zondag 31 maart 2013

Ubud

Vanmorgen zoals gewoonlijk vroeg uit de veren. Alles en iedereen lag nog te pitten. Een koppie thee en genieten van de "frisse" ochtendgeuren. Langzamerhamd kwam er beweging in de andere lijven zodat we konden genieten van een Sanuriaans ontbijt. Bruin brood met hagelslag, chocopasta en kaas. En uiteraard het half hard/ half zachte paaseitje. Ongeschilderd maar wel geweldig van smaak. Heerlijk hoor zo'n Balinees Paasscharrelei. 
Afgemaakt met een soort kokospannekoek met een dunnestroopachtige suikersubstantie. Dit ding lag met redelijk zwaar op de maag.
Vandaag stond op het programma een wandeling door de rijstvelden van Ubud. Dus in het autotootje via Sukawati naar Ubud. Geparkeerd, de schoenen verwisseld en op naar de wandelroute. Na een stevig uurtje lopen kwamen we uit bij een eet- en drinkgelegenheid met een fabelachtig uitzicht op de rijstterassen die inmiddels redelijk in de verkrachtingsfase bevinden door de bouw van woningen en hotels. Prachtige woningen, dat wel! Na de "break" teruggelopen naar de auto. Weer schoenen gewisseld, de loopschoenen uit en de slippertjes weer aan. Trek in eten....dat hadden... we dus naar de warung. Prima gegeten, beter dan de Babi Guling van gisteren.
Op de terugweg naar Sanur, naar huize Leo en Anjo, nog even genoten van de betoverende natuur. Rond vieren lag men volledig uitgeblust in de ruststand. Een mooi moment voor mij om langs het massagehuis te gaan voor een losmakende beurt van de rug, kuit en dijspieren. Als nieuw keerde ik weer terug. Vanavond een hap in de warung en een biertje op het strand.
tijd voor een photoshot
aiiiiii...gestoken...een beetje "after bite" erop en doorgaan!
een break bij "Sari Organic" 
de schoonheid van de rijstvelden

Babi Guling

Gisteren zijn we in de auto gestapt naar Sanur om onze vrienden Leo en Anjo weer eens te bezoeken. Na de koffie met Negariaanse taart zijn we op pad gegaan. Eerst maar naar de Bali Orchid Garden. Vlakbij Sanur naast de bypass. Een mooie ingang met een loket met daarop geplakt en A4-tje met veel te hoge entreeprijzen. We kregen er wel iets vanaf met onze KITAS maar dan nog te duur met dan ook nog niet wetende of er wel orchideeen in bloei staan. Dus zijn we weer gegaan. Dan maar naar Ubud want daar is altijd wel wat te beleven en te zien. Daar aangekomen de auto geparkeerd. De magen begonnen inmiddels ook al te protesteren dus de hoogste tijd om een warung op te zoeken. Een 3 jaar geleden kregen we een tip: als je in Ubud bent ga dan Babi Guling eten op het plein midden in Ubud. Wij dat gedaan en dat was heerlijk. Dus onze suggestie was....laten we Babi Guling gaan eten? Een goed plan! Wij naar die warung "Ibu Oka". Vol! Maar we werden doorverwezen naar een tweede vestiging 50(0) meter verderop. Wij daarheen. Door een smalle ingang liepen we linea recta een vreetschuur binnen, vol met toeristen. Maar we hadden trek dus zijn we toch maar aangeschoven voor een bord witte rijst met niet te pruimen vet varkensvlees. Jammer en helaas maar het was gewoonweg niet te vreten. Op de terugweg naar de auto hebben we maar bij een supermarkt koekkies gescoord om de zwaar op de maag liggende stoeptegel te neutraliseren. Terug naar Sanur, met nog steeds een prima humeur, door de prachtige natuur en dat maakte alles weer goed.
gebogen werken
gebogen fotograferen
zo'n speenvarken (Babi Guling) ziet er zo lekker uit.....
.....maar het is niet te pruimen zo vet!

vrijdag 29 maart 2013

onderweg gekiekt

Een prachtige dag met veel zon en geen wind. De temp.om half 12 is 31.1 graden met een LV van 85%.
Vandaag is het een dag van het huis poetsen en de tuin snoeien en maaien. Als het zweet is opgedroogd gaan we het lichaam in de ruststand brengen en dan doen we vandaag niet veel meer. Na een aantal uren arbeid mogen we lui zijn!
 Dit zei onlangs een oude chinees tegen ons. En dat is een wijze man met wijze woorden en wijze blik op het leven.

deze Balinezen hebben ook geluisterd naar die oude wijze chinees.

