De Balinese zithouding

Het is zes uur en het is 27 graden. Het beloofd een prachtige dag te worden dus ga ik op pad. Na 2 km steek ik de hoofdweg over en zie daar een vrouw in de berm zitten. Ik denk dat ze op de bus zit te wachten om naar de markt te gaan om daar bananenbladeren te verkopen. Als ik haar zo op een steen zie zitten dan doet me dat denken aan de manier van zitten door de Balinezen. Laag bij de grond gaan ze nooit op hun knietjes. Ze zakken door de knieën met een rechte rug in de kakhouding. De kont raakt de grond net niet en als ze langere tijd zo zitten doen ze er een laag soort krukje onder. Het is meer een plankje met korte pootjes. Als ik zo zou zitten dan kom ik zonder hulp nooit meer overeind maar voor de Balinees is dit een aangeboren handeling. Ik ben aan de overkant en loop verder aan de achterkant van het dorpje Bongan in de richting van de bergen. En daar zie ik een zeer zeldzame boom die ik in 14 jaar nog nooit heb gezien. Het is de Zebraboom. Prachtig met die zwartwitte strepen. Ik loop verder in de schitterende natuur en dan zie ik iemand met een geweer op zijn rug die helaas geen respect heeft voor de zingende vogels. Hopelijk heeft hij geen succes vandaag. En dan kom in het protestante dorp Ambyarsari met zijn strak geschoren bermgras met daarop de dauwdruppels wachtende op de verdamping door de opkomende zon. Daar is ie al de opkomende goudgele ploert tussen de bomen. Ik zet mijn pet op want het wordt weer warm vandaag. Van Ambiarsari loop ik naar Bimblingsari, ook zo’n mooi onderhouden dorp waar geen bermafval te zien is en dat is genieten. En ik kom ook vandaag weer hele aardige mensen tegen. Als ik bijna weer bij de hoofdweg ben zie ik drie vrouwen en een man in de weer met het verzamelen van kokosnoten. Vriendelijk wordt mij een jonge klapper aangeboden. Speciaal voor mij klimt een man in de boom om die klapper eruit te hakken. Dat ding weegt zeker 5 kg en dus heb ik geen zin om ermee naar huis te lopen. Ik heb ik ‘m verderop weer weggegeven. Na 15 km ben ik weer aan de zeekant van de hoofdweg en ga op weg naar huis. Halverwege is een grote groep schoolkinderen aan het “sporten”. En ik ontkom er niet aan om op de foto te gaan. Na bijna 19 km ben ik weer thuis na een mooie wandelochtend die nooit saai is. Ook vandaag niet.

Zendmast

Landschapmonsters. 

Het is zoals bij elke wandeling rond zessen. De eerste die ik ontmoet is een vrouw die zojuist haar hoofdmandje met offertjes heeft geleegd in de tempel. Het zeer lage getijde nodigt mij uit om mijn omloop voort te zetten over het strand. Ik worstel me de eerste meters door het mulle zand richting het oosten. Na deze korte meters kom ik op het harde zand wat is ontstaan door het lage getij. Ik geniet van de drooggevallen rotsformaties en dan doemen twee landschapverziekende bouwwerken op. Eerst de vreselijk lelijke pijpeninstallatie van een garnalenkwekerij en dan een stuk verderop een arrogant stijve zendmast die de klapperbomen naar de achtergrond duwt. Deze natuurverkrachtende objecten kom je overal tegen in de wereld en is niet te voorkomen. Ook hier niet! Ik vervolg mijn route en kom bij de eerste rivier die ik met een sprong over kan steken. Bij de volgende rivier gaat me dat niet lukken en blijf ik aan deze kant. Het pad wordt smaller en ik vraag aan een man of ik verder kan. Hij zit samen met zijn vrouw en zoon in de balai de vroege zondagmorgen te verteren. Hij knikt en ik loop verder. Het pad eindigt bij een geasfalteerde weg net naast een kleine moskee. Inmiddels heb ik al zes km onder de zolen weg. Ik wandel verder door de frisse natuur want het heeft geregend. En ik ontmoet altijd weer mooie en leuke mensen Na dik 2 1/2 uur ben ik weer thuis. Jacqueline is ook net terug van haar strandwandeling naar het westen en maakt verse appelflappen voor bij de koffie. Heerlijk! Deze zondag kan niet meer stuk.

