woensdag 31 januari 2018

Pantai Sewu

De afgelopen twee dagen hebben we onze vrienden uit Kesiman op bezoek gehad. Heel gezellig. Gisteren was het een mooie dag om erop uit te trekken. Het geopperde idee om te gaan wandelen op het strand van Gilimanuk werd opgepakt. De naam van het strand is Pantai Sewu en is gelegen tegenover het Nasional Park. Halverwege in Gilimanuk, alwaar de ferry naar Java vertrekt, op de doorgaande weg naar rechts en dan het smalle weggetje uitrijden en daar parkeren. Er doemt een slagboom op. Dat zal wel zijn om ons tegen te houden zodat er parkeergeld geind kan worden. Betaald parkeren is heel gewoon op Bali. Meestal is dit tussen de 2.000 en 5.000 roepias. En bij een"Objek Wisata" (toeristische bezienswaardigheid) is het vaak 10.000 roepias. Ook dit strand staat aangegeven als een "Objek Wisata". We rijden onder de slagboom door en de parkeerwachter ontwaakt en loopt ons tegemoet. Hij vertelt ons zonder te verblikken of te verblozen dat we RP 200.000 p.p. moeten betalen omdat we buitenlanders zijn. Één voor één ontploffen we want wij hebben een verblijfsvergunning (KITAP) gelijk aan de KTP van de Indonesiërs en dus betalen wij de lokale entreeprijzen en dat is in dit geval RP 10.000 pp en voor de auto ook RP 10.000
De parkeerwachter blijft bij zijn besluit dat wij toeristen zijn met een blanke huid en dus RP 200.000 pp wat zelfs op weekenddagen en feestdagen RP 300.000 is.
Uiteraard zijn we omgedraaid met net niet de middelvinger omhoog en zijn verderop naar een park gereden. Gratis parkeren en gratis op je eigen benen wandelen. Daar ook een strand met veel bootjes en vriendelijke mensen en hebben daar onze wandeling volbracht. 
Pantai Sewu behoort tegenwoordig tot het National Park (Taman Nasional Bali Barat) en daarvan zijn de entreeprijzen voor toeristen vorig jaar fors verhoogd en dat is de reden van die torenhoge prijzen. 
Het woord "Discriminatie" mogen wij niet schrijven of in de mond nemen maar dit is werkelijk ongekend. Dit is de meest simpele wijze om toeristen weg te jagen. 
Halverwege op de slechte weg met veel kuilen en gaten van Gilimanuk naar Negara zijn we rechts afgeslagen naar Pebuahan. Dit is een moslimvissersdorpje waar het heerlijk vis eten is. Het restaurant is na de vloedgolf van januari 2016, waarbij het bijna volledig was weggeslagen, voor een klein gedeelte herbouwd. De smaak van de gebakken vis (Ikan bakar) heeft zeker niet geleden onder dit natuurgeweld.