Translate

Choose your language

Choose your language

Het weer op Bali

THE WEATHER ON BALI

WE ZIJN OP REIS IN ZUID AFRIKA

Wie zijn wij?

Wie zijn wij?
Wij zijn Henk en Jacqueline en wonen sinds 2012 op Bali. Wij gaan graag op ontdekkingsreis in en buiten Indonesie.

Welkom op ons blog

Welkom op ons blog

Aantal pageviews t/m vandaag

Aantal pageviews t/m vandaag

Totaal aantal pageviews t/m vandaag

Hot news

Een mijlpaal: Woensdag 23 december 2020
300.000 vieuws.

Translate our blog in your language

vrijdag 7 augustus 2026

Kruger National Park

 Dag 6, vrijdag 7 augustus

We gaan onze eerste dag in het Kruger National Park beleven. Om half 5 uit de veren. Om vijf uur rijden we weg want we willen op tijd bij de Crocodilebridge zijn. Lee is de “driver” van vandaag. Deze brug is de toegangspoort naar het park. We staan in de rij wachtende auto’s om half zes. Kruger gaat precies om zes uur open en gaat ook weer om 18.00 uur dicht. Dus we moeten ervoor zorgen op tijd weer terug te zijn anders wacht ons een fikse boete. Alvorens het Park in te kunnen regelen we eerst een Wildcard op het kantoor zodat we de volgende keren gemakkelijk het park in kunnen. Een Wildcard is 1 jaar geldig maar die is al voordeliger na 6 keer i.p.v elke keer een dagkaart. De administratie van twee Wildcards neemt nogal wat tijd in beslag. Tegen zessen kunnen we Kruger inrijden op zoek naar de wilde dieren en vogels. Het eerste stuk gaat over een geasfalteerde weg. En we zien al vogels, giraffen, buffels en veel antilopen. Na de koffie zien we de eerste olifanten bij de rivier. Als we terug gaan naar ons vertrekpunt doen we dat via een andere route over onverharde stoffige wegen. Op de terugweg rammelt de auto aan de onderkant dus is er een probleem. Morgen bellen! Nu eerst twee dagen rust. Maandag gaan we op Gamedrive in Kruger. Lee gaat boodschappen doen mits we een andere auto hebben.

Buffels, één van de Big Five
Kameelperd
Kroonarend
De tweede van de Big Five







T


Visarend


donderdag 6 augustus 2026

Hiken naar de Crocodileriver

 Dag 5, donderdag 6 augustus.

De dag kriekt hier om 06.30. Door de eerste koude nachten heeft bij me de verkoudheid wederom zoals in Zuid Korea, toegeslagen. Maar we gaan gewoon door. We zijn er om 6 uur uit om een wandeling te maken langs de Crocodileriver. Alle straten zijn onverhard behalve de hoofdweg: de olifantendreef. De straten als je ze straten mag noemen dragen allemaal namen van dieren. Hoe is het mogelijk? Wij verblijven aan de Butterfly. We slaan rechtsaf naar de Seekoei en die vervolgen we naar de grensrivier, de Crocodileriver, tussen het Kruger- en Marlothpark. Tussen de hiketrail en de rivier staat een dubbelhek om de gevaarlijke dieren zoals leeuwen buiten Marloth Park te houden. In Marloth is het verboden te wandelen als het donker is want stel je voor dat er toch een Leeuw binnen weet te komen en dat is al eerder gebeurd. Het is half 7, het is licht, dus we kunnen op pad. Tijdens de wandeling van een kleine 6 km zien we in de rivier twee Hippos die hun bek wagenwijd openzetten en meerdere vogels langs de oever en in de bomen langs de trail. Ook zien we weer Zebras, een Wildebeest, Kudus en Antilopen. Na twee uur zijn we weer terug voor het ontbijt. Lee is ook al wakker en heeft zijn ontbijt al naar binnen gewerkt. Vandaag houden we het verder rustig want morgen staan we om 5 uur op om naar Kruger te gaan. De poort gaat om 6 uur open maar we moeten eerst de Wildcard (multiply-entry) regelen. Het is nu 16.30 en we zitten lekker op het terras met voor ons twee Rooibokken die zich te goed doen aan de door ons gestrooide brokken (pellets) van geperst gras met veel proteine. Gezond voor de dieren.

Het hek langs de rivier

Een Rooibok


Twee Hippos (Nijlpaarden) 



woensdag 5 augustus 2026

Marloth Park

 Dag 4, woensdag 5 augustus

We hebben onze intrek genomen in een prachtig huis aan de Butterfly in Marloth Park. Dit is een natuurreservaat met meerdere woningen gelegen in het noordoosten van Zuid-Afrika in de laagveldregio van de provincie Mpumalanga, tussen de steden Malelane en Komatipoort. Het beslaat een oppervlakte van ongeveer 3000 hectare en deelt een grens met het Kruger National Park. 

Omdat we gisteravond later aangekomen zijn dan gepland, door wegwerkzaamheden, is de koelkast leeg gebleven. Dus vanmorgen in de auto naar het 30 minuten verderop gelegen Komatipoort voor een ontbijt en boodschappen doen in de SPAR-supermarkt. We genieten van een geweldig lekker ontbijt in het Stoepcafé. Daarna de boodschappen voor de komende twee dagen. We kopen nog wat voer voor de wilde dieren en zijn rond elven weer thuis, precies op tijd voor de koffie. En dan zien we de eerste dieren in de tuin. Eerst een groep Vlakvarkens en dan drie Kudus, een groep Zebras en een paar Rooibokken. En uiteraard ontbreken de apen ook niet. Het is schitterend! Dat we dit mogen beleven. Ondertussen eten we goulash met gele rijst en spinazie….kant en klaar vers bereid uit de supermarkt. Gemak dient de mens. De avond valt en de dieren gaan naar elders. Wij nemen een biertje! Morgen nemen we opnieuw onze rust en gaan we opnieuw genieten van de dieren om ons heen. 

Een Blouaap
Een Kudu
Genieten op het terras met uitzicht op de tuin



Een  Vlakvarken




De Panoramaroute

Dag 3, dinsdag 4 augustus.

De Panoramaroute van Mpumalanga.

Nog even terug naar gisteravond. Eten in het Glasshouse Restaurant gelegen om de hoek. Om 17.00 uur gereserveerd door Elsa van het echt hardstikke leuke Lincoln Moon Guesthouse Graskop gelegen aan de Kerkstraat in Glaskop op 1.400 meter hoogte. Reserveren in het restaurant is noodzakelijk omdat het een zeer gewild restaurant is. Abe's at The Glass House is een knus en gezellig restaurant in Graskop, bekend om lokale gerechten, een warme sfeer en de gastvrije eigenaar Abe. En inderdaad ook deze vond volgeboekt. Abe is een heel aardige man met veel gevoel voor humor. We bestellen zijn fameuze lamsbout uit de oven en hij reageerde met een humorface van…jammie…jammie! En inderdaad de bout smaakte erg lekker. We rijden weer terug in drie minuten naar het Guesthouse. De onverharde straat is gedrapeerd met veel kuilen en bulten dus die drie minuten voelden als 10. Met de afstandsbediening openen we de poort en rijden de auto onder de carpoort. We draaien de sleutel om, twee keer, en de eerste handelingen zijn het licht en de kachel aan want het is ook deze avond zeer frisjes. Het is weer vroeg bedtijd. Ik ben duidelijk aan het afbouwen want nu geen 2 paar sokken in bed maar 1 paar. Misschien morgen geen sokken. 

Vandaag gaan we verder over het mooiste deel van de Panaramaroute (52 km) die loopt van Glaskop naar het noordelijkste punt The Three Rondavels. Maar voordat we vertrekken eerst ontbijt van Elsa. Het dat is buitengewoon lekker en zeer uitgebreid. Top! 

De Panoramaroute is een beroemde autoroute van 180 kilometer lang in de provincie Mpumalanga in Zuid-Afrika, met als bekendste hoogtepunten de Three Rondavels, de Blyde River CanyonBourke's Luck Potholes en God's Window. De route loopt van Sabie tot aan de Erasmus-pas en biedt indrukwekkende uitzichten en watervallen. Eerst rijden we naar de Three Rondavels. Het is nog vroeg en zeer rustig. Het is adembenemend mooi. De Rondavels zijn 3 rotsen opkomend uit de wand de Blyde River Canyon. Ze zijn de meest noordelijk gelegen bezienswaardigheid van de panorama route, zo’n 50 km van Graskop. De rotsen torenen wel 700 meter boven de rest van het landschap uit. Rondavels is een verwijzing naar de bekende hutten met rieten daken. De rotsen worden ook wel de Three Sisters genoemd. Daarna naar de de Potholes. Bourke’s Luck Potholes zijn rotsformaties die eeuwen geleden door erosie zijn gevormd. Ze zijn gelegen op 35 km ten noorden van Graskop en u moet een wandelingetje over paden en bruggetjes van zo’n 700 meter maken (vijf minuten) om deze natuurlijke ‘wensput’ te kunnen aanschouwen. De bizarre cilinder vormige gaten zijn ontstaan door miljoenen jaren van waterstroom, in snelle ronddraaiende bewegingen, voortkomend uit de samenvloeiing van de rivieren de Treur en de Blyde. Het kolkende water heeft samen met zand en kiezels de rotsen geslepen en zo voor een prachtig natuurlijk kunstwerk gezorgd. Het ravijn waarin deze gaten liggen is wel 30 meter diep, maar de gaten op zichzelf zijn zo’n 6 meter diep. 

De Potholes zijn een ongekend hoogtepunt. Voordat we rond het middaguur de Panoramaroute verlaten rijden we eerst nog even naar de Berlin Falls en het uitzichtpunt God’s Window. 

We laten de Panoramaroute achter ons en rijden naar Hazyview voor de late lunch. We zitten ff lekker op een terrasje en genieten van een burger en een chickenwrap. Na de lunch rijden we naar Marloth Park. Hier blijven we voorlopig in een mooi huis tussen de wilde dieren. Het is onze uitvalsbasis naar het Kruger National Park. Het was weer een prachtige zonnige dag met meerdere hoogtepunten.

De schitterende Three Rondavels


De Three Rondavels




De Potholes
ff een dutje
De Berlin Falls

maandag 3 augustus 2026

Sabie en Graskop

 Dag 2, maandag 3 augustus

Wat een nacht! In een comfortabel bed maar vreselijk koud. Gewapend met een t-shirt en een lange gemakkelijke broek met twee paar sokken onder het dekbed met twee dekens. Laten we het erop houden dat het een schakelmoment is tussen Bali en Zuid Afrika. Tussen de rilmomenten door hebben we redelijk kunnen slapen mede omdat we vermoeid waren. De hete douche warmt ons genoeg op voor het ontbijt.

Het is 7 uur en we gaan naar het hoofdgebouw voor het ontbijt. Ook de ontbijtruimte is behoorlijk frisjes maar het prima geregelde en uitgebreide ontbijt is erg lekker en daardoor voelt het minder koud.

Met een volle maag stappen we tegen achten in de auto op weg naar Graskop (wat een heerlijke benaming), onze eindbestemming voor vandaag. De eerste 170 km op een brede saaie tolweg wordt gekenmerkt door dikke rookontwikkeling door het afbranden van het land. Overal zien we zwartgeblakerde velden. Zelfs de middenberm wordt verkoold door het vuur achtergelaten. Men doet dit om de dieren, die op zijn naar voedsel, te weren. Door  het afbranden is er niets te grazen. En het is goedkoper dan maaien. Maar laten we er duidelijk over zijn dat het zeer slecht is voor het milieu! Blijkbaar is dat hier geen issue! 

Wat ons ook opvalt dat er in dit gebied veel bruinkool wordt gewonnen. Links en rechts diverse bruinkoolmijnen. Wat een vreselijk saai landschap. Door deze industrie zijn er ook veel vrachtwagens op de weg. Bijzonder is dat deze trucks erg lang zijn. Ze mogen maximaal 22 meter zijn in tegenstelling tot Holland 18,5 meter. Onze eerste stop is Alzu Petropoort. Hier strekken we de benen, drinken koffie en denken te tanken. Maar helaas er is alleen diesel en geen benzine. Na een half uur vertrekken we naar Sabie. Onderweg zal er zeker een pomp zijn met benzine. En dat blijkt ook zo te zijn. Sabi is 180 km verder naar het noorden. En dan na 54 km bij Machadodorp gaan we rechtsaf het Drakensberg plateau op. Hier begint een heuvelachtig gebied en we laten de highveld graslanden achter ons. Het is nog 130 km naar Sabie waar de Panoramaroute in de provincie Mpumalanga begint. Een prachtige slingerende weg door de natuur dat gedomineerd wordt door de vele aangeplante naald- en eucalyptusbomen voor de houtindustrie die hier zeer groot is. Deze bomen groeien recht en snel en worden gebruikt voor de papier- en meubelindustrie. We zijn in Sabie rond lunchtijd en zoeken een fijne plek voor de koffie met wat erbij. Gevonden! Sabie staat bekend om zijn hout maar ook om zijn verfijnde pannenkoek en dus wordt het koffie met een pannenkoek met nootjes, chocolade en banaan. Een bijzondere combinatie maar wel erg lekker. We rijden verder en gaan richting Graskop. Maar onderweg doen we na 13 km nog een stop bij de Mac Mac Falls. We parkeren de auto en gaan te voet over een goed beloopbaar pad naar het punt waar de watervallen goed zichtbaar zijn. Het is een grote Mac en een kleine Mac. We hebben het vrij snel gezien want zo spectaculair is het niet. We vervolgen onze weg naar Graskop. We zijn er om half vier. We worden zeer vriendelijk welkom geheten door Elsa, de vrouw des huizes van het Lincoln Moon Guesthouse. Het is een prettig huis met drie slaapkamers. Hier blijven we 1 nacht maar voordat we te bed gaan eerst nog lekker eten in het Glasshouse Restaurant om de specialiteit van de streek te proeven. Maar daarover morgen meer als we nog noordelijker gaan naar het eindpunt van de Panoramaroute. 


Koffietijd
Pannenkoeken eten in Sabrie
De bruinkool mijnen
Het afbranden van de velden
22 meter lang
Veel pijn- en eucalyptusbomen voor de houtindustrie
Onderweg



Abnornaal

Welkom in Lincoln Moon Guesthouse in Graskop




Ook hier gebeuren ongelukken