onderweg gekiekt

Het is een prachtige ochtend. Het is 24 graden en de zon komt tevoorschijn boven een kalme zee in een windstille omgeving met een krachtige bundel warmte. Het is rond half acht en de vissersbootjes komen terug van de nachtelijke vangst. Een schouwspel waarbij ik vaak stil blijf staan.

nieuwe paspoorten

Vandaag zijn we, met onze hond Madé, naar Denpasar gereden om daar op het Nederlandse Consulaat onze nieuwe paspoorten op te halen. 
De paspoorten worden niet meer in Jakarta gemaakt maar in Kuala Lumpur. Hier worden sedert 1 januari 2014 alle paspoorten gemaakt voor de Nederlanders in Zuid- en Zuidoost Azië en een deel van Australië. De aanvraag met alle gegevens wordt door het Nederlands Consulaat in Denpasar on-line verstuurd naar Kuala Lumpur. Als het akkoord uit Nederland bekend is in KL dan worden daar paspoorten vervaardigd en verstuurd naar Denpasar. Het geheel proces duurt 7 tot 10 dagen.
Wij rijden naar Denpasar over weg no.1 en dat is een heel drukke weg met veel vrachtverkeer, op diverse plaatsen een slecht wegdek en veel bochten. Op drie plaatsen zijn ze hard aan het werk om fly-overs te bouwen om zodoende drie lussen met veel bochten eruit te halen. Een gigantisch karwei waarvan de eerste fly-over sinds kort klaar is. Als het geheel project klaar is zal dat de reistijd zeker verkorten. Ook voor de vaak overbeladen vrachtwagens zal dit een verademing zijn omdat er dan veel gevaarlijke schuinliggende bochten verdwenen zijn uit het traject.

Jacqueline neemt haar nieuwe paspoort in ontvangst 

één van de drie fly-overs in aanbouw.

onderweg gekiekt

Een nieuwe dag.  De bewolking de overhand. Gisteren was gisteren maar het was wel een prachtige dag.
Het is 07.00 uur en de temp. is 24 graden met een LV van 71%. Geen wind.

nog even nagenieten van de goede vangst.

een teentje meer of minder

"Bawang putih” ofwel knoflook wordt gebruikt in veel Indische gerechten. Dit ingredient van de kooktraditie is op de markt volop te verkrijgen in kleine en grote tenen.

Het heeft een cholestorol- en bloeddrukverlagende werking. In Rusland wordt het de penicilline van de armen genoemd en het schijnt ook iets van viagra-achtige schijnbewegingen te veroorzaken maar daar zijn de geleerden het niet helemaal over eens.

Maar het zal je maar gebeuren! En het gebeurt zóóó vaak. Je zit naast iemand en die heeft de behoefte om een praatje met je te maken. Op zich niet zo erg maar zo af en toe kan de behoefte wel eens van één kant komen. De verkeerde kant. Die opkomende of reeds aanwezige gedachte is er vaak eentje van ergernis omdat deze persoon met een ietwat letterlijk sputterend en pruttelend spraakgebrek tracht te communiceren. En dat doet ie ook nog eens in een taal die wij nog lang niet machtig zijn. Het “niet begrijpen” laten wij merken door ons hoofd met één oor naar de man in kwestie te draaien en te zeggen “apa?” (betekent: wat?). Inmiddels tijdens het draaien heeft mijn nek reeds enige spetters moeten opvangen. Tijdens het laten weten dat ik ‘m niet begrijp heb ik al een stuk keukenrol uit mijn rechterbroekzak, links zit mijn mobiel en wat roepias, gehaald om het te verwijderen. Een vegende handeling volgt. En och wat maakt het uit want mijn nek was toch al nat van het tropische zweet.

Ik gebruik keukenrol omdat de papieren zakdoekjes hier van een erbarmelijke kwaliteit zijn. Eén keer niezen of snuiten en je hebt een kleine weke verpulverde massa in je handen die absoluut geen tweede keer te gebruiken is. Een stuk keukenrol kent deze gebreken wat minder en is zeker één keer te hergebruiken.

Dat iemand met enige consumptie praat is nog daaraantoe maar het komt ook voor dat moeder de huisvrouw de vorige dag flink met de teentjes knoflook in de weer is geweest. Knoflook….het is heerlijk! Maar als je dan toevallig één keer zelf niet iets hebt gegeten met deze “bawang putih” heb ik altijd de hoop dat deze persoon gauw zijn kop omdraait en zijn gesprek gaat voortzetten met de buurman of vrouw aan de andere kant. Wat kan een mens dan  ongekend uit zijn straat meuren! Maar dat wil ie niet omdat ie zo graag zijn Engelse taal met een “Bule” (een blanke) wilt oefenen. Er rest mijn dan maar één beweging en dat is vriendelijke glimlachend opstaan en snel wegwezen.

Jacqueline is enige weken geleden op familiebezoek in Holland geweest. Nu doe je dat niet zomaar want het is 16 uur vliegen. En ja hoor op de heenvlucht naar Kuala Lumpur verzeilde zij ook in zo’n situatie. De vastgesnoerde buurman had blijkbaar in zijn haast om weg te komen bij zijn altijd met de bekende teentjes kokende vrouw, zijn deootje vergeten te rollen onder zijn oksels. Ook een camouflerend geurtje van bijv. Hugo Boss of Bruno Banani was voor hem blijkbaar een onbekende vloeistof. Het is bekend dat ons lichaam en dus ook van die man uitgerust is met o.m één grote porie omzoomd door twee lippen en een neus erboven en heel veel kleine poriën verspreid over het gehele lijf. En als deze grote en kleine openingen een mix van knoflook en zweet gaan rondzengen dan is het een godsgeschenk dat het “maar” drie uur vliegen is naar Kuala Lumpur voor de stopover naar Amsterdam en dan maar hopen dat er wél een fris figuur naast je zit.

kentang goreng (frietjes)

Het is vijf graden koeler dan gisteren. Dat komt omdat er geen zon is en het regent regelmatig stevig.
Wij eten bijna dagelijks uit de Indonesische keuken. En dat is heerlijk.....nog steeds. Maar zo af en toe kwikken wij bij de gedachte van een frietje pindasaus. Jacqueline is twee weken geleden op familiebezoek geweest in Nederland en had bij terugkomst, naast een gietijzeren braadpannetje voor de Rendang, een heuse friteuse in haar bagage. We bakten wel eens een patatje in een gewone pan met olie maar dat was niet zo'n groot succes en zeker niet nadat het gasstelletje vlam vatte. Speciaal vandaag hebben we een "Valentijnsfrietje" gebakken in de nieuwe elektrische frietpan. Met de frieten in de ook meegebrachte bakjes hebben we, met stukjes hete kip, een heerlijke "hollandse vette bek" kunnen halen. En uiteraard ook Madé was van de partij want als ze kipluchten ruikt is ze niet meer weg te branden. Ook is zij een liefhebber van pindasaus en dat liet ze wel weer merken. De bakjes waren na het uitlikken kastschoon.

kom maar op met die kip

mmmmmm...lekker pindasaus

eerst een pootje en dan een stukje hete kip