry maar ik kan niet komen want ik zit op Java maar er komen zo twee kerels om te kijken en dan komen ze vanmiddag met de machine". Die zijn al geweest. Het is inmiddels vier uur in de middag en nog niemand gezien. Ook om vijf uur nog niemand. Wij bellen naar de baas maar die neemt niet op. En dan om kwart over vijf roept Jacqueline: "Hé ze komen er aan".

Een kleine vrachtauto met de boormachine erop. Niet alleen dat maar ook de gehele familie zat erbij.

Onze eerste indruk was: "oh nee hè dat kan niet!". En inderdaad dezelfde kerels van het ochtendbezoek op de motor bevestigen ons dat het niet kan. En daar stonden we met z'n allen in de vooruit geworpen schaduw van de truck met de nachine. Alsof het heel normaal is dat het toch niet kan. En toen ging Henk lichtelijk uit zijn dak en daar waren ze niet blij mee. Twee keer zeggen dat het kan en dan zijn ze er eindelijk met vrouw, kinderen en de machine en dan kan het toch niet. Terwijl ik al de voorbereidingen van elektra en waterleiding al heb aangelegd omdat de baas twee weken geleden zei dat het geen probleem is.

Inmiddels is onze tuinaman Pakgede ook naar de plek des probleems gekomen om ons te helpen.  Na veel heen en weer gepraat met het meetlint in de hand dan toch maar proberen om die machine langs de muur te frommelen. De machine van de truck gerold en door de poort naar de voorkant. Met balken, een ijzeren pijp en mankracht is het met veel gepiep en gekraak toch gelukt dat ding over het voorterras te kreuken. 

Bij allemaal ontwaakte er een glimlach. Vandaag gaan ze echt aan de slag om op ongeveer 25 meter diepte goed water te vinden. En dan moet die machine weer dezelfde weg terug naar de truck.

Pakgede (rechts) kijkt toe hoe ze 'm eraf gaan rollen

de stemming zit er gewoon in, niets aan e hand.

nog even een funfoto

en kreuken en frommelen maar

tsja....en nu zit ie klem

het is uiteindelijk toch gelukt....morgen boren en dan moet ie weer terug!

eigenwijs

Hoe eigenwijs kan een Balinese timmerman zijn. Heel erg eigenwijs. In het kader van de keukenrenovatie hebben we ook bij een timmerman in Negara de opdracht neergelegd om een hoekkast op maat te maken. Hij zei: "geen enkel probleem...maken we". Over twee weken is de kast klaar. Na een week ben ik gaan kijken en ja hoor het was al bijna klaar. Alleen nog schuren en lakken."In welke kleur moet ie worden geschilderd? Ik vertelde hem dat we alle meubelen en keuken in "Walnootbruin" van Movilex hebben. "Oh..verf van Movilex heb ik niet". Ik zei: "maak niet uit..ik haal wel een bus verf voor je". Hij zei me dat ie dat prima vond. Drie dagen geleden ben ik weer gaan kijken en ja hoor de kast was klaar. Hij zei: "We hebben 'm niet met de kwast geschilderd maar mooi strak gespoten". Oh geweldig! En ja hoor...mooi strak maar ik twijfelde al aan de kleur. Het kastje zat inmiddels onder een laag stof dus ik kon niet echt de kleur beoordelen maar ik ging ervan uit dat ie de door mijn gebrachte bus verf wel zou hebben gebruikt. Vandaag hebben ze het kastje gebracht en onze eerste conclusie was: "de kleur is niet goed"!!! "Hé Putuh waarom heb je niet de juiste kleur? Hij zei: "Omdat ik de kast heb gespoten heb ik niet jouw bus verf gebruikt maar het is wel walnootbruin hoor"! Nou echt niet! De kast is prachtig gemaakt daar zullen we niet over zeuren maar de kleur hé. Morgen ga ik nog even naar hem toe om mijn niet gebruikte bus verf op te halen en wellicht kan ie ook het hout van de keuken spuiten in dezelfde "zijn" walnotenbruinen kleur. We zullen zien!

in het zonlicht lijkt het de juiste kleur

maar in werkelijkheid niet....de juiste kleur is zoals de deur en de keuken....maar de kast is wel prachtig gemaakt!

keukenrenovatie

Ons huis is in 2009 afgeleverd met een keuken in Balinese stijl. Wisten wij veel wat Balines stijl inhoudt!! Een Balinese keuken heeft eigenlijk geen stijl. Het zijn twee kastjes zonder planken met ieder twee deurtjes en er tussenin vier lades. Dit alles verwerkt in een gigantische klomp beton. Het aanrecht heeft een dikte van 8 centimeter beton met daarop badkamertegels. Voor vakantie is dit geen probleem maar wij wonen inmiddels hier 2 1/2 jaar permanent en dan begint zo langzamerhand de frustratie van o.m. de vieze voegen op het blad toe te nemen. De laden sluiten niet meer goed en het kastje onder  de spoelbak heeft geen ventilatie. En daar is een muffe lucht waar te nemen. De spoelbak vertoont veel niet meer weg te werken vlekken en de hoeken zijn beginnen te roesten. Het zou roestvrijstaal moeten zijn maar het is niet meer dan "pisbakkenstaal". De kraan hebben we inmiddels al vernieuwd want die heeft het een half jaar geleden al opgegeven. 

Dus is het tijd voor een kleine budgettaire renovatie. De laden en de kastjes hebben we zelf onderhanden genomen. Die sluiten weer en de deurtjes onder de spoelbak hebben voorzien van horizontale plankjes met ruimte zodat er ventilatie is. Geen muffe lucht meer. Twee keer gelakt en het heeft weer een prima uiterlijk. In Denpasar hebben we een nieuw blad van zwart graniet geregeld. De spoelbak hebben eruit moeten slopen want die was ook stevig verankerd in de beton. Het gascomfort hebben we wel heelhuids kunnen redden. Deze met een nieuwe spoelbak hebben we geplaatst in het nieuwe blad.
Vijf dagen geleden in Sanur hebben we de deal voor het blad gemaakt en gisteren om 12.30 uur stonden zeven man te wachten bij de tempel in Yehkuning. Zeven? ja, zeven! Drie mannen in een pickup met de twee platen graniet en vier jongens op de motor. Allen uit Denpasar...drie uurtjes rijden. Nadat het graniet van de auto was getild gingen ze eerst met z'n allen zitten eten. Op het gemakkie. Na een half uurtje ofzo gingen de drie met de pick-up weer huiswaarts. "Pulang" Hun werk zat erop. Het graniet brengen en niet meer dan dat. Toen bleven er nog vier over. Twee kleedden zich om en gingen aan de slag. Dit zijn de jongens van het natuursteenbedrijf in Kuta. De andere twee zijn van het keukenbedrijf in Sanur waar we opdracht hebben gedaan. De ene ging liggen slapen en de andere ging met zijn mobieltje zitten spelen. Allereerst werd er gemeten en daarna gezaagd. Alles uit de hand. Zelfs de voorste rand werd uit de hand in het verstek gezaagd. Ik heb met open mond staan kijken hoe die kleine 2 meter 80 uit de hand zaagde. En heel erg strak. De andere die deed niets anders dan water spuiten met een flesje op de het zaagmachientje. Tijdens het zagen kwam er ook enige beweging in de andere twee. Uitgeslapen en klaargespeeld! De handen werden uit de mouwen gestoken en toen ineens waren ze met z'n vieren aan de slag. 
De bedoeling was om de gaten voor het gascomfort en de spoelbak in huis te zagen. Van dat idee hebben we ze snel afgebracht. Doe dat ook maar buiten! Stof kunnen we binnen niet gebruiken. Zo gezegd en zo gedaan. Na het plaatsten bovenop op bestaande blad werden alle naadjes en plinten keurig afgewerkt en met de hand gepolijst. Het resultaat mag er zijn. De spoelbak en het gascomfort hebben we inmiddels zelf (terug)geplaatst. De kraan is weer aangesloten dus we hebben ook weer warm water. We nemen onze hoge hoed af voor die vier knullen want die hebben werkelijk fantastisch werk geleverd. Vooral die kleine met zijn spillebeentjes en zijn zaagmachientje verdient een extra pluim! Wij zijn er blij mee.
Om acht uur na een douche onder de tuinslang en een biertje gingen ze weer op de motor huiswaarts naar Denpasar...drie uurtje rijden in het donker. "Tidak masalah"...geen probleem!

de spoelbak doorzagen en slopen...een aardig klusje

de jongens van het transport

onze taak is volbracht dus gaan we weer naar Denpasar 

zagen en spuiten

slapen en spelen

uit hand in het verstek.....superknap!

met z'n allen het loodzware granieten blad op het bestaande blad leggen

het gat voor de spoelbak...buiten gezaagd.

met z'n vieren afwerken en klaar is is.....geheel links de vakman.

het eindresultaat...een stukje vakwerk!