Tomok

Dag 12, Sumatra

Vandaag wordt een dag van de wandelschoenen. We vertrekken om 09.00 uur en lopen over de openbare weg naar Tomok. Dit is een dorp 4 km verderop. Het is wederom prima wandelweer. Tomok staat bekend om zijn koningsgraven en de markt. De “old tomb of King Sidabutar” zien we als eerste. Niet echt spectaculair omdat we gosteren al meer van dat soort graven gezien hebben. We krjgen een ikat geweven doek over de schouder, we maken wat kiekjes en gaan weer nadat we de doek weer hebben ingeleverd. Verderop is de markt. Dit is helemaal geen markt maar een souvenier- en tshirtjesjungle. Absoluut niet interessant. En dan staat daar een zwarte auto geparkeerd…het raampje gaat ooen en we zien daar Nijar. Wie is Nijar? Hij heeft voor ons online vanuit Medan de chauffeur Putra geregeld die ons ook naar Bukittinggi gaat brengen. Hij is hier met gasten uit Nederland. Hij spreekt ook goed Nederlands en werkt bij een reisburo in Medan. We drinken koffie en kletsen over van alles. Hij gaat verder met zijn gasten en wij gaan lunchen in een Rumah Makan (eethuis). De pittige nasi campur smaakt prima. Daarna lopen we weer terug naar ons hotel. De middag is gereserveerd voor niks doen. Vanavond gaan we op zoek naar een restaurant waar ze ons een lekker visje kunnen voorzetten.

De batakcultuur

Dag 11 op Sumatra,  maandag 8 mei

Ik wil niet in herhaling vallen maar de croissantjes zijn weer heerlijk met het verschil dat ze nu met huisgemaakte mangacompote waren bedekt. Zalig!

Om 08.00 hebben we afgesproken bij de motorverhuurman. Het is van ons hotel naar deze plek nog ongeveer een kwartiertje lopen. Een goede warming-up. Onze Honda motoren staan al klaar. We gaan een rondje eiland doen. Onze eerste stop is Huta Siallagan, in dit openluchtmuseum met originele Batakhuizen staat het graf van van de koning Siallagan. 

We wandelen en kijken rond en maken mooie foto’s. We stappen weer op de motor en vervolgen onze weg langs de kust. Onderweg veel graven want men begraaft de doden in een tombe in de tuin. We zien er veel in allerlei kleuren en formaten. De oudste van de familie ligt helemaal bovenin. De volgende stop is het Unesco Batakmuseum Huta Bolon in Simanindo. Het museum is gehuisvest in het voormalige huis van de batakkoning Simalungun met zijn veertien vrouwen. Ook hier prachtige batakhuizen en het glazen huis. Dit huis is in de bataktijd gebouwd met ramen met glas terwijl de batakhuizen geen glas hebben. We ontmoeten in het glazen huis (Rumah Kaca) Tiolina. Een aardige mevrouw die regelmatig studenten begeleidt naar het buitenland. Onlangs was ze in het tropenmuseum in Amsterdam. Ze zingt voor ons een lied dat ze ook in het Tropenmuseum heeft gezongen. Het is erg leuk haar te ontmoeten. Ze woont regelmatig in het glazen huis maar het is niet haar eigendom dat is het Museum. Zelf woont ze eigenlijk in Medan.

We gaan weer verder en komen aan in Kampung Ulos een dorp waar ze ikat weven maar niet vandaag dus duiken we een warung in om een bordje gele rijst met toebehoren te eten. Een paar kilometer verderop ligt de nieuwe brug naar het vaste land van Sumatra. Dus vanaf deze kant van het eiland is de ferry overbodig geworden. Hiermede is eigenlijk ook de status van eiland opgegeven. We gaan verder en slaan linksaf de heuvels in naar Tomok aan de andere kant van het eiland. Het is een prachtige rit door de frisse groene 

natuur met mooie vergezichten op het Tobameer. Het begint te regen, niet hard maar wel genoeg om nat te worden dus trekken we onze regenponcho’s aan. Na een paar kilometer stopt het met regenen en gaan ze weer uit maar het jasje gaat wel aan want is koel. Voor ons is het een heerlijke temperatuur om te toeren. Na het hoogste punt dalen we naar Tomok. Hier stoppen we niet want daar gaan we morgen wandelend (4 km) naar toe en dan bezoeken we ook hier koningsgraven. Het is inmiddels tegen vijven en we brengen de motoren weer terug. Het was een schitterende dag. We hebben ervan genoten. 

Verse croissantjes

Dag 10 op Sumatra, zondag 7 mei

Het is raar dat je denkt dat je niet meer verrast kan worden bij het ontbijt en toch gebeurt het weer. We worden wakker in de heerlijke bedden.

Prima geslapen. Effe een plons water over het gezicht, broek en shirt aan, en naar het restaurant. Een mooi buffet met van alles te eten en te drinken...en wat zien we daar liggen? Hoe is het mogelijk? Verse croissantjes…ja echt waar! En ook nog kaas! En bruin brood! En ook nog een stokbrood! Ongekend! Maar vooral die croissantjes! Daar hebben we er uiteraard een paar van opgepeuzeld. Dat is lang geleden…heerlijk en echt vers en knapperig. En dat op Sumatra. 

De rijst met z’n bijbehorende attributen hebben we links laten liggen. Dat voedsel eten we al genoeg en er komen nog meer dagen dat er alleen rijst met kip en groenten is. We kijken nu al uit naar het ontbijt van morgen😂😂

Na het verrassende ontbijt de wandelschoenen ondergeveterd en op pad voor een rondje in de buurt. Het is erg stil op straat. Het is zondag en bijna iedereen zit in de kerk. Samosir is vooral protestant en ook katholiek. Het gezang komt ons tegemoet als we langs een kerk lopen. Onderweg veel slaap- en eetgelegenheden en mooie vergezichten over het meer. Al met al toch nog zo’n 8 km gelopen. Eerst het rondje van 4 km rechtsom en na de koffie met appeltaart linksom. Wandelen is heerlijk hier omdat het klimaat een stuk koeler is dan op Bali. Samosir Island ligt op 900 meter boven de zeespiegel en is met 23 graden vandaag echt lekker te noemen. 

Onderweg hebben we een zalige verse sappige  ananas gescoord en ook nog twee houten beeldjes voor onze verzameling. Na de wandeling de hoogste tijd voor de siesta en een duik in het zwembad. Morgen gaan we weer op pad met de motor en gaan we verder het eiland verkennen.

In de Angkot

Dag 9, Sumatra, 6 mei

Gisteravond na een drankje hebben we onze chauffeur Putra een veilige terugreis gewenst. Hem zien we 11 mei weer terug als we naar Bukittinggi gaan. Dan komt hij ons weer ophalen in de haven van Tiga Raja in Parapat.

Het is nu 06.00 uur in de vroege ochtend en we slapen nog want we gingen laat en vermoeid te bed. We schrikken wakker door luid gezang via een grote luidspreker. Het is geen gebed dus het komt niet van de moskee want die hebben we om half 5 al gehoord. Geen idee wat het wel is? Misschien wel de burgemeester die ons welkom heet😂😂. Na het eerste lied komt er een preek en als afsluiting weer een song. Het blijkt de kerk te zijn die de christelijke inwoners een gezegende dag wenst. Alles bij elkaar een uur in de herrie en klaarwakker met rugpijn want het zijn bar slechte bedden. Ook gedateerd! We schieten een broek en een shirt aan om aan de rand van het zwembad te kunnen genieten van de zonsopkomst. We wachten tot half 7 maar de koperen ploert komt niet opdagen want het is bewolkt. Jammer maar het blijkt wel weer dat de natuur niet te sturen is. Dan eerst maar douchen voordat we naar het ontbijfbuffet gaan. Ook de douche is niet om naar huis te schrijven, van een hete douche is geen sprake. Het lauwe water spuit tegen het plafond maar het grootste gedeelte op het lijf. Dat wel! Dit hotel is een miskleun maar dat kan gebeuren en het is maar voor één nacht. Het ontbijtbuffet is daarintegen erg goed en ook zeer gevarieerd. Een witte boterham met boter en hagelslag ligt als eerste op ons bordje. Gewoon erg lekker! Daarnaast is er uiteraard nasi, mie, groenten, fruit en diverse mierzoete toetjes. Wij nemen nog een bordje gebakken rijst met nootjes en een gebakken eitje. De koffie in de kan is al voorzien van veel suiker….ehhh niet lekker….mierzoet. Maar na vragen is er ook koffie zonder de suiker en dat smaakt toch een stuk beter volgens Jacqueline. Ik heb mijn zoete bakkie al op en hoef geen tweede bakkie. Het ontbijt meenemen naar de kamer of opeten op een andere romantische plek onder een boom is geen probleem. Wij doen het gewoon in de eetzaal. De dame van de receptie is erg vriendelijk en behulpzaam, dat mag ook gezegd worden. De WiFi op de kamer is erg slecht dus schakelen we weer over op onze eigen simkaart. WiFi in hotels in Indonesië is vaak traag met een slecht signaal dus is het hier geen uitzondering. We checken om 12.00 uur uit en gaan met de Angkot of Bemo zoals zo’n busje noemen op Bali, naar de haven Tiga Raja (drie koningen) om naar Samosir te gaan. De Angkot zit al behoorlijk vol met lokals, vis, kip en bananen maar wij kunnen er nog net bij. Hoofd tegen het plafond, koffer op de knietjes en gaan. Onderweg stapt er ook nog een manneke in van een jaar of 8, kon er nog net ingepropt bij, en stapt verderop weer uit met de opmerking dat hij zijn geld is verloren. No problem! Nadat hij is uitgestapt ligt er een biljet van RP 2.000 op het bankje, uit zijn zak gevallen. We geven het aan de chauffeur, dan het is toch betaald. Elk uur gaat er een ferry dus we hoeven ons niet te haasten. 

In de haven is het gezellig. Mensen willen een praatje en natuurlijk ook op de foto. De boot vertrekt naar de overkant en we laten Parapat achter ons. Het is een half uurtje varen naar het dorp Tuk Tuk op het eiland Samosir in het Tobameer. Op de boot worden we aangesproken door een aardige mevrouw met een Indonesisch uiterlijk. Zij is geboren hier in de buurt maar woont al heel lang in Amsterdam. Ze is gezellig maar begint ook te klagen dat het zo vreselijk duur is in Nederland. We halen onze schouders op! Weten wij veel! Ze is hier samen met haar zus en zoon. We stappen van de boot en “rollen” het aan het meer gelegen resort Toba Village Inn binnen. We checken in. Een mooie propere kamer waar we vijf nachten verblijven. We lunchen in een warung aan de overkant van de weg. Goeie sate met rijst. Aardige kerel!Goeie toko! Verder nemen we onze rust. Vandaag doen we niet veel meer want regent inmiddels. Morgen zijn we weer aktief.