Bali niet open op 11/9

Op 11 September heeft Bali aangekondigd de eiland grenzen open te stellen voor buitenlandse toeristen. Althans, dat was het plan van de gouverneur volgens de Balinese goden kalender. Helaas is dat volledig afhankelijk van hetgeen de centrale overheid in Jakarta besluit. En die heeft besloten dat tot eind 2020 de grenzen van Indonesie gesloten blijven voor buitenlandse toeristen
Volgens het hoofd van het Bali Provincial Tourism Office kan het besluit om 11 September Bali te openen voor buitenlandse toeristen dus niet worden uitgevoerd. Bepalend voor het toelaten van toeristen is ook het beleid van andere landen.
Als landen, vooral landen die de Bali markt bedienen, een verbod voor hun burgers hebben ingesteld om naar het buitenland te mogen reizen (code oranje of rood) dan zal het Bali toerisme nog steeds niet van de grond komen.
Verder betoogde hij dat wat de gouverneur had afgekondigd slechts een plan was. Het heropenen van Bali is geheel afhankelijk van het beleid van de centrale regering.
Ondertussen weigert de gouverneur van Bali zijn plannen voor 11 September te wijzigen maar die zal toch echt naar de poppen moeten dansen van Jokowi.
Bron: G.S en Balipost

Karangasem

Vandaag gaan we er een paar dagen tussenuit. Even de sleur van Yehkuning doorbreken. We rijden eerst naar onze vaste koffiestop: De Toyotagarage in Tabanan. We zijn daar altijd welkom voor een plaspauze met een koppie goede koffie. Daarna rijden we naar Ubud voor de lunch in het fijne restaurantje KAFE. Het is ongekend stil in Ubud. Geen toeristen en de buitenlanders die er een maand geleden nog waren zijn nu ook vertrokken. Wij vinden het niet erg. In Ubud parkeren voor de deur. We kunnen ons niet heugen dat dit mogelijk was. Na de lunch rijden we in twee uurtjes naar Amed. Althans dat dachten wij totdat Google Maps ons de bergen instuurt. De weg wordt smaller en smaller totdat er een geitenpad overblijft. We kunnen met heel veel moeite keren en gaan op zoek naar de juiste weg. Met een uur vertraging komen we aan in een volledig verlaten Amed. In het resort Double One is gelukkig iemand aanwezig die voor ons een kamer heeft. We zijn de enigen. De avond valt over het zwembad. Gelukkig is er ook nog een klein eethuis open. Heerlijke Ayam Opol en Soto Ayam gegeten. Morgen gaan we over de vele treden naar de Pura Lempuyang.

Bali weer open

Op 31 Juli is de nieuwe start van het domestic (binnenlands) toerisme. Hiervoor heeft de gouverneur in Circular Letter 15243 van 2020 de voorwaarden vastgelegd waarop toeristen Bali mogen betreden. Dit zou een voorbode kunnen zijn van hetgeen internationale toeristen straks ook moeten ondergaan.
Toeristen die Bali willen bezoeken moeten "corona-vrij" zijn. Dit moeten zij aantonen middels een certificaat van een negatieve PCR swab test of minimaal met een certificaat van een rapid test uitgegeven door een daarvoor bevoegde instantie. Deze test mag niet langer dan 14 dagen voor het betreden van Bali zijn uitgevoerd.
Toeristen die niet in het bezit zijn van een certificaat moeten verplicht bij binnenkomst een PCR swab test of rapid test ondergaan. Tijdens het wachten op de uitslag worden toeristen ondergebracht in een quarantaine facilitieit van de overheid van Bali. De kosten van de test en het verblijf in het quarantaine centrum zijn voor rekening van de toerist.
Voor vertrek naar Bali moet iedere toerist verplicht de LOVEBALI applicatie invullen. Deze applicatie is te vinden via

https://lovebali.baliprov.go.id/

De accommodatie waar de toerist verblijft is verplicht te controleren dat iedere toerist dit ook heeft ingevuld.
Tijdens het verblijf op Bali dienen toeristen zich verplicht te houden aan de regels van het "New order of Bali life protocol". Indien toeristen zich niet aan de voorgeschreven regels houden dan worden er sancties opgelegd conform de op dat moment geldende richtlijnen.
Heeft een toerist klachten dan kan hij die kenbaar maken via de LOVEBALI applicatie.

Campuhan Ridge Walk Ubud

Vanmorgen na het ontbijt en voordat we weer terugreden uit Ubud naar yehkuning, hebben we de Campuhan Ridge Hike gelopen. Een prachtige wandeling van ca. 8 km.

Kajeng Walk

Vanmorgen de Kajeng Walk in Ubud gelopen. Een mooie wandeling van 3 km langs de rijstvelden net buiten Ubud.