Naar Zuid Afrika

Komende zaterdag vertrekken we voor een maand naar Zuid Afrika. We gaan met zijn drieën. Wij en Lee, een Amerikaanse vriend die bij ons om de hoek woont in Sumbersari op Bali. Hij is een ervaren Zuid Afrikaganger. We vliegen in 5 uur met Cathay Pacific van Denpasar naar Hong Kong (Chek Lap Kok) International Airport (De thuisbasis van Cathay). Na aankomst hebben we een uur transit voor de vlucht van 14 uur naar Johannesburg. Eenmaal daar op OR Tambo Int.Airport halen we eerst onze huurauto op en zetten we koers naar een hotel in de buurt van het vliegveld om uit te rusten van de vliegreis. Onze eerste activiteit is in de middag als we het Apartheidmuseum gaan bezoeken. De volgende morgen na het ontbijt stappen we in de auto. Via de Panoramaroute naar het noorden rijden we naar Graskop. Onderweg gaan we in de op twee na grootste canyon in Mpumalanga (Blyde Rivercanyon, 26 km lang en 800 meter diep) ter wereld, wat de grootste groene canyon ter wereld is, meerdere watervallen en mooie stops bezoeken. De nacht brengen we door in een hotel in Graskop en dan de volgende morgen naar Marloth Park. Hier hebben we de gehele maand een huis gehuurd. Marloth Park grenst aan het Kruger National Park, gescheiden door de Crocodile-river. We zullen diverse keren op Safari gaan in dit immense park met veel wilde dieren. Hier hopen we de Big Five te spotten. Aan het einde van onze trip gaan we ook nog naar de Victoria Falls in Zimbabwe maar daarover later meer. Dagelijks, mits het internet dit toelast, houden we onze bloglezers op de hoogte.

Rondje rijstvelden

Vandaag nemen we de auto naar Nusa Sari. We parkeren daar om 06.30 en starten onze wandeling richting Candikusuma. De eerste kilometers zijn door de bosrijke omgeving. Daarna lopen we tussen de schitterende rijstvelden. Daar zien we een koerier rijden en dat doet me denken aan de vele on-line winkels zoals Tokopedia, Lazada, Bukalapak, Bibli en  natuurlijk de meest populaire Shopee. Het in Holland bekende Temu is in Indonesië niet toegestaan om de eigen platforms te beschermen. Ze maken gebruik van de vele koeriersdiensten zoals J&T Express en Cargo, JNE, SiCepat, Pos Indonesia. Shopee heeft zijn eigen koeriers. Wij bestellen ook regelmatig goederen on-line omdat vele artikelen hier niet verkrijgbaar zijn of een stuk duurder maar het prijsbewust zijn is ook hier essentieel. 95% van de goederen komt uit Jakarta en Surabaja omdat daar de twee grootste zeehavens van Indonesië zijn. Het wandelweer is uitstekend. De droge tijd brengt ons koele nachten en ochtenden en het is minder zweterig als in de regentijd. Als we vertrekken is het 23 graden en dat is voor hier zeer fris maar voor ons prettig. Links en rechts zien we mooie panorama’s en vriendelijke mensen. Na bijna 12 en een halve kilometer zijn we terug bij de auto. Het is 10 minuten rijden alvorens we de sleutel van de keukendeur omdraaien. Terwijl de koffie dript trekken wij onze sokken en schoenen uit en hebben we er ruim 2 1/2 uur van deze dag erop. 

Shopee heeft zijn eigen koeriers. Wij bestellen ook regelmatig goederen on-line omdat vele artikelen hier niet verkrijgbaar zijn of een stuk duurder maar het prijsbewust zijn is ook hier essentieel. 95% van de goederen komt uit Jakarta en Surabaja omdat daar de twee grootste zeehavens van Indonesië zijn. Het wandelweer is uitstekend. De droge tijd brengt ons koele nachten en ochtenden en het is minder zweterig als in de regentijd. Als we vertrekken is het 23 graden en dat is voor hier zeer fris maar voor ons prettig. Links en rechts zien we mooie panorama’s en vriendelijke mensen. Na bijna 12 en een halve kilometer zijn we terug bij de auto. Het is 10 minuten rijden alvorens we de sleutel van de keukendeur omdraaien. Terwijl de koffie dript trekken wij onze sokken en schoenen uit en hebben we er ruim 2 1/2 uur van deze dag erop. 

De verlichting

Het is 05.25 en het is 24 graden (frisjes). Een mooie tijd en een lekkere temperatuur om een ommetje te maken. Waarom zo vroeg? Om ruimte te maken in mijn overvolle agenda. Ook voor mij heeft een dag 24 uur waarvan ik 19 uur in de ruststand sta en dan blijft er 5 uur over voor o.m. de tuin en wandelen. Vandaag kom ik tijd tekort dus dan maar erg vroeg in de lichtblauwe Hokaatjes. Het is nog hartstikke donker en dan zou je denken dat er niets te beleven valt. En dat is ook zo. Het is muisstil op straat op het ochtendgebed van de moskee op de achtergrond na. Zelfs de honden en hanen houden hun kaken op elkaar. En dat wil wat zeggen. Nog wel. Na 10 minuten kom ik de eerste tegenligger tegen. Ik moet snel een stap opzij maken want deze motor is niet van enig licht voorzien. De berijder zal gedacht hebben:”stroom kost geld dus laat ik het licht uit”. Verder laat niemand zich zien of horen maar de kippenfarm laat zich wel ruiken. Wat een indringende lucht! Ik nader het dorpje Bongan en aan mijn linkerkant zie ik een poort met een zwak lampje erboven. In de schaduw van dit licht zie ik een silhouet die met een flinke vette roggel laat horen dat ook zijn of haar dag is begonnen. Even verder hebben ook een drietal wakkere honden in de gaten dat er een blank geboren buitenlander voorbij stiefelt. Een kabaal van jewelste. Ook dit verstomt weer en ik duik een donker gat in. Niet zo donker als 14 jaar geleden toen ik mijn werkzame leven inruilde voor het pensionado zijn. Dat gat ligt gelukkig inmiddels ver achter me. Het is kwart over zes, de vogels beginnen te fluite en de hemel tracht langzaam oranje te kleuren maar wordt gehinderd door een decoratieve grijze wolk. Ik loop verder en merk dat het Balinese leven weer volledig op gang is gekomen. In de straten staan nog steeds de Penjors met en zonder flikkerende lampjes, van het voorbije Galunganfeest. Hoe lang ze nog blijven staan weet ik niet. Links en rechts wordt er weer driftig geveegd want dat is een vast onderdeel van hun cultuur. Een dag niet geveegd is een dag niet geleefd! Ik ontmoet zoals bij elke omloop weer vriendelijke mensen. Na 14,5 km houd ik het voor gezien. Voor vandaag genoeg meters in de benen. Tijd voor de koffie!

De weerspiegeling

Het was vandaag een prachtige dag om te wandelen rondom de rijstvelden van Nusasari op West Bali. Omdat de jonge rijst net is geplant staan de rijstvelden nog onder water. Dit geeft een prachtige weerspiegeling van planters, palmbomen, vogels en rijstplantjes.

de wandeling rondom de rijstvelden van Nusa Sari

Gas, water en licht

Het is nog donker als ik de natuur induik. Ik hoor een waterloop vanuit de bergen en dat doet me denken aan de Hollandse term GWL (Gas, Water en Licht) dat gebruikt wordt als verzamelnaam van de nutsvoorzieningen van een woning. Hier heeft men geen verzamelnaam. Het licht heet Listrik. “Prik” krijgen kan op twee manieren: of prepaid of abonnement. Bij prepaid koop je voor een bedrag aan stroom en dat voer je via aan code in op de prepaidmeter. Is het tegoed op dan gaat letterlijk het licht uit. Met een abonnement krijg je de rekening van het gebruik achteraf online gepresenteerd. Betalen kan op diverse manieren zoals internetbankieren en via de ATM (geldautomaat). Het gas (LPG, deze benaming niet te verwarren met autogas wat ze hier niet hebben) gaat via flessen. Gesubsidieerd en niet-gesubsidieerd. De grote flessen blauw en paars van 12 kilo (RP 220.00= 11 euro) voor bijv restaurants zijn zonder subsidie en de kleine groene flessen van 3 kilo voor de doorsnee huishoudens zijn wel gesubsidieerd (RP 22.000= 1,10 euro). Het subsidievoordeel mogen jullie zelf uitrekenen. En dan nog het Water. Bijna ieder huis heeft hier zijn eigen waterpomp. Het water op ca. 45 meter diepte is van goede kwaliteit maar voor ons niet drinkbaar. De Balinezen drinken het wel. Daarnaast is er gefilterd drinkwater (Agua) in galons van 19 liter verkrijgbaar in de warung voor RP 21.000= 1,05 euro. Ook zijn er dorpen met een watervoorziening met de bekende blauwe watermeter naar de huizen vanuit een centrale pomp (PDAM)  Hiervoor betaalt men gemiddeld ongeveer RP 50.000 per maand. Ik laat het kabbelende bergwater achter me en stiefel richting de prachtige rijstvelden in de buurt van Nusa Sari. De zon komt op en de zweetdruppels verzamelen zich op mijn rug en voorhoofd. De hoogste tijd om terug te keren naar huis waar ik na bijna 19 km op de klep van de keukendeur val. Een mooi moment voor het bakkie koffie vanuit de Vietnam Drip met de homemade appeltaart die onderin gedecoreerd is met een dun laagje amandelspijs. Met een gevulde buik duik ik het door de  minder warme nachten, het afgekoelde zwembad in.  Behoorlijk fris, dat mag geschreven worden!