Het schoolplein

Het schoolplein is weer geveegd tijdens het huiswerkuurtje want er wordt wegens Corona nog steeds geen les gegeven. Het afval gaat in een bak die geleegd wordt aan de overkant van de school langs de kant van de weg want dat is zoals gewoonlijk de kortste weg. En dat het daar ligt te stinken is niet belangrijk. weg = weg. De school heeft hiermede ook een plek gemaakt voor de rest van de straat die hier zijn zooi ook dumpt. De weg naar een milieubewuster leven is nog heel erg lang en zolang de gemeente (desa) het allemaal laat gebeuren zal het niet snel veranderen. De kinderen kunnen er eigenlijk niets aan doen want die worden zo opgevoed, thuis en op school. Triest!

Dumpen aan de overkant langs de weg. Links de schoolpoort en rechts de stinkende afvalberg.

De groene driewieler

Afgelopen week las ik een artikel in een Balinese krant dat het bestuur van Bali blij is met het initiatief om plastic flessen te recyclen en daarmee het milieu te helpen. 
En toen moest ik toch even knipperen met mijn ogen en mezelf op mijn wang slaan. Het plasticprobleem in Indonesië en dus ook op Bali is groot. Zolang wij hier wonen en dat is zeven jaar heb ik al mensen plastic zien verzamelen voor recycling en dan hoofdzakelijk de waterflessen. Ze verzamelen alleen het plastic wat geld opbrengt, de rest laten ze liggen omdat het milieu ze geen barst interesseert. Het gaat om geld en overleven. Alle afval laat men vallen en wordt verbrand of gedumpt. We wonen in een dorp en streek waar geen of nauwelijks toeristen komen. Dus alle afval die links en rechts valt te bewonderen is afkomstig van de dorpelingen. Inmiddels is door de Balinese overheid het plan geopperd om de toeristen extra belasting te betalen omdat zij de vervuilers zijn van Bali. Men is blijkbaar niet bereid om hun eigen bevolking milieubewuster op te voeden. Men wenst er geen tijd, energie en geld in te steken. Als ik vraag in het dorp waarom ieder huis zijn eigen vuilnisbelt heeft dan krijg ik het antwoord: "Waar moeten we er anders mee heen en het is gemakkelijk?".Dus steken ze het regelmatig in brand. Momenteel is het regentijd, het afval is drijvende en niet te verbranden. De ratten vinden dit heerlijk en genieten volop. Een paradijsje voor deze langstaarten. Voor deze vieze bende moeten de toeristen gaan betalen met de aan de zekerheid grenzende wetenschap dat dit belastinggeld niet voor milieudielstellingen gebruikt gaat worden maar "gewoon" in de verkeerde zakken verdwijnt. Als ik de opmerking maak dat er niets aan het milieu wordt gedaan dan wordt verwezen naar die ene dag per jaar dat ze met zijn allen het strand schoonmaken. Maar dat is alleen het strand, wat er langs de weg en de rijstvelden ligt dat blijft liggen. En twee dagen later ligt het strand weer vol met plastic. Lekker zinvol die ene dag per jaar. Laatst liep ik 's morgens vroeg met de hond op het strand zie ik een dorpeling met een grote zak op zijn nek naar de branding lopen. Hij schudde de zak leeg, keek schierlijk om zich heen want hij zag mij en liep terug naar zijn motor. Ik ben nieuwsgierig naar de drijvende inhoud gelopen om het met mijn ogen gade te slaan. Eigenlijk kon ik het niet geloven maar het was een lading volgescheten Pampers. Dus morgen weer, en overmorgen weer want gebruikte luiers zijn er elke dag. Het strand wordt gezien als een hele grote alvalbak die door het getijde elke dag wordt geleegd. Het is zo enorm jammer want men realiseer zich niet hoe mooi hun strand is. Het is te smerig om er over te schrijven, maar ik doe het toch. Is deze viezigheid de schuld van de toerist die hier niet komt en toch ervoor moet dokken? Het is allemaal zó zinloos als men niet bereid is bij de basis te beginnen. En dat zijn de scholen, gemeente en vooral ook de ouders want die kunnen hun kinderen milieubewust maken en opvoeden zonder de vuilnisbelt achter het huis. Dus hier in het dorp geen alvalbakken maar verderop in Negara staan wel afvalcontainers die elke dag vol en te klein zijn. Vaak ligt ernaast meer dan erin. Een paradijs voor degenen die op zoek zijn naar verkoopbare handel om de dag van vandaag en misschien ook morgen te kunnen overleven. Ik moet er niet aan denken om dagelijk zo'n bak in te duiken. De ene zijn afval is de ander zijn brood en dat is begrijpelijk in deze cultuur waar het begrip van de groene, de grijze, de blauwe en de roze absoluut een onbekende is. 
Maar waar het donker is daar is altijd wel een lichtpuntje. Waarschijnlijk is op het gemeentehuis (Desa) het bekende muntje inmiddels gevallen en zijn ze zich ervan bewust dat er toch iets moet gebeuren om Yehkuning schoner te maken en te houden. Bij onze buurman staat een prachtige nieuwe groene driewieler geparkeerd (nog niet in bedrijf) met de belettering "Yehkuning Berseri". (Yehkuning vuilophaal). Hopelijk realiseren de dorpelingen ook waarom deze kar in Yehkuning rond gaat rijden en dat ze hun vuilnis niet meer zomaar op straat gaan dumpen.

