Translate

Choose your language

Choose your language

Het weer op Bali

THE WEATHER ON BALI

WE ZIJN OP REIS IN ZUID AFRIKA

Wie zijn wij?

Wie zijn wij?
Wij zijn Henk en Jacqueline en wonen sinds 2012 op Bali. Wij gaan graag op ontdekkingsreis in en buiten Indonesie.

Welkom op ons blog

Welkom op ons blog

Aantal pageviews t/m vandaag

Aantal pageviews t/m vandaag

Totaal aantal pageviews t/m vandaag

Hot news

Een mijlpaal: Woensdag 23 december 2020
300.000 vieuws.

Translate our blog in your language

woensdag 5 augustus 2026

Marloth Park

 Dag 4, woensdag 5 augustus

We hebben onze intrek genomen in een prachtig huis aan de Butterfly in Marloth Park. Dit is een natuurreservaat met meerdere woningen gelegen in het noordoosten van Zuid-Afrika in de laagveldregio van de provincie Mpumalanga, tussen de steden Malelane en Komatipoort. Het beslaat een oppervlakte van ongeveer 3000 hectare en deelt een grens met het Kruger National Park. 

Omdat we gisteravond later aangekomen zijn dan gepland, door wegwerkzaamheden, is de koelkast leeg gebleven. Dus vanmorgen in de auto naar het 30 minuten verderop gelegen Komatipoort voor een ontbijt en boodschappen doen in de SPAR-supermarkt. We genieten van een geweldig lekker ontbijt in het Stoepcafé. Daarna de boodschappen voor de komende twee dagen. We kopen nog wat voer voor de wilde dieren en zijn rond elven weer thuis, precies op tijd voor de koffie. En dan zien we de eerste dieren in de tuin. Eerst een groep Vlakvarkens en dan drie Kudus, een groep Zebras en een paar Rooibokken. En uiteraard ontbreken de apen ook niet. Het is schitterend! Dat we dit mogen beleven. Ondertussen eten we goulash met gele rijst en spinazie….kant en klaar vers bereid uit de supermarkt. Gemak dient de mens. De avond valt en de dieren gaan naar elders. Wij nemen een biertje! Morgen nemen we opnieuw onze rust en gaan we opnieuw genieten van de dieren om ons heen. 

Een Blouaap
Een Kudu
Genieten op het terras met uitzicht op de tuin



Een  Vlakvarken




De Panoramaroute

Dag 3, dinsdag 4 augustus.

De Panoramaroute van Mpumalanga.

Nog even terug naar gisteravond. Eten in het Glasshouse Restaurant gelegen om de hoek. Om 17.00 uur gereserveerd door Elsa van het echt hardstikke leuke Lincoln Moon Guesthouse Graskop gelegen aan de Kerkstraat in Glaskop op 1.400 meter hoogte. Reserveren in het restaurant is noodzakelijk omdat het een zeer gewild restaurant is. Abe's at The Glass House is een knus en gezellig restaurant in Graskop, bekend om lokale gerechten, een warme sfeer en de gastvrije eigenaar Abe. En inderdaad ook deze vond volgeboekt. Abe is een heel aardige man met veel gevoel voor humor. We bestellen zijn fameuze lamsbout uit de oven en hij reageerde met een humorface van…jammie…jammie! En inderdaad de bout smaakte erg lekker. We rijden weer terug in drie minuten naar het Guesthouse. De onverharde straat is gedrapeerd met veel kuilen en bulten dus die drie minuten voelden als 10. Met de afstandsbediening openen we de poort en rijden de auto onder de carpoort. We draaien de sleutel om, twee keer, en de eerste handelingen zijn het licht en de kachel aan want het is ook deze avond zeer frisjes. Het is weer vroeg bedtijd. Ik ben duidelijk aan het afbouwen want nu geen 2 paar sokken in bed maar 1 paar. Misschien morgen geen sokken. 

Vandaag gaan we verder over het mooiste deel van de Panaramaroute (52 km) die loopt van Glaskop naar het noordelijkste punt The Three Rondavels. Maar voordat we vertrekken eerst ontbijt van Elsa. Het dat is buitengewoon lekker en zeer uitgebreid. Top! 

De Panoramaroute is een beroemde autoroute van 180 kilometer lang in de provincie Mpumalanga in Zuid-Afrika, met als bekendste hoogtepunten de Three Rondavels, de Blyde River CanyonBourke's Luck Potholes en God's Window. De route loopt van Sabie tot aan de Erasmus-pas en biedt indrukwekkende uitzichten en watervallen. Eerst rijden we naar de Three Rondavels. Het is nog vroeg en zeer rustig. Het is adembenemend mooi. De Rondavels zijn 3 rotsen opkomend uit de wand de Blyde River Canyon. Ze zijn de meest noordelijk gelegen bezienswaardigheid van de panorama route, zo’n 50 km van Graskop. De rotsen torenen wel 700 meter boven de rest van het landschap uit. Rondavels is een verwijzing naar de bekende hutten met rieten daken. De rotsen worden ook wel de Three Sisters genoemd. Daarna naar de de Potholes. Bourke’s Luck Potholes zijn rotsformaties die eeuwen geleden door erosie zijn gevormd. Ze zijn gelegen op 35 km ten noorden van Graskop en u moet een wandelingetje over paden en bruggetjes van zo’n 700 meter maken (vijf minuten) om deze natuurlijke ‘wensput’ te kunnen aanschouwen. De bizarre cilinder vormige gaten zijn ontstaan door miljoenen jaren van waterstroom, in snelle ronddraaiende bewegingen, voortkomend uit de samenvloeiing van de rivieren de Treur en de Blyde. Het kolkende water heeft samen met zand en kiezels de rotsen geslepen en zo voor een prachtig natuurlijk kunstwerk gezorgd. Het ravijn waarin deze gaten liggen is wel 30 meter diep, maar de gaten op zichzelf zijn zo’n 6 meter diep. 

De Potholes zijn een ongekend hoogtepunt. Voordat we rond het middaguur de Panoramaroute verlaten rijden we eerst nog even naar de Berlin Falls en het uitzichtpunt God’s Window. 

We laten de Panoramaroute achter ons en rijden naar Hazyview voor de late lunch. We zitten ff lekker op een terrasje en genieten van een burger en een chickenwrap. Na de lunch rijden we naar Marloth Park. Hier blijven we voorlopig in een mooi huis tussen de wilde dieren. Het is onze uitvalsbasis naar het Kruger National Park. Het was weer een prachtige zonnige dag met meerdere hoogtepunten.

De schitterende Three Rondavels


De Three Rondavels




De Potholes
ff een dutje
De Berlin Falls

maandag 3 augustus 2026

Sabie en Graskop

 Dag 2, maandag 3 augustus

Wat een nacht! In een comfortabel bed maar vreselijk koud. Gewapend met een t-shirt en een lange gemakkelijke broek met twee paar sokken onder het dekbed met twee dekens. Laten we het erop houden dat het een schakelmoment is tussen Bali en Zuid Afrika. Tussen de rilmomenten door hebben we redelijk kunnen slapen mede omdat we vermoeid waren. De hete douche warmt ons genoeg op voor het ontbijt.

Het is 7 uur en we gaan naar het hoofdgebouw voor het ontbijt. Ook de ontbijtruimte is behoorlijk frisjes maar het prima geregelde en uitgebreide ontbijt is erg lekker en daardoor voelt het minder koud.

Met een volle maag stappen we tegen achten in de auto op weg naar Graskop (wat een heerlijke benaming), onze eindbestemming voor vandaag. De eerste 170 km op een brede saaie tolweg wordt gekenmerkt door dikke rookontwikkeling door het afbranden van het land. Overal zien we zwartgeblakerde velden. Zelfs de middenberm wordt verkoold door het vuur achtergelaten. Men doet dit om de dieren, die op zijn naar voedsel, te weren. Door  het afbranden is er niets te grazen. En het is goedkoper dan maaien. Maar laten we er duidelijk over zijn dat het zeer slecht is voor het milieu! Blijkbaar is dat hier geen issue! 

Wat ons ook opvalt dat er in dit gebied veel bruinkool wordt gewonnen. Links en rechts diverse bruinkoolmijnen. Wat een vreselijk saai landschap. Door deze industrie zijn er ook veel vrachtwagens op de weg. Bijzonder is dat deze trucks erg lang zijn. Ze mogen maximaal 22 meter zijn in tegenstelling tot Holland 18,5 meter. Onze eerste stop is Alzu Petropoort. Hier strekken we de benen, drinken koffie en denken te tanken. Maar helaas er is alleen diesel en geen benzine. Na een half uur vertrekken we naar Sabie. Onderweg zal er zeker een pomp zijn met benzine. En dat blijkt ook zo te zijn. Sabi is 180 km verder naar het noorden. En dan na 54 km bij Machadodorp gaan we rechtsaf het Drakensberg plateau op. Hier begint een heuvelachtig gebied en we laten de highveld graslanden achter ons. Het is nog 130 km naar Sabie waar de Panoramaroute in de provincie Mpumalanga begint. Een prachtige slingerende weg door de natuur dat gedomineerd wordt door de vele aangeplante naald- en eucalyptusbomen voor de houtindustrie die hier zeer groot is. Deze bomen groeien recht en snel en worden gebruikt voor de papier- en meubelindustrie. We zijn in Sabie rond lunchtijd en zoeken een fijne plek voor de koffie met wat erbij. Gevonden! Sabie staat bekend om zijn hout maar ook om zijn verfijnde pannenkoek en dus wordt het koffie met een pannenkoek met nootjes, chocolade en banaan. Een bijzondere combinatie maar wel erg lekker. We rijden verder en gaan richting Graskop. Maar onderweg doen we na 13 km nog een stop bij de Mac Mac Falls. We parkeren de auto en gaan te voet over een goed beloopbaar pad naar het punt waar de watervallen goed zichtbaar zijn. Het is een grote Mac en een kleine Mac. We hebben het vrij snel gezien want zo spectaculair is het niet. We vervolgen onze weg naar Graskop. We zijn er om half vier. We worden zeer vriendelijk welkom geheten door Elsa, de vrouw des huizes van het Lincoln Moon Guesthouse. Het is een prettig huis met drie slaapkamers. Hier blijven we 1 nacht maar voordat we te bed gaan eerst nog lekker eten in het Glasshouse Restaurant om de specialiteit van de streek te proeven. Maar daarover morgen meer als we nog noordelijker gaan naar het eindpunt van de Panoramaroute. 


Koffietijd
Pannenkoeken eten in Sabrie
De bruinkool mijnen
Het afbranden van de velden
22 meter lang
Veel pijn- en eucalyptusbomen voor de houtindustrie
Onderweg



Abnornaal

Welkom in Lincoln Moon Guesthouse in Graskop




Ook hier gebeuren ongelukken



zondag 2 augustus 2026

Het Apartheidsmuseum in Johannesburg

 Het Apartheidsmuseum is een onvergetelijke indruk van het verleden van Zuid Afrika. Dot bijzondere miseum ligt dicht bij de binnenstad van Johannesburg en is ter nagedachtenis aan het beruchte systeem van rassendiscriminatie dat synoniem stond aan Zuid-Afrika vanaf 1948 (toen de blanke minderheidspartij Nationale Partij aan de macht kwam) tot 1994, toen de eerste volledig democratische verkiezingen in het land werden gehouden en er een nieuw Zuid-Afrika is ontstaan. De invoering van het apartheidbeleid door de blanke minderheid en Zuid-Afrika's vreedzame overgang naar een niet-raciale, democratische samenleving zijn belangrijk voor deze unieke culturele bestemming.  Dit maakt het Apartheid Museum in Johannesburg een bezoek waard, niet alleen voor toeristen maar ook voor Zuid-Afrikanen zelf. De wetten met betrekking tot welke ingangen mensen mochten gebruiken of welke bus ze konden nemen, werden beschouwd als 'kleine apartheid'. Maar dit systeem van rassenscheiding had ook veel ernstigere kenmerken. Onder het apartheidsregime verloren de meeste inwoners hun land, economische kansen en hun democratische recht om hun eigen leider te kiezen, allemaal door de rassenscheiding.

Toen de Nationale Partij aan de macht kwam in het land in 1948, begon de partij rassensegregatie te verankeren via het Zuid-Afrikaans Bureau voor Rassen Aangelegenheden. Al snel werden er rassenwetten opgesteld, zoals de Wet op bevolkingsregistratie waarbij elke burger werd ingedeeld in een bepaalde rassencategorie, en de Groepsgebiedenwet waarbij aparte stedelijke gebieden werden voorgeschreven voor rassengroepen.

Andere onderdrukkende maatregelen waren het onwettig maken van staken en het beperken van de vrijheid van beweging voor niet-blanken met een avondklok en pasboeken. De apartheid bracht een toenemende weerstand teweeg onder de rechtelozen, wat weer heeft geleid tot meer strafmaatregelen van de staat en diverse noodtoestanden in de jaren '80.

We worden verwelkomd met een zeer reële afspiegeling van het leven in een samenleving met rassensegregatie. Het museum heeft twee ingangen: Blank en Niet-blank. Afhankelijk van welk kaartje je hebt gekregen, word je door een van de twee ingangen geleid. Indrukwekkend!

Toen president F.W. de Klerk in februari 1990 het verbod op het Afrikaans Nationaal Congres heeft opgeheven en de leider Nelson Mandela heeft vrijgelaten, begon er een nieuw tijdperk voor het land en begonnen de onderhandelingen over een meer gelijke en democratische samenleving. Beiden mannen hebben een Nobelprijs voor de Vrede ontvangen voor hun rol in de vreedzame overgang van Zuid-Afrika.

Nelson Mandela bleek de man te zijn die het land uit de politieke wildernis kon leiden en alle bevolkingsgroepen kon verenigen. Het is dus ook niet verrassend dat de populairste van de meer dan 22 tentoonstellingen die van Mandela is. De tentoonstelling is een overzicht van het leven van Zuid-Afrika's meest vooraanstaande zoon en misschien wel 's werelds grootste humanitaire icoon.

Het bezoek van dit indrukwekkende museum was voor ons een must omdat het de geschiedenis van de apartheid helder weergeeft. Het was absoluut een bezoek waard.

Na dit bezoek terug naar het OR Tambo Guesthouse. De vermoeidheod heeft toegeslagen dus liggen we vroeg in het koude mandje. Morgen verlaten we Johannesburg en rijden we naar het noorden.











Entreebewijs




Van Bali naar Johannesburg

Dag 1, onze reis naar Zuid Afrika, zaterdag 1 augustus

Het is zover …we gaan naar Zuid Afrika. Het is zes uur als de naburige kraaiende hanen de dag van ons vertrek aankondigen. We ontbijten zoals altijd op ons gemakkie. Onze vriend Kacer komt ons om 9 uur ophalen dus we hebben nog tijd genoeg om de laatste dingen in de tas te doen. En dan is het zover! Tas en koffer in de auto en Lee ophalen die iets verderop woont. Lee, één van onze buren, is een reislustige Amerikaan uit de staat Montana die inmiddels ook permament in Sumbersari woont. Hij is al meerdere keren in het  Marloth-en Krugerpark geweest en dat is voor ons erg handig want hij weet daar zeer goed de weg. Dus deze keer niet samen op reis maar met drie. Ook voor Lee is het anders omdat hij altijd alleen reist. Het is niet al te druk op de weg zodat we in vier uurtjes naar Sanur rijden. Hier eten we in een warung met lekker Javaans eten. Dan een 40 minuten naar het vliegveld Ngurah Rai in Denpasar. Kacer dropt ons maar vertrekt niet eerder dan dat hij van ons een foto met safarihoed heeft gemaakt. Deze foto is de startshot. Nu is de reis echt begonnen! De inchecktijd bij balie D is om 15.00 uur dus we kunnen nog een uurtje koffie drinken alvorens we ons naar de incheckbalie begeven. Gelukkig geen lange rij zodat we vlotjes ingecheckt zijn. Lee, die een gekwetste knie heeft, regelt een rolstoel met duwer zodat hij het rechter gewricht niet hoeft te belasten. Na een paar dagen zal het ongemak verdwenen zijn. Ook bij de security- en douanecheck is het erg rustig zodat we snel door kunnen na het stempelen van de paspoorten. De vriendelijke duwer is na de douane teruggegaan naar zijn stek bij de incheckbalie. Wij duwen Lee verder naar gate no. 6. voor vlucht CX782. Het vliegtuig, een Airbus 330 zit bomvol met 95% Honkongchinezen. In vijf uurtjes vliegen we turbulentieloos naar Hongkong. Hier hebben we één uur de tijd om naar de volgende vlucht naar Johannesburg te komen. De landing is hard. Als we het toestel verlaten staat de rolstoelservice Lee al op te wachten. We verplaatsen ons naar gate 71 voor de lange vlucht (12 uur en 2 minuten) naar Johannesburg. Nou nou…het is maar goed dat Lee wordt verplaatst op twee wielen want het is me nogal een eind lopen. We krijgen alle drie “prority” bij het boarden. Ook dit vliegtuig, een Airbus 350-900 zit helemaal vol. Vlucht CX749 vertrekt om 01.00 uur, keurig op tijd Onze truc is bijna mislukt. Bijna! In een vliegtuig met een rij van drie stoelen boeken wij altijd de stoel bij het gangpad en de stoel bij het raam in de hoop dat de middelste stoel vrij blijft. Maar omdat het vliegtuig is volgeboekt wisten we dat ook deze stoel niet onbezet zou blijven. Al snel meldt zich een zeer vriendelijke jonge man met een Aziatisch uiterlijk. Hij wijst naar de middelste stoel en gaat zitten maar vindt het een beetje ongemakkelijk zo tussenin. Hij spreekt geen engels dus laat hij vertaalt zien op zijn smartphone dat hij wel wilt ruilen met mij. En dat wil ik niet omdat ik bij het gangpad wil zitten. Ik schrijf op de vertaalapp op zijn phone dat hij een stewardess kan vragen of er wellicht een andere stoel aan de buitenkant van een rij is. Ik help hem met plezier omdat wij hem ook wel graag zien wieberen. Ik druk op het belletje en de stewardess komt. Hij vraagt het in de voor hun vertrouwde Hongkongchinese taal en zowaar is er nog een stoel vrij op de eerste rij. En daar mag hij zonder bijbetaling gaan zitten. Een stoel met extra beenruimte waarbij aangetekend dat onze beenruimte ook 83 cm is wat zeker niet slecht is. Ik schudt hem glimlachend de hand. Hij lacht vriendelijk terug en verkast. Hij blij, wij blij! Na het eten gaan de lichten uit en een ieder gaat zich met één of meerdere dekens wapenen tegen de koude lucht spuwende airco, in de hoop te kunnen slapen. Om precies 08.00 uur landen we op OR Tambo Airport Johannesburg. Alles loopt op rolletjes…paspoort…bagage…geld pinnen en dan door naar Alamo, het autoverhuurbedrijf. Ook de geboekte Toyota Corolla redelijk snel geregeld. Net na tienen zijn we in OR Tambo Guesthouse. https://ortambo.co/ Eerst koffie en wat rust en dan vanmiddag naar het Apartheidmuseum.


OR Tambo Guesthouse

Erg frisjes in de ochtend in Johannesburg
De huurauto regelen


We zijn er klaar voor