Het is zondag, de wandeldag. Afgelopen week kwam er een foto voorbij van een “scharensliep”. De man met de naam Pruijmboom uit Dordrecht liep met een soort kruiwagen huis aan huis met daarop een grote slijpsteen om messen en scharen te slijpen. Ook in mijn geboortedorp liep hij in de straten. Toen ik de foto zag werd mijn gedachte getransporteerd naar het Balinese leven. Hier kent men geen scharensliep want men houdt zelf de “Sabit” (sikkel) vlijmscherp met een wetsteen zoals mijn opa de zeis scherpte. De “Sabit” is bijna een lijfgereedschap. Altijd bij de hand. Zoals vandaag, ik kwam weer diverse Balinezen tegen met de “Sabit” in de aanslag om bijvoorbeeld gras te snijden voor koeien die van lang vers gesneden gras houden. Gemaaid gras met de machine zullen ze hier nooit voeren aan de koeien. En neem van mij aan dat de Sabit echt vlijmscherp is. Als ze maar even denken dat ie niet scherp genoeg is dan gaat de wetsteen erlangs. Soms binden ze de Sabit aan een lange bamboestok om hoog in een boom een palmblad voor een ceremonie of een papaya te scoren. De wetsteen wordt ook gebruikt om in de keuken het snijmes vlijmscherp te houden. Na 15 km onder de zolen in de mooie natuur, vond ik het genoeg voor vandaag.
 |
| De Sabit en de wetsteen |
 |
| Nusa Sari |
Geen opmerkingen:
Een reactie posten