donderdag 28 maart 2013

afkoelen

Het is net over half acht en de temp. is bijna 25 graden. Een heerlijke temperatuur om de dag mee te beginnen. Vandaag bestaat het dagprogramma uit....we weten het nog!
Gisteren, tijdens Galungang, hebben we weer eens de motor genomen om een toertje te maken door de prachtige omgeving van Negara. Even weg van de tempeldrukte. Vanuit Yehkuning door de rijstvelden en dan ter hoogte van Negara de doorgaande weg naar Denpasar oversteken. Daar loopt een smal weggetje door een Banjar omhoog de bergen in. Het leidde ons door de prachtige frisse natuur. Hoger in de bergen werd de weg slecht van asfalt maar nog wel berijdbaar met de motor. Een schitterende plek welke alleen te bereiken is met de motor. Op enig moment gingen we weer naar beneden waar we een bekende hangbrug over een snelstromende rivier tegenkwamen. Deze brug waren we al eerder tegengekomen. De zon was inmiddels dominant prikkend aanwezig en ondanks het windje op de motor, was het toch behoorlijk warm. De scooters geparkeerd en met de voetjes in het ijskoude bergwater. Een zaligheid! 
een vergezicht over de rijstvelden tussen de bergen net buiten Negara
wiebelend over de hangbrug
afkoelen in het ijskoude bergwater

woensdag 27 maart 2013

een helmloze witte woensdag

Het is midden op de dag en het is snikheet. De temp. is bijna 34 graden en er is geen of nauwelijks wind.
Het is vandaag Galungan en dan is iedere Balinees (Hindoe) getooid in ceremoniekledij. Op feestdagen zoals vandaag is iedereen traditioneel gekleed in het wit. Bij deze kledij dragen de mannen de "Udeng"(traditioneel Balinees hoofddeksel). In Indonesië en dus ook op Bali is het dragen van een helm verplicht behalve op dagen dat de ceremoniekledij gedragen wordt. Zoals vandaag wordt het straatbeeld bepaald door mensen op de motor in het wit zonder helm. Zonder deze kleding is een helm verplicht maar in kleine dorpen en "Banjars" ziet men velen rijden zonder helm. De politie ziet het wel maar laat het oogluikend toe. In de grotere plaatsen zoals Negara wordt er door de politie wel gecontroleerd op het dragen van de helm maar zodra men (ook wij) weer Negara uitrijdt gaat die zweterige helm weer af.
De helm is dus verplicht maar op ceremoniedagen is traditie en geloof belangrijker dan veiligheid! Zoals ook in het verkeer waarbij de juistheid van papieren belangrijker is dan de veiligheid!




Hari Raya Galungan

De hond blaft. De vogels fluiten. Ik ben wakker dus sta op. Maak een koppie thee en geniet van de geluiden. De hond blaft niet meer. Die gaat op de mat liggen en geniet ook maar dan van zijn hondekoekje. Er staat weer een mooie dag te beginnen. De zon komt langzaam tevoorschijn en de wind...och....die is er niet. Het is inmiddels half acht en de temp. is 24 graden.
Vandaag is het Hari Galungan. Een hoogtepunt in de religie van de Hindoe-Balinezen want de geesten van de overledenen komen op bezoek (eens per 210 dagen). Drie dagen van eten, tempelen en verder niets doen. De bezoekers vertrekken weer op 6 april (Hari Kuningan).


een "jalan" met veel "penjors"



