Wij wensen al onze bloglezers een fijne en gezellige Pasen.
We wish everybody a Happy Easter.
Toen ik nog op kantoor werkte, maakte mijn assistente altijd een tijdschema van de vergaderingen en afspraken voor elke dag. Toen ik ouder werd, moest ik zelf mijn afspraakjes opschrijven om niet te vergeten.
Als je jong bent, lijkt het alsof je weinig vrije tijd hebt, omdat er zoveel activiteiten zijn. Maar als we oud zijn en nog maar kort te leven, hebben we heel veel vrije tijd, zonder grenzen. Het grootste deel van die tijd zitten we gewoon lekker niks te doen.
Als we jong zijn, hebben we veel vrienden, maar naarmate we ouder worden, hebben we er minder. Als je op je oude dag nog steeds drie vrienden hebt, ben je een gelukkig en gezegend mens.
Westerlingen denken dat tijd heel waardevol is: “Tijd is geld”, maar dat geldt alleen voor mensen die altijd haast hebben. Indonesië is een natie met een cultuur van geduld. Tijd is heel flexibel, dat wil zeggen dat je hem net als rubber naar believen kunt uitrekken! “Jam karet”!
Toen ik nog op kantoor werkte, maakte mijn secretaresse altijd een tijdschema van de vergaderingen en afspraken voor elke dag. Toen ik ouder werd, moest ik zelf mijn afspraakjes opschrijven om niet te vergeten.
Westerlingen denken dat tijd heel waardevol is: “Tijd is geld”, maar dat geldt alleen voor mensen die altijd haast hebben. Indonesië is een natie met een cultuur van geduld. Tijd is heel flexibel, dat wil zeggen dat je hem net als rubber naar believen kunt uitrekken! “Jam karet”.
We kunnen afspreken om 10:00 uur. Afspraak is afspraak maar zo werkt het hier niet. In werkelijkheid kwam hij onder lunchtijd als we aan de dis zaten of na 12.00 uur nog steeds niet. Jou bellen doen ze niet, ze wachten totdat jij belt om dan “maaf” (sorry) als antwoord te krijgen. Dit soort cultuur bezorgt Europeanen het bloed sneller doen koken.
Daarom is het voor iedereen die wilt leven en te doen in Indonesië belangrijk om eerst te leren wachten. De betekenis van drie Indonesische woorden is: Sabar (Geduld), Tunggu (wachten) en Belum (later). Heb je deze drie onder controle dan bespaart je dat een hoop frustratie.
Wellicht een cursus Indonesisch tijdmanagement volgen een goede eerste opstap om te wennen waarbij elke les een uur te laat begint. Ik vrees dat ik op tijd ben maar de leraar niet.
Ze kijken liever televisie dan dat ze een tijdje samen rondhangen! Een goed gesprek gaat men uit de weg want dat is lastig. Daar moet men het hoofd bij houden en dat doet pijn. Er is maar één ding waar ze niet op willen wachten: hun wekelijkse of maandelijkse salaris, waarvan ze hopen dat het altijd op tijd wordt gestort.
Landen met een punctualiteit zijn onder andere Duitsland, Nederland en Japan. Zij komen liever te vroeg dan te laat.
In indonesië is geduld een schone zaak en dan altijd blijven glimlachen ook als de stoom uit je oren komt.
Nyepi of de Dag van de Stilte is een hindoefeestdag op het Indonesische eiland Bali, die jaarlijks plaatsvindt op de nieuwjaarsdag van de maankalender van het eiland. Het is gebruikelijk de dag ervoor juist veel lawaai te maken, met bijvoorbeeld bamboekanonnen en potten en pannen.
Op de Dag van de Stilte wordt er niet in gemotoriseerde voertuigen gereden, wordt er geen water gekookt en wordt in plaats daarvan gemediteerd en gevast. Alle winkels, scholen, banken en andere instellingen zijn gesloten en de lichten blijven uit. Verder wordt de toegang tot het eiland ontzegd en kan men het dus niet bezoeken per vliegtuig of boot.
Van toeristen die zich al op het eiland bevinden, wordt verwacht dat zij zich ingetogen gedragen. Er wordt verzocht binnen te blijven in het hotel. Veelal komen toeristen juist naar het eiland om de festiviteiten rondom Nyepi te kunnen aanschouwen.
Wij vieren het nieuwe jaar met vuurwerk door het hele land, Bali doet het omgekeerde. Maar het is zowat de belangrijkste feestdag voor de hindoeistische Balinezen: het nieuwjaar, dit jaar op 29 maart! Nyepi staat bekend als de Dag van de Stilte, 24 uur van pure stilte op het eiland.
