Bushbaby’s en Struisvogels

Dag 9 en 10 in Zuid Afrika

Gisteren was het een dag van “Er valt niet veel te zien of te beleven”. En dat kan uiteraard gebeuren. De gehele dag zien we geen dieren in de tuin mede omdat we geen verse “Lucern” (hooi) in de voederbak hebben gedaan. Omdat de Nationale Vrouwendag op zondag viel was gisteren (maandag) ook een vrije dag. Ook voor de chauffeur van de hooiwagen. Dus het is rondom rustig bij het huis Selah Butterfly…totdat het donker wordt. In de tuin hangt een bordje “Bushbaby Feeding Station”. Maar dat zegt ons nog niet zoveel. Totdat er twee van die kleine rakkers verschijnen. Een bushbaby (ook wel galago of nagapie genoemd) is een heel klein, nachtactief aapjeachtig diertje dat leeft in Afrika. Ze staan bekend om hun grote ogen, hun grote oren en hun talent om heel ver te springen. Niet te verwarren met de Tasier die in Tangkoko National Park op Sulawesi (Indonesië) en in Bohol op de Philipijnen leeft. Deze verschijning maakte onze rustige dag ineens heel anders. Ze zijn gek op kleine plakjes banaan, die Jacqueline op een schotel heeft neergelegd. Heel handig weten ze dit te bemachtigen en op te eten. 

Vandaag is het 4 uur in de ochtend en de wekker rammelt. Om 05.00 uur gaan we op Gamedrive in het Krugerpark. De weersverwachting is niet best en dat wordt al snel duidelijk als we een ontbijtje naar binnen werken. Het waait en het regent met 14 graden. En de weerman op het internet zegt dat het de gehele dag blijft regenen. Lee, die inmiddels ook door het verkoudheidsvirus is gegrepen, brengt ons naar het kantoor van de toeristinfo van Marloth Park. We zijn er ruim voor vijven en nog niemand te zien. Het is 5 uur en nog niemand in de stromende regen. Ik stuur een berichtje en ik krijg direct een respons: “the driver is on the way”. Het is inmiddels 20 minuten na vijven en daar is hij met zijn open Safari-jeep. Vertraagd omdat er nog een groep van 2 meegaat en die waren dus ruim niet op tijd. Wij zeiden: “Ohh dat zijn Hollanders” en Lee zei: “Ohh dat zijn Amerikanen”. Later bleek het een stel uit India te zijn. Vooroordelen is een slechte gedachte blijkt maar weer. Het hemelwater komt met bakken naar beneden. Evan, de chauffeur en gids van dienst, heeft de zijkanten dicht gemaakt om ons enigszins droog te houden. Met de nadruk op enigszins. Om kwart voor zes zijn we bij de toegangspoort van Kruger. Wat een hondenweer ondanks dat honden er niet in mogen. We klimmen uit de jeep en lopen naar het kantoor voor de registratie. We hebben een Wildcard dus we hoeven niet te betalen. Het is wachten op de twee medepassagiers. In de auto hebben we het formulier al ingevuld maar onderweg is dat zeiknat geworden dus moet Evan een nieuwe maken want een natte wordt niet geaccepteerd. We sluiten aan in de rij van verzopen safarikatten gehuld in druipende poncho’s. Om ons een beter zicht te geven rolt Evan de plastik zijkanten weer omhoog. Als we om 6 uur wegrijden slaat de regen naar binnen…..brrrrrr. Hopelijk zien we veel natte dieren want dat mag dan het geluk zijn. Dan zien we al snel een grote groep Impala’s. Een stuk verderop zijn daar de olifanten die zich niet verschuilen want die vinden water heerlijk. Door de nattigheid kleurt hun dikke huid meer zwart dan grijs. Het zijn fascinerende dieren, zeker van dichtbij. Maar het zijn ook grote vernielers…overal beschadigde en omgetrokken boomstammen. En ze laten een vers spoor van grote drollen achter zich. Om 8 uur is het tijd voor een koffiestop in Onder-Sabie. Ondanks onze flapperende poncho’s zijn we toch al behoorlijk vochtig geworden. Het belangrijkste voor ons is om de camera en rugtas droog te houden. We sluiten aan bij een langere rij koffieverlangende druipende safarigangers. Zeer traag schuift deze sliert op richting de horecamedewerkers van de koffiemachine. Na twintig minuten hebben we twee bekers in onze verklamde knuisten. Heerlijk!! Dan rijden we verder en zien een schuilende Giraf met zijn kont gekeerd naar een struik. Even later nog meer Impala’s,  Olifanten en een paar Waterbokken. Het blijft maar regenen en het blijft koud en nat in de Jeep. Als we vervroegd naar de uitgang rijden zien we tot onze verrassing twee Struisvogels, een “male en female” en dat is bijzonder omdat er niet heel veel zijn in Kruger. Er leven naar schatting zo'n 500 struisvogels in het Kruger National Park in Zuid-Afrika.  Struisvogels zijn niet heel talrijk in Kruger omdat het landschap daar grotendeels bestaat uit dicht bush en savanne. Struisvogels houden juist van heel open, droge en vlakke gebieden zoals woestijnen en halfwoestijnen, waar ze ver kunnen kijken en snel kunnen rennen. Om half 11 zijn we weer terug bij de Crocodilebridge en dat is anderhalf vroeger dan gepland. Evan is ook getroffen door het virus en voelt zich niet lekker. Ik stuur een klaagbericht naar de organisatie van deze Gamedrive en men is bereid om ons de volgende keer 40% korting te geven. Dat is top, dus gaan we zaterdag weer en dan is het hopelijk droog en zonnig met de wetenschap dat de onvoorspelbare natuur geen garanties geeft. Om kwart over 11 zijn we weer terug bij de Toeristinfo waar Lee al staat te wachten. 10 minuten later schuifelen we verkleumd naar binnen in ons fijne onderkomen. Een hete douche en warme koffie zal ons ontdooien. Ondanks de nattigheid was het toch een bijzondere Gamdrive. De kou vergeten we snel maar de herrinnering blijft. Hopelijk de volgende keer zien we de “katten” zoals de Leeuwen, Luipaarden en Cheetah’s. 

Gisteren de twee Bush Baby’s

En dan vandaag de Gamedrive.

De Struisvogels

De Waterbok

National Women’s Day in South Afrika

Dag 7, augustus 8

Vandaag is het Vrouwendag in Zuid Afrika. Dit is een nationale feestdag en dat betekent dat velen een vrije dag hebben en dat betekent dat het drukte geeft in en rond Kruger. En daarom blijven we thuis mede omdat de supermarkt is gesloten en hebben we een extra rustdag. We drinken koffie op het terras en genieten van de vogels. Later krijgen we ook nog bezoek van een groep Zebras en twee Kudus. Het blijft geweldig, zo dichtbij. Rond het middaguur kregen we een bericht dat een chauffeur van Woodford met een vervangende auto onderweg is. En inderdaad rond kwart over twee heeft Lee een andere Toyota Corolla Cross opgehaald bij de benzinepomp in Marloth Park. En nu maar hopen dat deze niet stuk gaat op de vreselijk slechte wegen. Direct daarna is het lunchtijd in de Griaffe Pub & Grill. Goed eten met een biertje. En dat was onze dag. 

Giraffe Pub & Grill in Marloth

Morgen nog een rustige dag voor het doen van boodschappen en dan dinsdag voor de tweede keer naar Kruger. Dit is een Safaridrive van 6 uur zodat we in de middag weer terug zijn op honk. Woensdag en vrijdag gaan we weer met onze eigen auto het Krugerpark.

Nationale Feestdag

Ons verblijf in Marloth Park

 Voordat we maandag op Gamedrive gaan in het Krugerpark nemen we twee rustdagen. Maar dat betekent niet dat er niets gebeurt of is gebeurd.

We verblijven in het prachtige huis in Marloth Park

Selah on Butterfly 

midden in de natuur van Marloth Park waar vele dieren zoals Zebras, Giraffen, Kudus, Rooibokken, Vlakvarkens, vogels en nog veel meer vrij rondlopen of vliegen. Vandaag kregen we bezoek van een groep Stokstaartjes die gek zijn op eieren. Dus hebben we ze wat eieren gegeven. Ze slaan ze kapot op een steen en dan eten ze de inhoud op.

We gaan terug naar gisteren toen we terug kwamen van Kruger. Onze huurauto maakte een verontrustend geluid. We zijn thuisgekomen maar we laten de auto staan. We bellen de verhuurder maar dat was helemaal niet simpel omdat er drie bedrijven betrokken zijn bij deze verhuur. Wij boekten de auto via de website van Jetcar. So far so good. Vlak voor ons vertrek kregen we een bericht dat de auto opgehaald moest worden op het vliegveld in Johannesburg bij Alamo.

So far so good. Tot aan gisteren is de auto probleemloos. Dan krijgen we een probleem en bellen we het nummer op het label aan de sleutel. Het lukt ons niet contact te krijgen omdat dit nummer geen WA is. Via de verhuurster van het geweldige huis waar we verblijven, daarover later meer, lukt het toch want wij willen een andere auto. Het antwoord van Alamo: “U heeft de auto gehuurd via Jetcar en dat is een on-line platform die geen autos bezit. Wij kunnen niets voor u doen want de auto is geleverd door Woodford en niet door Alamo of Jetcar. Na veel omwegen hebben we contact kunnen krijgen met Woodford en die hebben aangegeven dat de auto morgenmiddag (zondag) wordt omgeruild omdat er vandaag geen chauffeur en geen auto voorhanden is. De geleerde les is: huur geen auto via een platform maar doe dit rechtstreeks bij bijv. Avis of Hertz. De prijs zal hoger zijn maar je voorkomt communicatie problemen bij autopech.

De waterbak voor de dieren bijvullen

Stokstaartjes en hun lekkernij…het ei.

Kruger National Park

 Dag 6, vrijdag 7 augustus

We gaan onze eerste dag in het Kruger National Park beleven. Om half 5 uit de veren. Om vijf uur rijden we weg want we willen op tijd bij de Crocodilebridge zijn. Lee is de “driver” van vandaag. Deze brug is de toegangspoort naar het park. We staan in de rij wachtende auto’s om half zes. Kruger gaat precies om zes uur open en gaat ook weer om 18.00 uur dicht. Dus we moeten ervoor zorgen op tijd weer terug te zijn anders wacht ons een fikse boete. Alvorens het Park in te kunnen regelen we eerst een Wildcard op het kantoor zodat we de volgende keren gemakkelijk het park in kunnen. Een Wildcard is 1 jaar geldig maar die is al voordeliger na 6 keer i.p.v elke keer een dagkaart. De administratie van twee Wildcards neemt nogal wat tijd in beslag. Tegen zessen kunnen we Kruger inrijden op zoek naar de wilde dieren en vogels. Het eerste stuk gaat over een geasfalteerde weg. En we zien al vogels, giraffen, buffels en veel antilopen. Na de koffie zien we de eerste olifanten bij de rivier. Als we terug gaan naar ons vertrekpunt doen we dat via een andere route over onverharde stoffige wegen. Op de terugweg rammelt de auto aan de onderkant dus is er een probleem. Morgen bellen! Nu eerst twee dagen rust. Maandag gaan we op Gamedrive in Kruger. Lee gaat boodschappen doen mits we een andere auto hebben.

Buffels, één van de Big Five

Kameelperd

Kroonarend

De tweede van de Big Five

T

Visarend

Hiken naar de Crocodileriver

 Dag 5, donderdag 6 augustus.

De dag kriekt hier om 06.30. Door de eerste koude nachten heeft bij me de verkoudheid wederom zoals in Zuid Korea, toegeslagen. Maar we gaan gewoon door. We zijn er om 6 uur uit om een wandeling te maken langs de Crocodileriver. Alle straten zijn onverhard behalve de hoofdweg: de olifantendreef. De straten als je ze straten mag noemen dragen allemaal namen van dieren. Hoe is het mogelijk? Wij verblijven aan de Butterfly. We slaan rechtsaf naar de Seekoei en die vervolgen we naar de grensrivier, de Crocodileriver, tussen het Kruger- en Marlothpark. Tussen de hiketrail en de rivier staat een dubbelhek om de gevaarlijke dieren zoals leeuwen buiten Marloth Park te houden. In Marloth is het verboden te wandelen als het donker is want stel je voor dat er toch een Leeuw binnen weet te komen en dat is al eerder gebeurd. Het is half 7, het is licht, dus we kunnen op pad. Tijdens de wandeling van een kleine 6 km zien we in de rivier twee Hippos die hun bek wagenwijd openzetten en meerdere vogels langs de oever en in de bomen langs de trail. Ook zien we weer Zebras, een Wildebeest, Kudus en Antilopen. Na twee uur zijn we weer terug voor het ontbijt. Lee is ook al wakker en heeft zijn ontbijt al naar binnen gewerkt. Vandaag houden we het verder rustig want morgen staan we om 5 uur op om naar Kruger te gaan. De poort gaat om 6 uur open maar we moeten eerst de Wildcard (multiply-entry) regelen. Het is nu 16.30 en we zitten lekker op het terras met voor ons twee Rooibokken die zich te goed doen aan de door ons gestrooide brokken (pellets) van geperst gras met veel proteine. Gezond voor de dieren.

Het hek langs de rivier

Een Rooibok

Twee Hippos (Nijlpaarden)