Poyalisa in Bomba (Togean Islands)

5 juli 2013.

We hebben overnacht in Marina Cottages in Ampana. Een plaats waar meerdere moskeeën de ochtendstilte verstoren. Het is zes uur in de ochtend....tok...tok...tok...wat is dat nu weer op de veranda...een kat?....nee...een hond?...nee.....wat dan? Jac. springt uit bed en gluurt door het raampje......en ja hoor moeder de geit met kroost op zoek naar wat lekkers. De buren hebben laat gegeten en hebben het bord met een restje bami goreng laten staan en dat was erg welkom bij onze gasten.

Om half tien zijn we naar de haven gebracht om met een bootje naar het resort Poyalisa te varen. Deze 12 houten hutjes  liggen op een heel klein eilandje. Na twee en een half uur varen lagen we aan op dit prachtige stukje van de Togeans. We werden welkom geheten door witte strandjes en kristal helder blauw water. Even schonen lakens regelen en door naar de lunch want hier is al het eten 3x per dag, thee en koffie inbegrepen. De prijs is RP 175.000 pp/pn en dat is 14 euro. 

Helaas scheen de zon niet maar dat heeft ons niet weerhouden om een uurtje "great" te gaan snorkelen. Vanuit de hut het strand op en zo zwemmend over het koraal. Vanavond na het avondeten is het tijd voor een rijkelijke fles Bintang. Cheers!

Inschrijven op de passagierslijst

Aan boord!

Het bootje vertrekt zo

Foto boven: lol op de boot.                                            Foto onder: de hutjes van Poyalisa

Ampana

4 juli 2013. Het is weer mooi geweest in Tentena. Vandaag zijn we vertrokken naar Ampana. De bedoeling was met de "pete-pete" naar Poso en dan overstappen op een publieke bus naar Ampana. Deze reis zou de gehele dag in beslag nemen en werd zeker te weten een "bumpy" rit.  Maar omdat er meerdere backpackers in de homestay Victory waren, die naar Ampana wilden, hebben we de koppen bij elkaar gestoken en een privéauto geregeld voor RP 700.000 Met zijn zessen in een Daihatsu Xenia met 3 grote rugzakken achter de achterste bank en 2 er tussenin op de middelste bank. En een ieder had zijn "daypack" tussen de benen. Onze chaufeur "Nicki Lauda" had er duidelijk zin in om de afstand van 230 km in een recordtijd af te leggen. De weg naar Poso is in een redelijke staat maar verder naar Ampana waren er flinke stukken bij die we het label "traditioneel Sulawesi" hebben gegeven. Veel gaten en kuilen maar onze Nicki dacht natuurlijk van hoe sneller eroverheen des te minder voel je het. Zes uurtjes later waren we in Ampana. We hebben een slaapplek gevonden in "Marina Cottages". Hier blijven we maar één nacht want morgen nemen we de boot naar onze eerste stop op de Togean Islands....Poyalisa Island het dorpje Bomba op Pulau Batudaka.

                      

Tentena

3 juli 2013. Na een lange nacht slapen, waar we flink aan toe waren na ons heftige busritje, hebben we vandaag de altijd charmante helmen opgezet en de omgeving van Tentena per motor verkend. Eerst naar de markt want daar is de specialiteit van Tentena te vinden: gebraden vleermuis. En ja hoor gevonden. In één van de stalletjes waren ze bezig om de vleermuizen van de vleugels te ontdoen met branders. We hebben voor deze gelegenheid maar niet geproefd want we hadden net ons ontbijtje achter de kiezen maar ook zonder ontbijt hadden we het niet gedaan. Weer opgestapt en naar een stil strandje aan het meer (Danau Poso) gereden. Een prachtige omgeving waar niemand is te zien. Het klappertje van de dag was de waterval van Saluopa. Een prachtige plons water uit de bergen gelegen in een schitterende natuur met veel vlinders. Onderweg terug naar onze "wisma" werd de lucht donkergrijs en ja hoor weer een plons water maar nu ver van boven. Gelukkig konden we op tijd schuilen onder een afdak. Voor de rest van de dag hebben we vrijaf genomen.

