Kerstdag

25 dec. 2014

Het is Kerstmis. In tegenstelling tot velen hebben wij een witte Kerst op de tropische soms natte Kei-eilanden. Het is 07.00 uur en de lucht is donkergrijs gekleurd....en het plenst. Het zal wel weer een korte hevige zijn. Aan de einder is de lichtblauwe kleur alweer zichtbaar. Gisteravond na het eten hebben we met z'n allen een beetje Kerstavond gevierd met als toetje es champur (gemengde vruchten in kleine stukjes in een non-alcoholische drank) en een reep chocolade die een van de gasten had meegebracht. Maar ook Mama Ketty heeft extra haar best gedaan in de keuken. Wat er gisteravond voorgeschoteld kregen was zalige rendang, vis, kip, aubergines, wortelsalade en rijst. Internetten kunnen we helemaal niet. Telefoneren is ook niet mogelijk, geen bereik Een sms-je lukt soms. Eén van de sms-jes die wel doorkwam was er één van een taxichauffeur uit Langgur die ons van het vliegveld naar Ohoidertawun had gebracht en die meldde dat de Pelniboot naar Bandaneira nog een dag extra is vertraagd. Later werd dit ook door Mama Ketty bevestigd. Dus we gaan niet vandaag de 25ste, niet morgen de 26ste maar overmorgen de 27ste....Vooralsnog! Eerst varen en dan weten we het zeker. Heel erg is het niet want we kunnen langer blijven in Coaster Cottages maar ons verblijf op de Banda-eialnden wordt daardoor wel korter. We zullen het zien. Na het ontbijt zijn we via het strand naar Ngur Bloat gelopen om koffie te gaan drinken bij Mama Tita en de verzopen Duitsers Gaby en Michael. Mama Tita was er wel maar de anderen niet. Onderweg in een warung nog wat kue (cake) geritseld en koffie gedronken zonder hen. De cake was eigenlijk niet te koop, dat was voor de familie maar na vriendelijk aandringen gaf ze toch 5 stukjes en die hoefden we niet te betalen. Heel aardig! "selamat hari Natal".

De cake was niet van vandaag dat was duidelijk maar met een slok koffie 'rbij was ie aardig te pruimen.

Terug naar Coaster. De middag hebben we doorgebracht op het strand, kiekjes maken van de altijd drukke krabbetjes en het uitzoeken van de gevonden schelpen.

De avonddis met weer lekkere rendang en een grote gegrilde vis was heerlijk.

Welke nemen we mee en welke gaan terug naar het strand?

Het barrel

24 dec. 2014

De vroege ochtend laat zich op z'n mooist zien. Een prachtige blauwe lucht met af en toe een wit stapelwolkje boven de vlakke zee en het kabbelende water tegen het strandzand. Langzaam trekt de zee zich terug en een oude stam van een palmboom en nog meer oogverblindend zand wordt zichtbaar.

We kunnen twee dingen doen..of luieren maar dat hebben we gisteren al gedaan..of een paar uurtjes een motor huren en dan vanmiddag weer zwemmen en lui zijn. De motor..een goed idee. Toen we dat ding zagen staan hadden we al onze bedenkingen maar och hij doet het en oké tijden maar. Pruttelend reden we naar het eerste kruispunt net buiten het dorp. Rechtsaf naar Ngur Bloat en dan maar zuidwaarts richting Debut. Net voor Ngur Bloat komen we bekenden tegen die nu bij Mama Tita slapen. Van twee kanten in de remmen wat op zich al een  hele inspanning was want het was flink hard trappen en knijpen om dat kreng tot stilstand te krijgen. Maar het lukte. We zijn met z'n vieren verder gereden over de oude zeer smalle weg naar Debut. Bij elke fotostop sloeg dat kreng af en moesten we 'm op de standaard trekken en op gang trapen met de kickstarter. Snel wat gas bijgeven anders sloeg ie weer af. Het lukte ons stuiterend Debut te bereiken en daar net na de houten brug knijp ik de voorrem en...pats...de kabel gebroken. Dat maakte onze motorfiets nog een groter barrel dan dat ie al was. Inmiddels begon de lucht donkergrijs te worden en dat betekent in de tropen dat er hoosbuien op komst zijn. Onze vrienden zijn doorgereden, eigenwijze Duitsers, en wij zijn omgedraaid. En dat was maar goed ook want we kregen een vette plens op ons dak. We hebben diverse keren geschuild onder afdakjes maar steeds weer begon het hard te regenen tot we stopten bij een warung om te eten. En toen begon het echt héél hard te regenen maar wij zaten gelukig droog aan de Nasi Campur. In één rechte lijn terug naar Coaster Cottages. Daar was geen druppel gevallen. We hebben onze zwarte vriend met rood spatbord op twee vrij gladde bandjes zonder voorrem, zonder starter, zonder werkende benzine- en snelheidsmeter keurig onder een palmboom geparkeerd. De zon schijnt, het strand en water zien er aantrekkelijk uit. Hoe het onze Duitse vrienden is vergaan weten we niet maar die hebben het zeker niet droog gehouden. Vanmiddag houden we het weer niet droog want nemen in duik in de turquiose zee. Morgen Kerst in Langgur.

Met Michael en Gaby een toertje op de motor

Ook Debut is in de Kerstsfeer

Het maken van Sagu......harde taaie koeken van sago, geliefd bij de locals

Wat een barrel van een motorfiets

Terug op het strand

De broodtrommel

23 dec. 2014

Het is rond de klok van half zeven en we worden wakker door het gefluit van de vogels. Ze klinken als zijnde gekleurde papegaaiachtigen maar volgens de locals zijn ze bruin met wit en hebben een lange staart maar als zo vaak....je hoort ze wel maar je ziet ze niet. Ik zit net buiten en Jana, de hulp van Ketty, brengt me een kan met warm water voor de thee en de koffie. Jacqueline slaapt nog. Ik heb m'n balkie koffie nog niet geroerd of daar is ze alweer. Nu met de ontbijttrommel. In deze doos zitten witte boterhammen, broodjes gevuld met een beetje chocolade, een aantal plakken kaas en twee gekookte eieren. Dit is al genoeg om te ontbijten en te lunchen dus hebben we de lunch afgezegd. Het komt ons wel goed uit want twee keer vis en kip per dag is 1x teveel. Eerst nog een bakkie koffie en dan de traptreden af naar het strand. Het is eb. De bootjes liggen schuin op het drooggevallen strand. Kinderen spelen rond het drooggevallen koraal en andere locals zijn op zoek naar eetbaar seafood zoals krabbetjes en andere schelpdieren. We wandelen met de zon ons nek en keren na een half uurtje  om.....hoe is het mogelijk nu met de zon in ons gezicht. Een luie dag ligt voor ons. Het is bij elven en het weer verandert. Een grote dikke donkere wolk ontwikkelt zich boven het dorp en trekt richting ons onderkomen. Tik...tik...tik...de eerste druppels vallen....en mijn ogen vallen ook ....dicht...tijd voor een klein tussendoorslaapje op het hopeloze matras. De dag sluipt voorbij....een broodje uit de trommel....het zonnetje is weer terug en wij gaan zwemmen. Opdrogen op het warme zand en daarna weer dat bakkie koffie. Lunchen doen we niet want er zit genoeg in de trommel. De middag hebben we gevuld met een wandeling naar het dorp. Even een flesje koud drinken halen bij de warung. Waar is er een warung? Vragen en nog een keer vragen....rechtsaf...linksaf...er zijn weinig tit geen activiteiten waar te nemen in het dorpje. Totdat ja hoor een kleine warung. En zowaar een koelkast met flesjes frisdrank. Terug naar onze hut. We gaan weer zwemmen want het water is zó lekker. De lucht betrekt...er komt regen. Inmiddels is het al tegen zessen en we kunnen weer genieten van een geweldige zonsondergang. De magen rammelen een ietwat. We hebben een kleine trek. Tegen half acht wordt het eten op tafel gezet. Dat komt goed uit want de trek is behoorlijk toegenomen. Vis, kip, snijboontjes, tofoe en rijst. We zitten aan tafel met twee jonge mensen uit Engeland, Simon en Donna, die als als onderwijzers werken in Surabaya op Java. Een leuk gesprek en lekker gegeten. 

Het lokale dorpsleven in de vroege ochtend bij laag water.

Het dorp Ohoililir

Onder: weer een dag voorbij!

Pantai Ngursanadan

22 Dec. 2014

Na drie nachten bij Mama Tita in Ngur Bloat te hebben geslapen is het moment weer aangebroken om te gaan verkassen. Mama Tita krijgt van ons een pluim, een dikke pluim. Ze deed heel erg haar best om het ons naar de zin te maken. Haar Penginapan Villa Monica is heel erg schoon en ze kookt heerlijk. Niets is haar teveel. Altijd vriendelijk. Dit mag zeker vermeld worden. Wij zijn niet meer de enige gasten. Een Duits paar is hier ook neergestreken. Zij gaan een dag naar Langgur en wij vertrekken naar Coaster Cottages hier 3 km. verderop aan het ook weer mooie strand van Ngursamadan bij het dorp Ohoililir. 

In de straat één van de weinige bemos aangehouden. "Even deze mensen afzetten, omdraaien en dan kom ik terug om jullie naar Ohoililir te brengen". Na een uur wachten nog geen bemo gezien. Mama Tita ging bellen en even later kwamen twee dorpelingen met de motor. Achterop met de grote zak op de rug en het kleine zakkie op het stuur voor RP 10.000 RP naar Coaster Cottages. We waren er al vroeg en behalve wat gasten niemand te zien. Gereserveerd? "Ja gisteren bij Mama Ketty". Één van de gasten: "ze zijn er niet, ook Mr.Bob is vertrokken". "Hier achter staat een receptiehok met een groot bord aan de muur en daar kan je zien of je naam er op staat? Wij naar dat hok en we hadden al het gevoel.....geen naam. "Het is hier een volle bak maar je weet het nooit want van enige organisatie is nauwelijks sprake". "Het is hier komen en gaan". We raken aan de praat met o.m. Een nederlandse journalist van het Parool en na een uurtje was Mama Ketty weer terug en die had een "oude" cottage voor ons gereseveerd van mensen die we net zagen vertrekken. Mooi, goed gedaan! Een hutje met een prachtig uitzicht over de zee met het witte strand onder ons. Een paar traptreden af en het warme water spoelt spontaan over je voeten. Een prachtige plek. Er staat beschreven dat er recht voor de deur een mooie snorkelplek is. We hebben het 's middag proberen te ontdekken in het troebele water maar verder als wat koraal en een lionfish kwamen we niet. Verderop schijnt een drop- off te zijn maar dat is voor ons te ver zwemmen zonder flippers. Verder hebben we deze dag niet veel gedaan, behalve dat eten, dat drinken, dat zwemmen en dat luieren. We blijven hier drie nachten. 

Info

Accomodatie: Coaster Cottages in Ohoililir (Kei Kecil)

Tel.mob. 081343472978, contactpers. Mr.Bob

Strand: Pantai Ngursamadan

Ligging: Op het strand

Prijs: Oude cottages RP 165.000. - nieuwe cottage RP 220.000 - prijs per cottage, per nacht.

Het verschil is de nieuwe ruimer zijn maar liggen bij de ingang en eetruimte. De oude zijn rustiger gelegen. Minder last van in- en uitlopende mensen. Wij slapen in een oude. Een slecht matras maar wel een prachtig utzicht op zee.

Eten: drie maaltijden - ontbijt, middag en avondeten: RP 110.000 pp

En dan nog een familyhouse voor RP 700.000 per nacht

Indien geen drie maar twee maaltijden gewenst zoals ontbijt en avondeten, geen probleem en wordt de prijs aangepast.

Thee en koffie: ' smorgen vroeg om half zeven wordt er een kan warm water en twee schone glazen bij de cottage gebracht. Thee en koffie is in de cottage aanwezig.

Motorhuur: RP 100.000 per dag en dat is duur.

We nemen afscheid van Mama Tita

Gezellig wachten op Mana Ketty bij Coaster Cottages

Een lionfish in het troebele water

Ook weer een prachtig strand

De avond valt langzaam over Pantai Ngursamadan

Onder: de zonsondergang vanaf het terras voor onze hut.

Pasir Panjang

21 dec. 2014

Dit is het mooiste strand van de Kei Eilanden: Kei Kecil en Kei Besar. Het strand is drie km.lang en bestaat eigenlijk uit twee stranden: Pantai Ngurbloat en Pantai Ngursarnadan. Het begint bij het dorpje Ngurbloat, wat betekent "lang zandstrand". Het is een prachtig strand met wit poederzand gadegeslagen door hoge palmbomen die naar voren hangend over het strand hun schaduw creeëren. 

Vanaf de Penginapan is het 100 meter lopen. Het is erg populair bij de inwoners van Langgur en Tual die op zondag met hun familie komen recreëren. Op de andere dagen heb je het strand voor jezelf, stil en verlaten. In het verlengde ligt het andere gedeelte bij het dorpje Ohoililir. Volgens de boeken kan er over de gehele lengte op 100 meter van het strand gesnorkeld worden. Ik heb dit vandaag gecheckt en ik heb alleen maar zeegras en geen koraal en vis gezien. Wij zitten in Ngurbloat en dat is een heel klein dorpje waar de katholieke locals op het gemakkie hun dagelijkse ding doen. Het straalt altijd rust uit. De mensen liggen vroeg te bed maar staan ook erg vroeg op. Ik moest vanmorgen om half vijf naar het toilet en toen zat Mama Tita al te strijken. De meeste activeit is dan ook s'morgens en laat in de middag. Niet iedereen heeft een eigen waterput en dan gaat men water halen bij de dorpsput naast de kapel waar men op zondagen naar toe gaat. Het water halen gebeurt meestal aan het einde van dag. 's Morgens is het dorp gevuld met kookgeuren want dan wordt het eten bereid voor de middag. Wij vinden het een geweldige plek. De enige geluiden zijn de af en toe voorbij ronkende motoren en de pruttelende bemo's 1 x per uur, de spelende kinderen en vooral de schitterend fluitende vogels. Je ziet ze niet maar je hoort ze des te beter. Vroeg in de morgen en tegen het donker worden fluiten ze op z'n mooist omdat het dan muisstil is. Wij vinden het een genot om dan buiten te zitten. Het is niet alleen genieten van het strand maar ook van de frisse groene natuur die woekert aan de rand van het strand en langs de smalle weg. Bloemetjes, orchideeën, palmbomen, varens, kevers en spinnen hangend in hun rag die deze pracht maken. Morgen gaan we verkassen naar de Penginapan Coaster Cottages bij Ohoililir aan de Pasir Panjang maar dan aan het gedeelte Pantai Ngursanadan. We blijven daar drie nachten. Het is maar 2 km verderop maar toch weer anders.

Het prachtige witte zandstrand Pasir Panjang

Kinderen bij de dorpswaterput

Prachtige spinnen en bloemen aan de rand van het strand

Onder: het kerkje van Ngurbloat