Op het hoofd

We hebben allemaal twee handen gekregen om dingen te pakken en vooral om te dragen. Een bekende kreet is: "Ik kom handen tekort" als men het niet kan bolwerken. De Balinezen hebben ook twee van die handjes, vaak ook nog een stuk kleiner dan de westerse, maar hebben het tekort opgelost door vaak het hoofd te gebruiken om dingen te dragen om zodoende te handen vrij te hebben voor het andere of het hoofd in balans te houden. Daarbij is het "hoofddragen" een goed therapie om het lichaam in de "lantaarnpaalhouding" te houden.
 

Eenden op de rijstvelden

Eendenhoeders zijn een groot deel van het jaar met hun eenden onderweg naar pas geoogste rijstvelden. Hier treffen ze kosteloos voedsel aan voor hun eenden. Ze leven van de verkoop van de eendeneieren.

Het is een bekend gezicht, de eendenhoeder achter zijn kudde eenden op weg naar ergens. Het tempo werd bepaald door zijn eenden en hij houdt ze in bedwang met een lange zwiepende bamboe stok.

Hij leidt zijn eenden naar rijstvelden waar pas geoogst is. Tijdens het oogsten blijft er namelijk altijd een aanzienlijke hoeveelheid rijstkorrels op het veld achter. Voor de eenden vormen de door de boeren achtergelaten rijstkorrels een uitstekend voer.

Het is dus zaak dat een eendenhoeder voortdurend op zoek gaat naar rijstvelden die net geoogst zijn. Van de boeren moet wel eerst toestemming wordekn verkregen. Als tegenprestatie ontvangen de boeren een pakje sigaretten of wat eendeneieren.

Een groot deel van het jaar is de eendenhoeder van huis. Hij weet inmiddels waar, dankzij de aanwezigheid van een irrigatiesysteem meerdere malen per jaar geoogst wordt. Hij overnacht bij vrienden langs de route of ergens in het veld.

De meeste inkomsten krijgt de eendenhoeder uit de verkoop van de eieren. Met een koppel van 200 eenden betekent dat zo’n 150 eieren per dag. Deze worden aan de eierhandelaar verkocht tegen zeg maar 30 cent per stuk en de verdienste beloopt dan zo’n 45 gulden per dag. Daar komt dan nog bij, dat oudere niet meer productieve eenden aan Chinese restaurants worden verkocht.

Viezigheid

Ik kon me vanmorgen niet inhouden. Het gebeurt heel vaak maar gelukkig zie ik het zelden. Loop ik op het strand te keuvelen met voor mij twee bekende mannen uit het dorp. Op enig moment nemen de twee een rustpauze en gaan zitten op de bovenrand van het strand. Ik loop verder en dan zie ik een kerel met een grote plastic zak de zee in lopen. Hij schudt de zak leeg en loopt weer terug. We passeren elkaar en ik zeg tegen hem waarom hij dit doet. De neus gaat omhoog en lachend loopt hij verder. Ik loop ook verder met Madé onze hond en even later weer terug. De inhoud van de zak was inmiddels op het strand aangespoeld, allemaal vieze strontluiers. Bahhhh. Ik loop verder en zie dat die kerel is gaan zitten bij de twee mannen uit Yehkuning. Ik ga er joviaal bij zitten. De kerel kijkt verbaasd want dat had hij toch blijkbaar niet verwacht. Ik vraag nog een keer waarom hij zijn vieze afval in de zee dumpt. Ik krijg bijval van de twee. Geeft hij de schuld aan de Desa (gemeente) omdat die er niets aan doet. Ik zeg.....omdat er geen afvalcontainers geregeld zijn kan hij het ook verbranden zoals de hindoes (hij is moslim), de twee knikken instemmend. Als antwoord krijg ik te horen dat verbranden niet mag want dat geeft veel rook. Toen ben ik maar zwijgend naar huis gelopen. Wat een volk! Groetjes en een fijne dag.

Khlong Toei

Maandag 18 juni.

De laatste dag van onze Sittietrip in Bangkok. We vullen de ochtend met een bezoek aan de grootste markt van de stad, Khlong Toei. Met de metro vanuit Chinatown gemakkelijk bereikbaar. We lopen daar wat heen en weer door de smalle straatjes. We zien heel veel vers fruit en groenten. Het stapelen van de rambutan of lychees is hier tot een kunst verheven. Ook het vlees en de vis is ruimschoots aanwezig op deze gigantische markt. 

Weer terug naar Chinatown waar we verzeild raken in een leuke koffietent. De koffie is helemaal vers en wordt geserveerd met een glaasje vloeibare caramel en twee kleine koekjes. Ook eten we in een stalletje langs de straat. Heerlijk voor weinig. 

Daarna met de waterbus en benenwagen terug naar het hotel. Morgen om kwart voor twaalf rond het middaguur vliegen we naar Bali. We kijken terug op een hartstikke leuke week Bangkok.

De gouden Boeddha en 3D

Zondag 17 juni.

Weer vroeg op pad. Na het ontbijt....weer met een spiegeleitje.....naar de waterbus om er af te stappen op pier 4 (Chinatown). Vanaf hier is het nog 600 meter lopen naar de Wat Tramit. In deze tempel zit een massief gouden Boeddha dat drie meter hoog is, 5500 kilo weegt en ongeveer 200 miljoen euro waard is. Daarmee is dit het meest waardevolle Boeddhabeeld ter wereld. Het is een prachtige Boeddha die in een even prachtige omgeving valt te bewonderen. Gezien de drukte is het zeker één van de grootste "highlights" van Bangkok. Een mooie foto nemen is al een prestatie op zich want iedereen dringt zich naar deze Boeddha om er zo origineel mogelijk mee op de foto te kunnen. De selfies vliegen je om de oren. We lopen nog wat rond, kopen vers fruit en zoeken de ingang ban de MRT (metro) op om naar de Esplanade te gaan. Een grote shoppingmall met bioscopen en op de hoogste verdieping "Art in Paradise". We duiken naar binnen, betalen 400 Bath pp, trekken onze schoenen uit en maken veel grappige foto's. Superleuk.

Weer terug met de MRT naar Chinatown. Onze magen roepen om eten. Op elke hoek van de straat in Chinatown is er lekker eten, ook voor ons. Voor een habbekrats eten we noodles met kip. Het is mooi geweest voor vandaag. Met de tjokvolle waterbus terug naar het hotel om ons in de ruststand te plooien en later een duik in het zwembad te nemen.