Wil je proeven....nou effe niet!

De vleugels ontdoen met een brander..

Heerlijk

Prachtig

De "Saluopa" waterval

Foto boven: altiid charmant.                                                       Foto onder: mooie vlinders

Foto onder: ik wel even pikken maar ik kan er niet bij....

Veel blubber

Zoals geschreven zijn we om half twee uit Rantepao vertrokken. De busrit ging prima tot vlak voor Palopo. Daar stonden we ineens stil in het pikkedonker. Wij dachten dat we met een aardverschuiving hadden te maken. Niet dus! Na een uurtje hoorden we ineens veel geroep, geschreeuw, en brullende motoren. Op dat moment werden er een aantal vrachtwagens uit de blubber verlost met een groep duwende mannen. Het was geen aardverschuiving maar het waren werkzaamheden aan een nieuwe weg. Het bestaande op- en aflopende strookje weg is zo smal dat er maar af en toe, inschuivend dan de ene en dan de andere, een auto of vrachtwagen overheen kan. En dat van twee richtingen. Het was heel erg glibberig door de vele modder langs de strook weg, de meeste vrachtwagens waren al naar de zijkant weggezakt. Sommige probeerden op eigen kracht eruit te komen. Tevergeefs! Na het verlossen van een drietal vrachtwagens mochten wij door maar niet voor lang want toen pas hadden wij echt door wat er aan de hand was. Deze beroerde situatie duurde maar over een lengte van 2 km. Bijna waren we klaar met die bende toen ons bussie ook aan de beurt was. Ook scheef weggezakt dus moesten we allemaal het bussie uit. Plakkend en glibberend op onze slippertjes in de blubber konden we toezien hoe een groep wegwerkers na een half uur ploeteren ook ons bussie verlosten uit de zuigende bagger. Totaal hebben we er 7 uur over gedaan om deze bizarre 2 km. te overbruggen. Om van Rantepao naar Tentena te komen hebben we er totaal 20 uur overgedaan. Met opgezwollen enkels, niet meer fris onder de oksels en behoorlijk stuk  zijn we vanmorgen afgezet in Rantepao. Achterop bij een "ojek" zijn we naar onze "wisman" Victory gereden. We hebben vanmiddag lekker geslapen want daar zijn we in het het bussie ook niet echt aan toegekomen. Voor morgen hebben een motor gehuurd van één van de buurjongens en gaan we de omgeving verkennen. Wat een nacht was dat! Ongekend!

een vastgezogen vrachtwagen in de bagger een handje helpen om vooruit te komen

Foto boven: ons bussie ook weggezakt          Foto onder: door een ojek afgezet bij de wisma

van Rantepao naar Tentena

KDUTA 88 is een leuk guesthouse (op Sulawesi "wisma") in Rantepao. De cottages zijn gebouwd in de traditionele stijl van de streek Tana Toraja. Maar deze houten hutjes hebben ook een keerzijde. Gisteravond vond de achterbuurman het nodig om zijn vuilnis traditioneel te verbranden. En dat is gewoon in de achtertuin. We lagen heerlijk op bed te rusten toen een stinkende walm, door de kieren van het hout, onze hut binnenwalmde. De gehele nacht smeulde deze viezigheid na zodat we 's morgens vroeg als gerookte makrelen ons bed uitrolden. Ruim op tijd om met de bus naar Tentena te gaan om half negen.....negen uur....kwart over negen nog geen bus. Toch maar even informeren. "Sorrie ya, bus rusak (stuk). Om twaalf uur komt er een andere vervangende bus. Twaalf uur werd één uur en tenslotte vertrokken we om half twee. Inmiddels is het kwart voor elf in de avond en staan we stil midden in de bergen waar de weg is verspert door een aardverschuiving. Het is een groot donker gat en we kunnen niet zien wat er echt aan de hand is. We hebben nog vijf uur te gaan athans als we gaan rijden. Wordt vervolgd.

Onze kierende cottage, wel leuk hoor!

 Foto boven: wachten op het verlate bussie.               Foto onder: eindelijk kunnen op weg