Koffer service Cathay Pacific

Het is zondagmorgen en de chauffeur van dienst belt ons met de mededeling dat mijn bagage rond 8 uur wordt gebracht. Hoera! Het gaat goedkomen. We zorgen uuteraard dat we thuis zijn. Om half 10 stopt er een witte auto. Ja hoor daar is mijn tas…ongeschonden! Eind goed…al goed!

Vertraagde bagage

Het vervolg van mijn koffer tezamen met nog 27 andere stuks bagage. We zijn twee dagen verder en mijn bagage is nog steeds niet afgeleverd. Eerst kregen we een email om vrijdagmorgen om 03.44 uur dat de bagage is aangekomen op het vliegveld van Denpasar en dat de leveringsprocedure is gestart. Het is 21.00 uur en nog steeds niets. Ik stuur een email maar geen respons. Maar dan komt er om 23.00 uur een WA bericht van de koerier. Hij vraag mij onze lokatie voor aflevering. Ik stuur hem de Google Maps lokatie. Maar verder geen respons. Het is zaterdag en het is 14.00 uur. Bellen lukt niet dus dan maar weer een email en een WA bericht. Om 15.00 uur krijgen we antwoord op ons WA bericht. De bagage is niet gebracht omdat wij buiten het afleveringsgebied wonen. Bij de aangifte heb ik 3x gevraagd of het ook in Melaya wordt afgeleverd. “Ja hoor op geheel Bali”. Ze laten ons weten dat mijn koffer op het kantoor van de koerier staat en dat ze het gaan technisch gaan bekijken. Wat dat betekent weet ik niet. Ik laat ze weten dat alle kosten gedragen dient te worden door Cathay Pacific en dat ze moeten afleveren. Het is 16.00 uur zaterdagmiddag en de stoom komt inmiddels uit mijn oren. Het is stil….geen antwoorden en nog steeds geen koffer. Wordt vervolgd! 

Weer thuis

 Weer thuis

We zijn weer terug op Bali na een terugreis vol met miserie.

Allereerst de vlucht van Johannesburg naar Hongkong. We hebben zoals altijd de twee buitenste stoelen geboekt op een rij van drie met als doel dat de middelste stoel vrij blijft en komt er wel iemand dan schuiven we door. No problem! Op deze vlucht komt er een onvriendelijke Hongkong Chinees die de middelste stoel heeft geboekt en die weigert mijn stoel. Ik kijk om me heen en zie nog een aantal lege stoelen. Ik vraag hem of hij engels spreekt en hij schudt met zijn bolle hoofd. Dus hij begreep me wel. Dan vraag ik vriendelijk aan de stewardess (een chinese) of zij wellicht wil vragen in hun taal of hij wil verkassen naar een andere stoel aan de buitenkant. Ze zegt me dat verkassen niet is toegestaan! Ehhhhh dat mag echt wel in overeenstemming. Ze zei dat het vliegtuig was volgeboekt. De purser komt erbij en die ziet op haar tablet dat er wel degelijk plaatsen vrij zijn. En die vraagt aan die botte HK-Chinees of hij wilt verkassen en hij weigert weer. Wij mogen wel naar de andere kant naar een andere rij waar twee stoelen naast elkaar vrij zijn maar dat mag alleen samen omdat we getrouwd zijn. Hoe weet zij dat? Dat kan ze niet weten! Ik vraag dat aan haar, ze begint nerveus te lachen met een trillende bovenlip en zegt:”dat dacht ik”. Toen dacht ik:”daarover moet je niet denken dat doen wij wel “. Afijn we verkassen naar de andere kant en achter onze rug schuift een vriend van die eikelige HK-Chinees, zonder overleg, op één van onze geboekte stoelen en niemand grijpt in! We dus op die andere rij, stoel in de midden en stoel bij het raam. Gezellig! Op de stoel aan

 het gangpad zit….ja hoor… een HK-Chinees maar die is wel heel vriendelijk. De purser heeft blijkbaar wat goed te maken en biedt deze kerel een betere stoel aan op rij 1 met meer beenruimte. Dit om ons te helpen aan twee stoelen op één rij. Heel erg aardig van haar, mag geschreven worden. Hij weigert want hij wil op zijn geboekte stoel zitten. Oke dat is zijn recht! Hij spreekt een beetje engels dus ik probeer hem te overtuigen om te verkassen naar die betere stoel maar hij blijft weigeren. Dan vraagt hij waarom? Ik zeg tegen hem dat ik een klein “plasprobleem” heb en dat ik hem wellicht regelmatig wakker ga maken om naar de wc te kunnen. Hij zegt:”dan ruilen we toch”. Ik zeg: “nee want dat wil ik niet. Ik zag hem denken want door mij kan hij niet lekker slapen. Ik wenkte de purser en hij gaat toch akkoord met de andere stoel. Halverwege de vlucht ga ik naar de het toilet. Ik doe de vouwdeur open en ik zie dat één of andere HK-Chinees niet gewend is zittend te plassen tijden een vlucht met veel turbulentie. De zeik zat op de vloer en tegen het plafond. Daar ga ik niet in. Een andere was wel schoon. 

Dan de tweede vlucht van Hongkong naar Denpasar. Volgens de boeking is de beenruimte 81 cm en dat hebben wij nodig met onze lange benen. We gaan zitten en onze knietjes stijf tegen de voorstoel. Geen 81 maar ik denk zoiets van 78 cm. Het vliegtuig is bomvol en we zien meer lange buitenlanders die zoals wij zere knietjes gaan krijgen na een vlucht van 4,5 uur.

We verlaten de kist met stijve knietjes en lopen via de douane naar de bagageband. De koffer van Jacqueline is er snel en een tijd later ook die van Lee.  Waar blijft die van mij en van een groepje anderen? De band stopt en geen koffers. Bij de bagageinfobalie hangt inmiddels een lijst met 27 namen waarvan de bagage is blijven staan in Hongkong. Een kar vol dus! De aangifte bij een aardige mevrouw duurt bijna drie uur. Een hele klus voor 27 personen. Onze vriend Kacer de chauffeur doet niet moeilijk en heeft gewacht.En zodoende waren we na een autorit van 4,5 uur om 22.30 uur weer thuis. Volledig gesloopt na een reis van meer dan 30 uur (van deur tot deur). Als het goed is wordt mijn tas vandaag thuisbezorgd. Maar dat kan ook morgen worden. We gaan het zien. Nu eerst de jetlag verwerken. 

Kleurrijk Zuid Afrika

Voordat we terugreizen naar Bali nog een klein slotblog. Ondanks dat er nog een dikke vleug Apartheid te bespeuren valt blijven de donkere Zuid Afrikanen zeer kleurrijk. Ze bewegen vaak sierlijk, zijn vriendelijk en of ze nou dik of dun zijn… het maakt ze niet uit. Wij hebben daarvan genoten. Het straatbeeld wordt zeker bepaalt door deze mensen. Ga op een terras zitten en geniet van wat er langs komt. Mensen kijken is geweldig en zeker in Zuid Afrika omdat ze zo kleurrijk zijn. Geniet van de foto’s

Wij bedanken alle bloglezers voor het meereizen. Bedankt voor alle warme reacties. Wij hebben weer genoten van een prachtige reis. Tot de volgende! 

