donderdag 17 januari 2019

Trincomalee

Dag 8
Donderdag 17 januari
De wekker pingelt ons om 05.45 uit bed. Enigszins wat slaperig pakken we in en lopen in het donker naar net busstation van Galle. We hebben een busrit van een uurtje of  vijf voor de boeg. Het is half zes....daar staat ie al...de rode bus naar Trincomalee of zoals ze hier zeggen Trinco. We zijn niet de eersten, er zitten al donkere schimmen halverwege de bus. Onze rugzakken verdwijnen in de bagageruimte aan de achterkant. Er stappen steeds meer mensen in en de bus wordt gestart. We zijn de enige buitenlanders. Uiteraard ontbreekt ook  de harde muziek niet. De kaartjesverkoper komt eraan en wij moeten 347 roepees pp betalen. Dat is 1,75 euro. Onderweg wordt er vaak gestopt om mensen die langs de weg staan te wenken in en uit te laten stappen en dat moeten ze snel doen want de chauff wacht niet. Halverweg doen we een stop op het busstation van Vavuniya. Tijd voor een bakkie uit de cafetaria. Na een kwartiertje gaan we verder. Het is 11  uur en we rijden Trinco binnen. Op het busstation stappen we uit...."End of the line". 
We worden direct benaderd door een verlegen niet Engels sprekende tuktukdriver. Hij wordt geholpen door een man uit een winkel die wel een beetje Engels brabbelt. Hij begrijpt waar we heen willen. We hebben het opgeschreven.."Green Elegant Beach Resort". Voor 300 roepees brengt hij ons. Dit kleinschalige onderkomen ligt direct aan het prachtige brede strand. Hier nemen we een rustmiddag en gaan strand verkennen. We blijven hier twee nachten en gaan dan weer verder.
Na de siesta en een kop koffie wandelen we opnieuw over het prachtige strand. Het is heerlijk. We genieten.




























woensdag 16 januari 2019

Het driebillenbankje

Dag 7
Woensdag 16 januari.
We staan vroeg op want we willen de bus van 07.00 uur halen om naar het eiland Nainativu te gaan. We hebben gisteren aan de man van het hotel laten weten dat we geen gebruik maken van het ontbijt. We stappen de deur uit we worden gewenkt door hem. "Ik heb toch nog even een ontbijtje gemaakt". Dit konden we niet negeren. Maar door het lekkere Srilankaanse ontbijt hebben we wel deze bus gemist. We lopen naar het busstation en daar vernemen we de volgende rode bus om acht uur gaat. We zitten net in de wacht komt er een jongen aanlopen die vraagt waar we naar toe gaan. "Naar Kurikartuan" zeggen wij. Hij wenkt en wij lopen mee. Aan de buitenkant staat een blauwe bus en die gaat naar onze bestemming....en we kunnen nog net zitten op één van de smalle bankjes die eigenlijk groot genoeg zijn voor twee smalle Srilankaantjes. Op de bankjes voor ons hangen er diverse luitjes met één bil buiten het bankje. Duidelijk is dat zij niet smal genoeg zijn. Er rijden in Sri Lanka rode en blauwe bussen. De rode zijn van de staat en staan binnen het busstation. De blauwe zijn van andere maatschappij en staan buiten het station. De prijs is hetzelfde. De rit van 15 km kost 70 roepees pp (35 cent). 
Gisteren zeiden we nog tegen elkaar dat de wegen goed zijn hier. Daar komen we vandaag op terug. De driver start de motor en de speakers in het bagagerek beginnen harde Srilankaanse popmuziek te schetteren. Even buiten Jaffna stopt het goede asfalt en we stuiteren 13 km lang naar Karikartuan. De man voor mij vertelde dat deze weg al 30 jaar hetzelfde is en dat was duidelijk te merken. Vanaf Karikartuan gaat er regelmatig een bootje naar het eiland. Met zwevende nieren en een beurs achterwerk stappen we op en pruttelen in een driekwartier naar het Nainativu. Aan het einde van de pier staat de prachtige hindoetempel Nagapooshani Amman. Vele pelgrims bezoeken deze tempel en we zijn dan ook getuige van een mooie ceremonie. 
Rond het eiland is het 14 km. Dit rondje hebben we met een tuktuk gedaan. We worden uitgenodigd om bij de tuktukdriver thuis een bak thee te drinken. Dit gebaar van gastvrijheid slaan we nooit af. In zijn simpele huisje maakt zijn dochter een lekker bakkie thee. We maken duidelijk dat we geen melk en suiker erin willen. Dat blijven ze maar vreemd vinden hier. Zijn vrouw werkt als verpleegster in het kleine ziekenhuis op het eiland en verdient 40.000 roepees per maand, dat is 200 euro. De driver zegt dat hij gepensioneerd is en dat zijn vrouw zijn pensioen betaalt. Wij noemen dit toch zakgeld? We rijden naar de tempel, stappen uit en schudden elkaar de hand. We maken nog wat foto's van de tempel en lopen de pier af naar de steiger. Na een kwartiertje wachten varen we terug en pakken weer bus 776 terug naar Jaffna.
In Jaffna eten we weer op een bananenblad bij Malaya voor 350 roepees (1,75 euro) samen. Het is mooi geweest voor vandaag en lopen via de markt langs het hospitaal richting het hotel. Aan de overzijde zien we een uithangbord van een tandarts. We lopen naar binnen en laten ons gebit reinigen en polijsten voor  2.800 roepees (13 euro) p.p.
Met een frisse mond naar het hotel. Morgen weer vroeg op want we nemen de bus om 06.00 uur naar Trincomale aan de oostkust.
Wat ons opviel in Jaffna:
Vriendelijke behulpzame en gastvrije mensen.
Bijna niemand die redelijk engels spreekt.
Eten en vervoer spotgoedkoop.
Weinig toeristen.
Nauwelijks getroffen door de tsunami van 2004
Ademt nog steeds een beetje koloniaal.
Minder ontwikkelt als bijv. Negombo en behoorlijk veel armoede.




















