Translate

Choose your language

Choose your language

Het weer op Bali


Een Cheetah in Kruger National Park
THE WEATHER ON BALI

Wie zijn wij?

Wie zijn wij?
Wij zijn Henk en Jacqueline en wonen sinds 2012 op Bali. Wij gaan graag op ontdekkingsreis in en buiten Indonesie.

Welkom op ons blog

Welkom op ons blog

Aantal pageviews t/m vandaag

Aantal pageviews t/m vandaag

Totaal aantal pageviews t/m vandaag

Hot news

Een mijlpaal: Woensdag 23 december 2020
300.000 vieuws.

Translate our blog in your language

vrijdag 26 december 2014

Langgur

20 dec. 2014
We hoorden het afgelopen nacht al. Vanmorgen vroeg wakker door het gekletter van de regen. Het komt met bakken naar beneden. Geen strandweer dat is duidelijk. Een mooie dag om naar Langgur en Tual te gaan. Deze twee plaatsen liggen tegen elkaar en zijn verbonden met een brug. Mama Tita heeft voor ons via de buren een bemo geregeld. Deze bemo met ons en de buurvrouw pikte onderweg ook nog een paar dorpelingen op en zodoende met een volle bak naar Langgur. Wij zijn uitgestapt bij het kantoor van de Pelni om te checken wanneer de KM Tidar naar Bandaneira gaat. Wij hebben tickets voor 25 december met een vertrektijd van 16.00 uur. We hadden het gerucht in het dorp al gehoord dat de boot een dag is vertraagd. Dit werd ons op het Pelnikantoor ook bevestigd. Vertraging wegens motorproblemen. De boot gaat nu de 26ste om 13.00 uur. Dus dat betekent voor ons een dag langer op de Kei en een dag korter op de Bandas. Maakt voor ons niet zo heel veel uit. Na de Pelni zijn we weer op een bemo gestapt op zoek naar de winkel van Telkomsel want onze internetsimcard verloopt op 28 december. Gevonden en een nieuwe gekocht voor weer één maand. We kunnen weer 3GB internetten en dat voor RP 110.000. 
Toen we in deze bemo stapten ging zoals gewoonlijk direct de muziek aan. Marco Borsato met Alí B.
Heel opmerkelijk. De bestuurder is in Holland geboren en spreekt dus Nederlands. Zijn opa zat bij de KNIL en zodoende werd zijn interese voor de Molukken gewekt. En nu woont en werkt hij al 18 jaar in Langgur. Zo zien we helemaal niemand op de onbewoonde eilandjes en zo komen we Ali B. tegen. 
Bijna naast de Telkomselwinkel ligt hotel Suita. Dat kwam ons goed uit want we gingen ook op zoek naar een hotel voor de laatste nacht op de Kei. De prijs was RP 345.000 en we hebben af kunnen dingen tot RP 250.000. We gaven elkaar een knipoog en gingen richting de supermarkt waar we een klein uurtje hebben zitten internetten. Het komt met bakken uit de hemel. We kregen een zit aangeboden onder de kerstboom. En zo kwamen we ook nog in de Kerstsfeer. En het bleef maar hard regenen. Regenjasjes aan en snel naar de rumah makan want de magen begonnen te knorren. Gebakken vis met rijst. Met de regenjasjes aan en de magen gevuld weer naar buiten en een bemo aangehouden en die heeft ons naar de markt gebracht. Daar zijn we overgestapt in een bomvolle bemo naar Ngurbloat, het dorp van ons onderkomen. Het inmiddels wel droog en een mooi moment voor een korte wandeling naar het naastgelegen dorp Ngilngof. De natuur aan beide zijden van de stille weg is prachtig. Terug naar de Penginapan, gebadderd en daarna riep Mama Tita voor het avondeten......gebakken vis met snijbonen en wortelen en ja hoor daar is weer.....de witte rijst. Het was erg lekker. Ze verwent ons steeds weer met haar kookkunst. Morgen hopelijk wel zonnig weer voor een stranddag op het prachtige strand Pasir Panjang.
Onder de kerstboom internetten in een supermarkt
En het bleef maar hard regenen
Prachtige natuur langs de kant van de weg
Onder: de weg van Ngurbloat naar Ngilngof.....een genot om daar te wandelen
Onder: de kerk in aanbouw in het naburige Ngilngof

