Veiligheid in Indonesië

Weer een situatie dat het met de veiligheid in Indonesië vaak niet in orde is. Waarom droegen de opvarenden geen zwemvest? Er waren ook nog eens hoge golven! Omdat dit niet in tegenstelling tot bijvoorbeeld Maleisië niet verplicht is en er geen controle is. In Maleisië kom je de boot niet op zonder vest omdat er zware sancties voorvdecschipper op staan. En dat is volledig terecht. Het is helaas niet de eerste keer dat er in Indonesië een toeristenboot is gezonken in de buurt van het eiland Komodo. Daarbij zijn vier leden van een Spaans gezin van zes omgekomen. Het gezin was samen met vier bemanningsleden en een lokale gids onderweg naar het eiland Padar in het Komodo National Park toen er motorproblemen ontstonden. Volgens de Indonesische autoriteiten waren er op dat ogenblik ongewoon hoge golven, van meer dan twee meter. De boot sloeg waarschijnlijk om door die hoge golven en zonk. De moeder en een dochter, de bemanningsleden en de gids werden na de schipbreuk gered. Drie van hen werden door een passerend schip uit het water gehaald en vier anderen werden later door een zoek- en reddingsteam opgepikt. De vader, twee zoons en een dochter waren vermist. Er werd nog lange tijd naar hen gezocht maar inmiddels is bekend dat ze zijn verdronken.

“Als het kalf verdronken is dempt men de put”

Twee van Indonesië's populairste cruise-eilanden, Padar en Komodo in het Komodo Nationaal Park in Oost-Nusa Tenggara, zijn tijdelijk gesloten voor bezoekers vanwege de verwachte verslechtering van het weer, aldus de lokale autoriteiten.Het besluit volgt op een bootongeluk op vrijdagavond, waarbij ook ongunstige weersomstandigheden werden waargenomen bij het meetstation op Padar.Stephanus Risdiyanto, hoofd van het bureau, zei dat de vergunningverlening voor de route Padar-Komodo wordt opgeschort totdat de omstandigheden verbeteren.

After Korea

Onze reis over het zuidelijke deel van het schiereiland Korea was prachtig. En als je reist gaat de tijd nog sneller zo lijkt het. We zijn weervterug in het Balinese leven. En dat betekent ook dat het klimaat warm en zweterig is in tegenstelling tot Zuid Korea waar de winter haar eerste sporen heeft laten zien. In Seoul al sneeuw en verder in het land rond het vriespunt met een helder blauwe lucht en dat is genieten. 

Het is weer even geleden, om precies te zijn 5 november, dat ik een ommetje heb gemaakt in de omgeving van Sumbersari. Vandaag heb ik de wandeldraad weer opgepakt na een maand in het mooie en bijzondere Zuid Korea waar we het begin van de winter meemaakten.  Het was dus vandaag weer wennen aan de warmte met een hoge luchtvochtigheid. De benen wilden graag maar het lijf moest duidelijk weer wennen aan de warmte dus heb ik het bij een dikke 13 km gelaten. De natuur zoals altijd prachtig en de mensen ook zoals altijd erg vriendelijk. Men gaat met plezier op de foto en dat in tegenstelking tot de Koreanen die meestal de fotovraag afwijzen. En dat deden we uiteraard met respect.

Christmas and New Year

Bedankt voor het lezen van ons blog het afgelopen jaar. Wij wensen al onze bloglezers, familie en vrienden prachtige kerstdagen en een gezond Nieuwjaar.

Thank you all for reading our blog this past year. We wish all our blog readers, family and friends a wonderful Christmas and a healthy Newyear.

Gracias por leer nuestro blog este año. Les deseamos a todos nuestros lectores, familiares y amigos una Feliz Navidad y un próspero Año Nuevo.

Vielen Dank, dass Sie unseren Blog im vergangenen Jahr gelesen haben. Wir wünschen allen unseren Bloglesern, Familien, und Freunden ein frohes Weihnachtsfestund ein gesundes Neues Jahr.

Merci d'avoir lu notre blog cette année. Nous souhaitons à tous lecteurs, à nos familles et à nos amis un merveilleux Noël et une bonne année.

Terima kasih telah membaca blog kami selama setahun terakhir. Kami mengucapkan Selamat Natal dann Tahun Baru yang sehat kepada semua pembaca blog, keluarga, dan teman-teman kami.

Terug naar Bali, het einde van onze reis

Dit was onze route door Zuid Korea

Dag 30, terug naar Bali

Het is nog heel erg vroeg, bijna nog midden in de nacht, als we uit ons mandje moeten. De wekker piept: 03.45. Douchen, aankleden, een klein yoghurtje eten, de tas inpakken en te voet naar de bushalte, die vlakbij is. We staan daar 10 minuten en daar komt ie al…bus 6002, de Airportlimousine. Comfortabel! We betalen 17.000 WON met de Money-T Card die we in heel Zuid Korea gebruikt hebben als we met de bus gingen. Na een uurtje zijn we bij Terminal 1 van Icheon Airport. Het eerste wat we doen is op de derde verdieping, incheckbalie F van Singapore Airlines, de boardingpass uit de automaat trekken want ingecheckt hebben we on-line al gedaan en onze tas en koffer droppen bij de balie. Dan lopen we naar de eerste verdieping want bij exit 13 is de balie van de internetprovider SK Telecom waarvan we een maand lang onze mobile WiFi hebben gebruikt. We leveren daar onze mobile WiFi in dat prima heeft gewerkt. We gaan daar op een bankje zitten en maken koffie met heet water uit onze thermoskan en een schepje oploskoffie. Zo dat potje is dan ook leeg! Ook eten we ons ontbijtje…een bruin broodje ham, kaas en een blaadje sla. Dan is het tijd om naar gate 46 te gaan. Maar eerst nog door de secutity- en douanecheck. De securitycheck gaat snel maar bij de douane is het achter aansluiten in de lange rij maar die rij gaat toch vrij snel. Het is erg druk op deze zeer grote luchthaven. Het lijkt wel een gekkenhuis, zoveel mensen die geen oog hebben voor de mensen om hun heen. Wij en anderen moeten continue mensen ontwijken. En daar worden we zó moe van. De wereld wordt steeds sneller en gekker, lijkt wel. We maken onze laatste WON biljetten op bij de Starbucks (koffie) en de CU supermarkt (chocolade). Op ons gemakkie onttrekken we ons uit de drukte en stiefelen naar de gate. Daar is het lekker rustig. Het is kwart over acht en we gaan boarden en een dik half uur later gaan we met de Boeing 787-10 de lucht in naar Singapore. Het is erg koud in het vliegtuig. We moeten bekennen dat we al veel gevlogen hebben maar zó koud is een zeldzaamheid. Stel je voor: je gaat 5 uur en een kwartier thuis in de koelkast zitten….hoe voel je je dan? Precies zoals wij ons voelen tijdens deze vlucht. De piloot moet wel een ijskonijn zijn dat kan niet anders. Ahhhhh…Het is voedertijd! Wij zijn de laatsten. Het eten is op maar we krijgen een businessclass maaltijd. Singapore Airlines altijd top! Op Airport Changi Singapore wavhten we 2 1/2 uur op onze vlucht naar Denpasar. 

We kijken terug op een prachtige reis door Zuid Korea. We zijn geëindigd waar we begonnen zijn, in de hoofdstad Seoul. Na de eerste vijf dagen in Seoul gingen we met de bus naar Sokcho aan de oostkust. Van Sokcho via Seoel naar Andong. En van Andong naar Gyeonju. Na een paar dagen in deze UNESCO Heritage met de KTX trein naar de stad Busan. Van Busan met het vliegtuig naar het in het zuiden gelegen eiland Jeju waar het geweldig wandelen is. Dan van Jeju weer met het vliegtuig naar Gwangju aan de westkust. Van Gwangju met de bus naar Jeonju en daar vandaan met de  trein naar Gongju. Dit was onze laatse stop voordat we met de bus weer terugreden naar ons beginpunt Seoul.

