Ik wil jullie dit stukje niet onthouden, zo fantastisch geschreven en geeft (voor mij) alles in 1 klap waar, hoe we het hier meemaken.
Laten we de politiek correcte oogkleppen, die we uit pure zelfbescherming hebben opgezet, nu eens definitief afzetten. We noemen het vaak diplomatiek 'cultuurverschillen' of de 'ontspannen oosterse mentaliteit', maar laten we eerlijk zijn als we onder elkaar zijn: wonen in Indonesië is een dagelijkse uitputtingsslag tegen een muur van pure, onvervalste achterlijkheid.
Het is geen gebrek aan scholing, het is een structureel defect in de harde schijf. Ben ik de enige die zich dagelijks afvraagt hoe dit land fysiek nog overeind blijft? Het is een medisch wonder. We hebben het over een volk dat massaal op de vlucht slaat voor een 'geest' in een bananenboom, maar met drie baby’s zonder helm op een scooter een ravijn in rijdt omdat de kortste weg nu eenmaal spookrijden is. Logica is hier geen deugd; het is een verdachte westerse afwijking waar de gemiddelde local immuun voor lijkt te zijn.
De Heilige Drie-eenheid van de Indonesische 'Logica':
1. De Lemming-Mentaliteit (IQ-loos kuddegedrag) In het verkeer zie je de ware staat van het brein. Als één idioot besluit dat de vluchtstrook van de highway de ideale plek is om een dutje te doen of tegen de richting in te gaan, volgen er binnen drie minuten nog tien. Waarom? Omdat zelf nadenken fysieke pijn lijkt te veroorzaken. Ze volgen elkaar als hersenloze lemmingen de afgrond in. Het resultaat? Een totale gridlock waarbij iedereen elkaar glazig aanstaart met die eeuwige, lege glimlach. Die lach is geen vriendelijkheid, het is de 'error'-melding van een gecrasht besturingssysteem dat de situatie niet meer kan verwerken.
2. Repareren met Hoop, Spuug en Plakband De Indonesische 'vakman' is een fenomeen op zich. Waarom zou je een lekkend dak fatsoenlijk dichten als je ook een plastic zak en wat kauwgom kunt gebruiken? De intellectuele diepgang van de gemiddelde installateur is vergelijkbaar met die van een pispot, en zijn vooruitziende blik is minder dan die van een mol met staar. Het woord 'Besok' (morgen) is het nationale mantra voor: "Ik heb werkelijk geen flauw benul wat ik aan het doen ben, ik heb de helft van je onderdelen gesloopt en ik hoop dat je vannacht overlijdt zodat ik niet meer terug hoef te komen." Kwaliteit is een concept dat hier net zo onbekend is als sneeuwschuiven.
3. Gengsi: De Hongerdood in een Glimmende Auto Dan hebben we nog de Gengsi (status). Een familie die nog geen nagel heeft om aan hun kont te krabben, woont in een krot dat bij de eerste regenbui instort, maar sluit wel een wurglening af voor een glimmende Toyota en de nieuwste iPhone. Prioriteiten? Die zijn er niet. Je ziet ze zitten langs de kant van de weg: geen geld voor rijst, geen geld voor de school van de kinderen, maar wel die telefoon in de hand om naar TikTok-filmpjes van zingende baby’s te kijken. Zolang de buurman maar denkt dat je succesvol bent, mag de rest van de familie best creperen. Het is een collectieve waanzin die elke vorm van maatschappelijke vooruitgang blokkeert.
De Conclusie is Hard.
We kunnen proberen ze wat bij te brengen, cursussen geven, of het goede voorbeeld tonen, maar je kunt een blinde niet leren tv-kijken. Je staat erbij, je kijkt ernaar, en je voelt je eigen IQ met tien punten dalen per jaar dat je hier blijft plakken. Het is een besmettelijke vorm van domheid. Je gaat jezelf betrappen: je begint ook te glimlachen als je iets niet snapt, en je overweegt ook dat touwtje om die waterleiding te dichten. Het is een collectieve hersenstop waar geen enkel ontwikkelingsprogramma tegenop kan. Dit land drijft niet op olie, export of toerisme; het drijft op de hallucinatie dat alles 'tidak apa-apa' is terwijl de fundering wegrot. Het is het negeren van de werkelijkheid verheven tot nationale kunstvorm. En de grootste fout die wij kunnen maken? Ons aanpassen. Aanpassen aan dit niveau betekent je eigen graf graven. Jezelf verlagen naar hun 'logica' is intellectuele zelfmoord. Er is maar één manier om hier niet kopje-onder te gaan in de zee van middelmatigheid en prutswerk: neem de totale controle. Vertrouw niemand, controleer alles drie keer, en accepteer nooit een "ja" of een glimlach als antwoord. Jij bent de kapitein, zij zijn slechts de passagiers die geen kaart kunnen lezen. Verbetering komt hier niet van binnenuit; verbetering komt alleen als jij met ijzeren vuist de regie houdt. Doe je dat niet? Dan word je langzaam maar zeker net zo simpel als de rest hier.
Indahnesia, Ontdek Indonesië online
Waar Nederland en Indonesië elkaar ontmoeten.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten