“Tussen arm en rijk”
Wegens een bomvolle agenda heb ik vorige week het donderdagse wandelfeestje helaas moeten laten lopen. Maar vandaag ben ik er weer. Het is inmiddels droog na een nacht regen. Het is kwart over zes als ik vertrek vanaf ons huis aan het strand “Pantai Impian”, van het dorp Sumbersari. De levensstandaard hier op het platteland van Bali is te verdelen in drie categorieën: de armen, de rijken en degenen die er tussenin hangen. Maar allen zijn tevreden, zeggen ze, omdat ze met beide ellebogen stevig leunen op hun geloof. Er zijn meerdere herkenbare dingen die aangeven in welke groep ze te plaatsen zijn. Zoals het huis, het erf wel of niet verhard, wel of geen auto, de leeftijd van de motorfiets en de voordeur. Inderdaad de voordeur! De allerarmsten wonen nog immer in een huisje van bamboe (Bidé). Maar inmiddels bivakkeren de meesten in een onafgewerkt stenen huisje met een erg simpele voordeur die vaak krom getrokken is. Dan de rijken die hebben een groot huis en erf met een rijk gedecoreerde voordeur (houtsnijwerk) en gevel. De groep die er tussenin hangt hebben een nette standaard voordeur die goed sluitend open en dicht kan. Het heeft ook te maken met het laten zien van status wat de Balinezen vrij belangrijk vinden ook als ze spijtig genoeg geen nagels hebben om aan hun kont te krabben. Het laten zien gebeurt vaak dmv de motor met het allernieuwste design achterlicht die in 95% van de gevallen op krediet wordt aangeschaft. Hoeveel woekerrente ze maandelijks moeten betalen vinden ze minder belangrijk. Hun inkomen wordt niet gecheckt door de kredietmaatschappij. Kan het niet meer voldaan worden dan wordt na een aantal maanden zonder aanmaningen de motor weer opgehaald. Via de dorpen Tengah Kelod, Nusa Sari en Bongan stiefel ik weer terug naar huis. Het dreigt te gaan regenen dus val ik net op tijd na 13 km, doorgezweten, binnen want ik heb een hekel aan wandelen in soppige schoenen.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten