Dag 8, donderdag 20 november
We zijn nog één dag in Sokcho aan de oostkust van Zuid Korea. En wat gaan we dan doen na het ontbijt? Eerst naar de parkeergarage want daar staan grote twee wasmachines en twee drogers. We hebben een week was dus die moet eerst gewassen worden. We schuiven drie biljetten van 1.000 won (60 eurocent) in de de gleuf, we nemen uit een andere automaat een zakje wasmiddel voor 500 won(30 cent). We knijpen het zakje leeg en doen de was erin en draaien maar. Na 45 minuten is ie klaar en dan de droger in voor opnieuw 3.000 won. Dit duurt ook 45 minuten en we kunnen weer een week vooruit. Na het wasserijgedoe trekken we onze schoenen aan en wandelen naar Abai Village. Een kleine nederzetting aan de overkant van het water. Voor 500 won (30 cent) ieder worden we handmatig met een staalkabel met een pontje naar de overkant getrokken. We zijn er maar het stelt niet veel voor. Veel eettentjes en dat is het. We wandelen verder naar het strand. We strijken even neer op een bankje maar het is geen strandweer dus gaan we weer. In de verte zien we een tempelachtig gebouw boven op een heuvel met uitzicht op zee. Daar gaan we heen maar eerst naar de vissershaven waar men druk bezig is met de sardientjes. Het is altijd een mooi gebeuren om te zien hoe hard deze mensen, met respect, in de visserij moeten werken. Ook daar veel viseettentjes maar daar is het nog veel te vroeg voor. We verlaten de kade en lopen naar het Yeonggeumjeong Paviljoen. Zo heet dat ding boven op het heuveltje. Het is een verrassend fraai paviljoen met een weids uitzicht op zee. Het is genieten met een temperatuur van 16 graden. Het is inmiddels al tegen lunchtijd en we hebben al een beetje trek in een gegrild visje. Dus lopen we in een half uurtje naar 88. Dit is een restaurantje waar je heerlijk gegrilde vis kan eten. We gaan naar binnen en nemen plaats aan een tafeltje. Een schotel met diverse stukken verse vis wordt direct op tafel gezet en de gril in de tafel wordt geopend. Ook worden er schoteltjes met gefermenteerde groente, zeewier, een kop witte warme rijst en andere bijgerechten op tafel gezet. Een kan water staat er al, dat is gratis. Even later worden er gloeiend hete stenen in de gril gelegd en het rooster gaat er weer op. Een vrouw komt de vis op de gril leggen en begin zeer ervaren te bakken. We hoeven helemaal niets te doen. Ze knipt de kop en de staart erof en als het gegaard is dan legt ze het eerste stuk vis op je bord. De rest mogen we zelf doen. Het smaakt buitengewoon goed. De rekening is 40.000 (24 euro). Via de vismarkt aan de overkant lopen we terug naar het hotel. En daar zien we bij de ingang van de markt grote zwarte wortels liggen. We richten de google vertaler op het bordje en lezen dat het Kudzu is. Kudzuwortel is een traditioneel medicinaal en culinair product uit de Aziatische klimplant Pueraria lobata. Het wordt gebruikt in supplementen om mogelijke voordelen te bieden, zoals ondersteuning bij ontwenning van alcohol en roken, en voor het verlichten van overgangsverschijnselen vanwege de hoge concentratie aan isoflavonen. Het kan ook culinair worden bereid, bijvoorbeeld als zetmeelrijk poeder of gekookt als groente. Er wordt ook een sap van getrokken dat verkocht wordt in flessen.
De verdere invulling van de middag is de siesta. We nemen onze rust want morgen hebben we een lange reisdag naar Andong.
 |
| Het trekpontje |
 |
| Ook goede morgen |
 |
| Hard werkende vissers |
 |
| Het paviljoen aan zee |
 |
| De visjes op de gril |
 |
| De kudzuwortel |
 |
| Op de markt |
 |
| De ingang van 88, het visrestaurant |