Met ons budget van max. 100 euro per nacht hebben we in diverse accomodaties geslapen zoals een Hotel, een Guesthouse, een traditionele Hanok en een “kot” in Jeonju. Van een hoogtepunt naar een dieptepunt. Een hoogtepunt was het Seacruise Hotel in Sokcho, een heel goed hotel met een geweldig ontbijtbuffet voor 55 euro per nacht en in de Hanok van Sumin in Jeonju. In Seoul zijn de hotels duur, 90 euro per nacht. Ook slapen in een Hanok is prijzig slapen maar wel erg leuk en traditioneel, 85 euro. In het Guesthouse in Jeju en enkele andere hotels was de prijs tussen de 40 en 70 euro per nacht. Het echte dieptepunt was de kamer, wij noemden het “kot” in Gwanju voor 43 euro, inclusief een gekookt eitje. Bizar slecht en duur! 

Zuid Korea is een land dat ten onrechte wordt vergeleken met Japan. Het eten is anders, minder lekker en verfijnd. De mensen zijn soms minder aardig en beleefd, omdat ze volgens ons, minder aan toeristen gewend zijn. Zeker buiten Seoel. Dat minder beleefde is vooral te merken in de metro waar de jongeren niet opstaan voor de ouderen en dat is in Japan zeker wel het geval. De Zuid Koreanen hebben een rijk leven. De meesten rijden in grote auto’s, vooral elektrisch, van het Koreaanse merk KIA en Hyundai. De levensstandaard is hoog en daarmee is ook het prijsniveau aan de hoge kant. Eten, drinken en kleding is duur terwijl het prima openbaar vervoer goedkoop is. Men eet veel snacks op straat. De Koreanen zijn echte snackers. Overal maar dan echt over zijn eetstandjes. Op straat is het schoon en er wordt veel aandacht besteed aan recycling van afval. Kortom het is een fijn en mooi land om te bereizen. Wij hebben van deze reis genoten. De hoogtepunten waren het bezoek aan de DMZ, het national park Seoraksan bij Sokcho, de duikvrouwen Haenyeo van Jeju, het lantaarnfestival in Seoul en natuurlijk mijn zeventigste verjaardag in Gongju. We hebben veel gewandeld (gemiddeld 11.000 stappen per dag) want te voet zie je het meest. Het weer was de gehele reis schitterend. Elke dag wel koud maar met veel zon, blauwe luchten en geen regen (behalve gisterenmorgen). Wij vonden het erg fijn om jullie, onze Facebook en bloglezers (gemiddeld 450 lezers per dag) mee te laten genieten van onze belevenissen in Zuid Korea. Dank je wel voor het lezen en tot onze volgende reis. Groetjes Henk en Jacqueline.

Het Lanternfestival in Seoul

 Dag 29, 12 december 2025

Het is de laatste dag in Seoul en dus het einde van onze reis door Zuid Korea. Het was een prachtig reis door een vrij onbekend land. Maar we hebben nog een dag in Seoul. Het ontbijt in Hotel Lemong is prima met veel keuzes. We doen rustig aan want we hebben veel tijd vandaag. Na het ontbijt gaan we toch nog even aan de wandel door de prachtige in kerstsferen gehulde straten en over het Kerstplein van deze grote wereldstad. We drinken koffie met wat lekkers bij Paris Baquette en we wandelen verder. Inmiddels is het alweer lunchtijd en dat doen we in een piepklein Vietnamees restaurantje vlakbij het hotel zodat het niet ver lopen is naar de siesta. Het is tegen zessen en het is  tijd om naar de Cheong-gye-cheong stroom te gaan. Dit is een smal ondiep riviertje vlakbij het hotel. Hier begint vanavond het Lanternfestival en dat duurt tot 4 januari 2026. Het is werkelijk prachtig met al die objecten die omgetoverd zijn tot grote verlichte lantaarns geplaatst in de langzaam stromende rivier. Als we daar heen lopen is het nog niet zo druk. We lopen eerst naar de bakker voor het ontbijt van morgenochtend want het ontbijt vanaf 07.00 uur in het hotel kunnen we vergeten, we moeten vroeg op voor de terugreis. Als we teruglopen naar het festival is ongekend druk. Heel veel mensen zijn op de been om te genieten van dit schitterende lichtspektakel. Wij zijn om acht uur weer terug in het hotel want morgenochtend om 4 uur gaat de wekker. Bus 6002 (Airportlimousine) vertrekt om 05.03 uur vanaf een bushalte, kwartiertje lopen vanaf het hotel. Onze vlucht naar Singapore vertrekt om 08.50 en dan zijn we om 19.30 plaatselijke tijd weer terug op Bali. Morgen rest mij nog te schrijven, om de reis op ons blog af te sluiten, over onze vele ervaringen tijdens onze

reis.

Het ontbijt in Hotel Lemong

Een klein Vietnamees restaurantje

DMZ tussen Noord- en Zuid Korea

Dag 28, een bezoek aan DMZ, de gedemilitairiseerde zone.

We slapen in het Hotel Lemong en de eerste nacht bevalt prima. Een goed hotel met een fijne atmosfeer. De kamer is helemaal goed met lekkere bedden een heerlijke badkamer met warme douche en Japans toilet.

Vandaag staan we vroeg op, kwart voor zes, want we worden bij exit 9 van het Myeondong metrostation opgehaald door Erica Kim. Zij is de tourgids die ons en nog 43 anderen met een touringcar naar de DMZ gaat brengen. 

De Koreaanse gedemilitariseerde Zone is een zwaar beveiligde bufferzone tussen Noord- en Zuid Korea. Het regent en we lopen we in een kwartiertje met de paraplu naar het Metrostation. Eenmaal daar aangekomen is het droog en rollen we de plu weer op.

Deze tour hadden we geboekt voor 17 november jl maar kon toen geen doorgang vinden. Dus gaan we vandaag. De bus vertrekt strak op tijd om 07.30.

Na een uur zijn we bij de eerste stop, de DMZ Suspention Bridge. Hiermee wordt de 

Gamaksan-hangbrug bedoeld, een beroemde, felrode, 150 meter lange brug nabij de gedemilitariseerde zone in Paju, Zuid-Korea. Deze brug staat bekend als de Gloucester Heroes Bridge, is vernoemd naar Britse soldaten uit de Koreaanse Oorlog en biedt een prachtig uitzicht over de vallei. Alvorens we bij de brug komen moeten we eerst een flink stuk omhoog lopen. Daar hangt de brug, vandaag in nevelen gehuld maar niet minder mooi. 

De tweede stop van de DMZ tour ligt zeven kilometer buiten de afgesloten DMZ. Imjingak Park is voor iedereen toegankelijk. Het park is in de zeventiger jaren gebouwd vanuit de hoop dat beide Korea’s ooit weer herenigd zouden worden. Erica vertelt enthousiast dat dit de enige plek is voor verzamelaars om de Noord-Koreaanse valuta te bemachtigen. Op Imjingak Park is een museum over Noord-Korea en de mogelijkheid voor een ontmoeting met een overloper, een Defector, uit Noord-Korea. Voor 7.000 won pp (€ 4,20) mag je haar ontmoeten en vragen stellen via een tolk. Dit vinden wij zeer interessant en wij en anderen stellen diverse vragen die zij keurig en duidelijk beantwoordt. Zij is 10 jaar geleden met haar man en zoon gevlucht over een rivier via China, Vietnam en Thailand en betaalde daarvoor 7.000 US$ aan een Chinese tussenpersoon. Bij aankomst na 6 maanden in Zuid Korea kregen ze direct een huis, geld en de status van Zuid Koreaan. In dit park ligt ook de Freedom Bridge.

De derde stop is de “Third tunnel”. 

De derde tunnel in de DMZ is een Noord-Koreaanse infiltratietunnel, ontdekt in 1978, bedoeld voor een invasie van Zuid-Korea met een capaciteit voor tienduizenden soldaten per uur, maar is nu een toeristische attractie waar bezoekers een deel ervan kunnen afdalen. Deze smalle, vochtige tunnel van 1.635 meter lang (waarvan een deel 435 meter, toegankelijk) ligt op 73 meter diepte en is een symbool van de voortdurende spanning tussen Noord- en Zuid-Korea. Wij zetten ook een gele helm op en dalen af. Onderweg stoten we diverse keren ons hoofd. Om bij de tunnel te komen moet er via een schuin lopende Walkway 358 meter overbrugd worden. Heen is geen probleem maar terug voelt het als zeer lastig vals plat. Dan begint de lange lage tunnel en  is er aan het einde een inkijk door een glazen plaat naar het gedeelte wat naar Noord Korea loopt. 

