Translate

Choose your language

Choose your language

Het weer op Bali


Een Cheetah in Kruger National Park
THE WEATHER ON BALI

Wie zijn wij?

Wie zijn wij?
Wij zijn Henk en Jacqueline en wonen sinds 2012 op Bali. Wij gaan graag op ontdekkingsreis in en buiten Indonesie.

Welkom op ons blog

Welkom op ons blog

Aantal pageviews t/m vandaag

Aantal pageviews t/m vandaag

Totaal aantal pageviews t/m vandaag

Hot news

Een mijlpaal: Woensdag 23 december 2020
300.000 vieuws.

Translate our blog in your language

zondag 30 augustus 2026

Victoria Waterfalls

Zaterdag 29 augustus, dag 28 van onze reis.

Vandaag brengen we een bezoek aan immense beroemde Victoria Watervallen in Zimbabwe.  Driver Justin is er om half zes zodat we ruim op tijd zijn om de zonsopkomst boven de Falls te zien. Maar dat loopt even anders dan gepland. Het ticketloket blijft dicht omdat er vlakbij twee Olifanten lopen die de bezoekers in gevaar kunnen brengen. Het duurt tot half 9 eer het loket opengaat. De Olifanten hebben zich volgevreten en hebben zich bewogen naar een ander deel van het Nationaal Park. Dus helaas geen zonsopgang. Jammer maar het is niet anders. 

Het Victoria Falls National Park gaat open om 06.00 uur maar vandaag wegens de Olifanten dus om 08.30. Het ligt in het noordwesten van Zimbabwe en herbergt de grootste waterval ter wereld, met een hoogte van 108 meter en een breedte van 1708 meter.

Vanwege de opmerkelijke natuurlijke schoonheid en culturele betekenis werd de Victoria Falls in 1989 toegevoegd aan de lijst van UNESCO-werelderfgoedlocaties en is het een van de zeven natuurwonderen van de wereld. Het park beslaat een gebied van ongeveer 23,4 vierkante kilometer en bestaat uit een dicht regenwoud dat wordt bevloeid door de waternevel van de waterval.

Veel nevel

De bron van de machtige waterval is de Zambezi-rivier, die 2700 kilometer door zes landen stroomt op zijn reis van de bron in het noordwesten van Zambia naar de Indische Oceaan.

De plaats Victoria Falls ligt aan de zuidwestelijke oever van de Zambezi, zo'n twee kilometer ten westen van de Victoriawatervallen, de Victoria Falls bridge wat de grens is met Zambia. Omgeven door drie nationale parken, Zambezi, Mosi-oa-Tunya en Victoria Falls.

De bouw van de vond plaats in opdracht van de Britse imperialist en zakenman Cecil Rhodes (als onderdeel van zijn ambitieuze Capetoen (Kaapstad) to Cairo-spoorwegproject), Rhodes overleed in 1902 voordat de bouw daadwerkelijk begon maar werd wel gerealiseerd.

De grensbrug tussen Zimbabwe en Zambia

We genieten van dit geweldige wereldwonder. Once in your life! We lopen naar het verste punt van het wandelpad, naar het uitkijkpunt van de ijzeren brug tussen Zimbabwe en Zambia. Na dik twee uur zijn we weer terug bij het begin. We bellen Justin om ons terug te brengen naar het hotel. Keurig op tijd voor het ontbijt. De ontbijtvrouw staat ons al op te wachten. Een goed stevig en uitgebreid ontbijt. We zijn er aan toe. Na een lange siesta gaan we naar het Lookout Cafe voor een late lunch. Heerlijk eten met een prachtig uitzicht op de Gorge. Helaas is er geen krokodillensteak meer. Dan maat een ander stuk vlees van de gril. We spoelen het weg met 2x 500cc Zambezi-bier van dr tap. Morgen eerst het ontbijt en dan vliegen we terug naar Zuid Afrika voor de laatste 2 dagen in Johannesburg. 









Lake Out Cafe 
Cheers!



zaterdag 29 augustus 2026

Zimbabwe

Dag 27 in Zuid Afrika, terug naar Johannesburg.

Gisteren woensdag een rustdag. Vandaag donderdag nemen we afscheid van onze vrienden de Zebra’s en de Kudu’s. We verlaten Marloth Park en het schitterende Kruger Park waar we 3 Gamedrives en 5 ritten met onze huurauto hebben gedaan. Een hele mooie ervaring om de vele dieren in het wild te zien met als hoogtepunt de zeldzame Witte Neushoorn met de hoorn niet afgezaagd maar nog in intact. 

We rijden in een kleine 6 uur terug naar Johannesburg. We brengen de huurauto terug en nemen onze intrek voor 1 nacht in het OR Tambo Guesthouse. Morgen om kwart voor zeven nemen we de taxi naar het vliegveld voor onze vlucht om 10 uur naar Victoria Falls in het buurland Zimbabwe. We zijn dus weer terug, het is 8 graden koud maar het elektrische kacheltje brengt uitkomst. 

En dan liggen we lekker te slapen en komt er om 23.00 uur een spraakbericht binnen van de taxidriver Nelson. “Sorry dat ik je stoor maar ik kom met een kleinere auto want mijn auto staat voor service in de garage”. Om 06.45 uur afgesproken, is ie er al om kwart over zes. Dat wordt een gevalletje proppen. 3 personen, 3 koffers en drie kleine rugzakken jn een kleine Fiat, geen 500. Maar het lukt! Als de bekende sardientjes in het bekende blik rijden we naar het vliegveld. Het is gelukkig maar een kwartiertje. Bagage afgeven bij de incheckbalie en om 10 uur vliegen naar VicFalls in Zimbabwe. Een vlucht van 1 uur en twintig minuten. Na de landing naar de douane voor visum 30 US dollar per persoon, een stempel in het paspoort, de bagage van de band en naar buiten. Iemand van Kafusi Lodge staat ons op te wachten om ons daarheen te brengen. Alles gaat hier in US dollars omdat de Zimbabwaanse dollar niets maar dan ook helemaal niets waard is. En ze weten heel goed wat ze moeten rekenen. Een taxiritje van een half uur is 40 US dollar. Onderweg valt er weinig te beleven behalve veel stof. Het is durp van niks maar we zijn hier voor maar één doel en dat zijn de grote Victoria Watervallen en de Zambesi-river en dat wordt hier flink uitgebuit, zo klaar als een klontje. De accomodaties zijn peperduur maar we hebben Kafusi gevonden voor een redelijke prijs van 52 dollar per nacht per incl. een ontbijtje. De kamers zijn oke maar het heeft totaal geen sfeer en er is verder niets zoals een eethuis. Dat wordt weer taxiwerk want Lee kan niet ver lopen.

Het is inmiddels 15.00 uur en over 10 minuten komt er busje ons ophalen om naar de oever van de Zambezi-rivier te gaan. Het busje stopt op de parkeerplaats. We zijn er! Voordat we aan boord gaan van een bootje eerst nog een fee betalen voor het National Park waarin de rivier zich bevindt. Ons privébootje met drank en hapjes aan boord ligt al te wachten. We gaan varen en de eerste fles bier word geserveerd en even later de eerste hapjes. We varen richting de prachtige zonsondergang na de nodige flesjes Zambezi-bier en verdere hapjes zoals Susi. Het is een heerlijke ervaring. De zon is onder, de hemel kleurt rood en wij zijn klaar met varen. Het is 18.15 en we

lopen terug naar de parkeerplaats waar het busje staat te wachten om ons terug te brengen naar de Lodge. Morgenvroeg om half zes naar de Victoria Watervallen. Dus weer vroeg uit de veren.

Onthaal op het vliegveld van VicFalls in Zimbabwe


De sfeervolle lobby van Kafusi Lodge
We gaan aan boord

De schipper en de barvrouw

Cheers







Een Kingfisher langs de oever



dinsdag 25 augustus 2026

De prachtige Steppearend

Wederom om vier uur eruit en gelukkig is dit de laatste keer. Maar het was niet voor niets, ook deze keer niet. We gaan vandaag met Mark, onze chauffeur en gids die we al kennen, een gamedrive doen in Kruger. Om vijf uur staan we klaar bij de Toeristinfo van Marloth. Daar is Mark met de prachtige familienaam Janse van Rensburg. We moeten nog wel twee personen ophalen in Komatipoort, 20 minuten rijden. Het is berekoud in de open Safarijeep maar we zijn met een dikke jas voorbereid. Even voor half zes zijn we er maar niemand te zien. We wachten 10 minuten, nog niemand. We bellen aan en de vrouw des huizes van het guesthouse komt in haar duster naar buiten en weet nergens van. Dan maar ff kijken in de kamer van die gasten. Het licht is aan maar niemand te zien. Mark belt het kantoor en wij gaan met zijn drieën naar Kruger. Een privésafari dan maar! 3 minuten voordat het publieke hek opengaat rijden we via de opening voor de Safarivehicels de Krokodillenbrug op naar de ingang van het Park. Dagelijks rijden er tussen de 40 en 50 groene Safariauto’s het park in. Dikke business dat Krugerpark. Omdat we een Wildcard hebben hoeven we niet het kantoor in omdat wij al geregistreerd zijn. Wij rijden het park in en slaan linksaf de S25 in. Normaliter is het hier druk omdat dit de leefomgeving is van de bekende Cheetah’s. Nu is er niemand te zien dus de familie is er niet. Of toch wel? Mark zet de auto stil en we gaan turen door onze verrekijker. En ja hoor ze zijn er wel maar wel op een behoorlijke afstand. We genieten van ze, maken foto’s met de telelens en gaan weer verder. En dan zien we vlak voor ons een wandelende Steppearend. Wat een prachtige grote vogel. Bijzonder is dat ie op de grond loopt want normaliter zitten ze op dode tak in een boom. We gaan weer verder en slaan rechtsaf de S108 op. We zien een aantal elegante Giraffen, Zebra’s, Waterschildpadden in een poel en meerdere Olifanten. Aan het einde van deze gravelweg rechtsaf de H5 op, eveneens een hobbelweg met veel gaten. Daarna de geasfalteerde H4-2 op en dan zien we 5 Afrikaanse Buffels die, zegt men, gevaarlijker zijn met hun horens dan Leeuwen. Wij bekijken ze vanuit de Jeep. Mooie grazende dieren, één van de Big Five. De anderen zijn de Olifant, Luipaard, Leeuw en de Neushoorn. We zijn bijna aan het einde van deze Gamedrive als we een Jakhals spotten die één van de vele Impala’s uitdaagt. Een mooi theaterstukje. Deze Zadeljakhals hebben nog niet eerder gezien. Na een plasstop bij de uitgang rijden we terug naar Marloth Park en schudden we Mark de hand voor de prachtige drive. Dit was voor ons de laatste keer in het Krugerpark. Een schitterende ervaring. Morgen een rustdag en donderdag weer terug naar Johannesburg om dan vrijdag naar Zimbabwe te vliegen voor het vervolg van onze reis. 

Voor de laatste keer naar Kruger



De  Cheetah
De Steppearend

Een prachtige roofvogel

Op weg naar zijn tak in de boom

Waterschildpadden

Heel veel Impala’s
De Buffel



De Zadeljakhals

maandag 24 augustus 2026

De zeldzame Swartwitpens antilope

Het was gisteren alweer de 24ste dag van onze Zuid Afrika reis. We beginnen de dag met een wandeling langs de rivier met een ontbijtje in het Amazing View restaurant als einddoel. Na 5,1 km ruiken we de gepocheerde eieren. Langs de rivier zijn er nauwelijks dieren wellicht omdat ze ons al kennen en dan blijven ze weg. En daar zit Woody in een boom. Een prachtige Baardspecht met een rode streep over zijn koppie. De manager van het restaurant komt naar ons toe:”Good morning, we sien Leopard met cub”. Wij: “wouw”. Zij: “twee weken geleden”. Wij: “Ook een goeie morgen!”. Na het ontbijt lopen we terug en zijn we om 10.15 weer terug voor de koffie. Het  weer is prachtig…zonnig en 25 graden. Tot 15.00 uur doen we niks. Inmiddels is onze vaste gast de prachtige “ouwe” Kudu op bezoek voor een bakkie “pellets” (brokken gedroogd gras). Dan is het tijd om ons tasje weer te pakken want we gaan op avondsafari. Het vertrek vanaf het Krugerkamp aan de Crocodilebridge is om half 5. De truck met 30 stoelen is op tijd maar er is een probleem. De safari is overboekt maar er wordt een kleine safariwagen met 9 stoelen geregeld. Probleem opgelost! We gaan! Als we naar links kijken zien we niets en als we naar rechts kijken zien we ook niets behalve de zon die prachtig ondergaat. Een mooie “Sundowner”. Het wordt langzaam donker en met twee schijnwerpers gaan we op zoek naar dieren die overdag lui zijn en in de nacht actief. Het is koud in de open truck…we trekken een jas aan. We zien alleen struiken in het licht en geen dieren. We hebben nog een uur te gaan. Half 8 is het einde rit. En dan zien we toch nog wat dieren: Giraffen, 1 Hyena, Olifanten die herrie maken met hun slurf en twee bijtende Hippo’s die elkaar prettig vinden. We zijn weer terug bij het begin. Het is het niet geworden als dat we dachten. De natuur bepaalt wat we mogen zien en niet wij dat is weer gebleken. Om negen uur te bed want vandaag maandag de 25ste weer vroeg op voor een “normale” dag met zijn drieën in het Krugerpark.

Het is 4 uur en de wekker rammelt wederom irritant. Om kwart over vijf staan we als eerste voor het hek van de Krokodillenbrug, de ingang van Kruger. Wat gaat de dag van vandaag brengen?………………

En het bracht genoeg. We weten inmiddels waar het Jachtluipaard met haar gezin rondwaant en ook dus vandaag gezien. Prachtig dier! We hebben ook diverse vogels kunnen kieken en een Nijlvaraan. Het hoogtepunt van vandaag was een Kaalwangvalk en een zeldzame schuwe Swartwitpensantilope. Hiervan zijn er maar 150 in Kruger. We kregen ook nog een Luipaard in het vizier maar die dook snel het struikgewas in. Het enige wat we konden spotten was zijn of haar omhoog staande staart. Jammer! Verder onderweg veel, heel veel Zebra’s….honderden. Kortom het was weer een geweldige dag in het Kruger National Park. 

De “Sundowner” in Kruger

De Truck van de avondsafari
Een Giraf in de schijnwerper
Er valt genoeg te kieken
De prachtige Cheetah (Jachtluipaard)
De Kaalwangvalk
De Steppearend
De Lamprotornis uit de familie Spreeuwen
De Nijlvaraan
Heel veel Zebra’s
De zeldzame Swartwitpensantilope
De Nijlvaraan
De Lanius uut de familie Klauwieren
De Hirundo uit de familie Zwaluwen
De Vorkstaartscharrelaar….in Zuid Afrika de Troupant