dinsdag 22 december 2015

Habis

"Habis" is een woord voorkomend in het Bahasa Indonesia. Vertaalt naar het Nederlands betekent dit "op" in de zin van het woord dat er iets niet meer voorradig of niet of nooit op voorraad is geweest. 
Ons is de afgelopen dagen wel zo zijdelings verteld dat tegen het einde van het jaar er vaak "habis" verkocht wordt. Maar och dat komt wel vaker voor en dan is het niet tegen het einde van het jaar. 
Gisteren zijn we om zeven uur in de morgen vertrokken voor een dagboodschappentrip naar Denpasar. Als wij die kant op gaan dan is onze eerste stop altijd Galery Papaya om daar koffie met een taartje te eten. Ons favorietje is een croissantje met vruchten en lekker veel slagroom. Maar wij konden 'm niet vinden tussen de andere vele lekkere broodjes. Helaas was ons broodje "habis". Dus dan maar een andere....ook lekker! Na de koffie naar de hele grote Carrefour. Hier kopen we kant en klare kipblokjes om eens een keer niet een stuk van een hele kip te hoeven plukken als we op onze manier Nasi- of Mie Goreng maken. Soms dient gemak de mens. Wij lopen onze kar achterna richting het kippenschap...wij zoeken naar de blokjes maar helaas, na navraag bij de aardige medewerkster, "habis". Goed, dan maar reepjes die ook gemakkelijk zijn. Op naar de zuivelafdeling voor de boter en de yoghurt. Yoghurt was er wel maar niet wat we zochten, de boter wederom "habis". Dan maar een ander merk...ook goed. De Carrefour laten we achter ons om vloeibaar wasmiddel te scoren bij de Lottemart vh de Makro. Onhandig manoeuvrerend met een niet topfitte kar, tussen de opgestapelde dozen in de zeer ietwat donkere soort loods, komen we aan bij het wasmiddelenschap. En ja hoor er staan er nog 4.....die zijn voor ons. Afrekenen en wegwezen. Linksaf naar Sanur om bij de Hardys Supermarkt wel de goede yoghurt te kunnen scoren. Ja hoor...helemaal gelukt. De hoogste tijd om naar Shoppingmall Bali Galeria te gaan want de tijd gaat al aardig dringen want uiterlijk drie uur willen we weer terug naar Yehkuning. Drie + drie uur rijden = 6 uur en dan begint het al te duisteren en rijden in het donker is hier geen aanradertje en dat proberen we dan toch maar te voorkomen. Mijn iPod heeft het begeven en dus naar de Apple Store om daar eens rond te kijken voor een vervangende iPad. Een mooie winkel met alle mogelijkheden van iMac, iPad en mini iPad keurig op een desk geplaatst om ze uit te proberen. Wij aan de slag met een schuinkijkend oog naar de display met de prijzen. Het internet was keurig bereikbaar en dus konden wij de diverse iPads uitproberen. We zijn daar een stief kwartiertje geweest en niemand van de vier aanwezige medewerkers heeft iets gevraagd of gezegd. Wij met onze genoteerde info de deur uit om een stukje verderop een koude koffie te nuttigen en zodoende wellicht tot een beslissing te komen welk model aan te willen schaffen. Eigenlijk waren we er snel uit...wij terug naar de Store. We lopen naar binnen, er wordt vriendelijk geknikt, wij kikken terug en lopen door naar de showdesk. Wij proberen nog één keer de iPad-mini 3 en wenken de verkoper. Het enige wat hij ons kon vertellen was "habis" en de iPad Air, iPad Air2 ook "habis". Het enige model wat op voorraad is de Mini met 128 GB en die hoeven we niet want die is voor ons te duur. Nu weten we waarom de medewerkers daar niet naar je toe komen. Ze hebben je niets te vertellen omdat alles "habis" is. Wij  verlaten deze Mall zonder een Apple-aankoop en gaan via Kerobokan naar huis. Dit is een wijk van Denpasar met de beruchte gevangenis waar ook een winkel zit met chemicaliën voor het zwembad. Wij naar binnen: "Graag 20 kg chloorkorrels"....de vriendelijke jongeman is druk bezig met zijn mobieltje en antwoord: " sorry habis"! 
We zijn er klaar mee en zetten koers naar huis maar eerst nog wel even tanken want die van ons rijdt ook niet op water. Bij het tankstation stoppen we bij pomp 1 en we worden direct doorgestuurd naar pomp 6 want dat is de enige pomp waar nog benzine in zit. De andere pompen zijn "habis". Maar beter benzine uit pomp 6 dan helemaal niets. Tegen kwart over zes waren we weer helemaal habis terug in het altijd niet-hectische Yehkuning. Wat een verademing! Op het vaak onzekere Bali is één ding wel zeker: de oliebollen op oudejaarsavond zullen niet "habis" zijn want die bakken we zelf! 

Geen opmerkingen: