Het is zes uur en het is 27 graden. Het beloofd een prachtige dag te worden dus ga ik op pad. Na 2 km steek ik de hoofdweg over en zie daar een vrouw in de berm zitten. Ik denk dat ze op de bus zit te wachten om naar de markt te gaan om daar bananenbladeren te verkopen. Als ik haar zo op een steen zie zitten dan doet me dat denken aan de manier van zitten door de Balinezen. Laag bij de grond gaan ze nooit op hun knietjes. Ze zakken door de knieën met een rechte rug in de kakhouding. De kont raakt de grond net niet en als ze langere tijd zo zitten doen ze er een laag soort krukje onder. Het is meer een plankje met korte pootjes. Als ik zo zou zitten dan kom ik zonder hulp nooit meer overeind maar voor de Balinees is dit een aangeboren handeling. Ik ben aan de overkant en loop verder aan de achterkant van het dorpje Bongan in de richting van de bergen. En daar zie ik een zeer zeldzame boom die ik in 14 jaar nog nooit heb gezien. Het is de Zebraboom. Prachtig met die zwartwitte strepen. Ik loop verder in de schitterende natuur en dan zie ik iemand met een geweer op zijn rug die helaas geen respect heeft voor de zingende vogels. Hopelijk heeft hij geen succes vandaag. En dan kom in het protestante dorp Ambyarsari met zijn strak geschoren bermgras met daarop de dauwdruppels wachtende op de verdamping door de opkomende zon. Daar is ie al de opkomende goudgele ploert tussen de bomen. Ik zet mijn pet op want het wordt weer warm vandaag. Van Ambiarsari loop ik naar Bimblingsari, ook zo’n mooi onderhouden dorp waar geen bermafval te zien is en dat is genieten. En ik kom ook vandaag weer hele aardige mensen tegen. Als ik bijna weer bij de hoofdweg ben zie ik drie vrouwen en een man in de weer met het verzamelen van kokosnoten. Vriendelijk wordt mij een jonge klapper aangeboden. Speciaal voor mij klimt een man in de boom om die klapper eruit te hakken. Dat ding weegt zeker 5 kg en dus heb ik geen zin om ermee naar huis te lopen. Ik heb ik ‘m verderop weer weggegeven. Na 15 km ben ik weer aan de zeekant van de hoofdweg en ga op weg naar huis. Halverwege is een grote groep schoolkinderen aan het “sporten”. En ik ontkom er niet aan om op de foto te gaan. Na bijna 19 km ben ik weer thuis na een mooie wandelochtend die nooit saai is. Ook vandaag niet.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten