vrijdag 8 maart 2019

Balinees Nieuwjaar

Gisteren was het Hari Raya Nyepi en de dag ervoor was het de beurt aan de Ogoh Ogoh poppen die de geesten hebben verjaagd zodat op de Dag van de Stilte (Nyepi) er voor de geesten niemand thuis was.
Gisteren was het verplicht voor iedereen om binnen zijn erf te blijven. De straten verlaten, geen boten, geen vliegtuigen en ook geen internet. Geen licht in de avond, alles donker en stil.
Vanmorgen om zes uur werd het Nieuwe jaar op het strand  ingeluid met vuurwerk en veel motoren zonder uitlaat. Daarna met z'n allen naar het strand om met elkaar Nieuwjaar te vieren. Rond een uur of 11 gaat iedereen weer naar huis en zal deze vrije dag weer een normale dag zijn.






maandag 4 maart 2019

Hari Melasti

Vandaag is het Hari Melasti, de dag van de zuivering....drie dagen vóór Neypi, de dag van de stilte....Balinees Nieuwjaar.
Vanmorgen vroeg aan het einde van onze wandeling was bij de strandtempel alles in voorbereiding voor deze belangrijke dag.
Vanaf 08.00 uur werd het drukker en drukker. Na afloop, rond een uur of twee, waren de sporen duidelijk zichtbaar.










donderdag 28 februari 2019

Verse vis

Het laatste stuk van onze ochtendwandeling met vandaag weer een schitterende zonsopkomst, is altijd over een stuk strand waar veel vissersboten liggen. Vanmorgen om half acht kwamen onze dorpsvrienden Kadek en Nyoman ook weer terug van de vangst. Zij werden opgewacht door Nyoman, de vrouw van Kadek. De gehele nacht vanaf gistermiddag 17.00 uur zijn ze op zee geweest. Helaas was de vangst aan de karige kant maar de vis die ze hebben gevangen is wel Triwang....een lekkere gezonde rode vis. Nadat de boot weer op het strand was gereden en de buit was verdeeld liepen wij met ons maaltje weer naar huis.





dinsdag 26 februari 2019

Teleurstelling

De door ons gespotte groene driewieler hebben wij nog steeds niet in bedrijf gezien. Bij navraag blijkt deze groenbak niet bestemd voor het ophalen van afval in het dorp. Dit groene voertuig is bestemd om het afval van het gemeentehuis maar dan ook alleen het gemeentehuis af te voeren naar de afvalcontainer van het naastgelegen dorp Delod Berawah. Ons optimisme is volledig de grond ingeboord toen wij dit hoorden. De groene driewieler is alleen aangeschaft in het belang van het gemeentehuis (Desa) en helaas niet in het belang van het dorp. Het plasticprobleem blijft zoals het is. Waarschijnlijk wordt het afval niet als een dusdanig probleem ervaren en zal er hier o.i. niet veel gaan veranderen. Erg jammer!

donderdag 21 februari 2019

De groene driewieler

Afgelopen week las ik een artikel in een Balinese krant dat het bestuur van Bali blij is met het initiatief om plastic flessen te recyclen en daarmee het milieu te helpen. 
En toen moest ik toch even knipperen met mijn ogen en mezelf op mijn wang slaan. Het plasticprobleem in Indonesië en dus ook op Bali is groot. Zolang wij hier wonen en dat is zeven jaar heb ik al mensen plastic zien verzamelen voor recycling en dan hoofdzakelijk de waterflessen. Ze verzamelen alleen het plastic wat geld opbrengt, de rest laten ze liggen omdat het milieu ze geen barst interesseert. Het gaat om geld en overleven. Alle afval laat men vallen en wordt verbrand of gedumpt. We wonen in een dorp en streek waar geen of nauwelijks toeristen komen. Dus alle afval die links en rechts valt te bewonderen is afkomstig van de dorpelingen. Inmiddels is door de Balinese overheid het plan geopperd om de toeristen extra belasting te betalen omdat zij de vervuilers zijn van Bali. Men is blijkbaar niet bereid om hun eigen bevolking milieubewuster op te voeden. Men wenst er geen tijd, energie en geld in te steken. Als ik vraag in het dorp waarom ieder huis zijn eigen vuilnisbelt heeft dan krijg ik het antwoord: "Waar moeten we er anders mee heen en het is gemakkelijk?".Dus steken ze het regelmatig in brand. Momenteel is het regentijd, het afval is drijvende en niet te verbranden. De ratten vinden dit heerlijk en genieten volop. Een paradijsje voor deze langstaarten. Voor deze vieze bende moeten de toeristen gaan betalen met de aan de zekerheid grenzende wetenschap dat dit belastinggeld niet voor milieudielstellingen gebruikt gaat worden maar "gewoon" in de verkeerde zakken verdwijnt. Als ik de opmerking maak dat er niets aan het milieu wordt gedaan dan wordt verwezen naar die ene dag per jaar dat ze met zijn allen het strand schoonmaken. Maar dat is alleen het strand, wat er langs de weg en de rijstvelden ligt dat blijft liggen. En twee dagen later ligt het strand weer vol met plastic. Lekker zinvol die ene dag per jaar. Laatst liep ik 's morgens vroeg met de hond op het strand zie ik een dorpeling met een grote zak op zijn nek naar de branding lopen. Hij schudde de zak leeg, keek schierlijk om zich heen want hij zag mij en liep terug naar zijn motor. Ik ben nieuwsgierig naar de drijvende inhoud gelopen om het met mijn ogen gade te slaan. Eigenlijk kon ik het niet geloven maar het was een lading volgescheten Pampers. Dus morgen weer, en overmorgen weer want gebruikte luiers zijn er elke dag. Het strand wordt gezien als een hele grote alvalbak die door het getijde elke dag wordt geleegd. Het is zo enorm jammer want men realiseer zich niet hoe mooi hun strand is. Het is te smerig om er over te schrijven, maar ik doe het toch. Is deze viezigheid de schuld van de toerist die hier niet komt en toch ervoor moet dokken? Het is allemaal zó zinloos als men niet bereid is bij de basis te beginnen. En dat zijn de scholen, gemeente en vooral ook de ouders want die kunnen hun kinderen milieubewust maken en opvoeden zonder de vuilnisbelt achter het huis. Dus hier in het dorp geen alvalbakken maar verderop in Negara staan wel afvalcontainers die elke dag vol en te klein zijn. Vaak ligt ernaast meer dan erin. Een paradijs voor degenen die op zoek zijn naar verkoopbare handel om de dag van vandaag en misschien ook morgen te kunnen overleven. Ik moet er niet aan denken om dagelijk zo'n bak in te duiken. De ene zijn afval is de ander zijn brood en dat is begrijpelijk in deze cultuur waar het begrip van de groene, de grijze, de blauwe en de roze absoluut een onbekende is. 
Maar waar het donker is daar is altijd wel een lichtpuntje. Waarschijnlijk is op het gemeentehuis (Desa) het bekende muntje inmiddels gevallen en zijn ze zich ervan bewust dat er toch iets moet gebeuren om Yehkuning schoner te maken en te houden. Bij onze buurman staat een prachtige nieuwe groene driewieler geparkeerd (nog niet in bedrijf) met de belettering "Yehkuning Berseri". (Yehkuning vuilophaal). Hopelijk realiseren de dorpelingen ook waarom deze kar in Yehkuning rond gaat rijden en dat ze hun vuilnis niet meer zomaar op straat gaan dumpen.



woensdag 6 februari 2019

Boetiekjes

Dag 28, woensdag 6 februari
de laatste dag op Sri Lanka

Het ontbijt van Kodi is wederom geweldig. We moeten van de kamer af dus effe snel douchen en inpakken maar nog niet wegwezen. We doen nog een laatste wandeling door de straatjes van het Dutch Fort en zien veel boetiekjes. Leuke winkeltjes om het overschot aan roepies uit te geven voordat we vanmiddag om half vijf met de Highwaybus naar het vliegveld gaan. 
We vliegen om 23.00 uur en hopen morgenmiddag om een uur of vier weer thuis te zijn.
Een maand Sri Lanka was prachtig, veel gezien en veel gedaan. 











dinsdag 5 februari 2019

High Tea in Galle

Dag 27
Dinsdag 5 februari

Met pijn in de lendenen zijn we opgestaan. Oorzaak: het bed. Na het voortreffelijke ontbijt even gebabbeld met Kodi, de eigenaar. We zijn verkast naar een andere kamer, die vrij kwam, met een veel beter bed. Top geregeld.
We gaan aan de wandel over de muur van het Fort. Maar het is veel te heet met de brandende zon hoog aan de hemel. We besluiten de smalle schaduwstraatjes te nemen. De muur doen we tegen de avond dan wel?..mits het droog blijft. We bezoeken enige Hollandse bouwwerken zoals de "Dutch Church". Het is de hoogste tijd voor een ijskoffie. We strijken neer in Royal Dutch Café waar we ook nog even struinen in het winkeltje met souveniers en kleding. De koude Cinemon Ice Coffeee is lekker. Terug naar de homestay, effe rusten voordat we om een uur of half 3 naar Hotel Yara Galle Fort gaan voor de "High Tea". Ook dat is heerlijk.....mmmmmm. We zijn net klaar met die toren lekkere dingentjes begint het weer te hozen. Dan maar terug onder de plu naar onze slaapplek het Beatrice House en daar in de ruststand. Het is vijf uur....de regen is gedaan en de lucht klaart op. We strikken de veters van onze schoenen en doen een wandeling over de muur van het Fort. Om ons heen horen we veel Russische en Chinese klanken. Massatoerisme aan de zuidkust! De zonsondergang is mooi. Morgen nog een halve dag in Galle en dan laat in de avond via Kuala Lumpur terug naar Bali. Een maand Sri Lanka was mooi, we hebben genoten.