vrijdag 8 november 2013

de platte schop

Afgelopen week reden we weer eens door Sanur (Zuid-Oost Bali) naar Denpasar. Het deed me denken aan mijn geboortedorp. Vreemd uiteraard want wat moet mij nu aan het denken zetten op Bali aan mijn Hollandse roots. Ik moest denken aan de werkers van de gemeentelijke plantsoenendienst. Ik kan me nog heel goed herinneren dat deze mensen meer op de lange schrepel (een schoffel met een lange steel) stonden te leunen dan dat ze aan het schoffelen waren. Elke keer als er een bekende dorpsgenoot op de fiets langskwam…zo van “mogge hoe is ie, lekker weertje vandaag?” dan werd er in de remmen geknepen voor een praatje en werd de lange schrepel onder de oksel geplant om zodoende voldoende steun te hebben tijdens de dorpsbabbel.

Langs de weg in Sanur staan veel werkers met niet meer dan een platte schop. Zij wachten, elke dag weer, totdat er een vrachtauto stopt om deze werkers op te pikken om elders de vrachtwagen met zand of ander los spul te lossen. Deze mensen worden per los-en of laadklus betaald. Eerst vroeg ik me eigenlijk af waarom zo’n vrachtwagenbedrijf geen kiepauto’s heeft rijden. Heel simpel: deze werkers zijn veel goedkoper dan het verschil tussen aanschaf van een niet-kiepende  en een wel-kiepenede truck. En er wordt werkgelegenheid gecreëerd.  En uiteraard worden er afspraken gemaakt onderling in de groep wachtenden scheppers. Zeg maar: ieder  zijn deel. Gedurende de tijd dat ze langs de weg zitten te wachten wordt er flink gesleuteld aan het sociale netwerk. Het enige verschil is met de plantsoenendienst in het Hollandse dorp dat ze niet staande op de schop leunen maar op hun hurken zitten onder een boom met de schop ernaast in de aanslag. De schop…voor deze Balinezen een dierbaar bezit!
geduldig wachten op een vrachtje

Geen opmerkingen: