Vandaag weer een dag

We geven vandaag het vervolg van gisteren. Maar eerst nog even terug naar de dag van gisteren.  Ik ben na de koffie naar het Politiebureau gemotord. Bij de poort moest ik me melden en gelukkig mocht ik, na een smeekbede, doorlopen omdat ik vergeten was mijn lange broek aan te trekken. In alle overheidsgebouwen is een lange broek en shirt met mouwen verplicht, dus geen hemdjes maar die draag ik toch al niet. Na enig vragen kom ik bij het kantoortje van de contactpersoon die geregeld is vanuit Semarang. Een vriendelijk agent komt me al tegemoet en steekt zijn duim omhoog. Waarschijnlijk zal hij een glimlach vertonen maar dat is niet zichtbaar door het zwarte mondkapje met politielogo. We lopen samen naar een ander kantoor tegenover de kantine. En daar wordt ik verder geholpen door weer een vriendelijk man die netjes het benodigde papiertje in orde maakt. Nu zijn onze dossiers, voor de aanvraag SKTT via het Kantor Dukcapil, compleet. 

Dus vandaag, na de koffie, met een lange spijkerbroek aan met de twee stapeltjes voorzien van een gekleurde paperclip naar dat kantoor. Parkeren mag niet voor de deur dus dan maar een stuk verderop. De wachtruimte is verplaatst naar buiten. Bij binnenkomst op het terrein, eerst handen wassen en afdrogen met een klef handdoekje dat al door velen is gebruikt. Dan wordt de temperatuur gemeten…36.5 en dat is oké. Ik zeg waarvoor ik kom en wordt doorverwezen naar een andere tafel….ook in de open lucht. De man van KTPP-dienst is bezig met een Koreaanse familie. Ik mag gaan zitten en moet wachten. Het duurt even…de eerste zweetpareltjes verschijnen op mijn voorhoofd want de openluchtairco geeft alleen warmte. Ik ben aan de beurt. Ik stap naar voren en geeft de beide stapeltjes met documenten aan deze ook weer vriendelijke man. Hij controleert alles op juistheid en loopt naar binnen. Ik mag weer gaan zitten. Een vijftal minuten komt hij weer naar buiten met mijn stapeltjes en vertelt mij dat er nog een aanvraagformulier getekend moet worden. Hij geeft mij de documenten terug met het blanco aanvraagformulier met de mededeling dat de naam ingevuld moet worden met onderaan een handtekening. Bij terugkomst moet het geheel aangereikt worden in een papieren stofmap per dossier. Dus ik stap weer op mijn motor en rij naar de dichtbijzijnste supermarkt om twee van die papieren stofmapjes te kopen. De kosten zijn RP 800  (5 eurocent per stuk). Zittend op een stoeppie naast de supermarkt vul ik de formulieren in en zet de beide handtekeningen en ga terug naar het kantoor want je denkt toch zeker niet dat ik daarvoor weer naar huis ga. Bij binnenkomst weer de handen wassen maar er wordt niet getemperatuurd. Het handdoekje is nog kleffer en natter dan de eerste keer, bah. Ik loop direct naar de juiste tafel maar de man van dienst is in geen velden of wegen te bekennen. Ik wordt door een mevrouw gewezen op het bankje. Dus ik mag weer in de wacht. Na een half uurtje zweten vond ik het toch de hoogste tijd om te vragen waar onze Gijs uithangt. De vriendelijke mevrouw in sarong loopt naar binnen en komt even later met hem terug. Hij wenkt me en ik overhandig de twee blauwe stofmapjes met inhoud. Hij controleert ze weer op juistheid en zegt me dat ik a.s. dinsdag de STKK kaarten op kan halen want de verwerking is drie werkdagen. In de tussentijd vraagt hij me waarom ik twee achternamen heb (Van Bruggen) en Jacqueline (Hoogeveen) één. Ik tracht hem wijs te maken dat het een familietraditie is met de opmerking van hoe meer achternamen des te groter het aanzien. Zijn ogen glimmen en zegt me: “zoals Van Basten?”. Ik knik instemmend, bedank hem onzichtbaar glimlachend en wens hem nog een fijne dag met de bekende groet “Selamat jumpa, sampai hari Selasa.”.Tot dinsdag. 

Morgen een rustdag

De openlucht wachtruimte.

De wasbak met het kleffe handdoekje.

Eindelijk strenge maatregelen

Eindelijk na 15 maanden hebben ze hier op Bali het besef dat Coronavirus een zeer serieuze zaak is. Ondanks dat bijv. de burgemeester van Denpasar heeft geroepen de regels niet te willen handhaven worden er nu strenge regels ingevoerd. En een ieder, ook burgemeesters en andere overheidsbekleders, die deze regels niet opvolgen worden bestraft. Java loopt inmiddels vol met besmettingen via de Deltavariant. De regering in Jakarta heeft nu strenge maatregelen aangekondigd voor Java en Bali. En nu maar hopen dat de lokale bevolking deze maatregelen serieus gaat nemen en dat er bij het niet opvolgen nu echte sancties volgen en dat de slappe hand verdwijnt. Deze maatregelen, het nood PPKM (Pemberlakukan Pembatasan Kegiatan Masyarakat) worden morgen 2 juli  van kracht en geldt voorlopig tot 20 juli.

Inmiddels is ook bekend gemaakt dat het openen van Bali in Juli voor toeristen is uitgesteld tot een latere datum. Met zekerheid blijft Bali geheel 2021 gesloten. Via de lucht is Bali bereikbaar (domestic vluchten) voor reizigers met een PCR test met QR code. Via de boot, bus en auto met Rapid test. En dat verschil is voor ons niet te begrijpen. Dus mensen van Java bijv. uit Surabaya met de bus of auto die oversteken met de ferry kunnen dat doen zonder PCR test, komen ze met het vliegtuig dan wel PCR test verplicht. 

De belangrijkste regels van deze noodverordening. 

Emergency PPKM wordt op Java en Bali geïmplementeerd en omvat 45 regentschappen/steden in de niveau 4 situatie van de COVID-19 pandemie en 76 regentschappen/steden in niveau 3 gebieden.

Deze stap is genomen gezien de piek in COVID-19 gevallen in de afgelopen dagen.  Deze Emergency PPKM zal gemeenschapsactiviteiten en activiteiten strikter beperken.

Enkele belangrijke punten zijn:

* Uitvoering van activiteiten in de niet-essentiële sector geldt 100% thuiswerk (WFH);

* Onderwijs en leeractiviteiten worden 100% online gedaan. Dus scholen worden opnieuw gesloten.

* Supermarkten, traditionele markten, kruidenierszaken en supermarkten open tot max. 20.00 uur en maximale capaciteit 50%.

* Apotheken/drogisterijen mogen 24 uur per dag volledig open zijn

* Sluiting van winkelcentra/malls/handelscentra;  aanbiddingsplaats (tempels en moskeeën), openbare faciliteiten;  voorzieningen voor kunst/culturele activiteiten, sportieve en sociale activiteiten

* Restaurants/Kraampjes alleen bezorgen/afhalen. Eten ter plaatse verboden.

* Openbaar vervoer max 70% capaciteit

* Bruiloften en andere recepties maximaal 30 personen.

KITAS (Visum)

Gisteren zijn we uitgenodigd om op het Kantor Imigrasi te komen voor het plaatsen van vingerafdrukken voor onze nieuwe KITAS (visum voor 1 jaar). Twee en een half uur met de auto heen, tien minuten binnen en twee en een half uur weer terug. Bij binnenkomst werd onze temperatuur gemeten maar na het afnemen van de vingerafdrukken werd dat appaaraat niet ontsmet, ook de stoel en de desk niet. Volgende klant!

Voorafgaande is er heel wat gebeurt wat ons begrip ver te boven gaat. Op 12 en 24 april is ons lopend visum zijnde een KITAP voor vijf jaar geeindigd. Wij waren niet tevreden over de agent/sponsor van dit visum. Dus een mooie gelegenheid om te veranderen van agent/sponsor aanbevolen door vrienden.
Op 19 januari zijn we daar binnengestapt voor nadere informatie. 
"Kunnen wij zonder problemen wijzigen van agent/sponsor"?  Antwoord: "geen enkel probleem". 
Normaliter moeten wij bij een nieuwe KITAS-procedure het land verlaten maar vanwege Corona is dit niet mogelijk. Dit wordt nu opgelost middels een E-Visum via Immigrasi Jakarta. De kosten zijn 165 US Dollar. Het bedrag in dollars zegt al genoeg. De kosten voor het eerste jaar KITAS zijn 14 miljoen RP (850,00 euro p.p.) en de volgende vier jaar is dit 9 miljoen (550,00 euro p.p.).
Nog dezelfde dag kregen wij een WA-bericht met een lijstje met de vereiste documenten. 

- paspoorten met nog een minimale geldigheid van 6 maanden
- ziektekostenverzekering
- Overlijdensverzekering (vertaald in het Bahasa Indonesia)
- Aansprakelijkheid verzekering (vertaald in het Bahadsa Indonesia)
- pasfoto’s met rode achtergrond
- overzicht bankrekening, 3 maanden.
- Pensioenbrief of inkomensverklaring (vertaald in het Bahasa Indonesia)
- Notarisakte (Sea Menyewa) eigenaar woning waaruit blijkt dat het eigendom verhuurt mag worden.

 - Kopie ID kaart (KTP) van de grondeigenaar als de grond wordt geleasd.
- Kopie ID kaart (KTP) van onze huishoudelijke hulp (Pembantu) want je moet 1 persoon aan het werk hebben.
- Trouwboekje (vertaald in het Bahasa Indonesia)

Op 3 maart zijn we naar het kantoor van de agent/sponsor gegaan met een map met alle benodigde documenten. Uiteraard waren wij zo goed voorbereid dat we nog meerdere documenten bij ons hadden. Zoals oude paspoort met aflopend visum en een huurcontract. In ons gesprek hebben we duidelijk gevraagd of de stapel van benodigde documenten dan compleet is voor de aanvraag. Na een vluchtige controle was het antwoord: "Ja hoor dit is perfect en maak het geld maar over per bank". 

Dus de All Inn prijs is 14 miljoen p.p. - "Jazeker dat is de deal".

Maar we hebben toch nog wel wat vragen:
"Moeten wij nog naar onze vorige sponsor om aan te geven dat onze huidige KITAP is beëindigt omdat ook de EPO (Exit Permit Only) ook beëindigd moet worden. Dit is een permit die je moet betalen omdat de kans aanwezig is dat als je het land verlaat dat je niet meer terugkomt. (Een soort borg die je niet terugbetaald krijgt). Dit is eenmalig bij de eerste keer. Dus ook geen nieuwe EPO bij jullie? "Nee hoor dat is nu niet belangrijk dat komt wel na het voltooien van de aanvraag". Oke!
En heb je ons oude paspoort met het huidige aflopende visum en huurcontract niet nodig?
antwoord: "Nee hoor niet nodig". 

Wij na het achterlaten van de documenten weer naar huis.
*Op  8 maart komt het eerste bericht: "Graag een foto van het huidige visum in je oude paspoort". 
(Was bij het kantoorbezoek niet nodig).
Oke, hebben we direct met WA opgestuurd.
*Op 10 maart: "Ook graag een foto van de aflopende KITAP-kaart".
(Was bij het kantoorbezoek niet nodig).
Ook de foto van dit document direct met WA opgestuurd.
*18 maart het volgende bericht.
We willen ook een overzicht van de bankrekening van Jacqueline.
- ter verduidelijking: In Indonesië kan een bankrekening niet op twee namen. Een en/of rekening bestaat niet. De rekening wordt altijd bij een huwelijkse situatie op naam gezet van de man omdat de vrouw niets te vertellen heeft hier🤪. Dus de bankrekening bij BCA Bank staat op mijn naam (Henk). 
Maar wij willen dit niet dus heeft de bankdirecteur van de BNI Bank (wij zijn klant bij wee banken) een oplossing gevonden.
De tenaamstelling van de rekening daar is met onze beide namen achterelkaar. Dus 2 in 1.
en dat is dan voldoende voor Kantor Immigrasi omdat Jacqueline haar naam er ook op staat.
(Is bij het kantoorbezoek niets over gezegd).
ook een foto van dit bankboekje opgestuurd met WA
*19 maart het volgende WA-bericht.
"we hebben een nieuwe EPO nodig van Mandiri??? ehhhhhh???? Wat is Mandiri? We snappen er geen barst van!
Wij gaan daarmee absoluut niet akkoord omdat ons toegezegd is dat dit wel geregeld wordt na de voltooiing van het proces van het nieuwe visum. Ons probleem niet.
Ze, de agent, begrijpt maar al te goed  dat we verontwaardigd zijn en uiten onze boosheid met de Balinese vriendelijkheid. Ze bevestigt dat zij dit toch gaan regelen maar we moeten wel 850.000 (50 euro) RP pp betalen voor de nieuwe EPO omdat we van agent/sponsor zijn veranderd. "Deze kosten vallen buiten de visumkosten". 
Ja ja ho even....we hebben een All Inn prijs afgesproken en betaald!
En toen kwam er tien keer sorry met de bekende vriendelijkheid maar we moeten wel betalen. We hebben deze discussie maar niet voortgezet om het proces niet nog meer te vertragen en betaald.
*31 maart het volgende WA-bericht...het houdt niet op!
Immigrasi wenst een bewijs dat jullie een ticket hebben geboekt om op 11 april het land te verlaten naar Nederland. Een enkele reis Bali-Amsterdam.
Ehhhh....wat? Maar we hoeven en kunnen het land niet uit!
antwoord agent: Je hoeft ook het land niet uit maar ze vragen om een faketicket en dat is gemakkelijk via internet te maken. En inderdaad zo gezegd zo gedaan, daar zijn speciale websites voor zoals fakeflightickets.com. Ze vragen dus om te frauderen en dat is niet zó raar in dit land.! Ook dit faketicket met een foto via WA opgestuurd.
*19 april....en het houdt nog steeds niet op.
Een bericht van de agent dat ze een fout heeft gemaakt. Ze heeft niet goed gelezen. 
Ze willen alsnog het huurcontract van ons en de huiseigenaar.
Ook dit was niet nodig tijdens het kantoorbezoek op 3 maart (6 weken!!! geleden)
Dus het huurcontract opgestuurd.
En toen kwamen uiteraard de vragen: "De geldigheid staat niet vermeld, er is geen einddatum".
Onze huurovereenkomst is voor onbepaalde tijd. "Ja maar dat kennen we niet in Indonesië"!
"Dan regel je dat maar voor ons op het Kantor Immigrasi want we zijn het goed zat"........een pissig teleurgesteld antwoord van ons.
En toen was het stil tot een paar dagen later.
"Als je een bewijs kan overleggen dat je de huurpenningen hebt betaald van het afgelopen jaar dan is het akkoord.
En dit hebben we opgestuurd via uiteraard een foto via WA
*27 april... het bericht dat alles geconfirmeerd is en akkoord bevonden en dat we 29 april naar het Kantor Immigrasi kunnen voor de vingerafdrukken en foto. Volgende week kunnen we dan ons paspoort met de juiste visastempels ophalen bij de agent. En dan zijn we twee maanden verder en we hebben het weer overleefd. Ook dit is Bali, het Godeneiland met het lekkere eten wat geen drol kost, het warme klimaat en de vriendelijke glimlach . 

Corruptie - Corona

Corruptie is en zal een onderdeel blijven van de Cultuur in Indonesië.
Ook tijdens de Coronatijd.
Bron artikel: Balipost
“ De overheid op Bali roept steeds dat de controles op binnenkomst heel erg streng zijn. Maar ze blijken zo lek als een maandje.
Satpol heeft in Klungkung een inwoner uit de Sumba regio tijdens een controle aangehouden niet bleek te beschikken iver een gezondheudscertificaat en negatieve rapid test. De man werkte in de bouw hier op Bali.
In zijn verklaring zei de man dat hij, samen met nog 18 anderen, een inspectiemedewerker in Padangbai elk RP350K hadden betaald voor een document waarna zij gewoon verder Bali in mochten. Naar de overige 17 wordt nog gezocht”.

Kantor Immigrasi

Vanaf 15 Juni gaan de immigratie kantoren weer open voor het aanvragen, verlengen of vernieuwen van Indonesische paspoorten. Aanvragen gaat via een nieuwe applicatie "Online Passport Service, Directorate General of Immigration" te downloaden via Playstore.  De aanvrager kan dan kiezen bij welk kantoor en wanneer hij langs wil komen. Zo wil men voorkomen dat in het kader van het "nieuwe normaal" teveel mensen tegelijk het kantoor bezoeken.
Buitenlanders kunnen dan ook voor de volgende services terecht bij de immigratiedienst: transfer of immigration stay permit status granting new limited stay permit (ITAS), provision of immigration certificate (SKIM) en registratie van Limited Dual Citizenship. Voor deze services dient men een email te sturen naar immigration@yahoo.com.    Registratie via email is een innovatie waardoor je dus niet meer eerst naar het immigratie kantoor hoeft te gaan. Ook dit om teveel bezoekers te voorkomen. Een ambtenaar van de immigratie controleert de aanvraag en neemt contact op als er iets in de aanvraag mist. Is de aanvraag kompleet dsn voert de ambtenaar de gegevens in het systeem in en wordt een afspraak gemaakt waneer de aanvrager langs kan komen voor de foto en vingerafdrukken.
Bron: Gerard Spikkert, onze dank.

de krakende voordeur

Vandaag heb ik weer mijn jaarlijkse bezoek gebracht aan het "Kantor Bersama Samsat Jembraba". Dit is de locatie in Negara voor het wijzigen/verlengen/betalen van de Motorbelasting. Voor mijn Yamaha-motor zijn de eerste vijf jaren voorbij en dan moet de SNTK (Surat Tanmda Nomor Kendaraan Bermotor) = registratiecertificaat vernieuwd worden. Dit betekent ook nieuwe "DK-platen". DK staat voor Bali. Het is daar altijd een drukte van jewelste en daarom ben ik er altijd erg vroeg bij. Zeker deze keer omdat ook de motor gecontroleerd moet worden. Noem het maar een soort keuring waarbij  normaliter het motornummer t.o.v. het BPKB (Buku Pemilik Kendaraan Bermotor) = eigendomsbewijs gecontroleerd wordt. Dit eigendomsbewijs wordt ook wel in de volksmond "het blauwe boekje" genoemd.
Toen ik aan kwam rijden om kwart voor acht stonden er al twee motoren te wachten voor de keuringsbrug. Ik zette mijn tweewieler ernaast in afwachting. Voor de keuring is nodig een kopie van ID (KTP of KITAP/KITAS of paspoort), een kopie van het blauwe boekje BPKB en een kopie van de STNK. Deze bescheiden moest ik afgeven aan het loket van de "Unit Playan Cek Phisik". De dame kwam even later naar buiten met het gele keuringscertificaat. Zij wees me keurig de voor mij bekende parkeerplaats om mijn motor te parkeren en zei dat ik naar het kantoor kon gaan voor de verdere afhandeling. Ik vroeg haar of de motor niet gekeurd hoefde te worden maar dat was, met een knipoog en een vriendelijke glimlach, niet nodig. Ze vond me een aardige vent zeker? Dus ik met dat gele papier en daaraan vastgehecht mijn drie kopietjes naar binnen op het kantoor. Een aantal jaren geleden stond de grote hoge voordeur altijd open vanaf 08.00 uur. Sinds vorig jaar was deze dicht omdat de gehele ruimte voorzien is van airconditioning die vandaag helaas niet werkte. Met een akelig piepend geluid duwde ik de deur naar binnen om me te melden aan de "incheckbalie" rechts naast deze deur om daar het dossier af te geven. De dame aan de andere kant van deze hoge houten balie vulde wat papiertjes in en ik kreeg alles weer terug in een lichtblauwe map die ik moest afgeven bij loket 1. Ik ging zitten naast de grote voordeur met het volgnummertje B4, ter afwachting van de oproep ter betaling. Inmiddels was duidelijk geworden dat het scherm met de volgnummers niet functioneerde en op 0 bleef staan. Daardoor gingen alle mensen achter de loketten de nummers afroepen. Het leek wel een kippenhok met ook nog in de rechterbovenhoek een knetterende televisie, aan de plafonds zoemende ventilatoren (ter compensatie van de niet werkende AC) en aan de voorkant een krakerige en piepende voordeur. Elke keer als er een Balinese kip naar binnen of naar buiten ging dan knarste dat houten kreng aan mijn oren. Wat een rotherrie! Ik zat daar met gespitste oren want ik wilde het afroepen van mijn  nummertje niet missen. Na enige tijd wachten werd mijn nummertje afgeroepen maar niet door de kassier achter loket 2. Wel door een agent achter loket 1. Hij wenkte en ik ging me melden. In het dossier zat een kopie van mijn KITAP (visum). Hij vroeg me ook een kopie van mijn paspoort. Andere jaren niet nodig maar nu wel. Regeltjes veranderen. Tja....die had ik niet in de tas. Aangezien het eigendomsbewijs niet op mijn naam staat maar op de eerste eigenaar zijnde mijn Belgische vriend Jan, was een kopie van zijn paspoort ook voldoende. Laat ik die wel bij me hebben gestoken. Of ik er een voorgevoel van had dat ze dat zouden kunnen vragen. "Oké mister". En ik ging weer zitten. Na een twintigtal  minuten riep de kassier achter loket 2 mijn nummertje B4 af. Op de bestaande Surat staat een bedrag van RP 221.000 maar dat zal wel stevig verhoogd zijn na alle publicaties, dacht ik. Tot mijn verbazing moest ik hetzelfde bedrag voldoen als de voorgaande jaren. Ik mocht weer gaan zitten maar nu in het wachtgedeelte van loket 3. Na een stief kwartiertje hoorde ik B4 roepen maar niet door de afgiftebeambte achter loket 3. Dit keer was het de meneer van loket 4. Daar werd mij verzocht RP 160.000 te betalen zijnde de verhoging ingaande 7 Januari 2017 welke ook is aangegeven in het kantoor, vóór de loketten. Ahhhh vandaar, nu snapte ik het!
Na betaling nam ik weer plaats op het ijzeren stoeltje met flinke ronde gaten. Wellicht een soort ventilatie voor de achterwerken die dit stoeltje teisteren.
En nu was het wel raak: B4 werd afgeroepen door de meneer van loket 3. Hij gaf me de nieuwe STNK en een bewijs van betaling waarmee ik de nieuwe kentekenplaten kon laten maken op de "Unit TNKB"gelegen naast de keuringsunit. Ik gaf daar de twee formuliertjes af en ging zitten. Met een blik naar binnen kon ik zien dat de jongen achter een grote stansmachine mijn nieuwe platen ging maken. Even later werd mijn naam afgeroepen. De nieuwe platen werden mij aangereikt maar dat was oppassen geblazen want de verf was nog nat. Ik en nog wat andere motorberijders legden de platen ter droging in de zon. Na een kwartiertje was de verf droog en kon ik huiswaarts keren.
Het gehele proces heeft ongeveer twee uur in beslag genomen.

de keuringsbrug die ik over mocht slaan

het keuringskantoortje

mijn  nummertje

waar zit de dame van de volgnummertjes?

geduldig wachten totdat je nummertje wordt afgeroepen

de aankondiging van alle prijsverhogingen

een spelletje Pokemon is hier verboden.

mijn nieuwe platen zijn in de maak

de verf is nog nat...eerst nog even een kwartiertje drogen

de oude en de nieuwe plaat

Rijbewijs

Wij toeren rond over de Balinese wegen met een Indonesisch rijbewijs (SIM). Het rijbewijs A (auto) en C (motor) zijn geldig voor 1 jaar omdat het visum KITAS ook voor 1 jaar was afgegeven. Inmiddels hebben wij een visum KITAP welke geldig is voor 5 jaar. Vandaag om 08.00 uur zijn we naar Negara gereden om nieuwe rijbewijzen te regelen die aflopen op 21 januari 2017. Eerst naar de overkant van het politiebureau waar de arts zetelt die de benodigde gezondheidsverklaringen uitschrijft tegen betaling van RP 25.000 per rijbewijs.

Nodig voor deze verklaring: een kopie paspoort, kopie KITAP en een kopie van beide rijbewijzen. Na het invullen van de verklaring, oogcontrole door het lezen van kaartjes met nummers en het controleren van de bloeddruk werd door de arts de verklaring ondertekend en afgegeven. Met vier van deze formuliertjes staken wij de de weg over naar het politiebureau. Daar aangekomen was er weer wat veranderd t.o.v. voorgaande jaren toen we een blanke voorkeursbehandeling kregen. Nu moesten wij ons melden bij een politiebeambte gezeten achter een tafeltje. Hij maakte een dossiermap per persoon. Hij stopte daarin een blanco lichtblauw aanvraagformulier en de gezondheidsverklarinfen met bijlagen. De formulieren konden we invullen op een desk een stukje verderop. Een voorbeeld hoe dit in te vullen was op het raam geplakt. Na het invullen terug naar de agent achter het tafeltje, hij controleerde of de formulieren juist waren ingevuld. Dan naar binnen en melden met de dossiermap bij de balie. Mappen afgegeven en we moesten plaatsnemen op de blauwe plastic stoeltjes. Even later werden onze namen afgeroepen. Wij terug naar de balie. Te betalen voor rijbewijs A (auto) RP 80.000 en voor C (motor) RP 75.000. Totaal voor 4 rijbewijzen RP 310.000. We kregen een oranje nummerkaartje en dan wachten voor de afroep om de kamer in te mogen voor het laten vervaardigen van de nieuwe rijbewijzen. We hoefden maar 10 minuten te wachten. In deze kamer zitten drie beambten op een rij. De eerste controleert het dossier, bij de tweede worden wat vriendelijk vragen gesteld over naam, woonplaats en geboortedatum. Hij maakt ook een foto en neemt een afdruk van beide duimen. Na dit alles doorschuiven naar de laatste stoel. Deze beambte print het nieuwe rijbewijs  en neemt het oude in welke hij in het dossier hecht met een stevig nietje. Het hele proces heeft vijf kwartier geduurd. Om half 11 waren we weer thuis met de nieuwe rijbewijzen. We hebben nog geprobeerd om ze voor een periode van 5 jaar te krijgen omdat we weten dat mensen die in de buurt van Denpasar wonen met ook een KITAP, het rijbewijs hebben verkregen voor een periode van 5 jaar gelijk aan de looptijd van het visum KITAP. Het antwoord was: het regio-politiebureau bepaalt zijn eigen regels. Het Bureau Negara geeft voor inwoners zonder KTP (identiteitsbewijs Indonesiërs) en dat zijn de buitenlanders, het rijbewijs alleen af voor de periode van 1 jaar. Dit kan op andere regio politiekantoren wel anders zijn. Het aanvraagformulier ook on-line worden ingevuld en uitgeprint masr dat geldt alleen voor het bureau Denpasar. In Negara nog niet aan de orde. Bij het verlaten van het Bureau werden we muzikaal opgeluisterd door trommelende schoolkinderen. Leuk en verrassend. 

Motorbelasting

In Indonesië moet iedereen die een auto of motor bezit ook autobealsting betalen. In de volksmond heeft men het altijd over de STNK (Surat Tanda Nomor Kendaraan Bermotor). Gisteren heb ik mijn jaarlijkse ritje naar dit kantoor net buiten Negara weer gemaakt om de bateli g te doen voor de Honda motor en de Toyota auto. De belasting voor motoren is relatief laag maar voor auto's juist weer hoog. Voor de Honda is het RP 204.500 (euro 14,60) en voor de Toyota RP 2.678.000 (euro 191,00). Als ik daar aankomt ga ik eerst even naar de achterkant van het gebouw om een stempeltje te halen op de STNK. Dit kost RP 25.000. Ik weet nog steeds niet waarom dit administratiestempeltje aan de achterkant in een klein kantoortje gehaald moet worden. Als je dit niet weet dan wordt je dossier niet in behandeling genomen. Dan met de papieren naar de hoofdingang waar een mevrouw keurig aan een tafeltje het STNK strookje met een kopie identiteitsbewijs in ontvangst neem en het in een dossiermap stopt. Zij geeft je een volgnummer en dan mag je zelf het dossier afgeven aan het eerste loket. En dan is het wachten op de oproep van de kassier om te betalen bij het tweede loket. Na het het betalen is het weer wachten bij het derde loket waar de nieuwe STNK wordt afgegeven. Ik was er vroeg bij (nummertje drie) en ik was binnen het uur weer weg. Maar kom je later dan kan de wachttijd behoorlijk oplopen want het is daar elke dag weer druk. 

de hoofdingang

om acht uur....ik was één van de eerste

papieren afgeven en een nummertje ontvangen

Welkom op Bali

Er is de laatste tijd veel te doen over de executies die de regering van Indonesië heeft laten uitvoeren. 
Het is "hot" nieuws in de kranten en op de televisie. En er zitten nog meer veroordeelden vast voor drugs en moorddelicten die de doodstraf al hebben gekregen. Dus er komen nog meer executies die zwaar worden veroordeeld in de wereld. Er zijn vóór- en tegenstanders maar de waarschuwing op de vliegvelden in Indonesiē en ook die op Ngurah Rai (Bali) zijn overduidelijk. 
Drugs smokkelen is spelen met je leven!