dinsdag 15 januari 2019

Jaffna

Dag 6
Dinsdag 15 januari
Na vandaag zijn we de enige gasten in Hotel Palm Leaves. De manager maakt voor ons een lekker Srilankaans ontbijt.....we zitten al vroeg aan de "hopper" dat zijn pancakes met pittige vulling. De thee is hier standaard met melk en suiker....bahhhh....drinken we niet op. Sri Lanka staat bol van de Engelse invloeden. Het water in het troebele zwembad beweegt niet.
Het is tegen negenen als de rode tuktuk toeterend voor de poort staat. De driver spreekt nauwelijks Engels en ons Singalees is nul. 
Jaffna is de meest noordelijke en armste stad van Sri Lanka. Dit gebied is lange tijd gesloten geweest voor toeristen vanwege de het verzet van de Tamiltijgers. Ondanks dat de oorlog al lange tijd voorbij is hebben wij nog weinig toeristen gezien. De armoede is duidelijk waarneembaar en het ademt nog steeds een beetje koloniaal.
We hebben een lijstje wat we willen bezoeken. Hij begrijpt het en maakt ons duidelijk dat hij ons meer wilt laten zien. Prima we laten ons verrassen. Hij is hindoe en zijn tempels zijn favoriet. We scheuren weg en gaan eerst naar het Dutch Fort. Een ommuurd overblijfsel van de koloniale tijd. Best interessant omdat het Nederlandse historie heeft. Nummer twee op ons lijstje is de Klokkentoren en dan via het prachtige gebouw van de Bibliotheek naar de weg langs de lagune met de prachtige vissersboten. Hier is het een drukte van vissers en visverwerkers. 
Eén van de leukste plekken van Jaffna. We rijden door en komen bij de blauwe kerk. We worden vriendelijk verwelkomt door een man en vrouw op een plastic stoeltje achter een tafeltje met te kopen wierookstokjes. We lopen er omheen en laten dit mooie kerkje achter ons en rijden naar de St.Jameschurch. Dit is de grootste katholieke kerk van Jaffna. De naastgelegen meisjesschool en de kerk zijn gesloten omdat het een feestdag is, Thai Pongal, ter ere van de rijstoogst, Elke katholieke school in Sri Lanka heeft een eigen school op hetzelfde terrein. Soms alleen meisjes maar soms ook gemengd. 
Daarna zijn we naar het noorden gelegen. Aan de kustweg staan diverse Hindoetempels die onze tuktukdriver goed kent. De eerste tempel is de Maruthanamadam. Duidelijk herkenbaar vanaf de weg aan het hele grote beeld. Via de trap aan de zijkant betreden we de hoger gelegen tempel. Prachtig. De tuktuk wordt gestart en we rijden via de overblijfselen van de Boeddhistische tempel Kantharodai verder naar de grote Hindoetempel Vellai Purradi Vinayakar Kovil. Het is hier druk met het komen en gaan van hindoes in prachtig gekleurde kledij. Dit vanwege de feestdag. We nemen de tijd en maken veel foto's. Dat is binnen niet toegestaan maar buiten op het terrein wel. Het is een mooie plek. Nog een laatste tempel, de Navaddapura Kandasami Kovil, en we keren terug via een bezoek aan het bijzondere zeezwembad op het strand naar Jaffna. In 2004 heeft de tsunami hier flink huis gehouden. Er is nauwelijks iets meer van te zien. De hoogste tijd om te gaan eten. We zeggen onze driver te stoppen in het drukke centrum van Jaffna bij Malayan Cafe. We eten hier Paratha's met dahl en kokossambol wat geserveerd wordt op een bananenblad. Bestek kennen ze hier niet dus met de rechterhand eten. Als men klaargegeten is dan loopt men met het lege bananenblad naar de wasruimte waar een grote vuilnisbak staat. Bananenblad in de bak, handen wassen en nasr de kassier. Het was overheerlijk in deze leuke typische srilankaanse eettent. Terug naar het Hotel. Het was een mooie rit met veel indrukken. Tijd voor de siesta. Morgen vroeg op voor weer een dag.