Van deur tot deur

Onze trip met de trein naar Surabaya voor een tweede oogcontrole bij het National Eye Center.

We vertrekken om 08.30 met onze auto naar de haven van Gilimanuk. Het is ongeveer 15 minuten rijden naar de voetgangersingang van de ferry naar de overkant Ketapang. De boottickets hebben we on-line via Tiket.com geregeld. We lopen naar de ticketmachine en scannen de QR code op de boekingsbevesting op de smartphone. De tickets rollen uit de machine. We lopen verder naar het poortje waar we het ticket moeten scannen. Het lampje wordt groen en we kunnen doorlopen naar de boot. Normaliter moeten we ons ticket daar afgeven maar vandaag is er niemand om de tickets in ontvangst te nemen. Dus lopen we door de boot op. We lopen links de trap op en gaan zitten. Na een tiental minuten vertrekt de veerboot. De zee is rustig. Een uur later meren we aan in Ketapang. Dat de boot direct aan kan leggen is heel bijzonder omdat er normaliter gewacht moet worden totdat er een pier vrij is want er varen meer boten dan dat er pieren zijn. We lopen de boot af over het grote parkeerterrein naar de hoofdweg. We slaan rechtsaf naar de Indomaret tegenover de weg naar de ingang van het treinstation. We kopen daar wat snacks voor in de trein. Vanaf de boot naar het station is het ongeveer 20 minuten lopen. We zijn inmiddels bij het station maar wel 2 uur te vroeg. Deze ruime marge is nodig omdat het ook wel gebeurt dat de boot er 2 uur over doet om aan te leggen. Dit hangt af van de drukte bij de haven. Ook de treintickets, eksekutif, hebben we on-line geboekt. We scannen de QR code en de tickets komen uit de machine. We nemen plaats in de AC wachtruimte. De trein naar Surabaya Gubeng vertrekt om 11.00 uur. Het is 10.50 en we kunnen naar het perron. Onze tickets en ID worden gecheckt bij de deur. Even later komt de trein. We hebben stoelen in de eerste wagon achter de locomotief. Rijtuig 1, Eksekutif. We klimmen erin en nemen plaats in de comfortabele stoelen. de AC doet zijn werk prima want het is erg koud in de wagon. Maar we zijn er op voorbereid en trekken een dik vest aan. Even later vertrekt ie met een fluitend geluid. Het is 6 uur sporen naar het station Gubeng. Onderweg wordt er eten en drinken tegen betaling aangeboden. We nemen wel koffie maar geen eten want dat is niet te pruimen. Na een aantal stops arriveren we daar om 17.00 uur. We lopen naar buiten en bestellen een Grab taxi. Met 10 minuten is ie er en we stappen in. Het is 3.5 km naar het Eye Center. Om half zes zijn we er. Even later wordt Jacqueline geroepen voor enige tests.