Vandaag neem ik ‘m met het buitenkantje, en dan bedoel ik ‘m niet van “De Kromme” (Dutch footballplayer with crooked legs) maar m’n wandelgebied. Het strand laat ik rechts liggen. Ik ben nog maar net van huis als ik bij het pad langs het dichte groen een gesuis hoor. Het is nog een beetje donker dus ik zie het niet goed. Het is een motorrijder die de heuvel af komt met de motor en dus ook de lichten uit. Eenmaal beneden start hij zijn gemotoriseerde tweewieler en rijdt verder. Elke druppel benzine telt! Ik beweeg me door de onveranderd mooie natuur. Terwijl ik mijn eerste van de drie banaantjes naar binnenwerk na 8 km, zie ik een houten bakje met een zinken dakje in een boom hangen waarvan ik inmiddels weet dat het een bijenkastje is. De deur staat open, ik roep “selamat pagi” maar Maya is niet thuis. Ik loop verder. Even verder passeer het dorpje Pecatu Sari met rechts van mij prachtige rijstvelden. Aan de linkerkant staan cacaobomen. De laatste kilometers zijn lastig. Vooral de PeterBoogertklim is een kuitenbijter. Na 19 km is het weer mooi geweest en duik ik in het zwembad
 |
| De PeterBoogertklim |
 |
| De Kromme |
 |
| Cacao |
 |
| De rijstvelden van Pecatu Sari |
 |
| Het onderkomen van May de Bij |
Geen opmerkingen:
Een reactie posten