Gezelligheid in de safarijeep

 Dag 14 in Zuid Afrika

Je komt ze ook overal ter wereld tegen! Ook in het Kruger Park! De Hollanders!

De wekker gaat weer akelig vroeg want we gaan weer op gamedrive in Kruger. Om vijf uur staan we klaar bij de Toeristinfo om opgehaald te worden Mark, onze driver en gids van vandaag. Het is berekoud, 10 graden, maar we zijn voorbereid. Gisteren nog een gewatteerde  jas in de “opruiming” gekocht zodat we minder kou te verduren hebben in de open jeep. Mark is keurig op tijd maar we moeten we eerst nog  3 personen ophalen elders in Marloth Park. We rijden op de Elephantdrive, en slaan links af een vervelend weggetje in met veel en gaten. Een stuk verderop staan de drie te wachten bij het door hun gehuurde huis. “Good morning and welcome on board van dit safarivihikel”. Jacqueline zei direct: “Oh dat zijn Hollanders”. En inderdaad! Leuke gezellige mensen uit Rhenen. We rijden naar de Crocodilebridge die we oversteken. Na het paperassenwerk op het kantoortje en een plasmoment met verse koffie rijden we Kruger in. En eigenlijk direct aan onze linkerhand, iets in de verte, zien we een Cheetah (Jachtluipaard) met drie welpen. Hiervan zijn er maar tussen de 150 en 200 aanwezig. Dus vrij zeldzaam maar het natuurgeluk is aan onze zijde. Een goed begin is het halve werk. Mark rijdt langzaam verder en speurt naar dieren en vertelt ons hoe sommmige dieren in elkaar zitten. Interessant! Bijvoorbeeld de Kudu. Aan de draaiingen van de hoorn is te zien wat de leeftijd is. Elke draaiing is twee jaar. Ze worden ongeveer 5 à 6 draaiingen en dat is 10 tot 12 jaar. Verderop liggen er veel grote drollen op de weg en dat betekent dat er Olifanten in de buurt zijn. En ja hoor daar zijn ze in ons gezichtsveld. Grote en kleine dikhuiden. Op weg naar de koffiestop in Lower Sabie zien we weer de Leeuwen, Nijlpaarden met naast zich enige Krokodillen, veel Impala’s en diverse vogels. We strekken de benen, drinken koffie, doen een plasje en we gaan weer verder want om 12 uur moeten we terug zijn bij het beginpunt. We zien diverse keren Giraffen en ook weer Olifanten. We zijn vlakbij het eindpunt als er een groep Zebra’s en Wildebeesten de weg oversteken. We moeten wachten want in Kruger hebben dieren altijd voorrang. Het is gezellig aan boord en we kijken gezamelijk terug op een dag met mooi weer en veel fascinerende dieren. 

Erg koud!

De Cheetah’s 

Een Kapgier in vogelvlucht

Een Hippo die vergeten is zich in te smeren tegen de zon.

Een hongerige Gier

Vijf Hollanders en een Amerikaan

The Fevertree

Dag 13, vrijdag 14 augustus in Zuid Afrika.

Na twee enerverende dagen in het Krugerpark zijn we toe aan een rustdag. Uitslapen, boodschappen doen en verder niet veel. Morgen staat er weer een Gamedrive op het programma. Als we de weerman mogen geloven wordt het droog en zonnig. Dus weer vroeg uit het mandje de koude ochtend in. Een stukje flora is ons opgevallen de dagen dat we in Zuid Afrika zijn zijn. En dat is de Koortsboom (Fevertree).

De koortsboom (Vachellia xanthophloea) is een opvallende inheemse Zuid-Afrikaanse boom met een opvallende verhaal, die bekendstaat om zijn gladde, poederachtige, limoengroene tot zwavelgele schors. Vroeger beschuldigde men de boom als een malariaveroorzaker omdat men dacht dat als men in de buurt van de de boom kwam, men malaria kreeg. Deze gedachte was volledig ten ontechte. Malaria wordt niet veroorzaakt door een boom maar door de malariamug die leeft in moerassige gebieden waar ook de “Fevertree” in gedijt. 

Vogels in het Kruger Park

Dag 13

Elke dag is anders en dat geldt zeker voor het Kruger National Park. De natuur laat zich wel of niet zien en laat zich niet regisseren. En dat is wederom gebleken. Het is 04.00 en we staan op voor nog een dag Kruger. Zo vroeg? Ja omdat we één van de eersten willen zijn die Kruger binnenrijdt om 06.00 uur zodat we ook van het Krugerpark kunnen genieten met de zonsopkomst. Om half zes staan we voor de poort van de Crocodilebridge. We staan inderdaad bijna vooraan. En inderdaad de zon komt prachtige oranje op met het silhouet van een Giraffe. Schitterend! Konden we gisteren schrijven dat we veel mooie en bijzondere dieren hebben gezien, vandaag helemaal anders. Wel veel Zebra’s, Wildebeesten, Impala’s, Buffels en Olifanten maar de Cheetah en de Neushoorn waren op een plek waar wij vandaag niet waren. De Leeuwen van gisteren lagen nog immer bij hun prooi en smikkelden er flink op los met de Witruggieren nog steeds boven in de boom geduldig in de wacht. Vandaag was het de dag van de vogels. We hebben diverse prachtige vogels gespot met o.m. de gekleurde Dendrocopos, de zuidelijke Hoornraaf, de Kingfisher Megacwryle, de neushoornvogel de Zuidelijke Geelsnaveltok en de Koritrap. En als toetje zagen we een gevlekte Hyena met jong in de berm lamgs de kant van de weg. Om half 4 waren we, na weer een enerverende dag, terug bij de poort van de Crocodilebridge. Morgen geen Krugerpark. Een dag rust met waarschijnlijk, om de benen de strekken, een wandeling door het Marloth Park. 

De Zonopkomst in het Krugerpark

Een gevlekte Hyena met jong

De Koritrap

De Zuidelijke Geelsnaveltok

De Megaceryle Kingfisher

Het uitzicht over de Savanne

De Zuidelijke Hoornraaf

De Dendrocopos

De Cheetah met haar twee welpen.

 Dag 12,  Kruger en de Big Five

De wekker zoemt weer keihard en erg vroeg. Het is kwart over vijf als we vertrekken voor een Safaridag in het Krugerpark. We rijden het park in tegen half zeven. Om zes uur gaat de poort los. Na twee kilometer op de verharde weg slaan we linksaf een zandweg in. Even later zien we rechts van ons een Cheetah (Jachtluipaard) met twee welpen. Waanzinnig mooi om de twee welpen te zien spelen terwijl moeders op de uitkijk staat. We rijden door en na een paar kilometer staat er ineens een groep Hyena’s langs de kant van de weg. Waar Hyena’s zijn is eten. Iets verderop ligt verscholen tussen de bush een dode olifant waar de Hyena’s graag van knabbelen. Inmiddels steekt er ook een kudde Olifanten vlak voor ons de weg over. Het is groot spektakel vandaag. En de koek is nog niet op. We draaien om want de weg is verder afgesloten. We zijn weer terug waar we linksaf zijn gegaan. We rijden richting Under Sabie na een sanitaire stop bij de ingangspoort. Als we weer instappen worden we getipt dat er na 8 km een paar Leeuwen een Buffel hebben gedood. En inderdaad een stuk verder liggen twee Leeuwen de wacht te houden bij hun prooi. Ze hebben inmiddels al een flink gat uit de Buffel gegeten want de ingewanden is het eerste wat ze verorberen, daarna komt de rest. In de boom zitten de Gieren al te wachten om het karkas op te ruimen. We gaan op weg naar de lunch maar eerst zien we een groep Hippo’s (Nijlpaarden) liggen aan de rand van een meer. We lunchen in Lower Sabie. Het is daar druk met hongerige en dorstige safarigangers. Na de lunch zien we weer Hippo’s en ook Buffels, Zebra’s, Giraffen en heel veel Impala’s. En dan staan er een aantal auto’s stil. De mensen wenken met verrekijkers naar de overkant van de rivier. Daar, in de vertre, liggen twee Luipaarden in een boom. Helaas veel te ver om een goede foto te maken. We draaien om en gaan terug richting de uitgang bij de Crocodilebridge. En dan, ja hoor daar is de verrassing van de dag: een zeldzame zwarte Neushoorn…..de Rhino! Hiermede is de Big Five (Olifant, Luipaard, Leeuw, Buffel en de Neushoorn) compleet met als toetje de familie Cheetah. Om kwart over vijf, ruim op tijd want om zes uur gaat de poort dicht, verlaten we Kruger. Het was een geweldige dag met veel dieren.

De twee Cheetah welpen

Moeders houdt de twee goed in de gaten

Olifanten steken de weg over

De Hyena

Een Visarend

De twee Leeuwen en hun prooi de Buffel

Deze Gier zit geduldig in de wacht

Een groep Hippo’s

De Buffel

De zwarte Rhino

Lunchtijd

Bushbaby’s en Struisvogels

Dag 9 en 10 in Zuid Afrika

Gisteren was het een dag van “Er valt niet veel te zien of te beleven”. En dat kan uiteraard gebeuren. De gehele dag zien we geen dieren in de tuin mede omdat we geen verse “Lucern” (hooi) in de voederbak hebben gedaan. Omdat de Nationale Vrouwendag op zondag viel was gisteren (maandag) ook een vrije dag. Ook voor de chauffeur van de hooiwagen. Dus het is rondom rustig bij het huis Selah Butterfly…totdat het donker wordt. In de tuin hangt een bordje “Bushbaby Feeding Station”. Maar dat zegt ons nog niet zoveel. Totdat er twee van die kleine rakkers verschijnen. Een bushbaby (ook wel galago of nagapie genoemd) is een heel klein, nachtactief aapjeachtig diertje dat leeft in Afrika. Ze staan bekend om hun grote ogen, hun grote oren en hun talent om heel ver te springen. Niet te verwarren met de Tasier die in Tangkoko National Park op Sulawesi (Indonesië) en in Bohol op de Philipijnen leeft. Deze verschijning maakte onze rustige dag ineens heel anders. Ze zijn gek op kleine plakjes banaan, die Jacqueline op een schotel heeft neergelegd. Heel handig weten ze dit te bemachtigen en op te eten. 

Vandaag is het 4 uur in de ochtend en de wekker rammelt. Om 05.00 uur gaan we op Gamedrive in het Krugerpark. De weersverwachting is niet best en dat wordt al snel duidelijk als we een ontbijtje naar binnen werken. Het waait en het regent met 14 graden. En de weerman op het internet zegt dat het de gehele dag blijft regenen. Lee, die inmiddels ook door het verkoudheidsvirus is gegrepen, brengt ons naar het kantoor van de toeristinfo van Marloth Park. We zijn er ruim voor vijven en nog niemand te zien. Het is 5 uur en nog niemand in de stromende regen. Ik stuur een berichtje en ik krijg direct een respons: “the driver is on the way”. Het is inmiddels 20 minuten na vijven en daar is hij met zijn open Safari-jeep. Vertraagd omdat er nog een groep van 2 meegaat en die waren dus ruim niet op tijd. Wij zeiden: “Ohh dat zijn Hollanders” en Lee zei: “Ohh dat zijn Amerikanen”. Later bleek het een stel uit India te zijn. Vooroordelen is een slechte gedachte blijkt maar weer. Het hemelwater komt met bakken naar beneden. Evan, de chauffeur en gids van dienst, heeft de zijkanten dicht gemaakt om ons enigszins droog te houden. Met de nadruk op enigszins. Om kwart voor zes zijn we bij de toegangspoort van Kruger. Wat een hondenweer ondanks dat honden er niet in mogen. We klimmen uit de jeep en lopen naar het kantoor voor de registratie. We hebben een Wildcard dus we hoeven niet te betalen. Het is wachten op de twee medepassagiers. In de auto hebben we het formulier al ingevuld maar onderweg is dat zeiknat geworden dus moet Evan een nieuwe maken want een natte wordt niet geaccepteerd. We sluiten aan in de rij van verzopen safarikatten gehuld in druipende poncho’s. Om ons een beter zicht te geven rolt Evan de plastik zijkanten weer omhoog. Als we om 6 uur wegrijden slaat de regen naar binnen…..brrrrrr. Hopelijk zien we veel natte dieren want dat mag dan het geluk zijn. Dan zien we al snel een grote groep Impala’s. Een stuk verderop zijn daar de olifanten die zich niet verschuilen want die vinden water heerlijk. Door de nattigheid kleurt hun dikke huid meer zwart dan grijs. Het zijn fascinerende dieren, zeker van dichtbij. Maar het zijn ook grote vernielers…overal beschadigde en omgetrokken boomstammen. En ze laten een vers spoor van grote drollen achter zich. Om 8 uur is het tijd voor een koffiestop in Onder-Sabie. Ondanks onze flapperende poncho’s zijn we toch al behoorlijk vochtig geworden. Het belangrijkste voor ons is om de camera en rugtas droog te houden. We sluiten aan bij een langere rij koffieverlangende druipende safarigangers. Zeer traag schuift deze sliert op richting de horecamedewerkers van de koffiemachine. Na twintig minuten hebben we twee bekers in onze verklamde knuisten. Heerlijk!! Dan rijden we verder en zien een schuilende Giraf met zijn kont gekeerd naar een struik. Even later nog meer Impala’s,  Olifanten en een paar Waterbokken. Het blijft maar regenen en het blijft koud en nat in de Jeep. Als we vervroegd naar de uitgang rijden zien we tot onze verrassing twee Struisvogels, een “male en female” en dat is bijzonder omdat er niet heel veel zijn in Kruger. Er leven naar schatting zo'n 500 struisvogels in het Kruger National Park in Zuid-Afrika.  Struisvogels zijn niet heel talrijk in Kruger omdat het landschap daar grotendeels bestaat uit dicht bush en savanne. Struisvogels houden juist van heel open, droge en vlakke gebieden zoals woestijnen en halfwoestijnen, waar ze ver kunnen kijken en snel kunnen rennen. Om half 11 zijn we weer terug bij de Crocodilebridge en dat is anderhalf vroeger dan gepland. Evan is ook getroffen door het virus en voelt zich niet lekker. Ik stuur een klaagbericht naar de organisatie van deze Gamedrive en men is bereid om ons de volgende keer 40% korting te geven. Dat is top, dus gaan we zaterdag weer en dan is het hopelijk droog en zonnig met de wetenschap dat de onvoorspelbare natuur geen garanties geeft. Om kwart over 11 zijn we weer terug bij de Toeristinfo waar Lee al staat te wachten. 10 minuten later schuifelen we verkleumd naar binnen in ons fijne onderkomen. Een hete douche en warme koffie zal ons ontdooien. Ondanks de nattigheid was het toch een bijzondere Gamedrive. De kou vergeten we snel maar de herrinnering blijft. Hopelijk de volgende keer zien we de “katten” zoals de Leeuwen, Luipaarden en Cheetah’s. 

Gisteren de twee Bush Baby’s

En dan vandaag de Gamedrive.

De Struisvogels

De Waterbok