Vorige keer schreef ik dat ik bijna altijd rechtsaf ga dus vandaag sla ik linksaf richting de pura Dalem bij de hoofdweg die ik oversteek bij een lagere school. Hier begint de junglehike naar de top van één van de heuvels van het Nasional Park West Bali. Het eerste stuk is het een karrenspoor en later een pad met losse stenen en stukjes asfalt dat aangeeft dat hier vroeger een weggetje was. Na een paar kilometer begint het pad zich door de jungle te wringen. Het pad wordt slechter en het struikgewas dichter maar er zijn ook stukken rijkelijk bekleed met bruine bladeren zonder overhangende takken en boomstammen. Met mijn stok sla ik de takken weg zodat ik een doorgang heb. Ik hike verder omhoog. De klim is pittig maar het is genieten van de prachtige natuur. Hoe dichter bij de top des te meer vogels er te horen zijn. Na 6.5 km (430 meter omhoog) ben ik nog niet echt op de top maar ik besluit toch maar terug te gaan omdat ik weet dat naar beneden hiken lastiger is dan omhoog. En dat blijkt ook wel als ik weer terug ben bij de school bij de hoofdweg. Ik voel duidelijk mijn zwabberbenen en kuier op mijn gemak nog 2 km terug naar huis. Van enig tempo is geen sprake meer. Eenmaal weer thuis laat ik mijn verstramde lijf gecontroleerd in het zwembad zakken om daarna samen te genieten van een lekker bakkie leut.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten