zaterdag 8 maart 2014

de FlipFlop

Het is een onderdeel van het Balinese straatbeeld. Ze zijn luchtig en 100% ventilerend. Vaak volledig plat en vaak niet ondersteunend. Het voetbed is vaak heel erg ver te zoeken. Vaak vervaardigd van de allergoedkoopste materialen zoals plastic en andere rubbersoorten. Door de volledig openheid is de indringende geur van zweetvoeten niet te  bespeuren behoudens bij degenen die altijd meurende voeten hebben. Dit zal ongetwijfeld met het klimaat en persoonlijk onderhoud te maken hebben. Absoluut niet geschikt om lange afstanden te overbruggen zoals wandeltochten want ook de grip op ongelijke ondergrond is minimaal tot nihil. Verkrijgbaar in allerlei kleuren en designs. 
niet geschikt voor de lange afstanden
De wat meer te bestedenen der deze aardkloot schaffen ze aan in zacht leder. Dit zijn de chiquere en vaak duurdere en trendy modelletjes. Indien gewenst op maat gemaakt. Kost wat meer maar dan heb je ook wat meer. Het ziet modieuzer maar geeft geen garantie dat ze een langere levensduur hebben. Het in- en uitschieten gaat snel en gemakkelijk. We hebben het over de Flip-Flop. De overbekende wereldwijd gedragen teenslipper die ook uitermate populair is op Bali en andere delen van Indonesië en Azië omdat ie erg goedkoop en erg gemakkelijk is. Vóór onze Bali-tijd moest ik er helemaal niets van hebben. Dat “alsof mijn sok dubbelzit gevoel” tussen mijn tenen was niets voor mij. Ik ging voor de gewone slipper zonder teenveter maar dan wel het lederen exemplaar. Inmiddels ben ik helemaal omgeslagen en gewend aan dat friemelgevoel tussen de tenen. Sterker nog…ik voel het niet meer….zó gewoon! Als een volleerd balletdanser schuif óók ik de Flip-Flop gemakkelijk in en uit. Normaal lopen met optillen en afwikkelen van de voeten, is op deze platjes niet te doen. Men loopt niet maar sloft. Het sloffen ontstaat doordat de voet de flip-flop dreigt te verliezen. Maar door de krampachtige houding van de grote teen en de lange teen ernaast blijft ie middels het plastic steeltje hangen aan de half opgetilde voet totdat ie weer naast de andere voet wordt geflopt. Hierdoor ontstaat het flipfloppende geluid van een sloffende olifant die probeert geluidloos naderbij te komen. Geruisloos wegkomen zoals de pastoor en dominee kan je vergeten met die dingen aan je voeten. Door de slepende beweging ontstaat er op termijn toch een stram gevoel in de kuiten waardoor na het opstaan ’s morgens het rekken en strekken der kuitspieren geen overbodig gedoe is. Als de flip-flop het slijtagetraject in dreigt te gaan, dan is de voorzijde het eerst aan de beurt. En dat merk je als de voorkant van de zool dubbelslaat en blijft hangen en je dan net een struikelpartij kan voorkomen. Met enige druppels van de chinese driesecondenlijm is de dubbelklappende voorflap weer te repareren en kan de flip-flop zeker nog enige maanden in gebruik blijven. Het is zeker aan te raden een extra nieuw paar achter de hand te houden want voor dat je het weet zijn deze maanden voorbij en zijn ze echt vuilnisbakwaardig versleten. Ik houdt er een voorraad van twee paar op na want maatje zesenveertig is schaars verkrijgbaar. Zo af en toe heeft de Carrefour in Denpasar een uitschieter naar boven met zijn maatjes en dan is ie voor mij...in het karretje. Fleurig en kleurig is het zeker want overal waar je komt beweegt men zich erop voort en staan ze uitgezwiept voor de stoepjes.

Geen opmerkingen: