donderdag 29 januari 2015

Prettig thuiskomen

Afgelopen maandagmorgen hebben we onze reis over de Molukken afgesloten. We hebben ruim zeven weken genoten van bijna alles wat één van de mooiste provincies van Indonesië heeft te bieden. 
Bijna alles want echt alles is een onmogelijk doel met het door ons gestelde budget van 60 euro per dag. We zijn uitgekomen op een bedrag van 55 euro. inclusief eten, slapen, vervoer en verdere uitgaven. Meestal sliepen we in een eenvoudige penginapan (guesthouse) en dat maakt het thuiskomen extra plezierig. Weer lekker slapen in ons eigen bedje en badderen onder een warme douche. Maar dat thuiskomen liep toch even anders zoals veel dingen de afgelopen weken even anders liepen. Het thuiskomen gaf zeker een lekker gevoel, onze hond dolenthousiast en de koelkast leeg. Dat betekent eerst even boodschappen doen in de supermarkt. Dus in de auto en gaan. Nou net even niet....de accu leeg! Kan gebeuren en dan stappen we toch op de motor.....oh ja waar liggen de sleuteltjes...in het kleine hotelkluisje. Oh ja en de motor- en autopapieren liggen daar ook want we hebben alles van papierwerk daar ingestopt. Even de code intoesten en ...hé hij gaat niet open...nog een keer proberen...hij gaat nog steeds niet open...hij blokkeert. Dan maar met de sleutel openen...maar waar hebben we dat sleuteltje liggen? Goede vraag...misschien in dat ene kastje...gekeken en nee hoor..waar kan ie dan liggen..oh ja dan zal het dat andere kastje zijn. Gevonden! We pakken de motor en....ook die geeft niet thuis. Maar gelukkg de Honda van Jac. is wel gewilig en zodoende konden de eerste boodschappen in huis gehaald worden. De accu van de auto onder de oplader maar dat mocht niet baten. Een nieuwe accu! De Suzuki motor onder de oplader...dat mocht ook niet baten. Een nieuwe accu! Het is inmiddels dinsdag en we zijn weer redelijk geïnstalleerd. De tuinman heeft de tuin goed onderhouden, de orchideeën bloeien volop, maar gaat vandaag het gras weer maaien. Ik ga even weg voor een boodschap naar Negara en bij terugkomst wenkt hij. De motormaaier heeft de geest gegeven. De maaikop zit vast. Weer naar Negara voor een nieuwe kop. Ook weer geregeld. Inmiddels heeft hij mij ook verteld dat de waterpomp van het huis van de buurvrouw geen water meer geeft. Het is een vakantiehuis en wij houden een oogje in het zeil. "Oh ja en de waterpomp van dat andere huis doet het ook niet meer". De automaat is stuk dus weer naar Negara voor een nieuwe automaat en voor dat andere huis een geheel nieuwe pomp want daar kwam rook uit, een typisch gevalletje van verbranding. Ook weer in orde gebracht. Het is nu donderdag en het enige waar we tot nu toe van genoten hebben is ons eigen vertrouwde bedje en de gezelligheid van onze trouwe viervoeter. Maar alles is weer gerepareerd op het dak na want daar was ook nog een kleine lekkage. Oh ja en de buitenlamp doet het niet meer, lossen we morgen op! Tussendoor kwam ook Jan nog even gezellig buurten met de vraag of zijn tuinman de hogedrukreiniger kan gebruiken. "Natuurlijk kan dat". De waterslang erop, stekker erin en....geen druk en een hoop gerammel en andere rare geluiden. "Zet maar bij het grove vuil"! Ik ben met Jan naar weer Negara gereden voor een nieuw apparaat. Welkom thuis!!!! maar we hebben wel brocolli met gebakken aardappelen en kip gegeten en dat was zeker een klein feestje voor onze smaakpapillen na zeven weken witte rijst en vis.
We hebben ook weer mogen kijken naar het NOS Journaal naar de wereldse ellende. Als je dat ziet mogen we toch eigenlijk niet zeuren over wat dingetjes die kapot zijn bij thuiskomst. Waar hebben we het dan over?
We hebben de draad van ons  Balinese leven weer "gewoon" opgepakt en doen er van alles aan om te blijven genieten. 

Geen opmerkingen: