Bogor

We zijn in Bogor, de regenstad van Java. Deze stad staat vooral bekend om de grote botanische tuin midden in de stad. Dwars door de oude stad dus ook dwars door de tuin loopt een snelstromende rivier die voor vele doeleinden wordt gebruikt.

Een klein gedeelte van de botanische tuin 

De rivier in Bogor..........in gebruik voor velerlei doeleinden

Na het ontbijt, bruine boterhammen met chocoladepasta en jam, uit de supermarkt, zijn we naar de ingang van de "Kayun Raya Bogor" gelopen. We dachten dat we daar wel even naar toe zouden lopen maar dat viel toch nog een klein beetje tegen. Maar het is daar schitterend om rond te lopen. Het is een oase van rust midden in een vieze drukke stad. Eigenlijk is het een groot park waarin alle bomen staan die in Indonesie voorkomen. In het park staat ook een orchideeënhuis "Rumah Anggrek".

Prachtige orchideeën

Het is een genot om daar te wandelen. Er worden daar 517 van de 5000 soorten die voorkomen in Indonesië, gekweekt. Ook het presidentiële paleis is een onderdeel van de "Kayun Raya". Wandelend door het park hadden we weer de zeer trieste constatering dat het een smerig volk is. Enig respect voor de natuur is er absoluut niet. Zelfs in het park laat men het afval gewoon vallen waar men op dat moment is. En een blik in de rivier is helemaal ongelofelijk. Wat een troep en viezigheid. Jammer! Men leeft vandaag en morgen zien we wel weer.
Bogor heette in de koloniale tijd "Buitenzorg". De vele Hollanders die in Batavia, het tegenwoordige Jakarta, woonden ontvluchten deze grote warme stad regelmatig om in "Buitenzorg" (buiten de zorg) te rusten en te genieten in het koelere klimaat.
Na een hapje eten in de warung was het weer tijd voor een middagje in de rusthouding. Inmiddels regent het weer gepaard gaande met onweer. Het regent elke dag in Bogor. In de morgen mooi weer en in de middag en avond regen. Veel regen.

De Puncakpas

Gisteren hebben we Bandung achter ons gelaten. Omdat er geen treinen rijden van Bandung naar Bogor hebben we de reguliere "ekonomi" bus gepakt. De rugzakken "bagasie" onder in de bus en de felgekleurde souveniertas op de bank naast ons.

dit is de felgekleurde souveniertas 

op weg naar de regenstad Bogor

Via de Puncakpas met de schitterende theeplantages zijn we in 5 uurtjes naar Bogor gereden. Als de bus ergens stopte, en dat gebeurde dikwijls, stapten direct straatverkopers aan boord. Ze stappen aan de voorkant in en rijdend achter weer uit. We hebben ze niet geteld maar het waren er zeker vijftig. Van aanstekers, zaklampen en stripboeken tot eten en drinken. Ze proberen van alles te slijten en regelmatig met succes, vooral de hapjes en de flesjes water. Afvalzakjes en non-smoking kennen ze niet dus alles wordt op de grond gegooid. Achter/naast ons ging een klein manneke over zijn nek, was niet lekker "sakit" en ook de kots werd met een doek onder de bank naar de zijkant van de bus geschoven. Later moest ie nog een keer en dat deed ie dan maar in een plastic zakkie gekegen van de buurvrouw. Aan de rand van Bogor zijn we uitgestapt. We werden gelijk aangevallen door allerlei figuren die ons wel naar een hotel wilden brengen. Nou effe niet, effe rustig de Lonely Planet erop naslaan. We moesten helemaal aan de andere kant van Bogor zijn. En deze stad is ook weer heel groot. Gevraagd aan een taxi: "dat is wel 10 km en dat kost 150.000 rp". Dat is te duur en dus naar de overkant van de straat. Daar staan plenty van die kleine bussies (angkots). Gevraagd met de straatnaam op een brieffie en we zijn voor 40.000 rp in de buurt van het treinstation uitgestapt. En inderdaad het was zeker een half uur rijden. We hebben daar in de buurt snel een slaapplek gevonden, pension Abu.  Een goede schone kamer met prima bedden. Inmiddels was het weer gaan regenen dus lagen we tijdig te bed. Morgen weer een dag.

Bandung

De afgelopen 2 dagen hebben we Bandung, de derde stad van Indonesië verkend.
In vogelvlucht.
- Bandung is ook weer een erg drukke stad waarbij het oude deel ook erg vies is.

- de mensen op straat zijn jammergenoeg niet echt vriendelijk en behulpzaam.
- de becaks zien weer anders gepimpt dan bijv. In Jogja
- dat hier hollanders hebben gezeten is duidelijk waarneembaar aan de bouwstijl van diverse panden.
- de spoorlijn splitst de stad. Ten noorden het nieuwe Bandung met de brede wegen en de wijken met de statige huizen uit de koloniale tijd en veel hotels en ten zuiden de oude stad waar het vies en druk is maar ook hier zijn hollandse sporen waarneembaar.
- eten:  niet alleen javaanse gerechten maar ook sundanees. Beide erg lekker maar zijn wel heel verschillend.
- een stad met niet veel highlights  maar wel een paar hele leuke zoal Udjo's angklung, de wayangpoppenmakerij en de koffiefabriek. En natuurlijk de hollandse architectuur.
- de taxi's zijn goedkoop, de prijs is gelijk aan de becak en is comfortabeler. Eén kort ritje in zo'n karretje is leuk maar ze zijn té klein en het kappie té laag voor lange europeanen.

Apart genomen.

Door de oude stad van Bandung lopende valt het op dat men op allerlei manieren probeert zijn kostje te verdienen. Overal waar we nu geweest zijn op Java lopen straatverkopers, rijden becaks en staan er veel warungs of andere eetstalletjes. Dat beeld is gewoon. Als je in Bandung op de motor bent en je krijgt problemen met bijv. een vuiltje in de  carburateur dan staat de oplossing op straat en dat hebben we nog niet eerder gezien.

Koffie met taart

Eerst de koffie.....

De oude voorgevel van de fabriek "Kopi Aroma" 

Jacqueline krijgt uitleg van de enthousiaste eigenaar

Midden in de oude stad van Bandung staat een nog volop in werking zijnde oude koffiefabriek "Kopi Aroma". Hier wordt de koffie nog op een houtvuur gebrand. Een langzaam maar traditioneel proces. De koffie wordt eerst 8 jaar opgeslagen en dan verkocht in o.a. de eigen kleine winkel in de fabriek. De fabriek is opgericht en gebouwd in in 1936. De huidige eigenaar (tweede generatie) heeft ons tussen zijn drukke werkzaamheden het proces erg enthousiast uitgelegd. Zijn ouders spreken nederlands en hij ook een beetje. Hij is supertrots op zijn fabriek en dat die sterk en veilig is gebouwd door de nederlanders. Ook in de fabriek zijn er nog hollandse dingen te herkennen zoals oude fietsen en een degelijke meterkast. Tijdens ons bezoek van een halfuurtje stond de winkel steeds vol met koffiekopende  mensen. En uiteraard zit er in onze felgekleurde souveniertas ook een pakkie koffie met opdruk in het......nederlands.
en dan de taart.

lekker hoor!

In de toko Kue wordt "Haagse klappertaart" gemaakt en verkocht. Deze bijzondere lekkernij wordt gemaakt van de kokos uit de bekende noten "kelatan" of wel de klappers. Het is een soort pudding met stukjes kokos met daarop kaneel (kayu manis) gestrooid.

Saung Angklung Udjo

Het is onze laatste dag in Bandung. Enkele dagen voordat we uit Spanje vertrokken hebben wij heerlijk indisch gegeten bij onze vrienden Paula en Ruud. Beiden met indonesisch bloed. Toen kregen wij een tip. "Als jullie in Bandung zijn dan is een bezoek aan de Saung Angklung Udjo een must want dat is zó leuk!". 

De gamelan-bespelers

De dirigent wijst de nummers aan de angklung......rammelen maar!

Uiteraard hebben wij deze tip onthouden en wij zijn er vanmiddag geweest. Het was helemáááál super! Het is een kunstkring en muziekschool opgericht in 1966  waar kinderen al heel jong de angklung leren bespelen. Ook worden er dansen, zoals de Maskerdans, geleerd en opgevoerd. Momenteel zijn er 500 leerlingen. Dit bamboeinstrument is ontwikkeld door de reeds overleden oprichter Udjo Ngalagena en zijn oom Uum Sumiati. Udjo wordt dagelijks Abah Udjo, de "legende angklung" genoemd. Voor toeristen worden er 11 korte demonstraties gegeven waarbij de achtste heel bijzonder is want dan krijgt iedereen een angklung met een nummer erop toebedeeld en dan wordt op aangeven van de zoon van Udjo verschillende liedjes gespeeld. Er zijn 7 verschillende angklungs met ieder een andere toon. Eerst was het oefenen en daarna met zijn allen op aangeven van een signaal met de hand of het nummer van je angklung het instrument bewegen. De angklung heeft vijf hoedanigheden: 5xM, Mudah (gemakkelijk),  Murah (goedkoop), Mendidik (educatief), Menarik (aantrekkelijk) en Masal (massaal). Het lijkt op met z'n allen rammelen maar dan wel in harmonie. Fantastisch!

Spelen met een angklung......daar word je vrolijk van!

Allemaal heerlijk spelende kinderen op de angklung

De zoon heeft van zijn overleden vader de boodschap gekregen om als missie het bestaan van aungklungmuziek over de hele wereld te verpreiden met de hoop dat langs deze muziek de vrede in de wereld waarin wij leven en waar wij van houden te verwezenlijken. Al je daar zit en je ziet al die vrolijke kinderen spelen op dit eenvoudige maar prachtige instrument dan wordt je zelf ook erg blij. Het werkt ontspannen en het is heerlijk om te spelen, te horen en te aanschouwen. Ter afsluiting van de bijna 2 uur durende voorstelling werd er samen met de kinderen gedanst. Ruud en Paula: erg bedankt voor deze geweldige tip. We hebben ervan genoten en we hadden het niet willen missen.