zaterdag 20 december 2014

Ngurbloat

19 dec. 2014
We gaan Savana Cottages weer verlaten. Twee nachten is mooi geweest. Maar eerst nog ontbijten met John en Yvonne, die we gisteravond ontmoet hebben. Om 10 uur kwam de door Lucie gecharterde bemo en die heeft ons na de handdruk en de uitzwaai van Gerson, Yvonne en Rob naar een Penginapan aan de Pasir Panjang gebracht. Lucie reed mee en stapte ook in Ngurbloat uit. In dit hele kleine dorpje op 50 meter van het prachtige strand staat de Penginapan van Mama Tita. Zijn runt dit onderkomen van haar broer, die in het nederlandse Oss woont, sinds 2011. Zijn heeft vier kamers en het geheel is brandschoon en prima verzorgd. Wij zijn de enige gasten maar ze kookte wel gewoon voor ons. Zij verzorgd drie keer per dag een maaltijd. Vanmiddag hebben we Ayam Goreng, aubergines in ketjapsaus en, natuurlijk,  rijst gegeten. De kip heerlijk knapperig en de aubergines lekker smaakvol. Het was zoveel dat we het niet op konden. De hond zal er blij mee zijn. 
Info:
Accomodatie: Penginapan Mama Tita in Ngurbloat op Kei Kecil (Zuidoost Molukken)
Gelegen op 100 meter van het strand Pasir Panjang
Vier kamers, 3 met doublebed en 1 met twee aparte bedden.
Geen ac maar wel een ventilator. Twee schone ruime badkamers met douche, toilet en mandi. 
Tel.no. 0062 (0) 82398257759 
Prijs: RP 150.000 per kamer/per nacht
Maaltijden: ontbijt, lunch en dinner tesamen RP 100.000 per dag, p.p.
Nog even ontbijten met John en Yvonne en wegwezen.....
Onder: uitgezwaaid door Gerson en Lucie

Het smalle houten bootje

18 dec. 2014
Het is prachtig weer. De zon schijnt en de zee is strak. Een mooie dag om wat te gaan doen. Maar hier valt niet veel te doen behalve genieten van het strand en de wederom teruggetrokken zee. Het zal niet zo zijn maar het lijkt wel altijd laag water. We hebben een bootje geregeld en gaan bij drie kleine eilandjes snorkelen en luieren. Omdat het laag water is moesten we tweehonderd meter over het drooggevallen strand lopen naar het bootje. Twee donkerbruine mannen lagen daar al klaar met hun smalle houren bootje, om met ons naar de eilandjes te varen. Twee meisjes zijn met ons meegegaan zodat we de kosten konden delen. Na een klein uurtje varen zijn we tussen Pulau Ut en Pulau Kus in het kristalheldere water gesprongen. Prachtig gekleurd vooral hard koraal maar helaas erg weinig vis. Weer het bootje in en naar het strandje van Pulau Ut. De schipper schoof zijn bootje schurend het witte zand op. Wat een schoonheid! Een prachtig wit zandstrand. Daar een half uurtje gelopen, gezeten en gekletst met die twee kerels en op naar de volgende snorkelstek. Hier is het koraal nog mooier en er zit ook veel meer vis. Vooral de blauwe koralen zijn prachtig. En dan varen we naar Pulau Ngah.....ook weer heel mooi....zulke strandjes vervelen nooit. Het is niet te geloven, schuiven we daar weer het strand op zit daar een Hollander, Joost genaamd,  in een tentje al zes dagen lang de Robinson Crusoe uit te hangen. Ik moest gelijk denken aan Kinderen voor kinderen met het nummer "op een onbewoond eiland". Hij brak zijn kampement op omdat hij zijn voet had bezeerd met het kappen van hout zodoende vaarde hij met zijn flink bebloede voet mee terug naar Ohoidertawun. Hij is een boek aan het schrijven daarom wilde hij absolute rust en hij wilde het een keer meemaken om op een onbewoond eiland te leven in zijn geval met mobiele telefoon en dat kwam hem nu goed uit met zijn gekwetste voet. Een sms-je en we konden hem oppikken. Na het badderen was het tijd voor het avondeten. Twee Nederlanders met Molukse roots waren inmiddels ook gearriveerd op Savana Cottages en schoven ook aan. Het eten was heerlijk en ook ruim voldiende. Deze twee heel aardige mensen zijn op familiebezoek in Ambon. Vandaag deden ze een uitstapje op Kei Besar. Morgen vliegen ze terug naar Ambon om daar Kerst te vieren met familie en vrienden. Dus er was veel te kletsen. Na deze gezelligheid om half  twaalf te bed. 
Wadend over de drooggevallen baai naar het houten bootje