Onze volgende stop is Dora Observatory, een observatiepost met één van de beste uitzichten op Noord-Korea. Bij de ingang komen er twee Zuid Koreaanse militairen de bus in om onze paspoorten te controlen aan de hand van een lijst van de 45 deelnemers van de tour. Eenmaal op het platform op de derde verdieping turen we door grote verrekijkers en zien een wachttoren, een kaal gebied en een Noord-Koreaans dorp. Het is guur koud daarboven en gaan weer gauw naar een verdieping lager. Erica vertelt dat het dorp wat we zien een propaganda dorp is en dat Noord-Korea op gezette tijden de lichten in de huizen aan laat gaan om de illusie te wekken dat hier mensen wonen. We zien ook in de verte de Noord Koreaanse vlag wapperen. Verder is uiteraard ook de bufferzone te zien maar er is nergens beweging. 

De tour eindigt in Unification Village bij een winkel waar souveniers en Koreaanse specialiteiten worden verkocht. We proeven hier de lekkere Koreaanse rijstwijn Makgeolli en hierna rijden we terug naar Seoul. Noord en Zuid Korea hebben destijds afgesproken dat er aan iedere kant van de DMZ een Unification Village mag zijn. De bewoners van deze twee dorpen hebben een iets andere status. 

Het was een indrukwekkend en leerzaam bezoek aan een bizarre plek in de vroegere en huidige wereldgeschiedenis. Het is toch eigenlijk heel vreemd dat zo’n geisoleerd land vele westerse mensen nieuwsgierig maakt terwijl je eigenlijk weinig ziet van het land zelf.

Wij rijden terug naar Seoul en worden om half vier gedropt bij het Metrostation Cityhall. Het is nog steeds guur waterkoud en we lopen terug naar het hotel waar een warme kamer op ons wacht. Morgen de laatste dag in Seoul. 

De DMZ Hangbrug

The Third Tunnel

Het einde van de tunnel (eigenlijk halverwege)

The Freedom Bridge

Kapot geschoten tijdens de Koreaanse oorlog

Met de Noord Koreaanse overloper

Op de grenslijn van de bufferzone

Dichtbij het hek van de DMZ

Een blik op Noord Korea

Een uitkijkpost van het Noord Koreaanse leger

Myeondong, Seoul

Dag 27

We zijn weer terug waar we onze rondreis zijn begonnen. Onze bus naar Seoul vertrekt om 12.00 uur dus we hebben lekker veel tijd om uit te slapen. Maar helaas de waardeloze bedden weerhielden ons ervan om langer dan tot 07.00 te blijven liggen. Uiteraard waren we ver op tijd op de busterminal. De uitermate comfortable excellentbus rijdt in precies 1.5 uur, voor 8 euro per stoel, naar de express busterminal van hoofdstad Seoul. Na aankomst verlaten we dit zeer drukke busstation en lopen naar het metrostation en nemen de oranjelijn 3 naar de leuke en trendy wijk Myeondong. Nog een kwartiertje lopen en we zijn bij het Hotel Lemong vlakbij de Cheonggyecheon Stream waar vanaf 12 december het lichtfestival plaatsvindt. We laten onze tassen op de kamer en gaan verder de wijk in. In de zeer gezellige straten met veel, heel veel eetstalletjes is het gezellig,in kerstsferen, druk. Wij eten een pitabroodje kebab en gaan terug naar het hotel. Onderweg passeren we de Kathedraal van Seoul die volledig met kertsverlichting is omgeven. Een groepje muzikanten van het Salvation Army (Leger des Heils) speelt op straat sfeervolle kerstmuziek. Morgen moeten we vroeg opstaan want we vertrekken om 07.30 uur met een dagtrip vanaf  het metrostation naar de DMZ, de gedemilitairde zone tussen Noord- en Zuid Korea.

Veel eetstalletjes in Myeongdong