Droes

 Vandaag weer een mooie wandeling. Ik sla vanuit huis niet rechtsaf maar linksaf en loop langs een paar prachtige huizen van een door koe(ien)handel gevulde familie. Aan het einde van de Jalan Ikan lumba lumba (de Dolfijnstraat) kom ik bij de “grote” weg. Dit is de A1 (A2 l,A3 etc bestaan niet). Dit is de economische slagader van Bali. Al het goederenvervoer vanaf Java naar Bali komt over deze weg. Ik sla rechtsaf. Terwijl het drukke verkeer langs me heen raast loop ik verder naar het dorp. Na 500 meter verstomd het geronk van de vrachtwagens met hun zwarte uitlaatgassen want ik sla links af het dorp in richting de al eerder genotuleerde kippenschuur. Het gekakel en de mestlucht komt me nader. Als ik deze iconische plek voorbij ben smelt ik weer samen met de natuur maar vandaag voel ik me anders. Mijn gedachten dwalen naar André, voetbalmaat, dorps- en generatiegenoot  die vorige week is overleden. Helaas gunde zijn gezondheid hem niet meer dan 72 jaren. Hij blijft voor velen en voor mij onlosmakelijk en eeuwig in de herinnering als de onverzettelijke Droes. Ik denk aan de momenten dat we trainden op het modderige veld 2 van onze club. Één moment komt bij mij altijd bovendrijven. Tijdens een wedstrijd tegen de vv Stellendam komt er een hoge bal waarbij ik niet de bal raak maar wel Droes. Knock out! Ik geef hem met een dikke glimlach een plekje in mijn hart en loop verder zoals ook het leven verder gaat. Ik passeer een huis-aan-huis-venter. Een vrouw die met haar motor met achterop een bak, langs de huizen in de afgelegen weggetjes gaat met groenten en snacks. Na enkele kilometers passeer ik weer de Protestante kerk Immanuel in het dorp Ambyarsari. Het is er stil, de dienst is al voorbij. Ik vindt het eigenlijk wel weer mooi geweest. Ik geniet van de mensen jong en oud en loop via een prachtig bospad richting Sumbersari. Na iets meer dan 14 km ben ik weer thuis. Het plan voor vandaag: samen een appeltaart bakken.

Droes links naast mij (rechts op de foto). RIP my friend