Kan het nog mooier?
De schipper...een prachtige kerel
Prachtig koraal

Robinson "Joost" Crusoe

Ohoidertawun

17 dec. 2014
We moeten vroeg opstaan. Onze vlucht naar Langgur op de Kei-eilanden staat gepland om 07.50. Uiteraard waren we op tijd op het vliegveld van Ambon en de vlucht was maar een half uur vertraagd dus dat viel wel mee. Na een vlucht met Garuda landden we na één uur en twintig minuten op Langgur dat vlakbij Tual ligt op Kei Kecil. Deze twee plaatsen zijn met een brug verbonden. Het is een klein vliegveld met ook een klein luchthavengebouw. Het stelt niet echt veel voor maar de taxichauffeurs zijn hetzelfde als elders. Zo staan binnen een scheet voor je neus. Maar goed...wij nemen altijd de tijd voor het oppakken van de rugzakken en uiteraard gaan we dan afdingen. Na het akkoord over de prijs ingestapt en naar het dorpje Ohoidertawun gereden. Strak aan het strand ligt Savannah Cottages. Vier houten hutjes die worden gerund door Gerson. Een Molukse Nederlander die hier in 1994 is neergestreken. Het is een prachtig wit zandstrand. Een lekkere plek om te luieren. Helaas is het weer bewolkt en soms valt er wat regen. Vandaag houden we het rustig en morgen gaan we weer wat proberen te ondernemen. En toch zijn we vanmiddag nog even twee uurtjes op de motor gestapt om te gaan kijken bij wat men zegt, het mooiste strand van Indonesië, de Pasir Panjang. Over de "nieuwe" weg waren we in een half uurtje naar Olihoir gestuiterd. Dan mag de weg wel nieuw zijn, het asfalt hield al snel op dus was het weer eens laveren tussen de gaten en kuilen. Inderdaad een prachtig breed wit strand met wuivende palmen maar of nou het mooiste strand is.....dat durven we niet te beweren. We hebben ook nog de oude weg geprobeerd maar dat was helemaal een drama. We zijn weer snel omgedraaid. Twee uurtjes op dat oude Hondabarrel was genoeg. Het zitvlak van Jac. was inmiddels beurs en gevoelloos geworden en dan is het de hoogste tijd om dat pruttelding weer onder het oude afdak te parkeren. Veel is hier oud en versleten maar het heeft wel z'n charmes. De hutjes staan op een prachtige plek maar het onderhoud is de laatste jaren minimaal beweest. We zitten bij het hele kleine dorpje Ohoidertawun met verder helemaal niets. Het was de gehele dag eb en zodoende konden we niet zwemmen in het heerlijke warme zachtblauwe water. Lucie, de levensgezel van Gerson, heeft gisteravond heerlijk gekookt voor ons. Gerson is s'middags naar Langgur geweest en heeft vis meegebracht. Morgen gaan we onder water kijken en vrijdag gaan we verkassen naar de Penginapan van Mama Tita aan de Pasir Panjang 10 km verderop. 
Info:
Accomodatie: Savana Cottages in Ohoidertawun op Kei Kecil.
Eigenaar Gerson, tel.no. 0062 (0) 81343083856
Taxi vanaf vliegveld RP 200.000 na afdingen RP 150.000
Prijs per hutje per nacht: RP 200.000
Prijs eten: ontbijt RP 40.000 pp - lunch RP 35.000 - dinner RP 70.000
Het eten is ruim voldoende en lekker.
Huur motor: RP 10.000 per uur of RP 65.000 per dag.
Een dag snorkelen RP 600.000 per bootje
Savana Cottages in Ohoidertawun (Kei Kecil)
 Een mooie stek

Kerst en 2015

Vanuit de prachtige Kei-Eilanden (Molukken-Indonesië)
WENSEN WIJ AL ONZE BLOGLEZERS 
PRETTIGE KERSTDAGEN,
EEN GELUKKIG en VOORAL GEZOND 2015