De Haenyeo, de duikvrouwen van Jeju

 Dag 18

We hebben goed geslapen maar de dekbedjes zijn aan de dunne kant en we missen een tweede kussen om op bed te hangen. Verder een prima kamer met een terras. Half acht ontbijt. Sumier ontbijtje dat mag gezegd worden. We moesten zelf het eitje bakken en het beleg is jam, jam en jam. Wel verse koffie. Dus gaan we vanmiddag toch maar ff naar de buurtsuper voor wat yoghurt ofzo en heel misschien hebben ze wel kaas. We zijn in Seowipo op Jeju Island dat bekend staat om zijn Olle trails. Over het gehele eiland zijn er 27 trails (olles) te hiken met een totale lengte van 437 km. De route wordt aangegeven middels gekleurde lintjes. We gaan vandaag de Olle 6 lopen van Seogwipo naar Soesokkak, aangegeven met blauwe lintjes met de klok mee en oranje lintjes tegen de klok in. Vandaar dat er blauwe en oranje lintjes samen hangen. De trail loopt bijna volledig langs de kustlijn. Vlakbij het Guesthous kunnen we de trail naar links nemen dat is zo ongeveer halverwege. De wandelroute is prachtig en we lopen naar het einden ongeveer 9 km maar hebben we nog niet het andere gedeelte gelopen. Vanaf het einde nemen we de bus naar het begin van de trail en vanaf hier lopen we terug vlakbij het Ghesthouse naar waar we vanmorgen zijn begonnen. Het weer is geweldig. De temperatuur loopt op naar 21 graden. Prachtig weer om te hiken. Nadat we met de bus naar het eindpunt zijn gereden wat voor ons eigenlijk het beginpunt is, dan eerst wat eten in een chinees restaurant. Gebakken rijst met garnaaltjes en een saus. Smaakt goed! Met een gevulde maag gaan we verder richting het guesthouse Seowipo. Onderweg zien we heel Hallabong madarijnen. We trekken er twee van een boom. Ze zijn heerlijk zoet en pitloos. Jeju heeft een subtropisch klimaat dus groeien er citrusvruchten zoals de mandarijnen en sinaasappelen. Het doet ons denken aan Spanje. We zijn er bijna na dik 14 kilometer stiefelen en dan zien we wat we eigenlijk morgen wilden gaan zien in het noorden van het eiland. En komt een boot terug van zee met duikvrouwen. De duikvrouwen van Jeju zijn de Haenyeo, een unieke cultuur van vrouwelijke duikers die bekend staat als de “zeevrouwen”. Het zijn professionele duikers die zonder duikapparatuur duiken om zeevruchten te plukken, soms wel op een diepte van 20 meter. Ze duiken zeven uur per dag, 90 dagen per jaar en kunnen ongeveer tot twee minuten hun adem inhouden. Ieder heeft zijn eigen net met daaraan een grote oranje drijver. Tijdens het duiken worden de geoogste schelpen in het net gedaan. Als de boot terugkomt dan zwemt iedere duiker met zijn eigen net naar de de rotsen bij de kade. Daar worden de netten uit zee getild en met een lorrie naar de de kade gereden. Daar wordt het net gewogen en de duiker krijgt een briefje met het gewicht om af te rekenen. 

Veel van de Haenyeo vrouwen zijn tussen de 50 en 90 jaar. Wij spraken een duikvrouw aan en die zei dat ze 80 jaar oud is. Waarom alleen vrouwelijke duikers? Door schipbreuken en oorlogen waardoor veel mannen zijnoverledem, bleven veel vrouwen achter om voor hun gezin te zorgen. We hebben dus geluk om tijdig op de kade te zijn als deze vrouwen terugkomen van zee met hun vangst die ze direct verkopen. Het is zeer lastig te achterhalen hoeveel geld ze per kilo ontvangen. Het is fascinerend om deze cultuur van dichtbij gade te kunnen slaan. Dit van de Koreaanse cultuur is erkend als UNESCO erfgoed. Het lijkt wel of veel Koreanen ons blog hebben gelezen want iedereen die we vandaag onderweg hebben ontmoet was heel erg vriendelijk en ook behulpzaam. Dit maakte ons blij. De chauffeur van gisteren hebben we niet meer gezien. We lopen naar de supermarkt aan de overkant en nemen een biertje en gaan zitten op het terras. We zien de zon schitteren in de zee als blijk van een prachtige dag.

De Olle no. 7 

Een prachtige hike

Veel Hallabong mandarijnen

Gekleurde lintjes als wegbewijzering

Een standbeeld voor de duikersvrouwen

Terug van het werk 

De vangst

De boot met de vrouwen komt terug van het duiken