Sealife

Vanmorgen vroeg tijdens mijn dagelijkes strandwandeling viel mijn oog op een aangespoeld zeedier.

Mij is niet bekend wat het is maar het heeft een harde schild zoals een schildpad maar het is geen schildpad. De onderkant is gelijk aan een slak. Hier zegt men dat het een soort inktvis is die door de lokale bevolking graag wordt gegeten.

Papaya

Papaya....is de bekende heerlijke tropische oranjegekleurde vrucht die overal op Bali verkrijgbaar is en wordt gegeten. Maar in Kuta (Denpasar) is een heel andere Papaya voorhanden. Het is een winkel gespecialiseerd in allerlei verse broodjes en Japanse lekkernijen zoals vele soorten sushi. Bij binnenkomst komen de bakgeuren je al tegemoet. Aan de linkerzijde, te zien door een glazen wand, is de bakkerij waar men druk doende is om al die heerlijke broodjes en taartjes te bakken. Kies een broodje en een kop koffie en ga zitten om van dit lekkere te genieten. Verderop in de winkel is de kleine supermarkt met vele verswaren zoals vis, vlees en broodbeleg.

En achterin staan de vitrines met allerlei soorten sushi. Eenkeuze maken is moeilijk. 
"Fresh Gallery Papaya" is voor ons een vaste koffiestop als we in Kuta of in de buurt zijn. Onze dag begint daar, na een autorit van minimaal drie uur, met koffie en gebak. En op de terugweg peuzelen we regelmatig een klein bakjes sushi naar binnen.

Ulat Cicin

De afgelopen weken zijn de bladeren van een struik bij ons in tuin behoorlijk aangevreten. Zo erg zelfs dat de struik goed ziek was en dat we 'm hebben gerooid. Vandaag heeft een oplettende Wayang, onze hulp, de dader gesignaleerd in de struik ernaast. Het is een grote rups, ter grootte en dikte van een vinger, die volledig gecamoufleerd en roerloos in de struik zat genesteld op een tak. Nadat we de tak eruit hebben geknipt kwam dit prachtige diertje in beweging en ging op zoek naar een blad. Voor dit dier helaas...maar we hebben 'm niet teruggezet maar een plekje gegeven ergens  heel ver van onze tuin. De Balinezen noemen 'm "Ulat Cicin" (grote rups) en als ze 'm vangen dan verbranden ze 'm want ze moeten er niets van hebben.

De snelle tijd

Naarmate een mens ouder wordt gaat, voor het gevoel, de tijd ook sneller. Rond 1980 ben ik gaan werken bij de toenmalige Spaarbank Rotterdam. Daar werkte ik met Jan Schop, een fijne collega. In 1995 hebben we elkaar voor het laatst gezien en gesproken. Het is inmiddels 2015 en wie hebben we hier op Bali ontmoet.....jazeker....Jan Schop met zijn lieve vriendin Dana. Eergisteren hebben we onder het genot van wat flesjes bier en lekker eten vele oude verhalen opgehaald uit de tachtiger jaren van de  Spaarbank. Een bedrijf waar toen nog alles kon. Ongekend gezellig en fijn om hem weer na zoveel jaren te ontmoeten.

Gisterenmorgen hebben wij onze vrienden opgehaald bij hun hotel Sapu Lidi Resort. We zijn naar een plek gereden in Tegallalang met een schitterend uitzicht op de rijstterrassen. Koffietijd! Hier hebben we ook de zelfmeegebrachte taart aangesneden. Een taartje met een 10 erop want het is onze trouwdag. Een klein feestje en dat met z'n uitzicht. Daarna doorgereden naar de Pura Tirta Empul om een bad te nemen in het heilige water aldaar. Via een tweetal ceremonies onderweg terug naar Ubud voor een Bintang om de schrale kelen te smeren. Gisteravond kregen we van ons hotel een diner aangeboden ter ere van onze trouwdag. Met z'n vieren hebben we hiervan heerlijk genoten. Na afloop nog een biertje en een cocktail arak (Dana) om daarna afscheid te nemen van Jan en Dana. Het waren twee heel gezellige dagen. Super! Wij gaan vandaag weer naar Yehkuning en zij vervolgen hun vakantie in Ubud en later in Nusa Dua.

na 20 jaar

na 10 jaar

samen in Tegalalang

samen in de Pura Tirta Empul

een plons van het heilige water

bij een ceremonie onderweg in Sebatu

ons trouwdagdiner in Hotel Purigarden in Ubud

Ceremonie "Potong Gigi"

Vanmorgen hebben we op uitnodiging van de familie van onze Pembantu een ceremonie meegemaakt waarbij de tanden worden afgeslepen, de "Ceremonie Potong Gigi".
Om acht uur vanmorgen werden we opgehaald door Wayang om met de motorfiets een kwartiertje verderop te rijden. In het dorp Yehempang staat het geboortehuis van Pakgede (onze tuinman), de schoonvader van Wayang. Zijn oudere broer die hier nog steeds woont heeft een dochter van 22 en een zoon van 14 jaar. Beiden werden vandaag de tanden afgevijld door een priester waarbij velen van de familie en de Banjar (dorpswijk) aanwezig waren. De gehele ceremonie duurt twee dagen. Gisteren werden er al twee varkens geslacht. Het vlees is verwerkt in allerlei gerechten die klaar stonden op een lange tafel. Vandaag was de dag van het slijpen. Na afloop van deze twee uur durende ceremonie werd al dat lekkere opgegeten aan een lange tafel.

In het Balinese geloofssysteem,  helpt een ceremonie de mensen te ontdoen van de onzichtbare krachten van het kwaad .Tanden zijn het symbool van lust, hebzucht, woede, onmatigheid, verwarring en jaloezie. Het vijlen van de tanden maakt dan iemand zowel fysiek en geestelijk mooi. Het is tevens het symbool voor een puber om in de volwassenheid te treden. Dit gold vandaag alleen voor de zoon van 14 jaar. De dochter is al 22 en heeft een kind van 1 jaar. Dus bij haar is van uittreding van de puberteit geen sprake.

Ceremonies vinden meestal plaats tussen in de ochtend en worden begeleid door religieuze liederen. Na de tandceremonie, wordt de tiener als een rijpe volwassen beschouwd. De laatste jaren worden meerdere kinderen, ook die reeds volwassen zijn, in dezelfde ceremonie de tanden geslepen om zodoenden de kosten te drukken zoals ook vandaag.

Indien mogelijk is de "Slijper" een lid van de hoogste kaste, de Brahmaan (priester). Ze staan ​​bekend als Sangging, en gebruiken eenvoudige hulpmiddelen zoals een kleine hamer en een vijl om hun werk uit te voeren. Deze gereedschappen worden gezuiverd met wijwater voorafgaand aan de ceremonie door een lay priester. Door de familie wordt een spiegel, een stuk van suikerriet, een jonge kokosnoot (Kelapa muda) gebruikt. De personen die hun tanden worden geslepen moeten de gehele dag uitgedost in speciale fraaie ceremoniekledij op het erf blijven in afwachting van de ceremonie omdat ze onder invloed van de boze geesten bijzonder kwetsbaar zijn.

de toegangsboog tot het erf

Wayang en Jacqueline met de twee feestvarkens

vrouwen van de Banjar bezig met het bereiden van het eten

De twee nog te vijlen lijdende voorwerpen

De inzegening in de huistempel

de muzikale omlijstig

trotse toehoorders

na een vijlsessie spoelen met "kelapa muda" (het sap van een jonge kokosnoot))



eerste hameren en dan vijlen



en de ontlading na het vijlen

met Pakgede en zijn zuster met man en kind

     

wij mochten na de muzikanten het heerlijke bereide vlees opscheppen