De rode “Hop on-Hop off” bus in Johannesburg

Gisteren hadden we een vlucht zondere enige problemen terug van Zimbabwe naar Johannesburg.  Na de landing direct door naar de paspoortcontrole en ja hoor daar staat me een rij helemaal naar Tokio. Geen electronisch poortjes maar er wordt daar nog handgestempeld. Van de 20 loketten zijn er vier bemand. Dat schiet lekker op! Met geduld schuifelen we richting het douaneloket, stempel erin en doorlopen naar de bagageband. Koffers eraf en naar de uitgang. We bellen een Uber taxi en we rijden rap naar het Rosebank Lodge Guesthouse. We worden vriendelijk ontvangen door de hostess Liz. Wat een aardige vrouw die het precies weet. Top! Ze heeft voor ons tweeën een familiekamer met twee grote bedden. Weer top en geen dekbedgevecht. Lee heeft uiteraard een kamer alleen. Nadat we zijn geïnstalleerd lopen we naar de Rosebank Mall. Daar heerlijk maar dan ook echt heerlijk gegeten bij Pizzeria Fagazzi. Morgen de laatste dag Johannesburg.

Het is 07.30 en we gaan ontbijten. En dat is prima verzorgd! 

Na het ontbijt blijft Lee op de kamer, weer een rustdag, en wij gaan met de rode “Hop on-Hop off” bus Joburg (zo wordt Johannesburg genoemd) verkennen. De weervrouw belooft heerlijk weer. Het is 09.00 uur en we vertrekken. Weliswaar wat frisjes op het bovendek maar de zon zal het snel aangenaam maken. We rijden door een gigantische villawijk met hele grote hoog ommuurde villas waarbij het ons opvalt dat bovenop de muren ook vijf draden zijn gespannen waarop stroom staat. Hoe veilig is Johannesburg? 

Onze eerste stop is halte no. 5. We “Hoppen off” op het Constitution Hill. Dit

is een historische plek waar het Constitutioneel Hof van Zuid-Afrika is gevestigd. Dit terrein combineert de jonge democratie van het land met een roerig verleden. Hier staat ook het oude gevangeniscomplex, Een beruchte plek waar activistische leiders zoals Nelson Mandela en Mahatma Gandhi ooit gevangenzaten.

Nelson Mandela of vaak Madiba genormd, de vader van Zuid Afrika, komen we overal tegen. En terecht! Deze man heeft heel veel veranderd maar helaas heeft hij niet alle sporen van de Apartheid kunnen wissen. Het is nog steeds voel- en zichtbaar. 

We blijven daar 40 minuten want dan komt de volgende bus. We “hoppen on” en rijden verder. Onze volgende stop is halte no. 6 het Mining District. We “hoppen off”. Dit gebied in het centrum (Downtown) is een autoluwe zone rondom Main Street. Het fungeert vandaag de dag deels als een openluchtmuseum dat de rijke goudhistorie van de stad eert. We vinden er historische relikwieën zoals oude mijntorens, karretjes en de indrukwekkende Impala Stampede-sculptuur. We nemen hier ook de tijd voor een Cappuccino met een toefje room. Daar komt de bus en we “hoppen on”. Onze volgende stop is halte no. 9 Newtown. Dit is een historische en culturele wijk met zijn vele muurschilderingen in het centrum van Johannesburg. Na een dik uur lopen we terug naar de halte en “hoppen on” naar de volgende stop no. 11. Hier “hoppen we off” en lopen een klein stukje naar het Holocaust en Genocide Centre. Het is zeer indrukwekkend wat we hier zien in dit prachtige gratis museum. De tentoonstelling gaat grotendeels over de Jodenvervolging in de Tweede Wereldoorlog en de Genocide door de Hutsies in Rwanda. Daar is de bus alweer en we “hoppen on” naar halte no. 1, het beginpunt. Het was een prachtige waarbij we door de tour een mooi beeld hebben gekregen van Johannesburg (Joburg). We eten onze italiaanse bestelling in het Guesthouse. Vanavond inpakken en morgen om 11.10 vliegen we terug via Hong Kong naar Bali.

Wij bedanken onze blogvolgers voor het meereizen en de warme reacties. Morgen maak ik nog een laatste blog met foto’s over het kleurrijke Zuid Afrika. 

Newtown

Koffietijd

De trappen naar Constitution Hill

Rugby bij de Universiteit

Hoge muren met stroomdraad