Grote schoonmaakaktie

Meer dan 8000 mensen, onder wie studenten, militair personeel, politieagenten en lokale Balinezen, namen afgelopen weekeinde deel aan een grote schoonmaakactie op diverse stranden op het Indonesische eiland Bali. Deelnemers verzamelden bijna 14 ton afval, schrijft The Jakarta Post. 

De schoonmaakactie vond gelijktijdig plaats op Tanjung Benoa Beach in Badung, Masceti Beach in Gianyar, Nyanyi Beach in Tabanan, Penuktukan Beach in Buleleng, Gilimanuk Bay in Jembrana, Segara Kusamba Beach in Klungkung, en op Matahari Terbit Beach, Biawung Beach en Mertasari Beach in de regio Denpasar.Helaas werd deze aktie niet uitgevoerd op de stranden van West Bali, behalve in Gilimanuk.


Het evenement is een initiatief van het directoraat-generaal Bestrijding Milieuvervuiling en Milieuschade van het Ministerie van Milieu en Bosbouw in samenwerking met het Regionaal Militair Commando. De schoonmaakactie heeft tot doel mensen bewust te maken van het afvalprobleem in de kustgebieden.
Uit onderzoek, dat vorig jaar werd uitgevoerd in opdracht van het Directoraat-Generaal Bestrijding Milieuvervuiling en Milieuschade, blijkt dat de wateren bij de Indonesische archipel 1,2 miljoen ton afval bevatten, dat voornamelijk bestaat uit plastic (31,44 procent) en hout (29,75 procent).
Het onderzoek werd uitgevoerd in 18 regio's en steden op Bali. In de regio Badung bestond het afval voornamelijk uit hout (64,22 procent), 13,9 procent van het afval bestond uit plastic. 

Milieu

Het is half zeven en het is zoals elke dag genieten van de vogels en de rust. De temp.is 24.2 graden en de lV boven de 90%. En zo te horen ligt de zee er nog steeds.
Ik heb al meerdere malen het woord "milieu" geschreven. Dat staat hier werkelijk nog in de allerkleinste kinderschoenen. Alle niet bruikbare afval wordt verstookt in de tuin. Altijd en op diverse plaatsen een grote rookpluim waarbij de AVR (Afvalverwerking Rijnmond) een kleintje is. Papiertjes, plastic zakjes en ander afval ligt overal op straat. En dat wordt wel redelijk opgeruimd maar alleen door vrouwen, de mannen steken geen hand uit.
Het eetbare wordt opgeruimd door de loslopende honden. Maar het gekke is dat bij de mensen thuis wel elke dag wordt geveegd en dat het terrein om de huisjes ook altijd redelijk schoon is. Maar op en rond de openbare weg is het een rotzooitje.  En toch is er een lichtpuntje want we hebben wel op 2 plaatsen in Negara afvalbakken gespot. Maar we hebben de indruk dat het gebruik hiervan nul komma nul is. Hopelijk komen ook hier betere tijden.

één van de twee gespotte afvalbakken