Met de schrik in de benen

Afgelopen maandag hebben we onze Toyota Rush genomen voor een drietal dagen "ertussenuit". Rond het middaguur vielen we op de klep van onze vrienden Leo en Anjo in Kesiman, vlakbij Sanur gelegen. Na de lunch hebben we vriendin Henny opgehaald in Hotel Sanur Beach. Zij geniet van haar vakantie op Bali. Een mooie gelegenheid om met zijn allen bij The Harvest Patissier aan de Sunset Road in Kuta  een kop koffie met een overheerlijk taartje nuttigen. Een gezellige plek vol met lekkere dingen. Na de koffie heel even shoppen en daarna naar De strandbar La Plancha in Seminyak. Op het strand samen hangend in een zitzak met een koude consumptie. Normaliter is het hier genieten van het vlakke strand, de prachtige horizon met de ondergaande zon. Maar nu was het anders. Geen zon, hoge golven, veel wind en opkomend water zodat zelfs de zitzakken vlakbij de waterlijn ervandoor gingen de zee op. Na een klein uurtje was het daar mooi geweest. Inmiddels weer tijd om wat te eten. Tijd voor een pizza in Sanur. Niet slecht in de door Leo en Anjo pas ontdekte Pizzeria. We hebben Henny weer afgezet in de buurt van haar hotel.....de avond valt. We sluiten af met zware oogleden, maar nog wel even het nieuws via internet bekijken. Morgen weer een dag. De dinsdag staat in het teken van vroeg opstaan, de wandelschoenen aan om een wandeling te maken door de rijstvelden in de buurt ban Tegallalang. Henny komt met de taxi en klopt aan net voor half negen. In de auto naar de buurt van Ubud. Een prachtige wandeling. We gaan uitrusten in Cafe Dewi met het prachtige uitzicht op de rijstterassen. Zo...de koffie is gedaan dan gaan we nu maar lunchen in warung Kedai D'Sawah. Een heerlijk plek opgesierd met veel schitterend bloeiende orchideeen. Het eten was prima, goed gesmaakt. Terug naar huis.......de dag zit er bijna weer op. Henny terug naar hotel en wij in de relaxstand. Het was een lekkere dag. Het is woensdag maar de dag begint niet zo als alle andere dagen. We worden opgeschud door een aardbeving van 5.6 op de schaal van Richter. Terwijl Anjo paniekerig de straat oprent, blijven wij nuchter en verbrouwereerd om ons heen kijkend met trillende benen ter plekke. Het water golft in het zwembad....de overkapping rammelt en het huis schudt heen en weer. Na een twintigtal seconden in het weer voorbij......geen schade aan mens, dier en huis. We ontbijten nog met de schrik in het lijf en gaan daarna weer naar huis, naar Yehkuning. Ook hier is de beving gevoeld...maar ook hier geen schade. 

De snelle tijd

Naarmate een mens ouder wordt gaat, voor het gevoel, de tijd ook sneller. Rond 1980 ben ik gaan werken bij de toenmalige Spaarbank Rotterdam. Daar werkte ik met Jan Schop, een fijne collega. In 1995 hebben we elkaar voor het laatst gezien en gesproken. Het is inmiddels 2015 en wie hebben we hier op Bali ontmoet.....jazeker....Jan Schop met zijn lieve vriendin Dana. Eergisteren hebben we onder het genot van wat flesjes bier en lekker eten vele oude verhalen opgehaald uit de tachtiger jaren van de  Spaarbank. Een bedrijf waar toen nog alles kon. Ongekend gezellig en fijn om hem weer na zoveel jaren te ontmoeten.

Gisterenmorgen hebben wij onze vrienden opgehaald bij hun hotel Sapu Lidi Resort. We zijn naar een plek gereden in Tegallalang met een schitterend uitzicht op de rijstterrassen. Koffietijd! Hier hebben we ook de zelfmeegebrachte taart aangesneden. Een taartje met een 10 erop want het is onze trouwdag. Een klein feestje en dat met z'n uitzicht. Daarna doorgereden naar de Pura Tirta Empul om een bad te nemen in het heilige water aldaar. Via een tweetal ceremonies onderweg terug naar Ubud voor een Bintang om de schrale kelen te smeren. Gisteravond kregen we van ons hotel een diner aangeboden ter ere van onze trouwdag. Met z'n vieren hebben we hiervan heerlijk genoten. Na afloop nog een biertje en een cocktail arak (Dana) om daarna afscheid te nemen van Jan en Dana. Het waren twee heel gezellige dagen. Super! Wij gaan vandaag weer naar Yehkuning en zij vervolgen hun vakantie in Ubud en later in Nusa Dua.

na 20 jaar

na 10 jaar

samen in Tegalalang

samen in de Pura Tirta Empul

een plons van het heilige water

bij een ceremonie onderweg in Sebatu

ons trouwdagdiner in Hotel Purigarden in Ubud

Bezoek

De afgelopen twee dagen hebben we bezoek uit Spanje. De Hollandse Onno en Marjon die voor een groot deel van het jaar in Spanje wonen maken een rondreis op Bali. Wij kennen deze twee sympathieke mensen van de tijd dat wij ook in Spanje woonden en werkten. Twee dagen geleden hebben wij ze opgehaald in Lovina om ze het niet toeristische West Bali mee te laten maken. Ze bivakkeren in een hotel in Negara. Gisteren hebben we ze Boeginese vissersboten in Perancak laten zien. Daar vlakbij is ook schildpaddenopvangcentrum Kurma Ashi. Het is altijd weer leuk om die kleine padjes rond te zien zwemmen voordat ze losgelaten worden in de grote zee. Op de weg terug naar Yehkuning kwamen we midden in een crematieceremonie terecht. Samen met de vele dorpelingen hebben we gezien hoe de overledene in brand werd gestoken met voorafgaande een uitgebreide ceremonie. Onderweg naar de Bonut Bolong (een grote holle boom) hebben we "ikan bakar" (gebakken vis op een vuur van kokosnootschillen) gegeten bij warung Devi van Ibu Nyoman en haar zoon Kadek. De vis met de zelf meegebrachte blikjes bier in een koelbox smaakte heerlijk. Sinds kort mag er geen bier meer geschonken worden in de warungs. Maar het alternatief is de koelbox en daar heeft Ibu Nyoman helemaal geen moeite mee. De avonddis (nasi campur) hebben we tot ons genomen in de warung Wirapada vlak naast het hotel in Negara. Het was een prachtige dag.
Morgen brengen wij ze naar de volgende bestemming op een uurtje rijden verderop richting Tabanan.

de Boeginese vissersboten bij Perancak

samen met een inwoner van Kurma Ashi

bij de crematieceremoniel

bij de zeemeermin van Delod Berawah

vis eten bij Ibu Nyoman

Onno denkt "hoe laat is het nu eigenlijk?".....nou Onno gewoon tijdloos!

effe uitblazen...Marjon en Jacqueline

tussen de kruidnagels (kretek) op het erf van een heel vriendelijke familie

met z'n vijven voor de Bonut Bolong

benzinebonnen

Het kopen van een nieuwe auto in Holand is een kwestie van de prijs en daarna onderhandelen over die prijs en de accessoires en andere opties. Na het geven en nemen komt de eindprijs tot stand.
Op Bali is het een beetje anders. Onze vriend Jan kocht hier een aantal maanden geleden een nieuwe auto. De prijs is de prijs en praten over extra's is er niet bij. Maar na sterk aandringen werd er toch iets extra's gedaan na een akkoord met de hoofddealer van Chevrolet in Jakarta. De dealer in Denpasar mag zelf nog geen sticker of aansteker weggeven. Het resultaat was een set matten en voor vijf miljoen roepia's aan benzinebonnen. Meer zat er niet in. De auto werd opgeleverd na betaling van het volledige aankoopbedrag maar dan zonder matten want die moeten nog door Jakarta geleverd worden. Ook de bonnen zijn er nog niet. Ook de compensatie voor het heen en weer rijden om te vragen of de matten en de bonnen er al zijn is niet aan de orde. Maar na veel aandringen kwamen de matten toch vanaf Jakarta . En dan de bonnen nog. Die waren weer wat later. Maar goed na een belletje van Jan want zelf bellen doen ze niet. "ze liggen klaar hoor, je kan ze ophalen". Jan naar Denpasar en daar lagen de bonnen wel maar niet allemaal. "Van de drie miljoen Roepia's hebben we alvast één miljoen". Jan: "Maar de afspraak is vijf miljoen". "Nee hoor sorry maar is het drie miljoen". Jan dat ene miljoen in bonnen van RP 100.000 per stuk in ontvangst genomen en maar weer wachten op de resterende twee miljoen. En die kwamen vorige week. Jan en ik naar Denpasar om ze op te halen volgens afspraak om 12.00 uur. De baas was er niet en de bonnen lagen niet klaar. Dan maar de volgende dag weer terug. Mooi! De baas was er weer niet maar hij had wel de bonnen  klaargelegd om ze door het huppelende showroommeisje overhandigd te worden aan Jan. Hé....een foutje het resterend aantal is geen 20 bonnen maar 30....."tel maar na". Gauw wegwezen! Dus 50 bonnen is 40 bonnen geworden. Dat de baas wellicht 10 bonnen tekort komt aan het einde van de maand is zijn probleem.
Zo dat is toch nog geregeld. We kunnen tanken. Maar dat tanken kan maar bij één pomp op geheel Bali en dat is in de wijk Renon in Denpasar. Wij daar naar toe....naar de pomp met de reguliere solar (diesel) met de prijs van RP 5.500. De pompbediende:"sorry sir maar je moet bij de pomp van Biosolar zijn want met deze bonnen kan geen reguliere diesel getankt worden want dat is gesubsidieerd en biodiesel niet, kijk maar op de bon...het staat erop"! De prijs geen RP 5.500 maar Rp 14.350 en dat is 2,5 keer zo duur! We hebben maar snel getankt en zijn een biertje gaan drinken. Wat een land met wat een mentaliteit! Maar we vinden het nog steeds fijn om hier te wonen met al zijn verrassingen  en noem het maar....rariteiten.

Munduk

We hebben gisteren onze intrek genomen in Manah Liang Bungalows in het hoger gelegen Munduk. We zijn hier samen onze vrienden Anjo en Leo. Dit gebied is uitermate geschikt voor het maken van trekkings. We zijn om half negen vertrokken uit Yehkuning maar omdat de navigatie ons over allerlei prachtige bergweggetjes en door geurige dorpjes leidden waren later op bestemming dan gepland. Maar och...wat is plannen in dit land? In veel bergdorpjes wordt in dit deel van het jaar de cacao en de kruidnageltjes geoogst en gedroogd en dat is geurig. Na aankomst hebben we eerst een heerlijke taart aangesneden omdat Anjo weer een jaartje ouder is geworden. Na de lunch de " bergstappers" aan en zijn we langs een snelstromend beekje naar de Melanting waterval gelopen. Na het verteren van ongeveer 360 traptreden van verschillende hoogte werden werden geconfronteerd met een prachtige plons water die als een dikke golf naar beneden klotste zoals dat altijd het geval is met watervallen. Heel mooi. Na de weg terug, maar dan de traptreden hijgend omhoog, was het tijd voor de koffie en de broodnodige rust voor lijf en ledematen. Dan douchen en eten maar de kwaliteit/prijsverhouding van het voedsel liet te wensen over. Behalve de aardbeien maar die hadden Anjo en Leo zelf gekocht onderweg in Bedugul. Natafelen was er ook al niet bij omdat een ingehuurd plaatselijk gamelanorkestje de rust stevig verstoorde. Een aardig clubje muzikanten die al rammelend op bamboeinstrumenten aantal toeristen leuk vermaakten. Als je als dit de eerste keer aan moet horen is het hartstikke leuk. Voor ons was het een goed moment om de kuierlatten te pakken en ons te gaan vermaken met een fles wijn op het terras van ons houten onderkomen op palen. Een prachtige stek om de verjaardag van Anjo te beklinken. Proost Anjo en nog vele jaren! 

Onderweg.....aangekleed voor de dorpsceremonie

Onderweg...het uitzicht op een vulkaan

Onderweg...veel geurige kruidnagels langs de kant van de weg

Tijd voor de taart....Anjo weer een jaartje ouder

Al die traptreden.....een vermoeiende bezigheid omhoog

Op weg om met de bamboekruidnagelladder deze specerij uit de bomen te plukken

We zijn er.....de waterval

biljarten

Een prachtige dag! Volop zon en niet te warm. Overdag 30 graden. Het is genieten in de droge tijd. De nachten zijn koel met 23 graden en dat slaapt een stuk lekkerder dan de benauwde regentijd. Alhoewel valt er in de droge tijd wel af en toe een buitje maar dat wordt van harte welkom geheten door de tuin.
De klus van het afdak is weer geklaard en is er weer tijd voor andere dingen zoals een biljarten met vriend Jan. Hij woont in Negara en heeft een mooi biljart in de woonkamer en dat staat er niet voor niks. Een poolbiljart met alles erop en eraan behalve de verlichting. Die ligt al maanden in een doos in de kast dus was het eergisteren tijd voor het ophangen en aansluiten. De lampen hangen inmiddels maar de elektricien heeft vergeten het stopcontact en de ophanghaken op de juiste middellijn te plaatsen. Ook de bijgeleverde ophangkettingen zijn te kort. We kunnen nu wel spelen mét verlichting wat hopelijk mij helpt af en toe te winnen van Jan. Tot nu toe is hij te goed voor mij maar om de spirit erin te houden mag ik ook af en toe een potje winnend afsluiten. Maar tijden kunnen veranderen. De verlichting krijgt een vervolg want binnenkort gaan we 'm op de juiste hoogte en in de midden plaatsen. 

Jan is nu nog de beste van ons twee....

het ophangen van de verlichting is in...process....eerst koffie!

oud en nieuw

onze 2014-taart

Oudejaarsavond op Bali. Wij zijn naar Sanur gereden om met onze vrienden op het strand daar de jaarwisseling te vieren. We zijn gestart met het aansnijden van de 2014-taart. Later op de avond zijn we naar het strand getogen. Een strand vol feestversierde tenten...vol met vooral toeristen met de gehele avond veel...heel veel vuurwerk. En toen ineens begon het rond tienen te hozen. Met bakken uit de hemel. Iedereen zocht een droog plekkie en het vuurwerk was gedaan. Tegen twaalven werd het enigszins droog dus de dozen vuurwerk kwamen weer tevoorschijn. Het was reuze gezellig maar bijna iedereen droop af om kwart over twaalf af. We hebben het strand de volgende dag niet gezien maar wat zal dat een puinhoop geweest zijn.
Thuis bij Leo en Anjo hebben we met een glas wijn geproost op hopelijk weer een fantastisch Bali-jaar. CHEERS!!

prachtig vuurwerk

geen bellen maar wel toeters

met onze vrienden

Amed

Afgelopen zaterdag zijn we van huis gegaan naar Amed. Langs de prachtige sawas van Pupuan reden we via Sinjaraja aan de noordkust weer het binnenland in naar de Agung Batur. Met het uitzicht op deze vulkaaan hebben we daar geluncht. Daarna verder gereden naar het schitterend, tussen de rijstvelden, gelegen Sidemen. Hier hebben we samen met de kwakende kikkers, overnacht in een homestay. De volgende morgen na het ontbijt (banana pancakes met zelfmeegebracht mangas) zijn we vertrokken naar Lipah Beach in Amed aan de oostkust van Bali. Onze vrienden Leo en Anjo zijn hier ook naar toegekomen om samen in het resort Vienna Beach, gelegen op het strand, te snorkelen, te eten, te drinken, te kletsen en mijn (Henk) verjaardag te vieren. Gisteren was een erg leuke dag met superlekkere appeltaart gebakken door Anjo. Tussen het snorkelen door heb ik bijna de gehele dag op mijn versierde stoel gezeten. Een waar feestje hoor! Vandaag scheiden onze wegen weer en gaan Anjo en Leo naar huis in Sanur en wij gaan naar huis in Yehkuning.

de natuur van Negara

Het beloofd weer een mooie dag te worden. Alleen vanmorgen om 06.30 uur was de lucht een beetje grijs met zowaar een spat regen. Het is nu half acht en de hemel kleurt blauw met een temp. van 24.7 graden.

Afgelopen zaterdag zijn onze vrienden Anjo en Leo uit Sanur op bezoek gekomen. Uiteraard is het weer een gezellige boel. Zaterdag na aankomst eerst een strandwandeling en gisteren zijn we erop uit getrokken in de natuur van Negara. Daarna als een traditie naar Pebuahan om een vis te eten aan het strand. Op de terugweg nog even een verse plantenaankoop in het tuincentrum om daarna, de door Anjo en Leo meegebrachte fles wijn, te ontkurken. Maar voordat het zover was kregen Anjo en Jacqueline nog even (een dik uur) de kriebels om op het strand te gaan wandelen. En wij maar wachten met die dichte fles. Maar ondanks de vertraging smaakte ie super!
Vandaag na het ontbijt en de koffie gaan ze weer terug naar hun prachtige stek in Sanur waar hun beide poezen zitten te wachten op iets lekkers.

in de Negaraanse natuur

zomaar onderweg

Blue Lagoon - dagtrip Oost Bali (2)

Het is een warme dag. Er staat geen wind en de temp. is ruim 33 graden. De lucht oogt deels bewolkt en de LV is 76%. De beste plaats voor verkoeling is het strand en de zee.
Eergisteren hebben we een toertje gemaakt naar Oost Bali. Na het bezoek aan Goa Lawah met z'n vleermuizen zijn we doorgereden naar Padang Bai. Hier komen en gaan de veerboten naar Lombok. Heel dichtbij op loopafstand van Padang Bai ligt het prachtige strand Biastugal ook wel Blue Lagoon genoemd. Hier hebben we de koffie genuttigd en ondertussen genoten van het schitterende uitzicht. Na Padang Bai hebben we het Bali Agadorp Tenganan bezocht. Hierover morgen meer.

Blue Lagoon

Padang Bai met op de achtergrond de veerboot naar Lombok