Galungan

Vandaag is weer Hari Raya Galungan. Dit jaar is een bijzonder jaar, in 2020 wordt twee keer Galungan gevierd omdat dit één keer per 7 maanden (210 dagen) is.  Dus is het 16 september a.s. weer Galungan. Gisteren zijn de bamboe Penjors met de behorende decoraties weer bij de ingang van het erf gezet. De geesten van de voorouders komen vandaag naar Bali en die vertrekken weer over 10 wanneer het Kuningan is. Vandaag gaat iedereen naar de tempel om de geesten hartelijk te ontvangen met offertjes en allerlei lekkernijen.

Wayan onze “Pembantu” aan het offeren

Gisteren bij de ingang van de school is de Penjor gezet door een paar schoolkinderen.

Kokospalm

Zo af en toe staat er een “pohon kelapa” in de weg. Het kappen van zo’n hoge sterke palmboom is een klus voor een specialist. Bij ons in het dorp woont zo’n iemand. Deze man heeft geen motorzaag. Met zijn kapmes klimt hij in de boom en hakt eerst de bladeren en de noten uit de kruin. Dan het bovenste gedeelte van de stam met de kale kruin.  Dit doet hij zonder één keer naar beneden te komen om uit te rusten want neem van mij aan dat zijn spieren enorm sterk en gespannen zijn. Vanaf de grond is het prachtig om te zien hoe hij dit doet. In een uurtje tijd ligt de boom geveld en kan hij voldaan met zakje roepias naar huis.

Mensen op het strand

Zomaar op een doordeweekse dag op het vroege strand.

Otonan Ceremonie

Otonan is een ceremonie (ceremoniële verjaardag) die wordt uitgevoerd in Bali, Indonesië.  Zes maanden nadat een kind is geboren, wordt de ceremonie uitgevoerd volgens de Wuku-kalender van Bali, hetzij tijdens Sapta Wara, of Panca Wara.
Deze ceremonie wordt elke zes maanden na de verjaardag van het kind uitgevoerd. Meestal in hele kleine familiekring maar soms ook heel groot als daar een speciale reden voor is.
Gisteren zijn we uitgenodigd om deze ceremonie mee te maken voor de zoon Putuh van onze pembantu Wayan. Putuh heeft zijn opleiding volbracht en staat nu op het punt om te gaan werken. Deze ceremonie zal hem een duwtje in de rug gaan geven om te kunnen beslissen waar hij wilt gaan werken.

Paradijselijk wonen

Wij wonen sinds het begin van 2012 bijna direct aan het strand. Het is maar 35 meter lopen. Het is heerlijk om vlakbij de zee te wonen. Elke dag wandelen bij een zonsopkomst en kijken naar de vissersbootjes die terugkomen van de vangst. Paradijselijk! We weten inmiddels niet beter om maar te zeggen....het is gewoon geworden. Maar er kleven ook vette nadelen aan. Elektronica is niet bestand tegen de zoute zeewind die elke dag naar binnen dwarrelt. Ook het vochtige klimaat is een boosdoener. In bijna acht jaar hebben wij al 4 tv’s, 2 dvd spelers, een wasmachine, twee koelkasten en een Apple computer in de afvalbak kunnen dumpen. Deze computer was een droom en heb ik vol trots aangeschaft....vier jaar later met een traan de container in.
Alle elektronica wordt aangetast en is daarna onbruikbaar. Ook hebben we al vier satelietschotels versleten. Dit is dan wel geen elektronica maar het ijzer eraan wordt volledig opgevreten. En dan zeggen ze: je moet alluminium nemen! Hebben we ook gedaan maar ook zo’n schotel valt na twee jaar uit elkaar. Alle mogelijk denkbare materialen van “kalitas” (kwaliteit) Indonesia is een kort leven
beschoren. Populair gezegd: “Alles gaat naar de verdommenis”.