Pampers

 De woensdagwandeling

Het is het half zes als ik de vaart erin zet. Wat een rust! Maar na pakweg 3 kilometer wordt dat stevig verstoord. Iemand die om 1 minuut voor zes (05.59) blijkbaar arbeidsvitaminen nodig heeft, als ie al gaat werken. De speakers met gekleurde flikkerende lampjes produceren een heftig muzikaal??geluid. Zullen zijn buren daar vrolijk van worden? Ik loop door en de klanken verstommen totdat de weg is geblokkeerd door een omgevallen boom. Ik vond het al zo rustig met de motoren die rond deze tijd de kinderen naar school brengen. Nu snap ik waarom. Ze moeten nu omrijden en daar zullen ze niet blij mee zijn. Ik spring als een Impala over de boom en stiefel verder. Onderweg richting huis word ik weer diverse keren teleurgesteld door de houding van de lokale bevolking inzake het milieu. Links en rechts liggen meerdere hopen met weggeflikkerd afval. Ik kan me niet voorstellen dat een merk als “Pampers” happy is met deze promotionele activiteiten, laat ik het zo maar benoemen. Men is te lamlendig om het afval naar een een centraal punt te brengen dus flikkeren ze het in de berm of in de rivier. En dan stond er afgelopen week in de media met trotse mensen op de foto dat ze drie ton afval hebben verwijderd uit het Nationaal Park. Maar gelukkig kom ik ook nog vriendelijke mensen tegen en dat doet me weer goed. Na bijna 12 km en twee uur en een kwartier later val ik weer op de huisklep.

De sleutel onder de vuilnisbak

 De woensdagwandeling. 

Het is 05.25 en het voelt zwoel. De gehele nacht al. En het is ook echt zwoel, 28 graden. Het is de overgangstijd tussen de droge en de natte tijd en dan is het warm. Het is de “natteruggentijd”. De koele nachten van 22 graden zijn voor dit jaar voorbij. Het is uiteraard nog donker als ik van huis ga. Het is nog muisstil maar niet voor lang. Na een kilometer beginnen de vogels te fluiten en de lucht kleurt grijs. Het is bewolkt en dat is lekker om te wandelen. Mijn gedachten dwalen af. Gisteravond keken we Nieuwsuur en daar worden wij niet vrolijk van. De rellen in Frankrijk geven weer aan dat de wereld snel verhard. En daarom moet ik denken aan de bijgaande cartoon: “MAAR IK HEB DE WERELD NOG GEZIENú VOORDAT DIE NAAR KLOTE GING”. Het verjagen van de Orang Oetangs op Kalimantan omwille van de palmolieindustrie. Het draait om geld en macht!

En dat wij al een stukje van de wereld hebben gezien en dat ze dit niet meer van ons af kunnen pakken (een kleine greep). Vroeger zonder internet was het misschien beter zoals met het touwtje uit de brievenbus of de sleutel onder de ijzeren vuilnisemmer.  De meningen zijn daarover nogal verdeeld. De oudere generatie denkt er anders over dan de generatie van nu en dat is logisch omdat ze onze fijne generatiebelevingen niet kennen. Er is weinig oog meer voor anderen omdat iedereen vooral met zijn eigen ding bezig is. Helaas! Ik verban het wereldnieuws uit mijn brein en prop mijn oortjes in de schelpen onder mijn grijze haardos. Bluetooth, ja dat dan weer wel, zorgt ervoor dat  popmuziek uit de jaren 70 me weer blij maakt. Was het vroeger dan toch beter? Onderweg zie ik weer voor het oog tevreden oudere mensen met een glimlach hun erf vegen

terwijl de generatie van nu mij voorbij scheurt op hun motor op weg naar school en dan moet ik denken dat ik door weer en wind op de fiets naar school ging. Was dat ook die goede oude tijd? Ik twijfel! Ik stiefel verder door een aantal dorpjes en langs de vele klapperbomen. Na een dikke 18 kilometer met een doorweekt shirt en ietwat stramme benen val ik tevreden op de huisklep. Het zwembad nodigt me uit een duik te nemen. Deze uitnodiging sla ik niet af. Terwijl ik geniet van het 32 graden water, drupt de koffie in mijn koppie. Het was weer een prachtige ronde!

Zuid Afrika

Japan 2020

Laos

Morotai

Molukken

Maleisië

Lombok

Sulawesi

Sumba

West Papoea

Filipijnen

Rondje tuin

Vandaag na de zondagse wandeling doen we een rondje tuin alvorens we een duik nemen en we koffie drinken met een stuk cheesecake.

Koffer service Cathay Pacific

Het is zondagmorgen en de chauffeur van dienst belt ons met de mededeling dat mijn bagage rond 8 uur wordt gebracht. Hoera! Het gaat goedkomen. We zorgen uuteraard dat we thuis zijn. Om half 10 stopt er een witte auto. Ja hoor daar is mijn tas…ongeschonden! Eind goed…al goed!

Vertraagde bagage

Het vervolg van mijn koffer tezamen met nog 27 andere stuks bagage. We zijn twee dagen verder en mijn bagage is nog steeds niet afgeleverd. Eerst kregen we een email om vrijdagmorgen om 03.44 uur dat de bagage is aangekomen op het vliegveld van Denpasar en dat de leveringsprocedure is gestart. Het is 21.00 uur en nog steeds niets. Ik stuur een email maar geen respons. Maar dan komt er om 23.00 uur een WA bericht van de koerier. Hij vraag mij onze lokatie voor aflevering. Ik stuur hem de Google Maps lokatie. Maar verder geen respons. Het is zaterdag en het is 14.00 uur. Bellen lukt niet dus dan maar weer een email en een WA bericht. Om 15.00 uur krijgen we antwoord op ons WA bericht. De bagage is niet gebracht omdat wij buiten het afleveringsgebied wonen. Bij de aangifte heb ik 3x gevraagd of het ook in Melaya wordt afgeleverd. “Ja hoor op geheel Bali”. Ze laten ons weten dat mijn koffer op het kantoor van de koerier staat en dat ze het gaan technisch gaan bekijken. Wat dat betekent weet ik niet. Ik laat ze weten dat alle kosten gedragen dient te worden door Cathay Pacific en dat ze moeten afleveren. Het is 16.00 uur zaterdagmiddag en de stoom komt inmiddels uit mijn oren. Het is stil….geen antwoorden en nog steeds geen koffer. Wordt vervolgd!