dinsdag 26 maart 2013

hanengevechten

Het is een prachtige doordeweekse dag. Het is dé dag voor Galungan. Iedereen in het dorp is bezig met de voorbereidingen. Het is midden op de dag en de temp. is 31.1 graden met een LV van 80%. Een klein briesje maakt het aangenaam toeven.
Het is ook een heerlijke dag om een ritje te maken door de omliggende "banjars" en dorpen. Overal zijn prachtige versieringen voor Galungan te zien. Niet alleen de "penjor" maar ook andere ornamenten van gevlochten palmbladeren. Tijdens dit "rondje skoeteren" zagen we achter een tempel in Yehkuning een drukte van alleen mannen. Afgestapt en de nieuwsgierige antenne uitgeschoven. Er waren hanengevechten aan de gang. Weliswaar verboden maar nog steeds een groot gokvermaak.
In 1981 besloot de regering van Indonesië alle vormen van gokken te verbieden, inclusief de hanengevechten. Het resultaat mag zich raden. Omdat de gevechten buiten het oog van de wet gehouden moest worden werd het nog spannender dan vóór het verbod. Want wat is er nog mooier dan dingen doen die verboden zijn! Eeuwenlang zijn op Bali de hanengevechten een vast onderdeel van de cultuur. Het is net zo realistisch om van een Balinees te verlangen dat hij zijn enige hobby moet opgeven als van de zon te vragen niet meer te schijnen.
Bijna iedereen in het dorp heeft hanen die ze houden onder een mand van gevlochten bamboe. Het moge duidelijk zijn dat ze in de vroege ochtend nadrukkelijk aanwezig zijn. Maar ze worden niet alleen gehouden voor de pronk maar ook om mee te vechten en te gokken. De haan die het loodje legt wordt direct verlost van niet alleen aan één poot vastgebonden mesje maar ook uit zijn lijden. Hij wordt ter plekke geslacht om dezelfde dag nog in de "soto" te verdwijnen of gewoon als een gebraden kluif verorberd te worden. Verser kan het niet! Raya Galungan!
welke hanen willen er vechten?  de twee fanatieksten gaan het gevecht aan!
het mes "taji" wordt met een rood koord aan de poot bevestigd
de hanen worden aan elkaar voorgesteld. Het vechten en gokken kan beginnen
de verliezende partij wordt verlost van mesje en lijden.

maandag 25 maart 2013

onderweg gekiekt

De luchtvochtigheid is vandaag maar 69%. De zon schijn volop en de temp. halverwege de middag is 31.5 graden. Niet zo warm en zweterig meer als de afgelopen week. Wellicht een signaal dat de droge tijd vanaf april/mei eraan zit te komen. De maanden met de meeste regen, december en januari, hebben we gehad.

geparkeerd in de schaduw...beter voor de bandjes!

zondag 24 maart 2013

rondje tuin

Het is bijna 10 uur en de zon schijnt uitbundig. De temp.loopt op en is nu 29,3 graden met een LV na 85%. De wind heeft weer eens een snipperdag genomen.
Vandaag blijven we thuis en eten we spruitjes met gekookte aardappelen.  Het internet is inmiddels weer op zijn normale niveau. Het zal een dag worden van rust, lezen en internetten. Als het vanmiddag laag water is dan staat een kleine strandwandeling op het programma. Vanmorgen hebben we ook nog eens een klein rondje gemaakt door onze "postzegeltuin" (dit zeggen onze vrienden Anjo en Leo altijd als zij het over hun tuin hebben en die van ons is net zo klein). Het is hun aanduiding van de grootte maar zeker niet minder mooi. Een paar kiekjes van vanmorgen:


Heliconia "Rostrata"
de "palem putri Princess" een gewilde nestboom voor rijstvogeltjes
de vruchten van de "palem putri" 
????
Heliconia Psittacorum "Andromeda"

zaterdag 23 maart 2013

Galungan en Kuningan

Het is achttien minuten over drie in de middag en de temp.is 33.2 graden met een Lv van 75%. De lucht is strakblauw en er staat een heel klein beetje wind maar aan het strand is dat iets meer. De zee is rustig.
Over vier dagen op 27 maart is het wederom Galungan. Volgense de Balinese 210 dagen Pawukon kalender is dit is een feestdag waarop de overwinning van Dharm op Adharma wordt gevierd. Het is de tijd waarin de geesten van de voorouders een bezoek brengen aan de aarde. De laatste dag van deze viering is Kuningan (6 april) als ze weer terugkeren. Deze datum wordt dus berekend volgens deze kalender. 
Galungan markeert het begin van de belangrijkste religieuze ceremonies op Bali. Het teken van de viering is de "Penjor". Dit is een lange bamboekstok met aan het smalle bovenste uiteinde een grote versiering gemaakt van gevlochte palmbladeren. Deze lange buigende bamboestok wordt geplaatst aan de rechterzijde van de poort/uitgang van de grond waarop het huis staat. 
een straat tijdens Galungan
de "penjor"
Vóór en ná Galungan zijn er een aantal  bijzondere dagen.
3 dagen ervoor : Penyekeban = het koken van bananen om aan te bieden.
2 dagen ervoor : Penyajaan = het maken van "jaja" (gebakken rijstcakes).
1 dag ervoor : Penampahan = slachten van "babi" (varkens)
1 dag erna : Manis Galungan = bezoek aan familie
10 dagen erna : Kuningan = gebeden en aanbiedingen in de tempel als de geesten terugkeren naar de hemel.
11 dagen erna : Manis Kuningan = plezier maken.

Galungan begint op de woensdag (buda) van Dunggulan. Dit is de 11e week van de 210 dagen Pawukon kalender. Dit betekent dat er 2 vieringen per zonnejaar kunnen zijn.
De volgende viering van Galungan/Kuningan is van 23 oktober t/m 2 november 2013.
En dan de volgende in 2014 van 21 mei t/m 31 mei.

vrijdag 22 maart 2013

kruidje-roer-me-niet

Het is weer een erg warme dag. Het net over half 4 en de zon heeft de temperatuur opgejaagd naar 34 graden. Daarbij is het ook behoorlijk zweterig. De wind is in geen velden of wegen te bekennen dus moeten we het maar doen met de nepwind van de ventilator. De luchtvochtigheid is 75%.
Vandaag heeft het internet weer een dieptepunt bereikt. Regelmatig is en blijft het hier een rampzalig traag gedoe. Maar we doen het er maar mee.
Rondom ons huis op de braakliggende stukken grond groeien en bloeien de gekste plantjes in het wild. Zoals ook het "Kruidje-roer-me-niet (Minosa pudica)". Dit plantje behoort tot de "vlinderbloemfamilie". Het is een kruidachtig plantje. Het grappige van dit plantje is dat het blad dichtgaat bij aanraking. Dit gebeurt alleen bij temperaturen boven de 18 graden en dat is het hier altijd. In de nacht zijn de blaadjes ook samengevouwen. Daarom wordt dit ook wel de slaapstand genoemd. De bewegingen worden mogelijk gemaakt door de bladscharnieren. Dat zijn zwellingen op de bladsteel.




onaangetast....
na aanraking...dichtgevouwen

donderdag 21 maart 2013

de warme douche

16.30 uur en het is nog 34 graden. Geen wind, zonnig en een LV van 71%. Een prachtige dag. 
In juni voorjaar werd onze nieuwe Toyota Rush afgeleverd. En vanaf de eerste week hoorden wij een rare tik. Dus bij de eerste servicebeurt na 1000 km dit gemeld en toen bleek bij een controle iets los te zitten bij de airbag in het dashboard. Dit hebben ze verholpen maar later toch weer die vervelend tik. En we houden niet van rare geluiden in onze auto. Drie weken geleden zijn we voor de vierde keer terug geweest met deze "tikklacht". We hebben daar ruim vier uur in de garage doorgebracht. Een testritje en nog een testritje, en nog een testritje, de motorkap open en nog een keer, en nog vier keer en ja hoor gevonden! Een fabricagefout in de stuurstang. Vandaag zijn we weer naar de garage in Tabanan geweest om die daar te laten vernieuwen. Uiteraard volledig garantie. Er was ons al medegedeeld dat het ca. 3 uur zou gaan duren dus hebben we maar van alles meegenomen. Zelfs de PC hebben we daar neergezet om softwareprogramma's te updaten. De geklimatiseerde wachtruimte, met superschone toiletten, is voorzien van prima voorzieningen zoals WiFi internet. Ook goede koffie en thee, koekjes en "kant en klaar noodles" zijn voorhanden. Geen plastic bekertjes maar kop en schotels. Prettige stoelen en op een grote LCD tv is o.a het kanaal van National Geographic te bewonderen. Naast de krant liggen er diverse kabeltjes voor het opladen van mobieltjes. Dus hebben ze daar aan van alles gedacht om het wachten te "verprettigen". Software updaten op deze manier kost ons geen data en we zijn even bezig. Maar ook een spelletje Wordfeut deed ons de tijd enigszins doden. Na de reparatie werd de auto geheel van buiten en van binnen schoongemaakt. Dit is een service die ze altijd toepassen bij een servicebeurt of andere reparatie.
Met onze blinkend karretje op de terugweg naar Yehkuning kwamen we tot de conclusie dat de tik was verdwenen en nu maar hopen dat ie ook weg blijft. Maar daar hebben we alle vertrouwen in.
Daarom verdienen de mensen van deze Toyota garage Auto2000 een "warme douche". PRIMA!! want het kan op Bali slechter, veel slechter, heel veel slechter.
een Wordfeutje maken op de Ipad en ook nog even updaten
hup...het autootje omhoog 
een uurtje of twee sleutelen...oude stang eraf, nieuwe eronder... en weg is die vervelend tik

dinsdag 19 maart 2013

paella

Na een wolkeloze morgen met veel zon is het inmiddels een beetje bewolkt geraakt. In de verte soms wat gedonderd dus er zou wel eens een bui regen kunnen komen. De temp. om 15.00 uur is 31.6 graden met een LV van 86% en geen wind.
Toen wij in april 2012 vertrokken uit Spanje werden wij uitgezwaaid door onze lieve en beste Spaanse vrienden Ma. Carmen en Basilio. Vlak vóór ons vertrek hebben we nog één keer mogen genieten van Ma.Carmen's paella. Tijdens het emotioneel einde van deze gezellige middag kregen we de kruiden mee om hier in Bali een poging te doen paella te maken. En wij hebben dit uiteraard belooft. En belofte maakt schuld. Bijna een jaar lang waren dit woorden maar nu hebben we ook de daad erbij gevoegd.
Tijdens het eten van onze paella dachten wij in weemoed terug aan al die gezellige dagen op de "campo" bij deze fijne vrienden. Basilio en Ma. Carmen.....amigos gracias y hasta pronto...hasta el Año 2017!! Un Año fuie como un Avion......muy rapido!
april 2012....onze laatste Paella van Ma.Carmen in Spanje
soms worden we er per email aan herinnerd...het water uit de mond!
de Balinese Paella van Jacqueline....iets anders maar ook heerlijk!

maandag 18 maart 2013

bekende bureaucratie

Het is net vier uur geweest en de dag zit er bijna op. De temp. is 29,7 graden en de LV is 90%. graden. Wind is er nauwelijks maar het heeft wel een beetje geregend.
We zijn net terug van een bezoek aan het Kantor Imigrasie in Singaraja. De einddatum van onze KITAS (retirementvisa) is 24 april a.s. Dus moet er verlengd worden. Eigenlijk is het geen verlenging maar een volledig nieuwe aanvraag met alle paperassen die erbij horen. 
Van onze sponsor in Denpasar ontvingen we een sms met de mededeling dat we vandaag een afspraak hadden met onze contactpersoon die onze aanvraag weer in behandeling gaat nemen. Onderweg kregen we een bericht dat deze persoon vandaag niet aanwezig is en dat we alle documenten bij loket 1 konden afgeven aan de medewerker die achter dit loket zit. Wij daar naar binnen en ons gemeld bij loket 1. Maar deze niet echt klantvriendelijke eerste medewerker (is te zien aan het aantal strepen op zijn schouder) wist niets van onze afspraak. was hem niet medegedeeld. Maar hij vertelde ons dat onze contactpersoon er morgen wel is en dat hij onze documenten zal doorgeven. Dus hebben wij alles afgegeven. Alles ging in een map: van paspoort, domicilioeverklaring woongemeente, bestaande KITAS, inkomensgegevens, SKLD (Cerificaat Politieregistratie) tot het pasje(kopie) van de ziektekostenverzekering. Kortom: De gehele reutemeteut. Uiteraard hebben we van alle documenten kopietjes gemaakt en ook nog ingescand en daarmee vastgelegd in de PC dan hebben we toch nog wat! Daarna toch maar even onze contactpersoon gebeld, die zowaar de telefoon opnam, met de mededeling dat alles is afgegeven aan zijn collega met één streep. Dus nu is het wachten op de volgende oproep dat we weer kunnen komen voor een foto en vingerafdrukken. Wéér tweeeneenhalfuur in de auto. En als dat gedaan is dan moeten we nog een derde keer daarheen om de nieuwe KITAS en ons paspoort weer op te halen. Maar goed.....deze procedure is eigenlijk geen verrassing. Onderweg zagen we veel Balinezen in ceremoniekleding en dat zal de reden wellicht geweest zijn dat onze contactpersoon zijn afspraak niet na kon komen.
We zijn hooguit 15 minuten binnen geweest en toen konden we weer gaan. We hebben van de nood maar een deugd gemaakt. In Lovina, daar vlak in de buurt, hebben we een lekkere clubsandwich met frieten genuttigd en uitgebuikt met een korte wandeling over de promenade. Lovina staat bekend als een badplaats waar veel buitenlanders de vakantie doorbrengen. De wandelpromenade met allerlei stalletjes en warungs wordt doorgaans bevolkt door veel toeristen. Maar daar was vandaag heel weinig van te merken. Laagseizoen zeker!
lekker hoor!
lekker hoor!
de wandelpromenade van Lovina: wij hoefden vandaag niet echt over de hoofden te lopen! Alle ruimte om de roepende verkopers....."i have cheap price sir" van ons lijf te houden.

zaterdag 16 maart 2013

de kinderpretbakfiets


Vanmorgen om half 8 hebben we een bak thee gedronken onder een bewolkte hemel. Net even later begon het te regenen. 
Het is inmiddels kwart over elf en het is opgeklaard. De temp. is 29,1 graden en de LV is 89%
Balinezen zijn erg creatief in vervaardigen van iets met weinig. We hebben deze man al vaker zien rondfietsen met zijn trapkar voor de kleintjes maar vanmorgen heb ik 'm toch maar eens vereeuwigd.