En dat mag je heel letterlijk nemen. Er zijn vier belangrijke regels die dag.
Amati Geni: geen vuur, geen licht, geen elektriciteit, …
Amati Karya: niet werken
Amati Lelunganan: niet reizen
Amati Leanguan: vasten en geen entertainment
Voor de één misschien saai, maar voor de ander heel indrukwekkend.
Je wordt zo terug gekatapulteerd naar een tijd voor alle smartphones en technologie.
Want televisie en zelfs mobiel internet werken niet.
Het is een dag om even te stoppen met alles, een dag voor beschouwing
en om kalm en bewust het nieuwe jaar in te zetten.
Van 6 uur ‘s ochtends tot 6 uur ‘s ochtends de volgende dag: stilte.
Geen verkeer. Geen amusement
Waarom? Wel, de kwade geesten moeten denken dat Bali compleet verlaten is.
Moesten de boze geesten toch nog over Bali vliegen, dan moet de stilte
en het niet gebruik van lichten hen in de waan brengen dat Bali er niet is.
![]() |
| De dag erna is alles op Bali weer normaal |
Morgen 28 maart is het weer Ogog Ogoh en de dag erna 29 maart is het Hari Nyepi, Balinees Nieuwjaar, de dag van de
Een Ogoh-Ogoh is een groot standbeeld dat gebouwd wordt voor de Ngrupuk parade, welke plaatsvindt op de avond voor Nyepi day.
Een Ogoh-Ogoh neemt normaal gesproken de vorm aan van een mythisch wezen, voornamelijk een demon. Zoals met vele creatieve inspanningen gebasseerd op het Balinese Hindoeïsme, heeft Ogoh-Ogoh ook spirituele doeleinden. Het voornamelijke doel van het maken van Ogoh-Ogoh is de zuivering van de natuurlijke omgeving van spirituele vervuiling die van levende wezens afkomen (mensen in het bijzonder). Volgens Hindoestaanse leringen staan de Ogoh-Ogoh representatief voor de Bhuta-Kala (Bhuta: oneindige energie, Kala: oneindige tijd). Naast het symbool staan voor Bhuta-Kala, wordt Ogoh-Ogoh ook gezien als een symbool voor de wijze van natuur welke zich vormt in het kwaadaardige karakter van levende wezens.
In elk dorpje op Bali wordt een Ogoh-Ogoh gebouwd, soms ook meerdere. Ze worden meestal gebouwd door de jongere generatie en af en toe bouwen zelfs groepjes van kinderen een kleine Ogoh-Ogoh en sommige kunstenaars bouwen er apart ook een. Als de late middag van Ogoh-Ogoh eindelijk aanbreekt, worden de standbeelden door de straten geparadeerd, hierna worden de standbeelden verbrand als een soort zuiveringsritueel.
Een Ogoh-Ogoh staat normaal gesproken op een platform gemaakt van bamboe. Het platform wordt gebouwd om het standbeeld te ondersteunen wanneer het door het dorp wordt gedragen. Vaak zijn er een stuk of 8 mannen of meer nodig om de Ogoh-Ogoh op hun schouders te kunnen dragen. Deze optocht gaat gepaard met traditionele orkestmuziek, uitgevoerd door de jeugd.
Gedurende de optocht wordt de Ogoh-Ogoh drie keer om zijn as gedraaid, tegen de klok in, dit wordt gedaan op elke T-splitsing en wegkruising. Het draaien van de beelden tijdens de ceremoniële parade en de avond voor Nyepi day vertegenwoordigt het contact van de lichamen met de geesten. Het is bedoeld om boze geesten te verbijsteren, zodat ze weggaan en ophouden met het kwaadwillig lastig vallen van mensen.
De traditie van Ogoh-Ogoh is nog vrij nieuw en kwam voor de eerste keer voor in Denpasar, 1980 en dient als als één van de ceremonies voor Nyepi day.
Nyepi is het Balinese nieuwjaar volgens de maankalender. Het is een ceremonie waarbij in heel Bali een 24 uur durende stilte dag ingevoerd wordt, weggelegd voor meditatie en zelfreflectie. Vier van de belangrijkste filosofieën van Nyepi day zijn:
1. Amati Geni: Geen vuur, licht of elektriciteit.
2. Amati Karya: Er mag niet gewerkt worden.
3. Amati Lelunganan: Er mag niet gereisd worden.
4. Amati Lelanguan: Vasten en geen entertainment.
Maar tegenwoordig worden de regels van vasten en geen elektricteit regelmatig losgelaten.
https://www.facebook.com/share/r/1AKUjS4JUG/?mibextid=wwXIfr