Jeonju

Dag 22, bij Su Min in Jeongju

Vandaag zijn we dan echt weg uit Damyang. We nemen de expressbus naar Jeonju. Het is een kwartiertje lopen in de kou naar de busterminal. Nog even kaartjes kopen en wegwezen. We gaan de wachtruimte naar binnen en lopen naar het loket maar het rolluik is naar beneden dus het loket van de kaartjesverkoopster is gesloten en bij navraag blijft dit vandaag gesloten. Dat hebben wij weer! Ze heeft zeker een vrije dag waar wij niet blij van worden. Er staat wel een kaartjesmachine maar ja dat is alleen in het Koreaans en dat is niet te doen. We hebben nog geprobeerd om de display te vertalen maar het antwoord was: “Dit gaat niet lukken!” Maar we krijgen hulp. Jacqueline loopt naar de kaartjesrobot en krijgt contact met twee Koreaanse meisjes via google vertaler. En dan komt er ook nog een Koreaans stelletje bij staan en die geven één van hun kaartjes gratis aan Jacqueline. Het andere kaartje voor mij wordt gekocht door één van de meisjes via de vendingmachine en wij betalen haar weer terug. 3.000 Won = € 1,80 en zodoende hebben we toch twee buskaartjes kunnen scoren dankzij de lieve hulp van Koreaanse mensen in de wachtruimte van de busterminal. We zijn ze erg dankbaar! Het is 08.10 uur en we vertrekken. Als we instappen is het berekoud in de bus en iedereen houdt zijn dikke winterjas aan maar gaandeweg wordt het bloedheet en iedereen doet van narigheid de dikke jas weer uit. Na anderhalf uur arriveren we in Jeonju, een stad met 650.000 inwoners en dat mag relatief een kleine stad genoemd worden. De stad staat bekend om zijn Koreaanse eten en bezienswaardigheden. We gaan het zien en beleven de komende twee dagen. Eerst lunchen we in één van de vele eetgelegenheden die er zijn in de busterminal en dan lopen we in 10 minuten naar de halte van bus 5001 en 8 haltes verder stappen we weer uit. Het is koud en zonnig, nog steeds zonnig. Het is wel ff zoeken naar de Alleyway Cottage maar we hebben het toch gevonden dankzij het vandaag goed werkende Naver, de Koreaanse Google Maps, en de buurvrouw die de laatste aanwijzing gaf. We verblijven in een traditioneel Koreaans Hanok huis van de hele aardige en gastvrije  kunstenares Su Min. Onze en enige kamer grenst aan haar atelier. We worden heel vrolijk en enthousist door haar ontvangen. Het huis ademt een echte Koreaanse sfeer uit en geeft ons het extra fijne gevoel in Zuid Korea te zijn. De vloerverwarming staat aan en het is behaaglijk in huis. Maar het betekent ook voor ons lange mensen….oppassen….bukken voor de lage deuren en plafonds. En we slapen op een futonbed op de vloer van het zoldertje en geloof ons….dat is hard. Maar ook dat gaan we overleven. Het is werkelijk een heel bijzondere plek. 

Het pad naar de deur van Alleyway

Het futonbed met elektrische deken

De kunstenares Su Min

Haar atelier

De woonkamer en keuken